Με Φατί και Ούμπιντες στην «φαρέτρα» για το διπλό!

Με γεμάτη την «φαρέτρα» του ο Μασάδο προετοιμάζει την ομάδα για το δύσκολο παιχνίδι στο γήπεδο της τούμπας που θυμίζει κάτι από ποδοσφαιρικό τρίγωνο των βερμούδων… Πραγματικό φαινόμενο… Λαστιχένιο γήπεδο που μπορεί να γεμίσει ασφυκτικά με  15.000 μέχρι και 30.000  κόσμο, τα παιχνίδια που διεξάγονται εκεί μπορεί να λήξουν ακόμη και στο 80′, οι οπαδοί στις κερκίδες στο τέλος των αναμετρήσεων «μπουκάρουν» μέσα για «αυτόγραφα» , το κόρνερ από την πλευρά της θ4 θυμίζει κάτι από κάδο ανακύκλωσης για γυάλινα μπουκάλια, οι αντίπαλοι τερματοφύλακες πρέπει να κουβαλάνε και πυροσβεστήρες μαζί τους ενώ διαιτητές και επόπτες ξαφνικά παθαίνουν οξύ καταρράκτη και τα βλέπουν όλα θολά… Σε αυτό λοιπόν το γήπεδο φαινόμενο η ομάδα μας την Κυριακή το απόγευμα καλείται να πάρει ένα παλικαρίσιο διπλό και να δώσει ένα καλό μάθημα τόσο σε αυτήν την ομάδα που μας χωρίζουν αμέτρητες ηθικές αξίες αλλά και σε όλο αυτό το σύστημα που έχει καταφέρει να μετατρέψει ένα λαοφιλές άθλημα σαν το ποδόσφαιρο σε μπίζνες για λίγους. Ένα μάθημα σε αυτούς που προσβάλλοντας την νοημοσύνη μας στέλνουν τον Σιδηρόπουλο για άλλη μια επικίνδυνη αποστολή. Γνωστή η ιστορία, ούτε η πρώτη φορά είναι που συμβαίνουν αυτά τα πράγματα ούτε και η τελευταία. Υπό αυτές τις ειδικές συνθήκες λοιπόν οι παίκτες θα πρέπει να παλέψουν για την νίκη. Μια νίκη που εκτός από το γόητρο θα μας χαρίσει και 3 υπερπολύτιμους βαθμούς που τους χρειαζόμαστε πάση θυσία ώστε να μείνουμε στην διεκδίκηση της 5ης θέσης.  Παρά τα άσχημα νέα με τον ορισμό του Σιδηρόπουλου είχαμε και καλά νέα με τους Φατί, Ούμπιντες και Παπαστεργιανό να δηλώνουν παρών στο ντέρμπι της Κυριακής. Έτσι ο Μασάδο θα μπορεί να κάνει πιο άνετα τα πλάνα χωρίς να στερηθεί βασικότατες επιλογές σαν και αυτή των Φατί και Ούμπιντες. Στην συγκεκριμένη αναμέτρηση νομίζω ότι η προετοιμασία των παικτών αλλά και η τακτική που θα επιλέξει ο Μασάδο θα είναι καθοριστική. Ο μπάογκ προέρχεται από μια ευρωπαϊκή αναμέτρηση και σίγουρα θα υπάρχει κάποια κούραση στους παίκτες τους σωματική και ψυχική. Εμείς θα πρέπει να φερθούμε έξυπνα και να αντιδράσουμε ανάλογα την κατάλληλη  στιγμή. Ελπίζω οι «θριαμβευτές» του Φρίουλι να παρουσιάσουν ανάλογη εικόνα και με εμάς. Να μείνουν ταμπουρωμένοι στην εστία τους και να προσεύχονται η μπάλα να σταματάει εκ θαύματος στην γραμμή γιατί αυτή ήταν όλη και η όλη η τρομερή εμφάνιση τους στην Ιταλία. Φέτος πιστεύω ότι ο ΑΡΗΣ με τον Καστίγιο στην σύνθεση του αλλά και παίκτες σαν τους Ούμπιντες, Ακόστα και Σανκαρέ έχει την ικανότητα να μπει πιο αποφασισμένος από άλλες χρονιές μιας και οι συγκεκριμένοι δεν έχουν δείξει να επηρεάζονται από έδρες και λοιπούς εξωτερικούς παράγοντες. Φυσικά ο Καστίγιο θα πρέπει να προσέχει στις παγίδες που θα του έχουν στήσει και να μην πέσει μέσα. Τις τελευταίες αγωνιστικές η ομάδα έχει βρει ρυθμό, έχει ανεβάσει απόδοση και δείχνει ικανή να κερδίσει παιχνίδια σαν και αυτό σε αντίθεση με τους αντιπάλους μας που τον τελευταίο καιρό έχουν αρκεστεί σε «φιλικά» παιχνίδια με ιδιαίτερα «ευνοϊκές» συνθήκες. Στο χέρι μας είναι να μπούμε μέσα και να κάνουμε ακριβώς αυτό που κάναμε και πέρσι! Και μετά… ας τους αφήσουμε να κάνουν τις «μπούκες», τον Σιδηρόπουλο να το λήξει πριν το 90′ και τον αθλητικό δικαστή να έχει άλλη μια ιστορία του συμπολίτη να πνίξει στα συρτάρια της παράγκας… ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Στέλνουν Σιδηρόπουλο για ειδική αποστολή!

Παγώσαμε όλοι στην είδηση ότι ο Δούρος και η ΚΕΔ στέλνουν τον Σιδηρόπουλο στο ντέρμπι με τον συμπολίτη. Ο Θεσσαλονικιός διαιτητής από το Ωραιόκαστρο, που βρέθηκε στα Δωδεκάνησα μόνο και μόνο για ανέβει στα σκαλοπάτια της ιεραρχίας της Ελληνικής διαιτησίας. Και όλα αυτά επί εποχής Γκαγκάτση… Δεν θα αναλωθούμε στο τι λένε οι «συγχωριανοί» μας σχετικά με τις οπαδικές του προτιμήσεις και το κατά πόσο είναι Παναθηναϊκός ή υποστηρικτής της ομάδος της οδού Κλεάνθους αλλά θα μείνουμε στα επιτεύγματα στην Ελληνική διαιτησία. Μόνο χαζός μπορεί να είναι κάποιος για να θεωρήσει σύμπτωση ότι τα τελευταία χρόνια σε πάρα πολλά κρίσιμα παιχνίδια για Ολυμπιακό και μπαογκ διαιτητής ήταν ο Σιδηρόπουλος. Έτσι είναι τα πράγματα. Όταν αγχώνεσαι και τα βλέπεις σκούρα η «παράγκα» στέκεται στο πλευρό σου και στέλνει κάποιο από τα πρωτοπαλίκαρα της για να καθαρίσει την μπουγάδα αν φυσικά ανήκεις στην «παρέα». Σταυρίδης, Παμπορίδης, Καλόπουλος ακόμη και ο Βασσάρας μερικά από τα  πιόνια που μας στέλνανε σε αυτό το σημαδεμένο παιχνίδι όπου μόνοι τους αλληλοσυγχαίρονται και εκθειάζουν ο ένας τον άλλο. Προτροπές για 50-50 κτλ είναι περιττές. Καταλαβαίνουμε γιατί επέλεξαν αυτόν τον διαιτητή, όπως και καταλαβαίνουμε γιατί δεν έστειλαν τον πολυβραβευμένο σταρ της Ελληνικής διαιτησίας.  Όχι ότι θα είχε μεγάλη διαφορά αν μας έστελναν άλλο «φρούτο» αλλά τώρα ολίγον τι εξευτελίζονται με το άγχος και τον φόβο που βγάζουν. Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά το τι γίνεται και πως δουλεύει το σύστημα. Καλό είναι κάποια στιγμή και οι ψευτοεπαναστάτες αυτής της πόλης να ανοίξουν τα μάτια τους και να απαιτήσουν να σταματήσει αυτό το πάρε δώσε που έχει αναγκάσει όλες σχεδόν τις ομάδες να είναι σε ρόλο κομπάρσου στο θέατρο σκιών που άλλες φορές έχει φόντο κόκκινο και άλλες φορές έχει φόντο πράσινο… Πάλι καλά που έγινε η κάθαρση το καλοκαιρί, που μπήκε ο κ.Αθανασιάδης στην ΕΠΟ, που ο κ.Κόντης γνωρίζει πράγματα και καταστάσεις, που η ΠΑΕ έχει πιο διπλωματική στάση απέναντι στα κέντρα αποφάσεων τα τελευταία χρόνια και που αποχώρησε ο Βασσάρας… Σωθήκαμε!

ΑΡΗΣ – μπαογκ 1-1 | Οπισθοχώρησε και πέταξε άλλη μια νίκη στα σκουπίδια…

Για 15 περίπου λεπτά οι παίκτες μας κατάφεραν να μας παρασύρουν  και να μας κάνουν  να πιστέψουμε ότι νιώθουν το πάθος μας, νιώθουν τον παλμό μας, νιώθουν την τρέλα που βγάζουμε στην κερκίδα και ότι κάπως έτσι και αυτοί μπήκαν μέσα στο γήπεδο αποφασισμένοι να πάρουν αυτήν την σημαντική νίκη που τόσο πολύ είχαμε ανάγκη για πολλούς λόγους. Μόλις 15′ κράτησε το παραμύθι της ομάδας που στρώνει σιγά σιγά, μαθαίνει από τα λάθη και βελτιώνεται παιχνίδι με παιχνίδι. Μετά από αυτά τα 15′ είδαμε την γνωστή άνοστη σούπα που με την πρώτη δυσκολία που συναντάμε στην διάρκεια του αγώνα όπως ήταν ο Γιάχος σήμερα ή την ελάχιστη σπασμωδική αντίδραση του αντιπάλου που δεν έκανε και τίποτα το ιδιαίτερο εμείς χάνουμε την αυτοσυγκέντρωση μας και ακόμη και αν έχουμε το προβάδισμα δεν μπορούμε να το διαχειριστούμε ούτε για μια στιγμή.  Με μια άμυνα που συνεχώς τραβιόταν προς τα πίσω δίνοντας χώρο στους αντιπάλους και με διωξίματα της απελπισίας λες και επί 75′ βρισκόμασταν στο τελευταίο αγχωτικό λεπτό του αγώνα καταφέραμε σε συνδυασμό με τον εκνευριστικό Γιάχο που τα έβλεπε όλα ασπρόμαυρα να «ξυπνήσουμε» τον ανύπαρκτο αντίπαλο μας και να τον κάνουμε να πιστέψει ότι σε ένα παιχνίδι που κατέβηκε για τουρισμό μπορεί να πάρει ακόμη και την νίκη… Η κακή αμυντική συμπεριφορά της ομάδος και η έλλειψη συγκέντρωσης ουσιαστικά βραχυκύκλωνε ολόκληρη την ομάδα μιας και σχεδόν κανείς παίκτης δεν μπορούσε να κρατήσει την μπάλα του και να αλλάξει με έναν συμπαίκτη του 2 σωστές πάσες. Στην επίθεση παρά τις προσπάθειες του Γιάκομπ που όσο είχε δυνάμεις  κέρδιζε τις αερομαχίες δεν υπήρχε καμία ουσιαστική βοήθεια ή κάποιο πλάνο που προσπαθούσαν να τηρήσουν οι παίκτες μας ώστε να απειλήσουν επιθετικά. Κάποιες επελάσεις του Μίτσελ και κάποιες ατομικές ενέργειες των Ούμπιντες και Ακόστα ήταν οι μοναδικές θετικές ενέργειες που είδαμε επιθετικά, προσπάθειες  όμως που κατέληγαν στο απόλυτο τίποτα…Καστίγιο, Νέτο και Τριανταφυλλάκος που πέρασαν στο παιχνίδι δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και περισσότερο προβλημάτισαν παρά βοήθησαν στο να βελτιωθεί η εικόνα της ομάδος. Για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι ο Τσιώλης εκπλήσσει με τις επιλογές του και μου προκαλεί τρομερή εντύπωση πως «χαραμίζει» τις αλλαγές του αφήνοντας μέσα στο παιχνίδι παίκτες που δεν έχουν την φυσική κατάσταση για να βγάλουν τα 90′ όπως είναι οι Γιάκομπ και Σανκαρέ. Άλλος παίκτης ο Σανκαρέ των πρώτων 70′ με αυτόν τον Σανκαρέ του τελευταίου εικοσάλεπτου που έχανε όλες τις φάσεις, δεν  μπορούσε να βάλει ούτε πλάτη τους αντιπάλους τους και αναγκαζόταν να μαρκάρει με τα «χέρια»… Την ίδια στιγμή που τις πρώτες 5 αγωνιστικές παίκτης Νέτο δεν υπάρχει μέσα στο γήπεδο και είναι πραγματικά λυπηρό μιας και μιλάμε για  έναν από τους κορυφαίους των προηγούμενων χρόνων. Τώρα βέβαια να λέμε και του στραβού το δίκιο τον Νέτο τον γνωρίσαμε σαν δεξί μπακ με επιθετικές τάσεις και αρετές και φέτος τον βλέπουμε σε διάφορες θέσεις μεσοεπιθετικά. Μπορεί πέρσι ο Νέτο να έκανε όργια όταν πήρε τον ρόλο του Χαβίτο αλλά με αυτήν την λογική αύριο μεθαύριο θα βαφτίσουμε σέντερ φορ τον Λαζαρίδη που έχει έφεση στο σκοράρισμα και θα τον κρίνουμε από τα πόσα γκολ βάζει την χρονιά… 4 μήνες δουλεύεται  η  φετινή ομάδα στα χέρια του Τσιώλη και όμως η εικόνα που παρουσιάζει μέσα στο γήπεδο είναι άκρως απογοητευτική και δεν σου δίνει καν την ελπίδα για κάτι καλύτερο στο μέλλον. Στο παιχνίδι με τον Εργοτέλη είπαμε ότι είδαμε κάποια καλά στοιχεία όταν όμως αυτά τα θετικά στοιχεία δεν τα υιοθετείς στο παιχνίδι σου και γυρνάς πάλι πίσω, στην ίδια κακή νοοτροπία και στα ίδια ανόητα λάθη τότε σημαίνει ότι δεν γίνεται δουλειά και το καράβι συνεχίζει να βρίσκεται ακυβέρνητο στην φορτούνα. Εντύπωση μου έκαναν οι δηλώσεις του Τσιώλη που ξαφνικά αναφέρθηκε σε συνθήκες προετοιμασίας,  σε χτίσιμο νέας ομάδος και σε έλλειψη ψυχολογίας… Και αναρωτιέμαι, πέρσι που ήρθε δεν έκανε το 5 στα 5 και όλοι εξυμνούσαμε την νοοτροπία που κατάφερε και πέρασε τόσο γρήγορα στην ομάδα του ΑΡΗ? Τώρα τι ακριβώς έχει γίνει και ενώ ο ίδιος προπονητής που έκανε το 5×5 σε μια δύσκολη περίοδο με πολλά γκολ και ανατροπές  σκορ μετά από 5 αγωνιστικές το σύνολο του έχει μαζέψει 4 βαθμούς και έχει πετύχει μόλις 2 γκολ είναι πραγματικό ανεξήγητο. Όσο για τους άλλους μπορούν να πανηγυρίζουν με όλη τους την καρδιά μιας και το μοναδικό θετικό αποτέλεσμα που μπορούσαν να πάρουν στο γήπεδο μας το πήραν πολύ πιο εύκολα από όσο θα περιμένανε για αυτό άλλωστε και ο προπονητής τους βγήκε δασκαλεμένος και πούλησε ειρωνεία. Μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας και αφήσαμε άλλη μια μέτρια ομάδα μέσα στο σπίτι μας να φύγει με το Χ. Η συνέχεια φαντάζει ακόμη πιο δύσκολη και με τις αγωνιστικές να περνάνε και οι βαθμοί να μην έρχονται αρχίζει και μας πιάνει απελπισία. Ας ελπίσουμε να γίνουν σύντομα τα παιχνίδια με τις ομάδες Α και Β μπας και τις πιάσουμε απροετοίμαστες και πάρουμε καμιά νίκη και βρουν επιτέλους οι παίκτες μας την χαμένη αυτοπεποίθηση τους. Αλλιώς από την στιγμή που δεν έπιασαν οι μοναχοί του Αγίου Όρους επειγόντως  ψυχίατρος…

Έτοιμοι ομάδα και κόσμος για νίκη και «ξεμπούκωμα»!

Μπορεί το ξεκίνημα να μην είναι το αναμενόμενο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα έχουμε βάψει όλα μαύρα και έχουμε χάσει την πίστη στην ομάδα μας. Είναι κοινή παραδοχή όλων των φίλων της ομάδος ότι μετά και τις τελευταίες προσθήκες η ομάδα μας έχει το υλικό όχι μόνο απλά για να κερδίσει με το ζόρι μια θέση στην Ευρώπη αλλά και για να πρωταγωνιστήσει. Το μόνο που χρειάζεται είναι χρόνος για να δουλέψει ο Τσιώλης με τους παίκτες τους(μιας και το ροστερ συμπληρώθηκε απελπιστικά καθυστερημένα), υπομονή και στήριξη από όλους μας και μια νίκη που θα δώσει την απαραίτητη ώθηση στον ΑΡΗ μας για να βρει τον ρυθμό που χρειάζεται για την συνέχεια του πρωταθλήματος.  Το παιχνίδι της Κυριακής είναι οτι πρέπει και έρχεται σχεδόν την κατάλληλη στιγμή μιας και δίνεται η ευκαιρία σε έναν αγώνα όπου ανεξάρτητα από τις συνθήκες που διεξάγεται όλα τα προβλήματα παραμερίζονται, δεν μιζεριάζει κανείς και όλοι μας βγάζουμε ένα πάθος για την νίκη που ως ένα βαθμό περνάει και στην ομάδα μας! Έτσι λοιπόν και εγώ δεν θα ασχοληθώ παραπάνω με το τι έχει γίνει ως τώρα, που χάθηκαν βαθμοί και ποιοι μας έχουν απογοητεύσει ως τώρα. Την Κυριακή η ομάδα μας πρέπει πάση θυσία να κερδίσει και εκτός από τους 3 βαθμούς να μας χαρίσει την τεράστια ικανοποίηση που νιώθουμε κάθε φορά που πατάμε τους συμπολίτες και όλα αυτά που εκπροσωπούν. Μπορεί ο νικητής να παίρνει 3 βαθμούς όπως σε όλα τα άλλα παιχνίδια αλλά για εμάς είναι κάτι διαφορετικό, είναι κάτι ξεχωριστό που ιδίως σε μια χρονιά που δεν υπάρχει Ευρώπη αυτά τα μεγάλα παιχνίδια περιμένουμε για να γουστάρουμε με τον τρόπο μας. Αυτά είναι τα παιχνίδια που περιμένουμε από τους παίκτες μας να τα δώσουν όλα, να παθιαστούν και να  συμμερισθούν την τρέλα όλου αυτού του κόσμου που θα κατακλύσει τις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης και θα το ντύσει στα κίτρινα. Δεν ασχολούμαστε με το σχήμα και τις επιλογές του Τσιώλη για αυτό το παιχνίδι μιας και αυτά περνάνε σε δεύτερη μοίρα και το πρώτο κριτήριο του προπονητή μας για την τελική επιλογή του θα πρέπει να  είναι η φλόγα στα μάτια των παικτών που θα θέλουν να δώσουν το παρών την Κυριακή και όχι σε αυτούς που θα θελήσουν να κρυφθούν πίσω από τραυματισμούς και λοιπές δικαιολογίες.  Δικαιολογίες ανάλογες με αυτές που σιγά σιγά αρχίζουν να προβάλλουν οι αντίπαλοι μας προετοιμάζοντας το κλίμα ώστε η ήττα της Κυριακής να περάσει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα γίνεται. Αυτό βέβαια είναι καλό  μιας και οι δικαιολογίες τους φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στην ήττα. Φυσικά εμείς κοιτάμε την δική μας ομάδα και το δικό μας πλάνο νίκης που δεν σχετίζεται με το ποιος θα βρεθεί απέναντι μας γιατί από παίκτες αντιπάλων  «νεκρούς» που λίγο πριν το παιχνίδι «ανασταίνονται» έχουμε χορτάσει τόσα χρόνια… Ας φέρουν όποιους θέλουν, άπειρους ή έμπειρους εμείς θα φροντίσουμε να έχουν μια άνετη και φιλόξενη διαμονή. Όσο για τον Γιάχο που λίγο πολύ όλοι ξέρουμε το ποιόν του, καλό είναι να προσέξει και να μην προκαλέσει με τα σφυρίγματα του, αφήνοντας  τις ομάδες να κοντραριστούν μόνες τους πάνω στο χόρτο. Αρκετά έχουμε ανεχτεί και από τα «κοράκια» που για την ώρα έχουν εξαντλήσει όλη τους την «αυστηρότητα» και την απόλυτη εφαρμογή των κανονισμών πάνω στον ΑΡΗ…  Όσο για εμάς μετράμε αντίστροφα τις ώρες και τα λεπτά για να βρεθούμε στον ποδοσφαιρικό μας ναό δίπλα στον Θεό του πολέμου! Άιντε Αρειανάρα πάτησε τους φιλοξενούμενους της πόλης!

Φαρσοκωμωδία με την επικύρωση της βαθμολογίας!

Πραγματικά όταν βλέπεις αποφάσεις από την «πλειοψηφία» των ομάδων της σουπερλίγκας σαν την χθεσινή επικύρωση της βαθμολογίας τότε εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε πόσο δύσκολο είναι το έργο της δικαιοσύνης. 7 ομάδες λοιπόν(δηλαδή ούτε καν οι μισές) αποφάσισαν ότι δεν συντρέχει κανένα πρόβλημα και ότι το καλό του Ελληνικού ποδοσφαίρου είναι να συνεχίσουν όλα να κυλάνε φυσιολογικά και όχι να πιάσουν την ευκαιρία από τα μαλλιά απαιτώντας συνολικά ένα καλύτερο μέλλον για το ποδόσφαιρο της χώρας ή αν το θέλετε διαφορετικά ένα πιο καλό «προϊόν» στα χέρια των παραγόντων που λογικά θα τους φέρει και πιο πολλά έσοδα. Τώρα βέβαια όταν σχεδόν οι μισές ομάδες της σούπερλιγκας είναι άμεσα ή έμμεσα «συνδεδεμένες»  με το σκάνδαλο των στημένων, της παράγκας και όλης της μαφίας που λυμαίνεται το ποδόσφαιρο της χώρας μας εδώ και χρόνια τότε μάλλον το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας φαντάζει λογικό. Αυτό όμως που προκαλεί οργή και γέλιο μαζί είναι η στάση που κρατάνε συγκεκριμένες ομάδες που οι εκπρόσωποι τους σε δημόσιες τοποθετήσεις «απαιτούν» την «κάθαρση», την διαφάνεια και την εξυγίανση στον συγκεκριμένο χώρο. Ο ΑΡΗΣ μαζί με τους Παναθηναϊκό, Ηρακλή και Πανσερραϊκό  ήταν οι μοναδικές ομάδες που ψήφισαν κατά, Ατρόμητος  και Ολυμπιακός(ψήφισε τελευταίος ενώ είχε κριθεί ήδη το αποτέλεσμα) λευκό, η ΑΕΛ αποχώρησε πριν την ψηφοφορία, η ΑΕΚ δεν απέστειλε εκπρόσωπο ενώ ο μπάογκ με τα γνωστά τεχνάσματα του που πάντα αποβλέπουν στο να ρίχνουν στάχτη στα μάτια των προβάτων-οπαδών του δεν είχε δικαίωμα ψήφου(λόγο μη έγκυρου εκπροσώπου ή αργοπορίας) άρα και δεν αναγκάστηκε να καταψηφίσει την «παράταξη» του… Όλοι μπορούμε να καταλάβουμε τα συμφέροντα που παίζονται όπως και τις νομικές πιέσεις που μπορεί να έχουν οι ομάδες από το συνδρομητικό κανάλι για την επικύρωση της βαθμολογίας αλλά αν αυτά τα γεγονότα έδωσαν το πάτημα τόσο στην NOVA όσο και στον ΟΠΑΠ να κάνει περικοπές ας σκεφτούν οι παράγοντες των ομάδων τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον αν δεν προχωρήσει ουσιαστικά αυτή η ιστορία με τα στημένα και αν το νέο πρωτάθλημα δεν ξεκινήσει υπό νέες συνθήκες.  Μπορεί να νομίζουν όλοι οι εμπλεκόμενοι ότι αυτό είναι μια μπόρα και θα περάσει αλλά αν ατονίσει και άλλο το ενδιαφέρον του κόσμου(των λίγων άρρωστων που έχουν απομείνει ως «θαυμαστές» του Ελληνικού ποδοσφαίρου τα τελευταία 20 χρόνια) τότε λογικό είναι ο κάθε χορηγός, τηλεοπτικό δίκτυο να θέσει πολύ πιο αυστηρούς οικονομικούς όρους γιατί στο κάτω κάτω όλα αυτά έχουν σχέση με το ενδιαφέρον του κόσμου για το προϊόν. Ένα άλλο σημείο στο οποίο θέλω ν σταθώ και έχει να κάνει αποκλειστικά με την δική μας ομάδα έχει να κάνει με την στάση της σε όλες αυτές τις περίεργες ιστορίες αλλά και την έντονη κριτική που έχουμε ασκήσει οι περισσότεροι(όπως και εγώ) για τους χειρισμούς και τον δημόσιο τρόπο έκφρασης(ή σιωπής) από τον Γ.Κόντη. Στην πράξη πάντως ως τώρα ο ΑΡΗΣ εκεί που ο λόγος ή ψήφος του έχει ουσία έχει δώσει βροντερό παρών και δεν έχει κρυφτεί πίσω από λευκά ψηφοδέλτια, «επαναστατικές» ανακοινώσεις ή περίεργες μεθοδεύσεις ώστε να μην πάρει μέρος σε συμβούλια από όπου βγαίνουν και οι αποφάσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα προς αποφυγή είναι η ΑΕΚ που έτρεξε να βγάλει ανακοινώσεις με το που ξέσπασε η όλη ιστορία αλλά ως εκεί μιας και σε όλα τα συμβούλια που έγιναν απείχε. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον μπάογκ, τον γνωστό «επαναστάτη» της πόλης που πριν λίγο καιρό πάλι η θέση του ήταν «λευκή» όταν η σούπερλιγκα όριζε ως εκπρόσωπο της στην ΕΠΟ τον Αχιλλέα Μπέο! Τώρα από πότε το «λευκό» έγινε το χρώμα της επανάστασης είναι άλλο θέμα που μόνο οι συμπολίτες και οι «αγαπούλες» τους μπορούν να μας το εξηγήσουν. Αν και όπως είπαμε αρχικά αυτή η απόφαση περί επικύρωσης είναι απαράδεκτη οι εκπρόσωποι της σουπερλίγκας συμφώνησαν να σεβαστούν οποιαδήποτε απόφαση της δικαιοσύνης ανεξάρτητα από την επικύρωση της βαθμολογίας άρα έχουμε κάτι παραπάνω από το τίποτα και το σήριαλ συνεχίζεται…

Στα χέρια μας η wild card της Ευρωλίγκα!

Μπορεί τα τελευταία χρόνια η πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος να έχει γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη στον Αυτοκράτορα αλλά ευτυχώς  υπάρχουν ακόμη πάρα πολλοί που τόσο εντός όσο και εκτός της οικογένειας του ΑΡΗ που δεν ξεχνάνε το μέγεθος και το ειδικό βάρος του μπασκετικού ΑΡΗ και με κάθε ευκαιρία το εξυμνούν και το υπενθυμίζουν σε όλους τους υπόλοιπους. Κάπως έτσι μπορούμε να εκλάβουμε την στάση της διοργανώτριας αρχής της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης όπου για 3η( 2 φορές  για Ευρωλίγκα και 1 φορά για Eurocup) φορά τα 4 τελευταία χρόνια παραχωρεί δικαίωμα συμμετοχής στον ΑΡΗ μέσο wild card και έτσι η ομάδα μας θα μπορέσει να αγωνιστεί στους προκριματικούς ομίλους και θα έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει την είσοδο της στους ομίλους της Ευρωλίγκας. Εκεί φυσικά θα βρεθούμε αντιμέτωποι όχι μόνο με τον μπαογκ που κατάφερε και μας πήρε την 3η θέση αλλά και με σαφώς πιο δυνατές ομάδες από τον συμπολίτη. Αν και ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει οριστικά οι αγώβες του ομίλου που θα συμμετέχει ο ΑΡΗΣ μας (αλλά και ο μπαογκ) θα διεξαχθούν στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας όπου μιας και μιλάμε για ευρωπαϊκή διοργάνωση δεν ισχύει απαγόρευση μετακινήσεων και λοιπές ελληνικές μπούρδες… Βέβαια εδώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι λόγο των διοικητικών ζυμώσεων στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ η συμμετοχή μας δεν έχει οριστικοποιηθεί 100% γιατί θα πρέπει η διοίκηση μας να αποδεχτεί την wild card και να πληρώσει ένα αντίτιμο της τάξεως των 50.000 κάτι που λογικά θα συμβεί μέσα στο επόμενο 24ωρο. Ήδη έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος όσο αφορά τα διοικητικά και τις επιλογές προπονητή(ο Η.Ζούρος ανανέωσε με Ζαλγκίρις ενώ ο Ζντόβς μάλλον καταλήγει σε Γαλατάσαράι) και παικτών αλλά μετά από αυτήν την θετική εξέλιξη ευελπιστούμε να επισπευσθούν οι διαδικασίες και να βρεθεί μια λύση ώστε στον ΑΡΗ μας να γίνει μια νέα αρχή και να μπούμε και πάλι σε ανοδική πορεία γιατί αυτά τα σκαμπανεβάσματα έχουν κουράσει… Άιντε ρε Αυτοκράτορα ξύπνα και βάλε τον κάθε τυχάρπαστο στην θέση του!

μπαογκ – ΑΡΗΣ 63-56 | Ναυάγιο στην Πυλαία χωρίς διασωθέντες…

Συνέχεια στην κακή εμφάνιση του αγώνα της περασμένης Κυριακής έδωσε η ομάδα μας σήμερα στο κρατικό στην Πυλαία οδηγώντας τον ΑΡΗ μας σε ακόμη μια ήττα και στην 4η θέση κόντρα σε μια μετριότατη ομάδα. Ενώ όλοι περιμέναμε να δούμε κάποια αντίδραση από παίκτες και προπονητή αντιθέτως θα μπορούσαμε να πούμε ότι είδαμε  την ίδια νωθρότητα, βλακεία και αδιαφορία που είδαμε στο Β  ημίχρονο στο Παλέ και ίσως ακόμη περισσότερη. Στα 2 πιο κρίσιμα παιχνίδια της σεζόν η ομάδα μας πραγματοποίησε 2 από τις χειρότερες εμφανίσεις της και αυτό εξηγεί τα πάντα για τους λόγους που δεν πετύχαμε ούτε καν αυτόν τον «φθηνό» στόχο της 3ης θέσης.  Μηδέν ψυχολογία, αυτοπεποίθηση, αγωνιστικό θράσος από τους παίκτες μας, κανένα πλάνο ή εναλλακτικό «σχέδιο» από τον προπονητή, καμία αντίδραση από την διοίκηση της ομάδος. Μια διοίκηση που στην ουσία μας εξέθεσε σαν χαζούς γιατί όταν δίνεις την συγκατάθεση σου για να σφυρίξει ο Γκόντας που σε καθάρισε 2 φορές φέτος σε πρωτάθλημα και στο πρώτο παιχνίδι των πλέιοφς τότε μάλλον εμείς είμαστε οι γραφικοί που φωνάζουμε για την διαιτησία αλλά και η ΚΕΔ που τιμώρησε τον συγκεκριμένο διαιτητή για τον αγώνα του πρωταθλήματος. Για τον Σούμποτιτς αν και σίγουρα βελτίωσε την ομάδα σε σχέση με το έκτρωμα που βλέπαμε επι Ντρούκερ (που είχε αφήσει την ομάδα στην 8η θέση) αλλά και αυτός δεν απέφυγε αυτές τις εμμονές και τους απίστευτους παραλογισμούς που χαρακτηρίζουν εδώ και χρόνια τους προπονητές που έχουν περάσει από τον ΑΡΗ. Σίγουρα τον πρώτο που βαραίνει το σημερινό «ναυάγιο» είναι αυτός μιας και δεν μπόρεσε να βελτιώσει σε κανένα σημείο την ομάδα μας παιχνίδι με παιχνίδι και μπροστά του ο Σ.Μαρκόπουλους φάνηκε κάτι σαν Ζ.Ομπράντοβιτς… Μάλιστα ο Σούμποτιτς με τα σχήματα που χρησιμοποιούσε και την «προετοιμασία» που έκανε για αυτά τα παιχνίδια κατάφερε το θεωρητικό πλεονέκτημα που είχαμε κάτω από το καλάθι να το κάνει τεράστιο μειονέκτημα με αποκορύφωμα το σημερινό παιχνίδι όπου οι αντίπαλοι μας πήραν 13 περισσότερα ριμπάουντ και τον Ντόζιερ δίκαια να είναι ο κορυφαίος του αγώνα μιας και μάζεψε 18 ριμπάουντ και πέτυχε 17 πόντους με εξαιρετικά στατιστικά. Τώρα πως ο ΑΡΗΣ που στα 2 παιχνίδια με το Μαρούσι είχε άμυνα που μασούσε σίδερα και παίκτες που γυάλιζαν το μάτι τους κατέληξε να είναι μια ομάδα που κοιμάται όρθια, χάνει το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο και δέχεται καλάθια από ξεχασμένους αμαρκάριστους παίκτες κάτω από το καλάθι είναι μια εξέλιξη που για εμένα έχει ξεκάθαρη αιτία. Αυτό που θεωρώ ότι άλλαξε τα πάντα στην ομάδα ήταν ο τρόπος που αντιμετώπισε τα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό. Μια ηττοπάθεια και αδιαφορία που «πέρασε» στους παίκτες μας και διατηρήθηκε και σε αυτά τα παιχνίδια. Τώρα βέβαια θα μου πει κανείς πως κερδίσαμε 2 φορές τον μπαογκ και την μια μάλιστα μέσα στο σπίτι του? Μα πολύ απλά γιατί ο αντίπαλος μας ήταν μια πολύ μέτρια ομάδα μας μόλις 3 παίκτες ικανούς να κάνουν κάτι. Χαρακτηριστικό της μετριότητας του αντιπάλου μας είναι ότι ακόμη και σήμερα που πήρε την πιο εύκολη νίκη από τις 3 που πήρε είναι ότι μετά τους Ντόζιερ, Μάρσαλ και Γκετσέφσκι που πέτυχαν σχεδόν όλους τους πόντους ο επόμενος σκόρερ του αντιπάλου είχε μόλις 5 πόντους… Και όμως ο Σούμποτιτς που κατάφερε και «μπλόκαρε» τον θηριώδη Μπάγκαριτς δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα με τον Γκετσέφσκι… Φυσικά για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα με βάση αυτά που είδαμε στα 2 τελευταία παιχνίδια τα λάθη ξεκινήσανε από το προηγούμενο καλοκαίρι όπου χτίστηκε η ομάδα. Όταν λοιπόν το μπάσκετ έχει πέσει σε τόσο χαμηλό επίπεδο όπου 2 ξένοι παίκτες του επιπέδου του Μάρσαλ και του Ντόζιερ μπορούν να σε βγάλουν τρίτο τότε καταλαβαίνουμε πόσο εγκληματικές ήταν μεταγραφές των Πίρς, Ντάστον και Τάκερ αλλά και η αναγκαστική αντικατάσταση του τελευταίου που ήταν ότι πιο αξιόλογο είχαμε με τον Γουίντερς. Όταν λοιπόν τον καλύτερο σου ξένο παίκτη που έχει και το πιο ακριβό συμβόλαιο στην ομάδα τον αντικαθιστάς με έναν παίκτη που λόγο των πολλών τραυματισμών έχει ξεπέσει στην Ουγγαρία και είναι κοντά στο να πάρει την απόφαση να εγκαταλείψει το επαγγελματικό μπάσκετ και να αφοσιωθεί με το μπασκετικό καμπ που διατηρεί ε τότε τι να πούμε. Να ζητήσουμε τον λόγο που ο ρούκι Σλούκας δεν μπόρεσε να σηκώσει την ομάδα στις πλάτες του? Να αναρωτηθούμε γιατί ο Χατζηβρέτας που εδώ και 2 χρόνια είναι μια μετριότητα(και κάτι λιγότερο) πλυν ελαχίστων εξαιρέσεων δεν μπόρεσε να θυμηθεί τον παλιό καλό του εαυτό σε όλη την σειρά των αγώνων? Να τσατιστούμε με τον Ταπούτο που το παλικάρι αν δεν είχε αυτούς τους συχνούς τραυματισμούς θα είχε εξελιχθεί σε έναν από τους καλύτερους Έλληνες παίκτες? Να κράξουμε τον 34χρονο Χαραλαμπίδη που δεν έχει σταθερή απόδοση, λες και είχε ποτέ στην καριέρα του? Ή να ζητήσουμε ευθύνες από όλους αυτούς τους παίκτες που ο Σούμποτιτς με τον τρόπο που τους χρησιμοποιούσε τους είχε απαξιώσει έτσι και αλλιώς? Νομίζω ότι φέτος που ο μπάογκ με αυτήν την ομάδα κατάφερε και βγήκε τρίτος κατάλαβε και ο πιο άσχετος με το μπάσκετ ότι δεν έχει να κάνει με το μέγεθος του μπάτζετ αλλά με την σωστή διαχείριση του. Δεν υπάρχει λόγος να συνεχίζουμε να κράζουμε τους υπεύθυνους αυτής της κατάντιας αλλά το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ελπίζουμε ότι του χρόνου θα υπάρξουν πολλές και σημαντικές αλλαγές. Πρώτα από όλα στον τρόπο λειτουργίας και φιλοσοφίας της διοίκησης και στην συνέχεια σε όλα τα υπόλοιπα. Όσο για τους άλλους και τις μεγάλες  στιγμές που βίωσαν σήμερα στην σύγχρονη ιστορία της ομάδος τους θα τους πρότεινα να φτιάξουν και να κρεμάσουν στο ταβάνι του κρατικού γηπέδου της Πυλαίας που τους έχουν παραχωρήσει ένα πανό που να λέει «3ος στο Πρωτάθλημα ΕΣΑΚΕ Α1 2010-11» και να το βάλουν ακριβώς δίπλα σε αυτό του τίτλου της αποφυγής του υποβιβασμού στην Α2 που ήταν η προηγούμενη μεγάλη στιγμή στην σύγχρονη ιστορία τους που την είχαν πανηγυρίσει εξίσου έντονα…

Παιχνίδι για μάγκες μέσα στο κρατικό

«Τώρα θα φανεί αν είναι μάγκες» είπε ο Λ.Σούμποτιτς μετά την εντός έδρας  ήττα στο Παλέ αναφερόμενος στον τρόπο που θα αντιδράσουν οι παίκτες του στο τελευταίο και καθοριστικό παιχνίδι της σειράς των μικρών τελικών στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας. Εγώ θα το γενικεύσω λίγο παραπάνω το θέμα και μέσα στην απορία του Λ.Σούμποτιτς  για το αν είναι μάγκες να συμπεριλάβω τόσο τον ίδιο όσο και τον πρόεδρο της ΚΑΕ Γ.Δαμιανίδη όπου έχει τεράστια ευθύνη για αυτήν την απίστευτη μεταχείριση που έχουμε από την διαιτησία στα παιχνίδια με τους ανύπαρκτους. Μπορεί τόσο ο Σ.Μαρκόπουλος όσο και ο Λ.Σούμποτιτς  να τόνισαν ότι οι παίκτες αγωνίζονται μέσα στο παρκέ και η διαφορά από παιχνίδι σε παιχνίδι εξαρτάται από αυτούς αλλά στο μπάσκετ δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα μιας και ο προπονητής μπορεί να «ανακατέψει την τράπουλα» και να έχει καθοριστική συμβολή στον αγώνα. Εάν λοιπόν την Κυριακή ο μπάογκ έχανε κανείς μα κανείς δεν θα μπορούσε να προσάψει κάτι στον Μαρκόπουλο. Επι 35′(μέχρι να πάρει διαφορά η ομάδα του) χοροπηδούσε σαν καραγκιόζης( κάτι που δεν ταιριάζει με το ήθος που έχει επιδείξει τόσα χρόνια στην καριέρα του) και έριξε στην «μάχη» σχεδόν όλους τους παίκτες που είχε στην διάθεση του. Δεν είχε μείνει και κάτι άλλο να κάνει. Από την άλλη ο ατσαλάκωτος Σούμποτιτς μας άφησε χίλια δυο ερωτηματικά με τις επιλογές του και την ηρεμία του στον αγώνα. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον κ.Δαμιανίδη που σίγουρα σαν πρόεδρο του ΑΡΗ δεν θέλω να τον δω να γίνεται γελοίος για τα μάτια του κόσμου αλλά το να επιτρέπει μέσα στην έδρα μας τους παράγοντες του αντιπάλου να κόβουν βόλτες και να περιμένουν τους διαιτητές έξω από την φυσούνα είναι κάτι στο οποίο φέρει τεράστια ευθύνη. Ιδίως όταν μέσα στο κρατικό τραυματίστηκε τόσο ο ίδιος όσο και άλλα μέλη της αποστολής μας. Και το μόνο που αρκέστηκε είναι μια καταγγελία για τα επεισόδια χωρίς να γίνει η παραμικρή αναφορά στις εγκληματικές διαιτησίες που βιώνουμε απέναντι σε μια ομάδα υπό καθεστώς πτώχευσης. Τώρα στα αγωνιστικά έχει καταντήσει κουραστικό να ζητάμε τα αυτονόητα από τους παίκτες μας και από τον προπονητή μας για να κερδίσουν την ομάδα των fantastic three(ούτε καν τετράδα δεν συμπληρώνουν). Το να βάλουν μερικά μακρινά σουτ υπό πίεση είναι κάτι που συμβαίνει όπως έγινε και με εμάς με τον Χατζηβρέτα που στην νίκη μέσα στο κρατικό είχε πετύχει πολλά δύσκολα και καθοριστικά σουτ. Το να σου βάζουν αμαρκάριστοι κάτω από το καλάθι συνεχόμενα καλάθια φταις αποκλειστικά εσύ και η ανύπαρκτη άμυνα. Σίγουρα η άμυνα έχει να κάνει με την διάθεση των παικτών όταν όμως Λευτεράκη βλέπεις έναν παίκτη σαν τον Ταπούτο ή το Μπράουν να είναι τραγικά νωθροί τότε δεν μας φταίνε οι συγκεκριμένοι αθλητές που για δικούς τους λόγους βρέθηκαν σε κακή μέρα αλλά η δική σου αδράνεια. Μπορεί ο Σλούκας να απουσιάζει και ουσιαστικά η ομάδα μας να χάνει τον πιο σταθερό παίκτη σε αυτήν την σειρά αγώνων αλλά εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν και έστω και αναγκαστικά ο Σούμποτιτς θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τόσο τον Βεργίνη όσο και τον Κουμπούρα. Τώρα εάν μας κάνει καμιά έκπληξη και δούμε τον Μποχωρίδη αντί για τους άλλους δυο τότε τα λόγια είναι περιττά. Όπως λοιπόν οι δικοί μας παίκτες αγχώθηκαν όταν βρέθηκαν πίσω στο σκορ έτσι μπορεί να συμβεί και με αυτούς. Σοβαρότητα και προσήλωση στην άμυνα για 40′, μόνο έτσι θα έρθει η νίκη.  Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι αυτά τα παιχνίδια δεν έχουν να κάνουν με την Ευρωλίγκα(μιας και κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα συμβεί) αλλά με το γόητρο των 2 ομάδων και των οπαδών τους. Για αυτό ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ, ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

ΑΡΗΣ – μπαογκ 80 – 91 | Και όμως καταφέραμε να χάσουμε…

Λίγες ώρες μετά την λήξη του παιχνιδιού σε μια προσπάθεια να βρούμε την χαμένη μας ηρεμία εξακολουθώ να μην μπορώ να καταλάβω πως καταφέραμε και χάσαμε αυτό το παιχνίδι και την ευκαιρία να καθαρίσουμε σήμερα την σειρά μέσα στο σπίτι μας μπροστά σε 5500 φίλους της ομάδος που γέμισαν κάθε γωνιά στο Παλέ. Ας αρχίσουμε πρώτα με τα δικά μας και την απίστευτη βλακεία με την αμυντική λειτουργία της ομάδος όπου με έναν αντίπαλο που διαθέτει 3 παίκτες, παίζει ολόκληρη την χρονιά ακριβώς το ίδιο στυλ και τον έχεις αντιμετωπίσει άλλες 5 φορές να εξακολουθούν προπονητής και παίκτες να μην βρίσκουν τον τρόπο για να σταματήσουν αυτούς τους 3 παίκτες που όπως και να το κάνουμε δεν είναι και κάτι ιδιαίτερο. Βέβαια όταν στο τελευταίο δεκάλεπτο όλα τα κρίσιμα καλάθια ο Γκετσέφσκι τα πέτυχε ολομόναχος κάτω από το καλάθι τότε σίγουρα αυτό δεν έχει να κάνει με τις ικανότητες του αντιπάλου αλλά περισσότερο με την ανυπαρξία την δική μας.  Από εκεί και πέρα περιμένω να ακούσω εξηγήσεις από τους εμπλεκόμενους για το τι έγινε στην 4η περίοδο και για ποιόν λόγο υπήρχε αυτή η κοροϊδία προς όλους μας με τον ανέτοιμο Ταπούτο να μένει μέσα όταν ήταν ολοφάνερο ότι η «τρύπα» στην άμυνα άνοιγε από τον Ταπούτο που έμοιαζε να βρίσκεται σε άλλο γήπεδο. Εάν δεν το παρατήρησες Λευτέρη είσαι πολύ λίγος για προπονητής αν υπήρχε κάποιος άλλος λόγος(όπως «άδειασμα» του Χρήστου) τότε τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα και θα πρέπει να το δούμε το θέμα κάπως αλλιώς… Στα 4 αυτά παιχνίδια με τον μπάογκ σήμερα ο Κασίροβ ξεκίνησε δυνατά και έδειξε ικανός να βοηθήσει και όμως για περίεργο λόγο ξεχάστηκε εντελώς ακόμη και όταν η άμυνα μας κάτω από το καλάθι είχε εξαφανιστεί τελείως.  Ότι και να πούμε είναι λίγο αλλά είναι κυριολεκτικά τραγελαφικό να χάνουμε μέσα στην έδρα μας από αυτόν τον μπάογκ… Όταν μάλιστα είσαι τόσο κακός όσο ήμασταν εμείς στο Β ημίχρονο ακόμη και το δίκιο μας σε ότι έχει να κάνει με την διαιτησία το χάνουμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμαστε χαζοί και δεν καταλαβαίνουμε το τι γίνεται. Αυτό που έγινε σήμερα από το τζάμπολ και μετά ήταν οι διαιτητές να κάνουν το παιχνίδι άνω κάτω έτσι ώστε να έρθει στα μέτρα του μπάογκ. Όπως σφύριζαν οι διαιτητές έτσι ακριβώς κυλούσε και το παιχνίδι. Πρώτο δεκάλεπτο και τέταρτο δεκάλεπτο έκαναν ότι μπορούσαν για να χαρίσουν την νίκη στον αντίπαλο μας. Τα 5 φάουλ σε 45′ περίπου πρέπει να αποτελεί ρεκόρ. Ειλικρινά αναρωτιέμαι αν έχουν τόσο καημό Οικονομιδής και Συμεωνίδης να βγάλουν τον μπάογκ τρίτο πιστεύοντας  ότι αυτή θα είναι η σανίδα σωτηρίας μιας ομάδος υπό καθεστώς πτώχευσης. 4 παιχνίδια ως τώρα έχουμε αντιμετωπιστεί με τον χειρότερο τρόπο και η ισορροπία στα σφυρίγματα(φάουλ και βολές) είναι απλά στάχτη στα μάτι των χαζών και άλλοθι για τα παπαγαλάκια για να γράφουν τα δικά τους. Σίγουρα αυτά που έγιναν στο φινάλε δεν εκφράζουν κανέναν αλλά η φιλοξενία έχει και τα όρια της. Όταν λοιπόν από το πρώτο δευτερόλεπτο ο Μαρκόπουλος(πως αλλάζει ο άνθρωπος όταν πάει σε αυτήν την ομάδα) χοροπηδάει σαν καραγκιόζης πάνω κάτω και διαμαρτύρεται ακόμη και στο χρονικό σημείο που η ομάδα του σκοράρει  μόνο από βολές και στον Μπάβτσιτς να χρεώνεται και η αναπνοή ως φάουλ. Όταν όλοι οι παίκτες του μπάογκ συστηματικά διαμαρτύρονται από την αρχή του αγώνα. Όταν οι παράγοντες του μπαογκ κόβουν άνετα βόλτες μέσα στο γήπεδο μας και περιμένουν μάλιστα στο ημίχρονο έξω από την φυσούνα τους διαιτητές για να τους «συνετίσουν» . Όταν σε κερδίζουν και αρχίζουν να πουλάνε τρέλα και να προκαλούν με χειρονομίες ε τότε κάποια στιγμή θα λυγίσεις και θα βγεις εκτός εαυτού… Όλα εντάξει κ.Δαμιανίδη εκεί στην καρκεκλίτσα του προέδρου? Τσαλακώθηκε καθόλου το κουστουμάκι ή παρέμεινε άθικτο και για άλλα γκαλά?

Όπως παλιά για άλλη μια φορά

Όπως σωστά είχαν επισημάνει όλοι οι «ειδήμονες» του μπάσκετ αυτοι οο μικροί τελικοί ανάμεσα στην αγαπημένη μας ομάδα και τον συμπολίτη  μαγνητίζουν το ενδιαφέρον και μας αναγκάζουν  να αναβιώσουμε πιο παλιές εποχές πολύ πιο ωραίες(όσο αφορά τα μπασκετικά δρώμενα τουλάχιστον) όπου τα ντέρμπι αυτά σε αντίθεση με τα σημερινά καθόριζαν πρωταθλητές και κυπελλούχους και όχι την κατάκτηση μιας 3ης θέσης που πιθανόν να αντιστοιχεί στην Ευρωλίγκα. Η ξεκάθαρη όμως ομοιότητα που έχει μείνει αναλοίωτη στον χρόνο είναι ο νικητής αυτών των αναμετρήσεων που είναι ο ΑΡΗΣ μας! Μπορεί κάποιος να πει ότι προτρέχω μιας και υπάρχει ακόμη το παιχνίδι της Κυριακής μπροστά μας αλλά εάν καταφέρουμε και χάσουμε μέσα στο κατάμεστο Παλέ από τον μπάογκ των δυόμιση παικτών… ε τότε τι να πω? Μάλλον θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας… Φυσικά όλα αυτά υποθετικά γιατί στην πράξη έχει φανεί αυτό που λέγαμε όλοι από την αρχή. Υπάρχει διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες και εύκολα ή δύσκολα θα πετύχουμε τον στόχο μας. Τώρα θα είναι ο Χατζηβρέτας που θα πρωταγωνιστήσει, θα είναι ο Χαραλαμπίδης, θα είναι ο Μπράουν , θα είναι ο Σλούκας ή ο Μπάβτσιτς? Καμία σημασία δεν έχει μιας και σε σχέση με το μονόπλευρο παιχνίδι των αντιπάλων μας εμείς έχουμε εναλλακτικές λύσεις και μπορούμε ακόμη και κατά την διάρκεια του αγώνα να δούμε διαφορετικούς πρωταγωνίστες, ικανούς να μας χαρίσουν την νίκη. Ακόμη υπάρχει και η βελτίωση στο «διάβασμα» του αγώνα όπου παιχνίδι με παιχνίδι βλέπουμε τον Λ.Σούμποτιτς να διορθώνει στο μέτρο του δυνατού κάποια κακώς κείμενα και η εικόνα της ομάδος μας ελαφρώς να βελτιώνεται. Ταπούτος και Γουίντερς μάλλον θα είναι στην διάθεση του προπονητή και εφόσον χρειασθεί(ελπίζουμε να μην χρειασθεί) θα χρησιμοποιηθούν. Μπορεί και στο πρώτο παιχνίδι στο Παλέ να υπήρχε πριν τον αγώνα η αίσθηση σε όλους μας ότι με τον κόσμο να γεμίζει κάθε σπιθαμή του γηπέδου οι παίκτες μας θα παίρνανε μια εύκολη νίκη(κάτι που δεν έγινε) αλλά όπως φάνηκε εκεί έπαιξε βασικό ρόλο το άγχος. Ένα άγχος που υπήρχε από την σειρά αυτών των αγώνων για τον απλό λόγο ότι ο ΑΡΗΣ μας παρά το μειονέκτημα έδρας ήταν το ξεκάθαρο φαβορί. Αυτό το άγχος πλέον θέλω να πιστεύω ότι με την νίκη στην Πυλαία εξανεμίστηκε και έτσι δεν υπάρχει κάποιο εμπόδιο ώστε οι παίκτες μας να δείξουν την ανωτερώτητα τους και να φτάσουν σε μια εύκολη νίκη. Μια νίκη που θα χαρίσει ικανοποίηση σε όλους τους Αρειανούς αλλά πολύ περισσότερο σε όλους αυτούς που στήριξαν τον μπασκετικό ΑΡΗ όλα αυτά τα χρόνια παρά τα «εκτρώματα» που βλέπαμε κατά καιρούς μέσα στο γήπεδο. Ας ελπίσουμε όλα να εξελιχθούν καλά και αυτή η νίκη να αποτελέσει το εναρκτήριο λάκτισμα για μια σειρά διοικητικών εξελίξεων που θα οδηγήσει τον ΑΡΗ σε μια νέα εποχή σαφώς καλύτερη από αυτή των τελευταίων χρόνων που συναγωνιζόμαστε ομάδες από γειτονιές της Αθήνας και συμπολίτες υπο καθεστώς πτώχευσης… Όλοι στο Παλε να τους «γλεντήσουμε» για άλλη μια φορά!

Αρέσει σε %d bloggers: