Κίμκι – ΑΡΗΣ 88-72 | Ανταγωνιστικός για ένα δεκάλεπτο

Μόλις για ένα δεκάλεπτο κατάφερε η ομάδα μας να κοντράρει την Κίμκι και να παραμείνει στην διεκδίκηση της νίκης. Μετά το καλό ξεκίνημα χάρη στο οποίο σχεδόν σε όλο το πρώτο δεκάλεπτο βρισκόμασταν μπροστά στο σκορ ακολούθησε μια κακή δεύτερη περίοδο όπου χάρη σε αρκετά  χαμένα  καλάθια από σχεδόν εξ επαφής  και στιγμές ολιγωρίας στην άμυνα δώσαμε την ευκαιρία στους Ρώσους να βρουν ρυθμό και να πάρουν μια διψήφια διαφορά. Από εκεί και πέρα όλα έγιναν εύκολα για τους αντιπάλους μας όπου δεν συνάντησαν σχεδόν καμία αντίδραση. Μπορεί ο ΑΡΗΣ να είχε τον Δημήτρη Βεργίνη σε εξαιρετική μέρα που πέτυχε 19 πόντους με αρκετά καλά ποσοστά ευστοχίας και τους Ταπούτο και Ντέιβις να δίνουν κάποιες λύσεις επιθετικά αλλά όπως ήταν αναμενόμενο για να κερδίσουμε σήμερα έπρεπε να ήμασταν πολύ καλύτεροι. Η στατιστική τα λέει όλα μιας και μόνο στις βολές υπερτερούμε των αντιπάλων μας. Πάντως ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα μπορώ να πω ότι είδα μια ελαφριά βελτίωση στο επιθετικό κομμάτι της ομάδος με την μπάλα να κυκλοφορεί καλύτερα, τα αψυχολόγητα μακρινά σουτ να έχουν μειωθεί και την μπάλα να περνάει και μερικές φορές στους ψηλούς. Δεν ξέρω αν έτυχε απλά σήμερα και φάνηκαν αυτά τα στοιχεία ή  τελικά ο Β.Αλεξανδρής επωφελούμενος την έλλειψη αγωνιστικών υποχρεώσεων κατάφερε να περάσει κάποια πράγματα στους παίκτες του αλλά θα φανεί στα παιχνίδια που ακολουθούν. Όσο και αν θέλαμε να βλέπαμε την έκπληξη όλοι περιμέναμε μια τέτοια εξέλιξη και ίσως και χειρότερη γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε εκτός της δυναμικότητας του αντιπάλου και την αποχή των παικτών από τις προπονήσεις τις τελευταίες ημέρες που σίγουρα επηρέασε τους παίκτες μας. Πλέον και οι μαθηματικές ελπίδες μας εξανεμίστηκαν και το παιχνίδι με την Ντόνετσκ στην τελευταία αγωνιστική του Eurocup αποτελεί τυπική διαδικασία. Φυσικά το ενδιαφέρον μας πλέον στρέφεται αποκλειστικά στις διοικητικές εξελίξεις που σύμφωνα με τα ρεπορτάζ έχει βρεθεί λύση που θα μας δημοσιοποιηθεί αύριο. Πριν κάνουμε οποιοδήποτε σχόλιο σχετικά με τις παραμέτρους αυτής της λύσης όπως έχουν βγει προς τα έξω καλό είναι να κάνουμε μερικές ώρες υπομονή μέχρι την Γ.Σ. της ΛΦΑ όπου είναι προγραμματισμένο να συζητηθεί το συγκεκριμένο θέμα. Ως τότε και μέχρι να δοθεί πραγματική λύση και να σταματήσουν όλα αυτά που ντροπιάζουν την μεγαλύτερη ομάδα της Ελλάδος στο μπάσκετ εμείς από εδώ θα το φωνάζουμε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Αποχή και αγγαρεία και στην Ρωσία

Την κατάσταση που επικρατεί στον μπασκετικό ΑΡΗ την γνωρίζουμε όλοι μας πολύ καλά. Αυτό όμως που πολλοί δυσκολεύονται ή δεν θέλουν να κατανοήσουν είναι το δίκιο των Ελλήνων παικτών της ομάδος που παραμένουν απλήρωτοι και αντί για χρήματα παίρνουν υποσχέσεις που δεν τηρούνται. Δεν είναι τυχαίο ότι παίκτες σαν τον Μ.Κακιούζη, Σ.Ηλιάδη και Ν.Χατζηβρέττα που όποτε αναφέρονται στον ΑΡΗ μας μιλάνε με τον χειρότερο τρόπο για αυτούς που εκπροσωπούν τον ΑΡΗ διοικητικά. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη συνέντευξη του Ν.Χατζηβρέττα που  «φωτογραφίζοντας» τον Γ.Δαμιανίδη καυτηρίασε τον απαράδεκτο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται κυρίως οι Έλληνες παίκτες, το γεγονός ότι έπαιζε επί 16 μήνες απλήρωτος και ότι ενώ είχε την διάθεση να αγωνιστεί και φέτος στον ΑΡΗ μας ακόμη και δωρεάν και είχε μιλήσει με τον Β.Αλεξανδρή κανείς από την διοίκηση του ΑΡΗ δεν επικοινώνησε μαζί του. Βλέπετε οι νοικοκύρηδες-διαχειριστές της ομάδος ούτε τα βασικά δεν κάνουν παρόλο που μας παρουσιάζονται συστηματικά ως μοναδική διέξοδος και «σωτήρες» του μπασκετικού ΑΡΗ. Έτσι λοιπόν με όλα αυτά που συμβαίνουν η απόφαση των παικτών να συνεχίσουν την αποχή τους και στην Ρωσία φαντάζει κάτι λογικό. Όσο για το παιχνίδι μετά την αποδυνάμωση της ομάδος με την φυγή του Τζέιμς που οδήγησε στο στραπάτσο στην Γαλλία αλλά και την εντυπωσιακή νίκη της Ντόνετσκ επί της Κίμκι οι ελπίδες για πρόκριση έχουν σχεδόν εξανεμιστεί. Μπορεί να υπάρχει ένα σενάριο που να περιλαμβάνει νίκη του ΑΡΗ μας σήμερα και ήττα της Ντόνετσκ από την Βιλερμπάν αλλά και πάλι θα μετρήσουν και οι διαφορές πόντων κάτι που σημαίνει ότι οι πιθανότητες είναι σχεδόν μηδαμινές. Παρόλα αυτά οι παίκτες μας απλήρωτοι ή πληρωμένοι οφείλουν να σεβαστούν την φανέλα που φοράνε και τον κόσμο που ακολουθεί αυτή την ομάδα. Οφείλουν να τα δώσουν όλα μέσα στο γήπεδο και να διεκδικήσουν με όλες τις δυνάμεις τους την νίκη, γιατί από την στιγμή που φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ μας είναι υποχρεωμένοι να παλεύουν για την νίκη. Άσχετα με το τελικό αποτέλεσμα ο κόσμος έχει κρίση και μπορεί να εκτιμήσει την προσπάθεια όπως μπορεί και να διακρίνει και την αδιαφορία. Ως τώρα δεν έχουμε δει αδιάφορους παίκτες και παρά τα αρνητικά αποτελέσματα κανείς δεν τους έχει «αγγίξει». Αφήστε τα προβλήματα στην άκρη και παίξτε σαν ΑΡΗΣ και την Πέμπτη τα συζητάτε με τον πρόεδρο μιας και όπως κυκλοφόρησε βρέθηκε λύση στο διοικητικό αδιέξοδο. Μια λύση που σύμφωνα με τις πληροφορίες έχει να κάνει με την επαναδραστηριοποίηση των μετόχων αλλά μέχρι να μάθουμε τις λεπτομέρειες αυτής της λύσης επιτρέψτε μας να κρατάμε μικρό καλάθι. Μπορεί το παιχνίδι με την Κίμκι να έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα αλλά όπως είναι φυσιολογικό δεν χάνουμε παιχνίδι που αγωνίζεται η Αρειανάρα μας. Έτσι λοιπόν λίγο πριν τις 17.00 θα αρχίσουμε την αναζήτηση για κάποιο Live Tv  link ώστε να παρακολουθήσουμε ζωντανά την αναμέτρηση. Για αυτό όλοι συντονισμένοι στα σχόλια αυτού του ποστ. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Ανασύνταξη δυνάμεων ή χαμένος χρόνος?

Ρεπό στην Α1, αργεί η αναμέτρηση με τον Κίμκι, δεν έχει πρωτάθλημα το σ/κ. Υπό φυσιολογικές συνθήκες και με όλα τα προβλήματα τραυματισμών(Τσαλδάρης – Ταπούτος) και ντεφορμαρίσματος της ομάδος μετά την αποχώρηση του Τζέιμς θα έλεγε κανείς ότι οι συγκυρίες είναι ιδανικές για να ορθοποδήσει και πάλι η ομάδα μας και να επιστρέψει στο δρόμο των επιτυχιών. Υπό φυσιολογικέ συνθήκες τονίζουμε γιατί αν υπήρχαν φέτος στον ΑΡΗ τώρα θα έπρεπε να αναφερόμασταν ήδη στον αντικαταστάτη του Τζέιμς, του μοναδικού αξιόλογου ξένου παίκτη που είχαμε στο ρόστερ μας. Εδώ βέβαια για όσους αρέσκονται να κρύβονται πίσω από την οικονομική κρίση και κάπως έτσι να δικαιολογούν τα πάντα θα πρέπει να τονίσουμε ότι εκτός από το υπό διάλυση Μαρούσι μόνο ο ΑΡΗΣ δεν έχει καταφέρει να αντικαταστήσει τους  παίκτες που αποχώρησαν. Μέχρι και ο μπάογκ των 100 εισιτηρίων και το Περιστέρι έφεραν άλλους παίκτες στην θέση αυτών που έφυγαν και εμείς περιμένουμε την Γ.Σ. της ΛΦΑ με την ελπίδα ότι θα βρεθεί χρόνος να συζητηθεί το θέμα της ΚΑΕ και ότι οι εισηγήσεις των μελών της ΛΦΑ θα εισακουστούν από αυτούς που έχουν το μαχαίρι και το καρπούζι στα χέρια τους. Δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες. Οι μέτοχοι και ο Γ.Δαμιανίδης είναι αυτοί που μπορούν να κινήσουν τα νήματα και φυσικά το να «λογοδοτήσουν» στην Γ.Σ. της ΛΦΑ είναι κάτι που γίνεται καλή τη πίστη άρα σε περίπτωση που αυτά που ειπωθούν ή «αποφασισθούν» στην Γ.Σ. δεν τους εκφράζουν πολύ απλά θα τα αγνοήσουν.  Και μιας που αναφερθήκαμε στο επίκεντρο αυτής της ιστορίας τον Γ.Δαμιανίδη μπορεί οι φήμες να οργιάζουν σχετικά με την αποχώρηση του αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο που αυτή καθυστερεί και πρέπει να περάσει από την Γ.Σ. της ΛΦΑ. Όπως δεν μπορώ να καταλάβω πως αλλάζει τις τοποθετήσεις του διαρκώς και από εκεί που ζητάει το θέμα της ΚΑΕ να συζητηθεί στην ΛΦΑ ξαφνικά μας υπενθυμίζει ότι την λύση μπορούν να την δώσουν και πρέπει να την δώσουν οι μέτοχοι, δηλαδή τα μέλη της ΓΕΝΕΣΙΣ, ο Θ.Τζεβελέκης και ο Α.Σ. που από τον νόμο κατέχει το 10%. Άραγε όλες αυτές τις κινήσεις και τοποθετήσεις του με ποια ιδιότητα τις κάνει? Με αυτή του «στρατιώτη»  στις υπηρεσίες του ΑΡΗ που θέλει να απεμπλακεί, με αυτήν του έμμισθου προέδρου της ΚΑΕ, με αυτήν του διαχειριστή της ΚΑΕ ή με αυτήν του προέδρου της ΓΕΝΕΣΙΣ που είναι και ο μεγαλομέτοχος της ομάδος? Καλό είναι κάποια στιγμή να μας το ξεκαθαρίσει και αυτό για να ξέρουμε και πως να τον αντιμετωπίζουμε. Και μέσα σε όλα αυτά κάποιοι βρήκαν αφορμή να εκμεταλλευτούν το αγωνιστικό ξεφούσκωμα της ομάδος λόγω της αποχώρησης του Τζέιμς και των συχνών τραυματισμών του Τσαλδάρη και του Ταπούτου για να «στήσουν στον τοίχο» τον Β.Αλεξανδρή. Μιλάνε για ντροπιαστικές ήττες που φυσικά και είναι ντροπιαστικές ήττες σαν και αυτές κόντρα στην Βιλερμπάν και τον Ίκαρο αλλά τις παραμέτρους που οδήγησαν σε αυτές τις ήττες δεν τις αγγίζουν. Κάνουν αναλύσεις του ποδαριού αναφερόμενοι στα ρόστερ των ομάδων και κατά πόσο πχ ο Ίκαρος έχει καλύτερο ρόστερ από τον ΑΡΗ αδιαφορώντας ότι ο Ίκαρος έχει 3 ξένους με διψήφιο μ.ο. πόντων στο πρωτάθλημα και 3 Έλληνες και 1 κοινοτικό με μεγάλη εμπειρία στην Α1. Σε αντίθεση με εμάς όπου ουσιαστικά είχαμε έναν ξένο τον Ντέιβις και 2 έμπειρους Έλληνες παίκτες στην Α1 τον Ταπούτο και τον Βεργίνη με τον πρώτο να προέρχεται από τραυματισμό… Όσο για τους ρούκις που το επαναλαμβάνει συχνά ο Β.Αλεξανδρής θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτά τα παιδιά(Μόλντροου, Κεϊρούς και Μαυραϊδης) πέρσι τέτοια εποχή ήταν φοιτητές σε πανεπιστήμια που παράλληλα με το μπάσκετ μελετούσαν, δίνανε εξετάσεις και ζούσαν μια ζωή που διαφέρει πάρα πολύ από αυτήν ενός επαγγελματία καλαθοσφαιριστή… Για αυτό λοιπόν καλό είναι να μην τα ισοπεδώνουμε όλα προκειμένου να αβαντάρουμε τα φιλαράκια μας. Ο Β.Αλεξανδρής με τις συνθήκες που επικρατούν στον φετινό ΑΡΗ κάνει υπερπροσπάθεια και αν βγήκε και έκανε μερικές δηλώσεις που πείραξε τον υπέρ πρόεδρο Γ.Δαμιανίδη αυτό έγινε μπας και φιλοτιμηθούν κάποιοι και θυμηθούν ότι μιλάμε για τον Αυροκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού, για την ομάδα του προηγούμενου αιώνα που έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια όλων των Ελλήνων. Ελπίζω πάντως ο Αλεξανδρής να κάνει το θαύμα του και όταν επιστρέψει η ομάδα στις αγωνιστικές υποχρεώσεις να δούμε έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ που θα παλέψει με ότι όπλα έχει όλα τα παιχνίδια που απομένουν σε Ελλάδα και Ευρώπη.  Εμείς θα είμαστε εκεί στο Παλέ να τους στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Βιλερμπάν – ΑΡΗΣ 79-52 | Διασυρμός στη Γαλλία…

Σε ένα παιχνίδι όπου όλοι περιμέναμε με μεγάλη ανυπομονησία ώστε να δούμε την προσπάθεια της ομάδος μας για μια σημαντική νίκη που θα μας κρατούσε ζωντανούς στο παιχνίδι της πρόκρισης ήρθε αυτή η αναπάντεχα μεγάλη ήττα κόντρα σε όλες τις προσδοκίες μας. Δεν ξέρω αν επηρέασε τόσο πολύ την ομάδα μας η ενημέρωση που μάλλον θα είχαν σχετικά με το άλλο παιχνίδι του ομίλου όπου η Ντόνετσκ με μια μεγάλη νίκη(και αρκετά ύποπτη) επί της Κίμκι που όχι απλά έβαλε γερές βάσεις για πρόκριση αλλά θα έχει και την ευκαιρία να πάρει μέχρι και την πρώτη θέση ενός ομίλους όπου από την αρχή η πρωτιά έμοιαζε καπαρωμένη από την Κίμκι. Σίγουρα οι Γάλλοι παρουσιάστηκαν αρκετά πιο εύστοχοι από ότι τους είδαμε μέσα στο Παλέ αλλά και πάλι νομίζω ότι η ευθύνη για αυτό ήταν δική μας. Νωθρότητα στην άμυνα, ολιγωρία στα ριμπάουντ και τραγικές επιλογές στην επίθεση συντέλεσαν στο να δούμε μια από τις χειρότερες εμφανίσεις της χρονιάς. 18 πόντοι σε ένα ολόκληρο ημίχρονο είναι μια απόδοση που σπάνια βλέπουμε στα γήπεδα και όμως σήμερα το καταφέραμε και αυτό. Με 52 πόντους σε ολόκληρο τον αγώνα φαντάζει λογικό το ότι κανένας παίκτης μας δεν πέτυχε διψήφιο αριθμό πόντων. Μπορεί να είναι λιγάκι υπερβολικό στον φετινό ΑΡΗ με τις συνθήκες που επικρατούν να ασκούμε κριτική αλλά καθαρά αγωνιστικά νομίζω ότι και σήμερα υπήρξαν αρκετοί που ήταν πολύ κατώτεροι του αναμενόμενου. Καταρχήν η έμπειρη 3αδα των Ντέιβις, Ταπούτου και Τσαλδάρη για άλλη μια φορά αποδείχθηκε απελπιστικά «λίγη» για να σηκώσει αυτήν την βαριά φανέλα. Αν λοιπόν αυτοί οι 3 παίκτες που θεωρούνται οι πιο έμπειροι και ικανοί στην ομάδα μας είναι τόσο κακοί τότε το να ζητήσω ευθύνες για τα σκαμπανεβάσματα των υπόλοιπων ρούκις είναι εντελώς παράλογο. Πλην της 3αδας ούτε και ο Βεργίνης δεν μπόρεσε να κάνει κάτι το ιδιαίτερο κυρίως λόγω της τρομερής αστοχίας του στα τρίποντα(1 στα 6) και της αδυναμίας του να προσφέρει κάτι ουσιαστικό στην οργάνωση της ομάδος. Για αυτό το τελευταίο ομολογώ ότι ο φετινός ΑΡΗΣ μου έχει αλλάξει την αντίληψη περί μπάσκετ και μάλλον την δημιουργία, ανάπτυξη και εφαρμογή ενός επιθετικού συστήματος ή γενικότερου επιθετικού προσανατολισμού μιας ομάδος έχω αρχίσει και το βλέπω σαν κάτι πολύ δύσκολο και αξιοσημείωτο για σχεδόν όλες τις υπόλοιπες ομάδες που καταφέρνουν και το πετυχαίνουν.  Ίσως αυτή η μόνιμη πίεση για θετικά αποτελέσματα που υπάρχει εξ ορισμού στον ΑΡΗ μας να έχει θολώσει τόσο τους παίκτες μας όσο και τον Β.Αλεξανδρή όπου όπως και στο παιχνίδι κόντρα στον ΚΑΟΔ πάλι δεν μπορώ να κατανοήσω την διαχείριση του ροστερ σύμφωνα με την εξέλιξη του αγώνα. Πιο τρανταχτό παράδειγμα η περίπτωση του Κρούσιτς που αν και ξεκινάει εντυπωσιακά και δείχνει ικανός χάρη στον όγκο του να δημιουργήσει πρόβλημα κοντά στο καλάθι μετά από ένα υπερβολικό επιθετικό φάουλ που του χρεώνουν βγαίνει και σχεδόν δεν ξαναμπαίνει. Εμμονή σε παίκτες σαν τον Ντέιβις και τον Ταπούτο που ήταν ολοφάνερο ότι ήταν σε άλλο γήπεδο και ανοχή στην αναρχία που χαρακτηρίζει το παιχνίδι μας στην επίθεση. Κάποια στιγμή θα πρέπει και σε αυτόν τον τομέα να δούμε λίγο βελτίωση. Παρά το γεγονός ότι ακόμη υπάρχουν κάποιοι συνδυασμοί αποτελεσμάτων που θα μπορούσαν να μας στείλουν στην επόμενη φάση ουσιαστικά το ευρωπαϊκό ταξίδι κάπου εδώ τελειώνει. Πολύ πιθανό αν δεν είχαμε την ξαφνική φυγή του Τζέιμς τώρα να χαμογελούσαμε και να σκεφτόμασταν την επόμενη αναμέτρηση για το Eurocup αλλά η σκληρή πραγματικότητα μας αναγκάζει να επικεντρωθούμε αποκλειστικά στο Ελληνικό πρωτάθλημα μήπως εκεί καταφέρουμε να σώσουμε την αξιοπρέπεια μας. Φυσικά το μυαλό μας δεν θα είναι μόνο στο αγωνιστικό μιας και το διοικητικό είναι αυτό που καίει και μετά τα «κατασχετήρια» σε μέλη της ΣΑΡΙΣΑ πιθανόν τα δεδομένα και σε αυτό το κομμάτι να αλλάξουν προς το χειρότερο… παρόλα αυτά θα περιμένουμε την Γ.Σ. της ΛΦΑ μήπως εκεί δοθεί επιτέλους κάποια λύση που φυσικά δεν θα περιλαμβάνει τους υπεύθυνους για αυτήν την κατάντια της ομάδος… ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Δυνατά στην Γαλλία όπως στο Παλέ!

Πριν 1 εβδομάδα ακριβώς η ομάδα μας πραγματοποίησε μια εξαιρετική εμφάνιση απέναντι στους Γάλλους ξεπερνώντας τις απουσίες της και φτάνοντας σε μια εύκολη νίκη που μας κρατάει ζωντανούς στο παιχνίδι της πρόκρισης. Τι πρέπει να κάνουμε για να φύγουμε νικητές από την Γαλλία? Μα φυσικά να επαναλάβουμε την εμφάνιση της περασμένης Τρίτης, κάτι που θεωρώ ότι εύκολα μπορεί να γίνει μιας και στο παιχνίδι μέσα στο Παλέ είχαμε και μια κάκιστη διαιτησία που κυρίως στο Α ημίχρονο σφύριζαν ότι ήθελαν. Και αν στην κακή διαιτησία που είχαμε σε εκείνον τον αγώνα προσθέσουμε και τις απουσίες των Τσαλδάρη και Ταπούτο τότε πιθανόν τα πράγματα σήμερα να είναι ακόμη πιο εύκολα. Ο Ταπούτος είναι σχεδόν 100% έτοιμος ενώ και ο Τσαλδάρης έβγαλε μετά από καιρό ολόκληρη την προπόνηση.  Οι Γάλλοι είχαν και αυτοί κάποια καλά ξεσπάσματα αλλά ως εκεί. Νομίζω ότι και σήμερα η τύχη του παιχνιδιού είναι καθαρά στα δικά μας χέρια. Δικαιολογημένα τον τελευταίο καιρό η προσοχή όλων μας έχει πέσει πάνω στους Βεργίνη και Μαυραϊδή μιας και μετά την αποχώρηση του Τζέιμς έχουν αναλάβει ξαφνικά πρωταγωνιστικό ρόλο και δείχνουν να τα πηγαίνουν εξαιρετικά. Μάλιστα ο Β.Αλεξανδρής δείχνει αρκετά ικανοποιημένος με την απόδοση των 2 παικτών σε τέτοιο βαθμό που έχει αρχίσει να σκέφτεται να αλλάξει τα πλάνα του και αντί για πόιντ γκαρντ να επιλέξει σέντερ.  Το σημερινό παιχνίδι θα αποτελέσει κριτήριο και για αυτήν την σημαντική απόφαση. Πάντως με νίκη έστω και με 1 πόντο και σε περίπτωση που όπως είναι λογικό η Κίμκι περάσει νικηφόρα από την έδρα της Ντόνετσκ σε ένα παιχνίδι που ξεκινάει 2 ώρες νωρίτερα από το δικό μας  θα έχουμε την ευκαιρία να παλέψουμε για το +8 της πρόκρισης μέσα στο Παλέ. Το παιχνίδι θα ξεκινήσει στις 21.00 και αν και δεν υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση από κάποιο Ελληνικό κανάλι σίγουρα θα υπάρξει κάποιο  link για να παρακολουθήσουμε ζωντανά τον αγώνα. Πίστη και στήριξη στην ομάδα και όλα θα πάρουν τον δρόμο τους! …όπως ελπίζουμε και οι «νοικουραίοι» να πάρουν τον δρόμο τους μακριά από αυτόν του ΑΡΗ μας… ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

ΑΡΗΣ – ΚΑΟΔ 77-70 | Ευτυχώς… νίκη και διαφορά

Το είχαμε τονίσει ότι ο ΚΑΟΔ χρίζει ιδιαίτερης προσοχής κάτι που φάνηκε από το πρώτο λεπτό της αναμέτρησης όπου οι Δραμινοί μπήκαν πολύ δυνατά στο παιχνίδι και με το ταμπλό να γράφει 15-2 μας τρομοκράτησαν για τα καλά… Με τους Χαραλαμπίδης, Χάντα και Μπάβτσιτς να είναι εμφανώς επηρεασμένοι από τα προβλήματα τραυματισμών που αντιμετώπιζαν τις προηγούμενες θα περίμενε κανείς ότι το έργο μας θα ήταν πολύ πιο εύκολο τελικά ο κακός μας εαυτός αποδείχθηκε και πάλι ο  δυνατότερος αντίπαλος. Με τα γνωστά επιθετικά μπλακ άουτ, την αδυναμία αντίδρασης στην άμυνα ζώνης,  και μια εκνευριστική χαλαρότητα στην άμυνα όπου είναι το δυνατό μας όπλο το παιχνίδι ήταν ένα ντέρμπι και όλα έδειχναν ότι θα κριθούν στις λεπτομέρειες. Εκεί λίγο η εμπειρία του Ταπούτου και 2 ανέλπιστα επιθετικά ριμπάουντ που μετατράπηκαν σε εύκολους πόντους από Μπόγρη και Κερούς καθάρισαν την μπουγάδα χαρίζοντας μας όχι μόνο την νίκη αλλά και την διαφορά του +4 που θέλαμε οπωσδήποτε ώστε να έχουμε το πάνω χέρι σε περίπτωση ισοβαθμίας με τον ΚΑΟΔ. Αν και δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες για κάθε αθλητή όπως πχ αν αντέχει στα 2 παιχνίδια την εβδομάδα ή δεν είναι έτοιμος να ανταποκριθεί θα μου επιτρέψετε να πω ότι σήμερα το παιχνίδι πήγε να στραβώσει από τους χειρισμούς του Β.Αλεξανδρή. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η πολύ καλή 5αδα του δευτέρου δεκαλέπτου από την στιγμή που αποχώρησε ο Χ.Ταπούτος με Μαυραϊδή, Βεργίνη, Ντέιβις, Τσαϊρέλη και Μάλντροου που ήταν αυτοί οι 5 που  κατάφεραν μέσα σε 6΄ να γυρίσουν το παιχνίδι από το -7 στο +7 δεν τους ξαναείδαμε όλους μαζί σε μια 5αδα. Ιδίως οι Μάλντροου και Τσαϊρέλης  έπαιξαν ελάχιστα στο υπόλοιπο του αγώνα χωρίς κάποια λογική εξήγηση.  Αν και το Ranking έχει τον Ταπούτο ως κορυφαίο για την ομάδα μας δεν ξέρω αν η συνεισφορά του ήταν μεγαλύτερη από την τεράστια τρύπα που αποτελούσε στην άμυνα… Περίεργο που ο Αλεξανδρής τον εμπιστεύεται τόσο πολύ ακόμη και σε κακές βραδιές σαν την σημερινή. Θετική παρουσία και σήμερα από τους Βεργίνη και Μαυραϊδή που από την ημέρα που αποχώρησε ο Τζέιμς ανεβάζουν διαρκώς στροφές. Πάντως ανεξάρτητα από την παρουσία των Βεργίνη και Μαυραϊδή η ανάγκη για ενίσχυση στην περιφέρεια είναι εμφανής. Ελπίζω αυτός που κάνει τον πρόεδρο στην ΚΑΕ να το έχει προσέξει… Μπορεί να ιδρώσαμε μέχρι να τα καταφέρουμε αλλά το αποτέλεσμα είναι αυτό που θέλαμε σήμερα και το πήραμε. Είπαμε ότι περιθώρια για άλλο στραβοπάτημα δεν υπάρχουν, εύκολα ή δύσκολα πρέπει να τα κερδίσουμε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια εκτός του Ολυμπιακού που είναι αρκετά δύσκολο. Τα εκτός έδρας με Ίκαρο, Ηλυσιακό, Περιστέρι και το υπό διάλυση Μαρούσι είναι στις δυνατότητες μας και μπορούμε να τα κερδίσουμε όλα! Μπορεί οι φετινοί οι στόχοι να μην μας εξιτάρουν αλλά δεν πρέπει να τα παρατήσουμε και να σκεφτόμαστε από τώρα την επόμενη χρονιά. Πίστη και στήριξη στην ομάδα και τα καλά θα έρθουν!

Θέλει προσοχή ο ΚΑΟΔ

Κάθε φορά που γράφω ένα κείμενο πριν από αγώνα της αγαπημένης μας ομάδος κόντρα σε αντιπάλους σαν τον ΚΑΟΔ ομολογώ ότι αισθάνομαι λίγο περίεργα λόγω της αναγκαστικής «προσγείωσης» στην πραγματικότητα που θέλει τον ΑΡΗ σε πολύ διαφορετική κατάσταση από αυτήν που τον συνηθίσαμε την εποχή που μονοπωλούσε τους τίτλους. Έτσι λοιπόν ακόμη και ένα παιχνίδι όπως αυτό κόντρα στον ΚΑΟΔ χρίζει ιδιαίτερης προσοχής και σημασίας μιας και η ομάδα από την Δράμα βρίσκεται από πάνω μας στην βαθμολογία και σίγουρα αυτό είναι κάτι που δεν χωνεύεται εύκολα. Το κακό με τον ΚΑΟΔ δεν είναι μόνο ότι χάρη στην απρόσμενη νίκη του στον αγώνα του Α’ γύρου βρίσκεται πιο ψηλά στην βαθμολογία αλλά το γεγονός ότι διαθέτει στο ρόστερ του 2 από τους κορυφαίους παίκτες του περσινού ΑΡΗ που ειλικρινά θα ήθελα πολύ να τους είχαμε και φέτος μου υπενθυμίζει πόσο χαμηλά έχουν ρίξει το επίπεδο του ΑΡΗ όλοι αυτοί που έχουν στα χέρια τους τις τύχες της ομάδος τα τελευταία χρόνια… Δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ το τι πρέπει να κάνουν οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή για να κερδίσουν αυτό το παιχνίδι. Πρώτα από όλα να περιορίσουν τον Χαραλαμπίδη που  πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις για άλλη μια χρονιά και φυσικά να βρουν  τους τρόπους να θωρακίσουν  την άμυνα κάτω από το καλάθι όπου εκεί πέρα από τον γνωστό μας Μπάβτσιτς είδαμε ότι μέχρι και αυτός ο Τσέρανιτς στο παιχνίδι του Α’ γύρου μας είχε κάνει τεράστια ζημιά. Αν βέβαια έχουμε την τύχη να δούμε από τον Μαυραϊδή άλλη μια εξαιρετική παρουσία όπως στο παιχνίδι με την Βιλερμπάν σε συνδυασμό με την αγωνιστική άνοδο του Δ.Βεργίνη το κενό του Τζέιμς και του Τσαλδάρη στην περιφέρεια θα περάσει απαρατήρητο.  Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Σέρχιο Κεϊρούς που έχει τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του.  Μπορεί η ήττα από τον Πανιώνιο να ήταν καταστροφική αλλά πιθανή ήττα από τον ΚΑΟΔ θα είναι χωρίς γυρισμό. Ήδη ομάδες που κυνηγάμε στις πιο ψηλές θέσεις έχουν και παραπάνω από 1 νίκη διαφορά και αυτό κάνει την προσπάθεια μας για είσοδο στην πρώτη εξάδα ακόμη πιο δύσκολη, επομένως άλλες ήττες ανάλογες με αυτές της προηγούμενης αγωνιστικής δεν χωράνε. Με την Βιλερμπάν ο κόσμος δεν ήταν αρκετός αλλά όλοι μας φύγαμε ενθουσιασμένοι με την απόδοση της ομάδος μας. Για αυτό στήριξη και μόνο στήριξη στην ομάδα ανεξάρτητα από την διοικητική κατάσταση. Μια κατάσταση που παραμένει η ίδια με τον Γ.Δαμιανίδη παρόλο που σύμφωνα με τις φήμες είναι με το ένα πόδι εκτός ομάδος συνεχίζει να κινεί τα νήματα στην ΚΑΕ.  Η δικαίωση της ομάδος μας στο θέμα του Τζέιμς καθώς οι όποιες πληρωμές που έγιναν είναι λεπτομέρειες στα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Αυτοκράτορας και αν δεν αποχωρήσουν οι υπεύθυνοι δύσκολα να δούμε άσπρη μέρα. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ! …και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

ΑΡΗΣ – Βιλερμπάν 77-60 | Δεν μάσησε από τις απουσίες!

Πριν 10 ημέρες περίπου αν κάποιος μας ρωτούσε τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτό το παιχνίδι αν η ομάδα μας κατέβει να αγωνιστεί χωρίς τους Τζέιμς, Ταπούτο και Τσαλδάρη τότε νομίζω οι περισσότεροι θα απαντούσαμε ότι πολύ δύσκολα να έρθει η νίκη… Και όμως ο σημερινός ΑΡΗΣ με την παρουσία του κατάφερε να κάνει τα δύσκολα εύκολα και να πάρει μια σπουδαία νίκη που κρατάει ζωντανούς στο παιχνίδι της πρόκρισης. Και όλα αυτά με μια από τις πιο εχθρικές διαιτησίες που έχουμε δει σε ευρωπαϊκά παιχνίδια. Τα σφυρίγματα του πρώτου ημιχρόνου μας έφεραν μνήμες από τα καμάρια της Ελληνικής διαιτησίας. Ευτυχώς στην επανάληψη βελτιώθηκαν ελαφρώς τα πράγματα.  Μπορεί να αρχίσαμε με έναν μονόλογο του Ντέιβις που τον συνέχισε ο Κεϊρούς αλλά στην συνέχεια υπήρχε μια εντυπωσιακή προσπάθεια από ολόκληρη την ομάδα που όσο περνούσε ο χρόνος ανέβαζε την απόδοση της και δεν άφησε κανένα περιθώριο στους Γάλλους παρά το ξέσπασμα τους λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου. Μπορεί ο Μαυραϊδής στα προηγούμενα παιχνίδια να μην είχε προσφέρει τα αναμενόμενα αλλά σήμερα με μια πολύ ώριμη παρουσία οδήγησε εκ του ασφαλούς την ομάδα στην νίκη. Οι 18 πόντοι με 7 στα 10 σουτ, τα 4 κλεψίματα και 1 ασιστ πιστοποιούν σίγουρα την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ. Μακάρι να συνεχίσει έτσι γιατί ο από την στιγμή που έχει αποχωρήσει ο Τζέιμς ο ΑΡΗΣ έχει ακόμη πιο πολύ ανάγκη τον καλό Μαυραϊδή όπως και τον καλό Βεργίνη όπου και σήμερα είχε θετική παρουσία. Αφανής ήρωας και ο Μιχάλης Τσαϊρέλης που έδωσε πολλές μάχες κάτω από το καλάθι και νομίζω ότι με το πάθος του παρέσυρε και τους συμπαίκτες του. Ο Β.Αλεξανδρής εμπιστεύεται τους παίκτες του και αυτό φαίνεται με τις ευκαιρίες που δίνει στους Μποχωριδή και Δήμα που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην Α1. Αισιόδοξα τα μηνύματα από τον πιτσιρικά που αν συνεχίσει έτσι θα πρέπει να αρχίσουμε πολύ σύντομα να βρούμε τον τρόπο για να τον κρατήσουμε στην ομάδα μας και όχι να ξεπουληθεί σαν τον Παπανικολάου ή φύγει απλά σαν τον Χρυσικόπουλο… Έγινε το πρώτο βήμα που θεωρητικά ήταν και το πιο εύκολο και πλέον η ομάδα μας καλείται να επαναλάβει την σημερινή της εμφάνιση κόντρα στην Βιλερμπάν και μέσα στην Γαλλία ευελπιστώντας ότι η Κίμκι θα κερδίσει την Ντόνετσκ μέσα στην Ουκρανία έτσι ώστε όλα να κριθούν την τελευταία αγωνιστική στο Αλεξάνδρειο.  3000 περίπου φίλοι βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ που σίγουρα έφυγαν ικανοποιημένοι από το γήπεδο. Ας συνεχίσει έτσι η ομάδα και πολύ σύντομα ο κόσμος θα επιστρέψει. Απλά θα πρέπει να βοηθήσει η ομάδα και οι «νοικοκυραίοι» να μην το κουράζουν πολύ το θέμα και να μας αδειάζουν την γωνιά σύντομα μπας και δούμε και μετά από καιρό και την πρώτη σειρά των επισήμων γεμάτη…. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Νίκη με Βιλερμπάν για να παραμείνουμε στο παιχνίδι της πρόκρισης

Αν και μόλις στην 2η αγωνιστική στην φάση των Last 16  του Eurocup η κατάσταση στον όμιλο μας είναι ξεκάθαρη και το σενάριο πρόκριση με τα δεδομένα που έχουμε ως τώρα είναι ένα και μοναδικό, 2 νίκες με Βιλερμπάν και νίκη με +8 μέσα στο Παλέ κόντρα στην Ντόνετσκ. Οι Γάλλοι μπορεί χάρη στην παρουσία του Πάρκερ να είχε ξεκινήσει δυνατά την χρονιά αλλά η φυγή του Γάλλου nbaer έχει ταράξει τις ισορροπίες στην ομάδα και η Βιλερμπάν έχει αποδυναμωθεί σημαντικά. Κάτι τέτοιο φάνηκε και στην πρεμιέρα όπου ηττήθηκε εντός έδρας με σχετική ευκολία από μια Ντόνετσκ που όπως την είδαμε δεν είναι και κάτι το ιδιαίτερο. Άρα μάλλον οι  Γάλλοι δεν θα πρέπει να μας ανησυχούν ιδιαίτερα. Αυτό όμως που θα πρέπει να μας ανησυχεί είναι ο κακός μας εαυτός και η έλλειψη λύσεων στο σκοράρισμα. Ο Βεργίνης δείχνει να ανταποκρίνεται στον ρόλο του και παιχνίδι με παιχνίδι να εμφανίζεται και καλύτερος, παρόλα αυτά νομίζω ότι μπορεί να προσφέρει ακόμη περισσότερα. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πριν 4 χρόνια περίπου στον συμπολίτη που υπήρχε έλλειψη αξιόπιστων λύσεων στην περιφέρεια είχε αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα σε τέτοιο βαθμό όπου σε κάθε αγώνα ήταν στους μόνιμους διακριθέντες. Καιρός λοιπόν να λάμψει και πάλι το «άστρο» του Βεργίνη και ο ΑΡΗΣ μας να βρει εκ των έσω τον αντικαταστάτη του Τζέιμς. Εκτός από την επίθεση και τον καθοριστικό ρόλο που θα έχουν και πάλι οι Βεργίνης και Μαυραϊδής πολύ μεγάλη προσήλωση θα πρέπει να δείξουν όλοι οι παίκτες στα ριμπάουντ. Οι Γαλλικές ομάδες παραδοσιακά ξεχωρίζουν για τα ξεχωριστά αθλητικά προσόντα των παικτών τους και για αυτό θα πρέπει να προσέξουμε μην ξαναδούμε εκείνο το απίστευτο 50-30 εις βάρος μας «σκορ» στα ριμπάουντ που είδαμε κόντρα στον Κολοσσό σε ένα παιχνίδι που κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Όσο για την επίθεση και τα κρίσιμα τελευταία λεπτά που είναι η «αχίλλειος πτέρνα» του φετινού ΑΡΗ ελπίζω κάποια στιγμή και σε αυτό το κομμάτι να δω την δουλειά του Αλεξανδρή και κάποια συστήματα να εφαρμόζονται ακόμη και όταν η μπάλα καίει. Σίγουρα ο Β.Αλεξανδρής έχει βελτιώσει σημαντικά την ομάδα σε σχέση με το ξεκίνημα της σεζόν αλλά σε αυτό το κομμάτι έχουμε μείνει πολύ πίσω. Στις περισσότερες επιθέσεις η ομάδα προτιμάει να πηγαίνει στο ένας εναντίον ενός με αποτέλεσμα αυτό να έχει γίνει μια κακή συνήθεια και την επιλογή κάποιου σοβαρού επιθετικού πλάνου με στόχο κάποιο αμαρκάριστο παίκτη ή να περάσει η μπάλα στους ψηλούς περνάει κυριολεκτικά σε δεύτερη μοίρα. Που θα πάει κάποια στιγμή θα βελτιωθεί και αυτό, αρκεί να μην είναι πολύ αργά. Ήδη οι ήττες  από Ντόνετσκ και Πανιώνιο ήταν αρκετά σημαντικές και μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικές παρόλα αυτά ακόμη υπάρχει η δυνατότητα να σώσουμε την παρτίδα και θα πρέπει πάση θυσία να επιστρέψουμε στις νίκες.  Σε αυτή την προσπάθεια θα πρέπει και εμείς να βοηθήσουμε όσο μπορούμε. Με την Κίμκι ο κόσμος ήρθε στο Παλέ αλλά και τότε όπως και το περασμένο Σάββατο κόντρα στον Πανιώνιο έφυγε απογοητευμένος. Θα πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι η «αποχή» ποτέ δεν ήταν και δεν θα είναι λύση για τον Αρειανό ενώ η συμμετοχή μπορεί να ευεργετική! Αν κάποιος πρέπει να αποχωρήσει από το γήπεδο αυτός δεν είναι ο κόσμος αλλά οι υπεύθυνοι για την εικόνα του Παλέ. Όλοι ξέρουμε ποιοι είναι οι υπεύθυνοι όπως και ποιοι τους στηρίζουν… ας κάνουμε όμως λίγο ακόμη υπομονή να δούμε κατά πόσο αληθεύουν τα δημοσιεύματα περί κατάχρησης χρημάτων μεταγραφής που «φωτογραφίζει» τον ΑΡΗ μας και το ξανασυζητάμε… ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ! και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

ΑΡΗΣ – Πανιώνιος 63 – 69 | Αναξιόπιστη διοίκηση… αναξιόπιστη ομάδα…

«Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι» λέει ο σοφός λαός και έχει απόλυτο δίκιο όπως εύκολα μπορούμε να διαπιστώσουμε στον φετινό ΑΡΗ. Όσο αναξιόπιστη έχει φανεί η διοίκηση του Γ.Δαμιανίδη(που δηλώνει ότι ο ΑΡΗΣ δεν του ανήκει αλλά φέρεται σαν να του ανήκει) την φετινή χρονιά τόσο αναξιόπιστη έχει φανεί αγωνιστικά και η ομάδα μας. Ότι με πολύ προσπάθεια και κόπο χτίζουμε με τεράστια ευκολία και αφέλεια το γκρεμίζουμε. Έτσι λοιπόν και ο φετινός ΑΡΗΣ που δημιουργήθηκε σχεδόν από το μηδέν με ένα πενιχρό μπάτζετ και μια διοίκηση που ούτε αυτό το πενιχρό μπάτζετ(από τα μικρότερα της Α1) δεν μπορεί να εγγυηθεί χάρη στην εργατικότητα του Β.Αλεξανδρή και των συνεργατών του που κατάφεραν να φτιάξουν μια ομάδα με πολύ καλή χημεία ικανή να διεκδικήσει στόχους που το καλοκαίρι έμοιαζαν αρκετά μακρινοί έτσι τόσο απλά ξαφνικά δείχνουν όλα να διαλύονται και κάθε ελπίδα να χάνεται σε Ελλάδα και Ευρώπη. Σίγουρα οι παίκτες και ο προπονητής είναι αυτοί που ορίζουν την τύχη της ομάδος πάνω στο παρκέ αλλά όταν σε μια ομάδα όπου κυριολεκτικά βασίζεται σε 2-3 παίκτες ξαφνικά αφαιρείς από το ρόστερ ίσως τον κορυφαίο όπως ήταν ο Τζέιμς τότε λογικό είναι οι ισορροπίες να χαλάσουν και μέχρι η ομάδα να βρει τον τρόπο να καλύψει το κενό του να χαθεί πολύτιμο έδαφος σε Ελλάδα και Ευρώπη. Έτσι ακριβώς έγινε στο Ντόνετσκ έτσι ακριβώς έγινε και σήμερα. Είναι φανερό ότι μας λείπουν τόσο οι πόντοι όσο και οι ασιστ του Τζέιμς. Οι 63 πόντοι μέσα στην έδρα σου και οι μόλις 3 ασιστ αυτό δείχνουν. Μπορεί βέβαια στο Α ημίχρονο όλα να έδειχναν ιδανικά αλλά όποιος έχει παρακολουθήσει τον Πανιώνιο και σε άλλα παιχνίδια θα ήξερε ότι θα ήταν σχεδόν αδύνατο να παίξει το ίδιο χάλια και στην επανάληψη. Μόνο τις βολές που έχασε να έβαζε στα πρώτα 20′ θα ήταν σε απόσταση αναπνοής. Από εκεί και πέρα όταν έχεις στην σύνθεση σου έναν παίκτη σαν τον Κις δεν χρειάζεται να ανησυχείς στα κρίσιμα σημεία γιατί ο συγκεκριμένος παίκτης έχει αποδείξει ότι ξέρει τι να κάνει όταν η μπάλα καίει σε αντίθεση με εμάς όπου αυτή η έλλειψη επιθετικού πλάνου και οι εκνευριστικές πρωτοβουλίες που παίρνουν οι παίκτες μας πέρα από κάθε λογική στις κρίσιμες επιθέσεις δεν αφήνουν περιθώρια για ανατροπές σε εις βάρος μας σκορ. Φυσικά όλα μπορεί να ήταν διαφορετικά αν οι «νοικοκυραίοι» της διοίκησης έκαναν έστω τα υποτυπώδη από όλα αυτά που υποτίθεται ότι κάνουν στην πολύχρονη παρουσία τους στην ομάδα μας και σε συνεργασία με τον Β.Αλεξανδρή να είχαν φέρει τον αντικαταστάτη του Τζέιμς ώστε να υπήρχε μια λύση παραπάνω στην περιφέρεια. Άλλα ξέχασα… υπάρχει το χρέος προς τον Σκορδίλη, άλλη μια τεράστια επιτυχία της διοίκησης Δαμιανίδη όπου έφθασε να χρωστάει περισσότερα από 100.000 σε έναν παίκτη που σχεδόν δεν αγωνίστηκε ποτέ στην ομάδα μας… Μοναδικό θετικό της σημερινής ήττας η παρουσία του Βεργίνη που ιδίως στο τέταρτο δεκάλεπτο έβαλε κάποια εξαιρετικά καλάθια και δείχνει ότι αρχίζει να βρίσκει τα πατήματα του. Ας ελπίσουμε να ανεβάσει και άλλο την απόδοση του και άλλο γιατί βλέπω ότι αργεί πολύ να έρθει ο αντικαταστάτης του Τζέιμς εκτός βέβαια και αν ο «μεγαλομέτοχος» και η «κομπανία» του αφήσουν την προετοιμασία της «ηρωικής εξόδου» και μας αδειάσουν την γωνιά μια ώρα νωρίτερα… Μπας και καταφέρουμε να σώσουμε κάτι σε μια χαμένη χρονιά. Μετά και από αυτήν την ήττα για να τερματίσουμε στις πρώτες 6 θέσεις θα πρέπει να κάνουμε σχεδόν το απόλυτο. Με εξαίρεση το εκτός έδρας παιχνίδι με τον Ολυμπιακό το πρόγραμμα μας δίνει την δυνατότητα για να το πετύχουμε και θα πρέπει να το πετύχουμε… ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Αρέσει σε %d bloggers: