Ανασύνταξη δυνάμεων ή χαμένος χρόνος?

Ρεπό στην Α1, αργεί η αναμέτρηση με τον Κίμκι, δεν έχει πρωτάθλημα το σ/κ. Υπό φυσιολογικές συνθήκες και με όλα τα προβλήματα τραυματισμών(Τσαλδάρης – Ταπούτος) και ντεφορμαρίσματος της ομάδος μετά την αποχώρηση του Τζέιμς θα έλεγε κανείς ότι οι συγκυρίες είναι ιδανικές για να ορθοποδήσει και πάλι η ομάδα μας και να επιστρέψει στο δρόμο των επιτυχιών. Υπό φυσιολογικέ συνθήκες τονίζουμε γιατί αν υπήρχαν φέτος στον ΑΡΗ τώρα θα έπρεπε να αναφερόμασταν ήδη στον αντικαταστάτη του Τζέιμς, του μοναδικού αξιόλογου ξένου παίκτη που είχαμε στο ρόστερ μας. Εδώ βέβαια για όσους αρέσκονται να κρύβονται πίσω από την οικονομική κρίση και κάπως έτσι να δικαιολογούν τα πάντα θα πρέπει να τονίσουμε ότι εκτός από το υπό διάλυση Μαρούσι μόνο ο ΑΡΗΣ δεν έχει καταφέρει να αντικαταστήσει τους  παίκτες που αποχώρησαν. Μέχρι και ο μπάογκ των 100 εισιτηρίων και το Περιστέρι έφεραν άλλους παίκτες στην θέση αυτών που έφυγαν και εμείς περιμένουμε την Γ.Σ. της ΛΦΑ με την ελπίδα ότι θα βρεθεί χρόνος να συζητηθεί το θέμα της ΚΑΕ και ότι οι εισηγήσεις των μελών της ΛΦΑ θα εισακουστούν από αυτούς που έχουν το μαχαίρι και το καρπούζι στα χέρια τους. Δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες. Οι μέτοχοι και ο Γ.Δαμιανίδης είναι αυτοί που μπορούν να κινήσουν τα νήματα και φυσικά το να «λογοδοτήσουν» στην Γ.Σ. της ΛΦΑ είναι κάτι που γίνεται καλή τη πίστη άρα σε περίπτωση που αυτά που ειπωθούν ή «αποφασισθούν» στην Γ.Σ. δεν τους εκφράζουν πολύ απλά θα τα αγνοήσουν.  Και μιας που αναφερθήκαμε στο επίκεντρο αυτής της ιστορίας τον Γ.Δαμιανίδη μπορεί οι φήμες να οργιάζουν σχετικά με την αποχώρηση του αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο που αυτή καθυστερεί και πρέπει να περάσει από την Γ.Σ. της ΛΦΑ. Όπως δεν μπορώ να καταλάβω πως αλλάζει τις τοποθετήσεις του διαρκώς και από εκεί που ζητάει το θέμα της ΚΑΕ να συζητηθεί στην ΛΦΑ ξαφνικά μας υπενθυμίζει ότι την λύση μπορούν να την δώσουν και πρέπει να την δώσουν οι μέτοχοι, δηλαδή τα μέλη της ΓΕΝΕΣΙΣ, ο Θ.Τζεβελέκης και ο Α.Σ. που από τον νόμο κατέχει το 10%. Άραγε όλες αυτές τις κινήσεις και τοποθετήσεις του με ποια ιδιότητα τις κάνει? Με αυτή του «στρατιώτη»  στις υπηρεσίες του ΑΡΗ που θέλει να απεμπλακεί, με αυτήν του έμμισθου προέδρου της ΚΑΕ, με αυτήν του διαχειριστή της ΚΑΕ ή με αυτήν του προέδρου της ΓΕΝΕΣΙΣ που είναι και ο μεγαλομέτοχος της ομάδος? Καλό είναι κάποια στιγμή να μας το ξεκαθαρίσει και αυτό για να ξέρουμε και πως να τον αντιμετωπίζουμε. Και μέσα σε όλα αυτά κάποιοι βρήκαν αφορμή να εκμεταλλευτούν το αγωνιστικό ξεφούσκωμα της ομάδος λόγω της αποχώρησης του Τζέιμς και των συχνών τραυματισμών του Τσαλδάρη και του Ταπούτου για να «στήσουν στον τοίχο» τον Β.Αλεξανδρή. Μιλάνε για ντροπιαστικές ήττες που φυσικά και είναι ντροπιαστικές ήττες σαν και αυτές κόντρα στην Βιλερμπάν και τον Ίκαρο αλλά τις παραμέτρους που οδήγησαν σε αυτές τις ήττες δεν τις αγγίζουν. Κάνουν αναλύσεις του ποδαριού αναφερόμενοι στα ρόστερ των ομάδων και κατά πόσο πχ ο Ίκαρος έχει καλύτερο ρόστερ από τον ΑΡΗ αδιαφορώντας ότι ο Ίκαρος έχει 3 ξένους με διψήφιο μ.ο. πόντων στο πρωτάθλημα και 3 Έλληνες και 1 κοινοτικό με μεγάλη εμπειρία στην Α1. Σε αντίθεση με εμάς όπου ουσιαστικά είχαμε έναν ξένο τον Ντέιβις και 2 έμπειρους Έλληνες παίκτες στην Α1 τον Ταπούτο και τον Βεργίνη με τον πρώτο να προέρχεται από τραυματισμό… Όσο για τους ρούκις που το επαναλαμβάνει συχνά ο Β.Αλεξανδρής θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτά τα παιδιά(Μόλντροου, Κεϊρούς και Μαυραϊδης) πέρσι τέτοια εποχή ήταν φοιτητές σε πανεπιστήμια που παράλληλα με το μπάσκετ μελετούσαν, δίνανε εξετάσεις και ζούσαν μια ζωή που διαφέρει πάρα πολύ από αυτήν ενός επαγγελματία καλαθοσφαιριστή… Για αυτό λοιπόν καλό είναι να μην τα ισοπεδώνουμε όλα προκειμένου να αβαντάρουμε τα φιλαράκια μας. Ο Β.Αλεξανδρής με τις συνθήκες που επικρατούν στον φετινό ΑΡΗ κάνει υπερπροσπάθεια και αν βγήκε και έκανε μερικές δηλώσεις που πείραξε τον υπέρ πρόεδρο Γ.Δαμιανίδη αυτό έγινε μπας και φιλοτιμηθούν κάποιοι και θυμηθούν ότι μιλάμε για τον Αυροκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού, για την ομάδα του προηγούμενου αιώνα που έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια όλων των Ελλήνων. Ελπίζω πάντως ο Αλεξανδρής να κάνει το θαύμα του και όταν επιστρέψει η ομάδα στις αγωνιστικές υποχρεώσεις να δούμε έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ που θα παλέψει με ότι όπλα έχει όλα τα παιχνίδια που απομένουν σε Ελλάδα και Ευρώπη.  Εμείς θα είμαστε εκεί στο Παλέ να τους στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Ίκαρος – ΑΡΗΣ 69-54 | Και νέα ντροπιαστική ήττα…

«Έχουμε μείνει λίγοι» ξαναεπανέλαβε ο Β.Αλεξανδρής και όσοι δεν είχαμε δώσει ιδιαίτερη σημασία την πρώτη φορά σήμερα καταλάβαμε ακριβώς το τι εννοούσε. Μπορεί να θέλαμε να πιστέψουμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ θα μπορούσε να αναστηθεί μέσα από τις στάχτες του, να αφήσει στην άκρη τα οικονομικά προβλήματα, να προσπεράσει αποχωρήσεις και τραυματισμούς αλλά νομίζω ότι το στραπάτσο από την Βιλερμπάν και τον Ίκαρο μας επανέφεραν για τα καλά στην σκληρή πραγματικότητα που βιώνει η πιο ιστορική ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα. Ο κόουτς δεν κρύφθηκε πίσω από το δάχτυλο του παραδέχθηκε τόσο την δίκαιη νίκη των αντιπάλων μας όσο και την πολύ κακή παρουσία της ομάδος μας. Σίγουρα σε άμυνα και ριμπάουντ θα μπορούσαν οι παίκτες μας να δείξουν περισσότερη διάθεση και πάθος αλλά σε ότι έχει να κάνει με το επιθετικό κομμάτι της ομάδος νομίζω ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο. Όταν λοιπόν η προτελευταία ομάδα του βαθμολογικού πίνακα καταφέρνει να σε περιορίσει με σχετική ευκολία στους 54 πόντους τότε δύσκολα να υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης σε αυτόν τον τομέα. Μόλις 2 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και συνολικά ποσοστά ευστοχίας για κλάματα. Ταπούτος, Μόλντροου και Βεργίνης προσπάθησαν να κάνουν κάτι αλλά χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Πραγματικά η εικόνα της ομάδος μας είναι απελπιστική.  Και εδώ θέλοντας και μη θα αναφερθώ στους συμπολίτες(μιας που είναι πολύ της μόδας να ασχολούμαστε μαζί τους) όπου και αυτοί είναι για κλάματα κάτι που φάνηκε στο παιχνίδι με το Μαρούσι όπου ένας Νέστορας Κόμματος τους έκανε άνω κάτω και χρειάστηκαν πολλά ευνοϊκά σφυρίγματα για να τον κερδίσουν. Αυτό όμως που θέλω να σχολιάσω είναι ότι αυτή η ομάδα με τα εξίσου τεράστια οικονομικά προβλήματα από την οποία αποχώρησαν 3 από τους καλύτερους παίκτες τους(Γκόρι, Ράιτ, Γκίτενς) πήρε σήμερα 30 καθοριστικούς πόντους από 4 παίκτες(Άλεξιτς, Ντούβνιακ, Πέτγουεϊ, Παππάς) που πριν λίγο καιρό δεν υπήρχαν στο ροστερ τους. Με λίγα λόγια και χωρίς να ξέρω τις λεπτομέρειες η διοίκηση τους δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια και ενίσχυσε την ομάδα με ότι μπορούσε όπου σίγουρα είναι παραπάνω σε σχέση με την μηδέν ενίσχυση της δικής μας ομάδας. Και όμως ακόμη και τώρα υπάρχουν συνΑρειανοί μας που εξυμνούν τον κ.Δαμιανίδη, τον παρουσιάζουν ως «κούκο» που προσπαθεί μόνος του να φέρει την άνοιξη και σαν στρατιώτη που παλεύει μόνος του για το καλό του ΑΡΗ μας. Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά για να κρίνουμε το έργο του κ.Δαμιανίδη. Μόνο από το καλοκαίρι αν το πιάσουμε το θέμα ξεκινάμε με τα διαχειρίσιμα χρέη, συνεχίζουμε με την ασόβαρη  πρόταση  του κ.Πάλμα, προχωράμε στην εξίσου ασόβαρη πρόταση του κ.Γεωργούλη και καταλήγουμε στο «πλάνο» του Γ.Δαμιανίδη όπου μας έχει οδηγήσει εκτός στόχων(αν υπήρχαν στόχοι) ,όλη την ομάδα απλήρωτη,παίκτες να φεύγουν, η FIBA να μας απαγορεύει τις μεταγραφές  και λύση στα οικονομικά προβλήματα να εξακολουθεί να μην διαφαίνεται… Ας υπενθυμίσει κάποιος στον κ.Δαμιανίδη και τους υποστηρικτές του ότι στην ΚΑΕ βρέθηκε ως ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ και όχι ως μεγαλομέτοχος άρα από την στιγμή που αδυνατεί να ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ την κατάσταση ας παραιτηθεί επιτέλους να αναλάβουν οι μεγαλομέτοχοι τις ευθύνες τους ή ο Α.Σ. να κάνει αυτά που πρέπει να κάνει είτε μιλάμε για λύση πρωτοδικείου ή όχι. Στις 22 Φεβρουαρίου υπάρχει η Γ.Σ. στην ΛΦΑ με το θέμα των επενδυτών στην ΠΑΕ να καίει όλους μας παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχάσουμε το τεράστιο έγκλημα που έχει γίνει στην ΚΑΕ από ανθρώπους που εμπιστευτήκαμε. Αυτή η ομάδα ήταν πεντακάθαρη από χρέη και τώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την οριστική διάλυση. Μην γυρνάτε την πλάτη στον Αυτοκράτορα, ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ Γ.Σ. ΤΗΣ ΛΦΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

ΑΡΗΣ – ΚΑΟΔ 77-70 | Ευτυχώς… νίκη και διαφορά

Το είχαμε τονίσει ότι ο ΚΑΟΔ χρίζει ιδιαίτερης προσοχής κάτι που φάνηκε από το πρώτο λεπτό της αναμέτρησης όπου οι Δραμινοί μπήκαν πολύ δυνατά στο παιχνίδι και με το ταμπλό να γράφει 15-2 μας τρομοκράτησαν για τα καλά… Με τους Χαραλαμπίδης, Χάντα και Μπάβτσιτς να είναι εμφανώς επηρεασμένοι από τα προβλήματα τραυματισμών που αντιμετώπιζαν τις προηγούμενες θα περίμενε κανείς ότι το έργο μας θα ήταν πολύ πιο εύκολο τελικά ο κακός μας εαυτός αποδείχθηκε και πάλι ο  δυνατότερος αντίπαλος. Με τα γνωστά επιθετικά μπλακ άουτ, την αδυναμία αντίδρασης στην άμυνα ζώνης,  και μια εκνευριστική χαλαρότητα στην άμυνα όπου είναι το δυνατό μας όπλο το παιχνίδι ήταν ένα ντέρμπι και όλα έδειχναν ότι θα κριθούν στις λεπτομέρειες. Εκεί λίγο η εμπειρία του Ταπούτου και 2 ανέλπιστα επιθετικά ριμπάουντ που μετατράπηκαν σε εύκολους πόντους από Μπόγρη και Κερούς καθάρισαν την μπουγάδα χαρίζοντας μας όχι μόνο την νίκη αλλά και την διαφορά του +4 που θέλαμε οπωσδήποτε ώστε να έχουμε το πάνω χέρι σε περίπτωση ισοβαθμίας με τον ΚΑΟΔ. Αν και δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες για κάθε αθλητή όπως πχ αν αντέχει στα 2 παιχνίδια την εβδομάδα ή δεν είναι έτοιμος να ανταποκριθεί θα μου επιτρέψετε να πω ότι σήμερα το παιχνίδι πήγε να στραβώσει από τους χειρισμούς του Β.Αλεξανδρή. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η πολύ καλή 5αδα του δευτέρου δεκαλέπτου από την στιγμή που αποχώρησε ο Χ.Ταπούτος με Μαυραϊδή, Βεργίνη, Ντέιβις, Τσαϊρέλη και Μάλντροου που ήταν αυτοί οι 5 που  κατάφεραν μέσα σε 6΄ να γυρίσουν το παιχνίδι από το -7 στο +7 δεν τους ξαναείδαμε όλους μαζί σε μια 5αδα. Ιδίως οι Μάλντροου και Τσαϊρέλης  έπαιξαν ελάχιστα στο υπόλοιπο του αγώνα χωρίς κάποια λογική εξήγηση.  Αν και το Ranking έχει τον Ταπούτο ως κορυφαίο για την ομάδα μας δεν ξέρω αν η συνεισφορά του ήταν μεγαλύτερη από την τεράστια τρύπα που αποτελούσε στην άμυνα… Περίεργο που ο Αλεξανδρής τον εμπιστεύεται τόσο πολύ ακόμη και σε κακές βραδιές σαν την σημερινή. Θετική παρουσία και σήμερα από τους Βεργίνη και Μαυραϊδή που από την ημέρα που αποχώρησε ο Τζέιμς ανεβάζουν διαρκώς στροφές. Πάντως ανεξάρτητα από την παρουσία των Βεργίνη και Μαυραϊδή η ανάγκη για ενίσχυση στην περιφέρεια είναι εμφανής. Ελπίζω αυτός που κάνει τον πρόεδρο στην ΚΑΕ να το έχει προσέξει… Μπορεί να ιδρώσαμε μέχρι να τα καταφέρουμε αλλά το αποτέλεσμα είναι αυτό που θέλαμε σήμερα και το πήραμε. Είπαμε ότι περιθώρια για άλλο στραβοπάτημα δεν υπάρχουν, εύκολα ή δύσκολα πρέπει να τα κερδίσουμε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια εκτός του Ολυμπιακού που είναι αρκετά δύσκολο. Τα εκτός έδρας με Ίκαρο, Ηλυσιακό, Περιστέρι και το υπό διάλυση Μαρούσι είναι στις δυνατότητες μας και μπορούμε να τα κερδίσουμε όλα! Μπορεί οι φετινοί οι στόχοι να μην μας εξιτάρουν αλλά δεν πρέπει να τα παρατήσουμε και να σκεφτόμαστε από τώρα την επόμενη χρονιά. Πίστη και στήριξη στην ομάδα και τα καλά θα έρθουν!

Θέλει προσοχή ο ΚΑΟΔ

Κάθε φορά που γράφω ένα κείμενο πριν από αγώνα της αγαπημένης μας ομάδος κόντρα σε αντιπάλους σαν τον ΚΑΟΔ ομολογώ ότι αισθάνομαι λίγο περίεργα λόγω της αναγκαστικής «προσγείωσης» στην πραγματικότητα που θέλει τον ΑΡΗ σε πολύ διαφορετική κατάσταση από αυτήν που τον συνηθίσαμε την εποχή που μονοπωλούσε τους τίτλους. Έτσι λοιπόν ακόμη και ένα παιχνίδι όπως αυτό κόντρα στον ΚΑΟΔ χρίζει ιδιαίτερης προσοχής και σημασίας μιας και η ομάδα από την Δράμα βρίσκεται από πάνω μας στην βαθμολογία και σίγουρα αυτό είναι κάτι που δεν χωνεύεται εύκολα. Το κακό με τον ΚΑΟΔ δεν είναι μόνο ότι χάρη στην απρόσμενη νίκη του στον αγώνα του Α’ γύρου βρίσκεται πιο ψηλά στην βαθμολογία αλλά το γεγονός ότι διαθέτει στο ρόστερ του 2 από τους κορυφαίους παίκτες του περσινού ΑΡΗ που ειλικρινά θα ήθελα πολύ να τους είχαμε και φέτος μου υπενθυμίζει πόσο χαμηλά έχουν ρίξει το επίπεδο του ΑΡΗ όλοι αυτοί που έχουν στα χέρια τους τις τύχες της ομάδος τα τελευταία χρόνια… Δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ το τι πρέπει να κάνουν οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή για να κερδίσουν αυτό το παιχνίδι. Πρώτα από όλα να περιορίσουν τον Χαραλαμπίδη που  πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις για άλλη μια χρονιά και φυσικά να βρουν  τους τρόπους να θωρακίσουν  την άμυνα κάτω από το καλάθι όπου εκεί πέρα από τον γνωστό μας Μπάβτσιτς είδαμε ότι μέχρι και αυτός ο Τσέρανιτς στο παιχνίδι του Α’ γύρου μας είχε κάνει τεράστια ζημιά. Αν βέβαια έχουμε την τύχη να δούμε από τον Μαυραϊδή άλλη μια εξαιρετική παρουσία όπως στο παιχνίδι με την Βιλερμπάν σε συνδυασμό με την αγωνιστική άνοδο του Δ.Βεργίνη το κενό του Τζέιμς και του Τσαλδάρη στην περιφέρεια θα περάσει απαρατήρητο.  Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Σέρχιο Κεϊρούς που έχει τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του.  Μπορεί η ήττα από τον Πανιώνιο να ήταν καταστροφική αλλά πιθανή ήττα από τον ΚΑΟΔ θα είναι χωρίς γυρισμό. Ήδη ομάδες που κυνηγάμε στις πιο ψηλές θέσεις έχουν και παραπάνω από 1 νίκη διαφορά και αυτό κάνει την προσπάθεια μας για είσοδο στην πρώτη εξάδα ακόμη πιο δύσκολη, επομένως άλλες ήττες ανάλογες με αυτές της προηγούμενης αγωνιστικής δεν χωράνε. Με την Βιλερμπάν ο κόσμος δεν ήταν αρκετός αλλά όλοι μας φύγαμε ενθουσιασμένοι με την απόδοση της ομάδος μας. Για αυτό στήριξη και μόνο στήριξη στην ομάδα ανεξάρτητα από την διοικητική κατάσταση. Μια κατάσταση που παραμένει η ίδια με τον Γ.Δαμιανίδη παρόλο που σύμφωνα με τις φήμες είναι με το ένα πόδι εκτός ομάδος συνεχίζει να κινεί τα νήματα στην ΚΑΕ.  Η δικαίωση της ομάδος μας στο θέμα του Τζέιμς καθώς οι όποιες πληρωμές που έγιναν είναι λεπτομέρειες στα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Αυτοκράτορας και αν δεν αποχωρήσουν οι υπεύθυνοι δύσκολα να δούμε άσπρη μέρα. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ! …και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Αναμένοντας την «εσωτερική» λύση στην ΚΑΕ και τους ξένους επενδυτές στην ΠΑΕ…

Ένα συναίσθημα αμηχανίας μας  έχει(τους περισσότερους) κατακλύσει τις τελευταίες ημέρες μιας και μετά την ξαφνική αναβολή της συνέλευσης της ΛΦΑ που όπως ήταν προγραμματισμένο  ως μέλη της Λέσχης θα ενημερωνόμασταν και θα συμμετέχαμε  σε προσπάθεια ανεύρεσης λύσης για τα σημαντικά προβλήματα που ταλανίζουν τον σύλλογο και ξαφνικά όλα αυτά παγώνουν και αναμένουμε στο ακουστικό για να μάθουμε τις εξελίξεις σε ΠΑΕ και ΚΑΕ. Δεν ξέρω αν είναι η πεποίθηση που είχαμε ότι κάτι καλό θα έβγαινε από αυτήν την συνέλευση ή αν οι πληροφορίες που έρχονται στην επιφάνεια είναι αυτό που ουσιαστικά μας προβληματίζει αλλά το σίγουρο είναι ότι ξαφνικά βρισκόμαστε σε ρόλο θεατή και ευελπιστούμε οι βασικοί υπεύθυνοι της σημερινής κατάστασης του συλλόγου θα βρουν λύση και ο ΑΡΗΣ μας δεν θα «πτωχεύσει»… Επιτυχία του κόσμου του ΑΡΗ υποτίθεται ότι είναι η ΛΦΑ αλλά η λέξη επενδυτής έχει μπει και πάλι στην ζωή μας. Μόνο που αυτήν την φορά δεν το περιμένουμε για να μας βοηθήσει να κάνουμε το μεγάλο άλμα αλλά για να μας σώσει από την καταστροφή. Τα «μυστικά» ταξίδια στο εξωτερικό και η εμπλοκή ανθρώπων με το ιστορικό του κ.Κόντη μπορεί να μην μας γεμίζουν με εμπιστοσύνη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα αντιμετωπίσουμε καχύποπτα την προσπάθεια που πάει να γίνει ή θα είμαστε αρνητικοί σε οποιαδήποτε πρόταση ακούσουμε από τα συγκεκριμένα άτομα για το καλό του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ. Μακάρι να αληθεύουν οι φήμες και η ομάδα μας να αποτελέσει την βάση κάποιου επενδυτικού πλάνου από το εξωτερικό. Όλοι εδώ θα είμαστε να στηρίξουμε και να χειροκροτήσουμε. Το αν δημοσιοποιηθούν ή όχι οι συζητήσεις είναι μια λεπτομέρεια που δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει. Το αποτέλεσμα μετράει και αυτό θα κριθεί ενώπιον του σώματος της Λέσχης όπου εκεί θα πρέπει να μας ενημερώσουν για όλες τις λεπτομέρειες. Ας ελπίσουμε βέβαια όλα να εξελιχθούν ομαλά και να υπάρχει κάτι χειροπιαστό να συζητήσουμε που να μας δίνει μια προοπτική γιατί αλλιώς υπάρχουν ευθύνες που θα πρέπει να αποδοθούν και υπεύθυνοι που θα πρέπει επιτέλους να απομακρυνθούν. Παρόμοια κάπως η κατάσταση και στην ΚΑΕ με την διαφορά ότι την λύση την περιμένουμε μέσα από την οικογένεια του ΑΡΗ και όχι από κάποιους εξωτερικούς επενδυτές. Εδώ βέβαια υπάρχει το στενάχωρο ότι και τα εμπόδια που υπάρχουν για την αλλαγή σελίδας στον Αυτοκράτορα είναι πάλι από την οικογένεια του ΑΡΗ. Εδώ και μέρες αναμένουμε την παραίτηση του κ.Δαμιανίδη και παραίτηση δεν βλέπουμε. Όπως και τον κ.Τζεβελέκη δεν βλέπουμε ή ακούμε πουθενά όπου η «συμβολή» του στην κατάντια της ομάδος ήταν καθοριστική. Ιδίως για την περίπτωση της ΚΑΕ νομίζω ότι αυτή η αναβολή της Γ.Σ. της ΛΦΑ ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να συμβεί γιατί αν και ο κ.Δαμιανίδης ζήτησε από την Λέσχη να ασχοληθεί με το τμήμα μπάσκετ ευελπιστώντας πιθανός σε κάποια οικονομική ενίσχυση ή απλά για να θολώσει λίγο τα νερά με τις ιστορίες περί ενιαίου ΑΡΗ αλλά νομίζω ότι θα έπεφτε πάνω σε τείχος. Ένα τείχος που έχει εγκλωβίσει την ναυαρχίδα του συλλόγου και δεν την αφήνει να προχωρήσει μπροστά… Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το Δ.Σ. της ΛΦΑ δεν προχώρησε στην Γ.Σ. με την υπόλοιπη θεματολογία και δεν μπορώ να καταλάβω πόσες ώρες μπορεί να διαρκέσει αυτή η συνέλευση(όταν με το καλό οριστεί) αν θα υπάρχει και ένα τόσο σημαντικό θέμα όπως αυτό των ξένων επενδυτών στην ΠΑΕ. Θεατές λοιπόν και σε αναμονή για να μας πουν όλοι οι υπεύθυνοι ότι τελικά υπάρχει σωτηρία ή το «καράβι» συνεχίζει να βυθίζεται…

ΑΡΗΣ – Βιλερμπάν 77-60 | Δεν μάσησε από τις απουσίες!

Πριν 10 ημέρες περίπου αν κάποιος μας ρωτούσε τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτό το παιχνίδι αν η ομάδα μας κατέβει να αγωνιστεί χωρίς τους Τζέιμς, Ταπούτο και Τσαλδάρη τότε νομίζω οι περισσότεροι θα απαντούσαμε ότι πολύ δύσκολα να έρθει η νίκη… Και όμως ο σημερινός ΑΡΗΣ με την παρουσία του κατάφερε να κάνει τα δύσκολα εύκολα και να πάρει μια σπουδαία νίκη που κρατάει ζωντανούς στο παιχνίδι της πρόκρισης. Και όλα αυτά με μια από τις πιο εχθρικές διαιτησίες που έχουμε δει σε ευρωπαϊκά παιχνίδια. Τα σφυρίγματα του πρώτου ημιχρόνου μας έφεραν μνήμες από τα καμάρια της Ελληνικής διαιτησίας. Ευτυχώς στην επανάληψη βελτιώθηκαν ελαφρώς τα πράγματα.  Μπορεί να αρχίσαμε με έναν μονόλογο του Ντέιβις που τον συνέχισε ο Κεϊρούς αλλά στην συνέχεια υπήρχε μια εντυπωσιακή προσπάθεια από ολόκληρη την ομάδα που όσο περνούσε ο χρόνος ανέβαζε την απόδοση της και δεν άφησε κανένα περιθώριο στους Γάλλους παρά το ξέσπασμα τους λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου. Μπορεί ο Μαυραϊδής στα προηγούμενα παιχνίδια να μην είχε προσφέρει τα αναμενόμενα αλλά σήμερα με μια πολύ ώριμη παρουσία οδήγησε εκ του ασφαλούς την ομάδα στην νίκη. Οι 18 πόντοι με 7 στα 10 σουτ, τα 4 κλεψίματα και 1 ασιστ πιστοποιούν σίγουρα την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ. Μακάρι να συνεχίσει έτσι γιατί ο από την στιγμή που έχει αποχωρήσει ο Τζέιμς ο ΑΡΗΣ έχει ακόμη πιο πολύ ανάγκη τον καλό Μαυραϊδή όπως και τον καλό Βεργίνη όπου και σήμερα είχε θετική παρουσία. Αφανής ήρωας και ο Μιχάλης Τσαϊρέλης που έδωσε πολλές μάχες κάτω από το καλάθι και νομίζω ότι με το πάθος του παρέσυρε και τους συμπαίκτες του. Ο Β.Αλεξανδρής εμπιστεύεται τους παίκτες του και αυτό φαίνεται με τις ευκαιρίες που δίνει στους Μποχωριδή και Δήμα που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην Α1. Αισιόδοξα τα μηνύματα από τον πιτσιρικά που αν συνεχίσει έτσι θα πρέπει να αρχίσουμε πολύ σύντομα να βρούμε τον τρόπο για να τον κρατήσουμε στην ομάδα μας και όχι να ξεπουληθεί σαν τον Παπανικολάου ή φύγει απλά σαν τον Χρυσικόπουλο… Έγινε το πρώτο βήμα που θεωρητικά ήταν και το πιο εύκολο και πλέον η ομάδα μας καλείται να επαναλάβει την σημερινή της εμφάνιση κόντρα στην Βιλερμπάν και μέσα στην Γαλλία ευελπιστώντας ότι η Κίμκι θα κερδίσει την Ντόνετσκ μέσα στην Ουκρανία έτσι ώστε όλα να κριθούν την τελευταία αγωνιστική στο Αλεξάνδρειο.  3000 περίπου φίλοι βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ που σίγουρα έφυγαν ικανοποιημένοι από το γήπεδο. Ας συνεχίσει έτσι η ομάδα και πολύ σύντομα ο κόσμος θα επιστρέψει. Απλά θα πρέπει να βοηθήσει η ομάδα και οι «νοικοκυραίοι» να μην το κουράζουν πολύ το θέμα και να μας αδειάζουν την γωνιά σύντομα μπας και δούμε και μετά από καιρό και την πρώτη σειρά των επισήμων γεμάτη…. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

ΑΡΗΣ – Πανιώνιος 63 – 69 | Αναξιόπιστη διοίκηση… αναξιόπιστη ομάδα…

«Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι» λέει ο σοφός λαός και έχει απόλυτο δίκιο όπως εύκολα μπορούμε να διαπιστώσουμε στον φετινό ΑΡΗ. Όσο αναξιόπιστη έχει φανεί η διοίκηση του Γ.Δαμιανίδη(που δηλώνει ότι ο ΑΡΗΣ δεν του ανήκει αλλά φέρεται σαν να του ανήκει) την φετινή χρονιά τόσο αναξιόπιστη έχει φανεί αγωνιστικά και η ομάδα μας. Ότι με πολύ προσπάθεια και κόπο χτίζουμε με τεράστια ευκολία και αφέλεια το γκρεμίζουμε. Έτσι λοιπόν και ο φετινός ΑΡΗΣ που δημιουργήθηκε σχεδόν από το μηδέν με ένα πενιχρό μπάτζετ και μια διοίκηση που ούτε αυτό το πενιχρό μπάτζετ(από τα μικρότερα της Α1) δεν μπορεί να εγγυηθεί χάρη στην εργατικότητα του Β.Αλεξανδρή και των συνεργατών του που κατάφεραν να φτιάξουν μια ομάδα με πολύ καλή χημεία ικανή να διεκδικήσει στόχους που το καλοκαίρι έμοιαζαν αρκετά μακρινοί έτσι τόσο απλά ξαφνικά δείχνουν όλα να διαλύονται και κάθε ελπίδα να χάνεται σε Ελλάδα και Ευρώπη. Σίγουρα οι παίκτες και ο προπονητής είναι αυτοί που ορίζουν την τύχη της ομάδος πάνω στο παρκέ αλλά όταν σε μια ομάδα όπου κυριολεκτικά βασίζεται σε 2-3 παίκτες ξαφνικά αφαιρείς από το ρόστερ ίσως τον κορυφαίο όπως ήταν ο Τζέιμς τότε λογικό είναι οι ισορροπίες να χαλάσουν και μέχρι η ομάδα να βρει τον τρόπο να καλύψει το κενό του να χαθεί πολύτιμο έδαφος σε Ελλάδα και Ευρώπη. Έτσι ακριβώς έγινε στο Ντόνετσκ έτσι ακριβώς έγινε και σήμερα. Είναι φανερό ότι μας λείπουν τόσο οι πόντοι όσο και οι ασιστ του Τζέιμς. Οι 63 πόντοι μέσα στην έδρα σου και οι μόλις 3 ασιστ αυτό δείχνουν. Μπορεί βέβαια στο Α ημίχρονο όλα να έδειχναν ιδανικά αλλά όποιος έχει παρακολουθήσει τον Πανιώνιο και σε άλλα παιχνίδια θα ήξερε ότι θα ήταν σχεδόν αδύνατο να παίξει το ίδιο χάλια και στην επανάληψη. Μόνο τις βολές που έχασε να έβαζε στα πρώτα 20′ θα ήταν σε απόσταση αναπνοής. Από εκεί και πέρα όταν έχεις στην σύνθεση σου έναν παίκτη σαν τον Κις δεν χρειάζεται να ανησυχείς στα κρίσιμα σημεία γιατί ο συγκεκριμένος παίκτης έχει αποδείξει ότι ξέρει τι να κάνει όταν η μπάλα καίει σε αντίθεση με εμάς όπου αυτή η έλλειψη επιθετικού πλάνου και οι εκνευριστικές πρωτοβουλίες που παίρνουν οι παίκτες μας πέρα από κάθε λογική στις κρίσιμες επιθέσεις δεν αφήνουν περιθώρια για ανατροπές σε εις βάρος μας σκορ. Φυσικά όλα μπορεί να ήταν διαφορετικά αν οι «νοικοκυραίοι» της διοίκησης έκαναν έστω τα υποτυπώδη από όλα αυτά που υποτίθεται ότι κάνουν στην πολύχρονη παρουσία τους στην ομάδα μας και σε συνεργασία με τον Β.Αλεξανδρή να είχαν φέρει τον αντικαταστάτη του Τζέιμς ώστε να υπήρχε μια λύση παραπάνω στην περιφέρεια. Άλλα ξέχασα… υπάρχει το χρέος προς τον Σκορδίλη, άλλη μια τεράστια επιτυχία της διοίκησης Δαμιανίδη όπου έφθασε να χρωστάει περισσότερα από 100.000 σε έναν παίκτη που σχεδόν δεν αγωνίστηκε ποτέ στην ομάδα μας… Μοναδικό θετικό της σημερινής ήττας η παρουσία του Βεργίνη που ιδίως στο τέταρτο δεκάλεπτο έβαλε κάποια εξαιρετικά καλάθια και δείχνει ότι αρχίζει να βρίσκει τα πατήματα του. Ας ελπίσουμε να ανεβάσει και άλλο την απόδοση του και άλλο γιατί βλέπω ότι αργεί πολύ να έρθει ο αντικαταστάτης του Τζέιμς εκτός βέβαια και αν ο «μεγαλομέτοχος» και η «κομπανία» του αφήσουν την προετοιμασία της «ηρωικής εξόδου» και μας αδειάσουν την γωνιά μια ώρα νωρίτερα… Μπας και καταφέρουμε να σώσουμε κάτι σε μια χαμένη χρονιά. Μετά και από αυτήν την ήττα για να τερματίσουμε στις πρώτες 6 θέσεις θα πρέπει να κάνουμε σχεδόν το απόλυτο. Με εξαίρεση το εκτός έδρας παιχνίδι με τον Ολυμπιακό το πρόγραμμα μας δίνει την δυνατότητα για να το πετύχουμε και θα πρέπει να το πετύχουμε… ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Απαραίτητη η νίκη κόντρα στον Πανιώνιο, κάλεσμα και από τούς βετεράνους προς τον κόσμο!

Ένα από τα πιο σημαντικά παιχνίδια της χρονιάς από βαθμολογικής σημασίας είναι αυτό κόντρα στον Πανιώνιο το Σάββατο το απόγευμα στο Παλέ όπου η ομάδα μας πρέπει πάση θυσία να πάρει την νίκη. Η ομάδα της Ν.Σμύρνης κάνει εξαιρετική χρονιά και φιγουράρει στην 4η θέση της βαθμολογίας με σημαντικό προβάδισμα από τους διώκτες της.  Υπό φυσιολογικές συνθήκες θα μιλούσαμε για ένα δυνατό παιχνίδι όπου η ομάδα μας θα έπρεπε απλά να δείξει το καλό της πρόσωπο κυρίως στην άμυνα για να πάρει φθάσει στην νίκη αλλά με τις ιδιαίτερες συνθήκες αυτού του αγώνα πρέπει να γίνει μια υπερπροσπάθεια τόσο από τους παίκτες που θα αγωνιστούν όσο και από τον κόσμο που πρέπει να δώσει όπως και με την Κίμκι βροντερό παρών και να παρασύρει την ομάδα στους ρυθμούς της κερκίδας. Ναι, όσο και αν σας φαίνεται περίεργο έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα για να νικήσουμε μέσα στο θρυλικό Παλέ τον Πανιώνιο χρειάζεται από όλους μας υπερπροσπάθεια. Ο λόγος δεν είναι άλλος από τις σημαντικότατες απουσίες που αναμένεται να έχουμε σε έναν αγώνα όπου οι βαθμοί της νίκης είναι κάτι σαν οξυγόνο για την προσπάθεια που κάνουμε φέτος να τερματίσουμε στην πρώτη 6αδα στην κανονική περίοδο και να διεκδικήσουμε το κάτι παραπάνω στα πλέιοφς αποφεύγοντας στην πρώτη φάση τους Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό.  Με τον Τζέιμς να προπονείται με τα χρώματα της Παρτιζάν, τον αντικαταστάτη του να μην μπορεί να έρθει λόγω της απαγόρευσης μεταγραφών από την FIBA, τον Τσαλδάρη να απουσιάζει λόγω τραυματισμού και η συμμετοχή του αρχηγού μας Χρήστου Ταπούτου να κρίνεται ιδιαίτερα αμφίβολη τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Άλλωστε η εικόνα από το παιχνίδι στην Ουκρανία νομίζω φανέρωσε ξεκάθαρα τις αδυναμίες μας. Τεράστια προβλήματα στην κυκλοφορία της μπάλας και περισσότερα επιθετικά μπλακ άουτ που μέσα σε λίγα λεπτά μπορούν να γκρεμίσουν ότι καλό έχουμε χτίσει. Βέβαια αν και υπήρχε το κουραστικό ταξίδι της επιστροφής νομίζω ότι η ομάδα θα παρουσιαστεί ελαφρώς πιο έτοιμη από ότι την είδαμε κόντρα στην Ντόνετσκ που δεν πρόλαβε να κάνει ούτε μια προπόνηση με τα νέα δεδομένα. Πολλά θα εξαρτηθούν από την απόδοση του Δ.Βεργίνη που αν και δείχνει βελτιωμένος ακόμη απέχει αρκετά από αυτά που περιμένουμε να δούμε από τον συγκεκριμένο παίκτη. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Ντάν Μαυραϊδή που αν και είχε κάνει κάποιες πολύ καλές εμφανίσεις στην αρχή της χρονιάς στους τελευταίους αγώνες είναι αρκετά επιρρεπείς στο λάθος και διστακτικός στα μακρινά σουτ. Ο Ντέιβις έδειξε να αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να αναλάβει σαφώς πιο πρωταγωνιστικό ρόλο με τις απουσίες των υπόλοιπων έμπειρων παικτών και ίσως η δική του απόδοση να καθορίσει και την εξέλιξη του αγώνα.  Για όλους τους παραπάνω λόγους η απουσία μας κρίνεται απαραίτητη κάτι που φρόντισαν να τονίσουν με ανακοίνωση τους οι Παλαίμαχοι του μπασκετικού μας τμήματος στο οποίο φυσικά και είναι μέλος και ο Β.Αλεξανδρής. Όλοι στο Παλέ , όλοι για μια νίκη που θα σηματοδοτήσει και ευχάριστες εξελίξεις μιας όπως όλα δείχνουν οι «σωτήρες» αρχίζουν να αντιλαμβάνονται έστω και καθυστερημένα ότι το κλίμα δεν τους σηκώνει…  ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Το «επικοινωνιακό» του Δαμιανίδη έφθασε μέχρι και την FIBA

Μπορεί ο Γ.Δαμιανίδης με την «ιδιαίτερη» λογική που τον χαρακτηρίζει τα τελευταία χρόνια στην πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση του στην γνωστή εκπομπή που αρέσκεται να εμφανίζεται ζωντανά λόγω της έλλειψης αντίλογου να μας είπε ότι το πρόβλημα του ΑΡΗ είναι επικοινωνιακό και ότι συγκεκριμένα ΜΜΕ και δημοσιογράφοι χαλάνε το κλίμα συσπείρωσης όπως έγινε και στην περίπτωση Τζέιμς όπου ενώ αρχική κυκλοφόρησε ότι ο παίκτης ήταν απλήρωτος τελικά από ότι φαίνεται δεν πρέπει να είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Μάλλον όλα αυτά που λέγονται από τα ΑΝ και συγκεκριμένους δημοσιογράφους του ARIS FM έφθασαν μέχρι και την FIBA όπου απαγόρευσε στην ομάδα μας να κάνει νέες μεταγραφές και ουσιαστικά να αντικαταστήσει τον Ντομινικ Τζέιμς σε μια θέση που όπως φάνηκε και στο Ντόνετσκ υπάρχει τεράστιο πρόβλημα. Κάποτε οι κ.Τζεβελέκης και Δαμιανίδης σε μια προσπάθεια να εξυμνήσουν το έργο τους στην ΚΑΕ έφερναν ως παράδειγμα την κατάσταση που επικρατεί στους 2 συμπολίτες χωρίς βέβαια να σκεφτούν ότι τουλάχιστον στο συγκεκριμένο άθλημα αυτές οι 2 ομάδες απέχουν έτη φωτός από τον ΑΡΗ μας. Φθάσαμε λοιπόν στο σημείο ο συμπολίτης μπαογκ των 170 εισιτηρίων να καταφέρνει να αντικαθιστά τους αποχωρούντες Αμερικάνους του χωρίς κανένα πρόβλημα και εμείς όχι μόνο να μην μπορούμε να το κάνουμε αλλά να υπάρχει και ο φόβος για αφαίρεση βαθμών αν δεν βρεθεί λύση στην υπόθεση Σκορδίλη. Και όλα αυτά σε μια περίοδο όπου η ομάδα μας δίνει καθοριστικούς αγώνες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Μοναδική ελπίδα φαντάζει η μεταπήδηση του Τζέιμς στην Παρτιζάν να γίνει υπό φυσιολογικές συνθήκες και εφόσον μπει «ζεστό» χρήμα στα ταμεία της ΚΑΕ να γίνει μια ουσιαστική προσέγγιση της πλευράς Σκορδίλη. Αυτά συμβαίνουν όταν οι διοικήσεις των ομάδων μας είναι γεμάτες «στρατιώτες»… ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ

Ντόνετσκ – ΑΡΗΣ 81-74 | Λύγισε από τις απουσίες

Λόγω της μη τηλεοπτικής κάλυψης του αγώνα, της ανύπαρκτης ενημέρωσης από το επίσημο ραδιοφωνικό σταθμό του συλλόγου (που όπως και στο παιχνίδι με τον Κολοσσό δεν θεώρησε απαραίτητο το να φροντίσει για την μετάδοση του αγώνα) και την δυσκολία που αντιμετωπίσαμε για να βρούμε εικόνα μέσω του διαδικτύου καταφέραμε και παρακολουθήσαμε μόνο το δεύτερο ημίχρονο του αγώνα. Έτσι λίγο δύσκολα να εξηγήσουμε το τόσο κακό ξεκίνημα που μας έφερε από πολύ νωρίς στο -14 αλλά και τους λόγους που Ταπούτος και Τσαλδάρης αγωνίστηκαν συνολικά 18′ και οι 2 μαζί όλα στο πρώτο ημίχρονο. Από αυτό πάντως που είδαμε στο Β ημίχρονο η Ντόνετσκ είναι μια ομάδα στα μέτρα μας, ελαφρώς χειρότερη από την Νίμπουργκ, με 2-3 καλούς παίκτες αλλά όχι με κάποιον που να ξεχωρίζει τόσο πολύ και να είναι σημείο αναφοράς. Αυτό όμως που έκανε την διαφορά στο σημερινό παιχνίδι και ουσιαστικά έδωσε την νίκη στην Ντόνετσκ ήταν ότι είχε ένα ξεκάθαρο πλάνο βασισμένο πάνω στην ξαφνική απουσία του Τζέιμς και στην εμφανής αξιόπιστων λύσεων στον άσσο. Αναγκαστικά ο Β.Αλεξανδρής μοίραζε τον χρόνο μεταξύ των Βεργίνη και Μαυραϊδή στην θέση του πόιντ γκαρντ και έβαζε ως στήριγμα τον Ντέιβις στο κατέβασμα της μπάλας και πολύ πιθανόν τον Τσαλδάρη στο πρώτο μισό που αγωνίστηκε. Όχι μόνο πίεζαν σε όλο το γήπεδο σε κάθε επαναφορά μπάλας από έξω αλλά ακόμη και όταν περνούσαμε το κέντρο όλοι οι παίκτες της Ντόνετσκ πίεζαν ψηλά και κάνανε ντάμπλ τιμ στον πόιντ γκαρντ με αποτέλεσμα να γίνουν πολλά αβίαστα λάθη και η οργάνωση της επίθεσης μας να είναι σε κάθε φάση ένας πραγματικός Γολγοθάς. Αν και η ομάδα κατάφερε να ανακάμψει και να μειώσει την διαφορά στους 5 πόντους και να είναι κοντά στο παιχνίδι στο τέλος του δεύτερου δεκαλέπτου και στις αρχές του τρίτου κάποια επιπόλαια λάθη και εύκολοι πόντοι από τους αντιπάλους μας έφεραν την διαφορά σε διψήφιο αριθμό και την ομάδα μας να κυνηγάει να την μειώσει. Φυσικά όπως πάντα έτσι και στο τέταρτο δεκάλεπτο είχαμε το γνωστό επιθετικό μπλακ άουτ όπου χρειάστηκαν 3′ και 30» για να πετύχουμε τον πρώτο μας πόντο με βολή.  Συγκινητική η προσπάθεια των Ντέιβις και Κεϊρούς που λόγω της έλλειψης λύσεων ανέλαβαν να σηκώσουν το επιθετικό βάρος της ομάδος και να προσθέσουν άλλη μια καλή εμφάνιση χωρίς όμως να είναι αρκετή για να μας δώσει την νίκη. Το πάλεψε και ο Βεργίνης αλλά η αστοχία του στα μακρινά σουτ και τα πολλά λάθη λόγω της πίεσης των αντιπάλων και της αδυναμία του Β.Αλεξανδρή να τοποθετήσει και ένα πόιντ γκαρντ δίπλα μας στοίχισε. Τελικά όπως αποδείχθηκε η απουσία του Τζέιμς ήταν καθοριστική και ο ΑΡΗΣ είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μπορούσε να φθάσει στην νίκη αν τον είχε στην διάθεση του.  Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η ήττα με 7 πόντους δεν είναι καταδικαστική μιας και θεωρώ πολύ δύσκολο αυτή η Ντόνετσκ να καταφέρει να πάρει νίκη από την Κίμκι άρα όλα θα κριθούν στην Γαλλία και στην διαφορά πόντων με τους Ουκρανούς στο Παλέ. Ελπίζω μέχρι τότε τα σενάρια περί διωγμού του Β.Αλεξανδρή να διαψευσθούν και να φωτίσει ο Θεός τους συνΑρειανούς μας που κρατάνε αιχμάλωτη την ομάδα να την αφήσουν να αναπνεύσει. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Αρέσει σε %d bloggers: