ΑΡΗΣ – Εργοτέλης 1-1 | «Κόλλησε» στο Χ και πέταξε 2 βαθμούς

Χωρίς «καθαρό μυαλό» παρουσιάστηκε η ομάδα μας και έμεινε στο Χ σε ένα παιχνίδι που από νωρίς φάνηκε να είναι δικό μας. Από την μια οι καθυστερήσεις των πληρωμών που οδήγησαν στην διήμερη αποχή των παικτών από τις προπονήσεις, από την άλλη η απότομη αγωνιστική άνοδο της ομάδος που ίσως να άνοιξε την όρεξη των ποδοσφαιριστών μας για προσωπική διάκριση φάνηκε να έχει αποπροσανατολίσει την ομάδα και να αντιδρά αρκετά επιπόλαια σε φάσεις που με λίγη προσοχή άνετα θα μπορούσαν να είχαν οδηγήσει σε γκολ. Πέρα του μόνιμου κινδύνου στην άμυνα που ονομάζεται Μίσελ και μας έχει στοιχίσει αρκετά γκολ και βαθμούς και στην επίθεση είδαμε τους παίκτες μας να μπερδεύονται μεταξύ τους, να υπάρχει πρόβλημα συνεννόησης και να μην γίνεται το σουτ την κατάλληλη στιγμή ή πάσα στον ελεύθερο παίκτη για να σκοράρει. Και αν τον Καστίγιο τον περιμένουμε να αντιδρά κάπως έτσι από έναν νεαρό παίκτη σαν τον Τριανταφυλλάκο θα περίμενα περισσότερο αλτρουισμό και ομαδικότητα. Πάντως μπορεί για τον Τριανταφυλλάκο να ήταν απλά μια κακή στιγμή που είδε αλλιώς την φάση και δεν πάσαρε στον αμαρκάριστο Νέτο αλλά η περίπτωση του Μίσελ θα πρέπει επιτέλους να αρχίσει να προβληματίζει τον προπονητή του. Γκολ σχεδόν από το πουθενά ήταν αυτό που φάγαμε σε μια φάση όπου όλη η άμυνα μας ήταν πίσω αλλά για ανεξήγητο λόγο ο Μίσελ είχε ξεχάσει τον παίκτη που έπρεπε να καλύψει. Πόσες φορές το είδαμε αυτό το σκηνικό φέτος και πόσες ακόμη θα πρέπει να το δούμε μέχρι να αλλάξει κάτι. Μέχρι και ο Καζναφέρης όταν αγωνίστηκε ως αριστερό μπακ τα είχε πάει πολύ καλύτερα από τον Βραζιλιάνο και ίσως καλό είναι ο Μασάδο να σκεφτεί να τον ξαναχρησιμοποιήσει στο μέλλον στην συγκεκριμένη θέση. Και μιας και πιάσαμε το θέμα του Μασάδο όπως στα προηγούμενα παιχνίδια δώσαμε τα εύσημα για τις κινήσεις του σήμερα νομίζω ότι διάβασε λάθος το παιχνίδι. Η τοποθέτηση ενός παίκτη με αμυντικούς προσανατολισμούς σαν τον Παπαζαχαρία ουσιαστικά αποδυνάμωσε επιθετικά την ομάδα και δεν έδωσε καμία βοήθεια στον χώρο του κέντρου όπου κυρίως στα πρώτα 25′ του Β ημιχρόνου οι παίκτες του Εργοτέλη κάνανε βόλτες χωρίς καμία ενόχληση. Ίσως αν επέλεγε τον σχηματισμό της Ξάνθης με τον Παπαζαχαρία δίπλα στον Φατί και τον Καπετάνο στην θέση του Ακόστα που σήμερα και αυτός όπως και η υπόλοιπη ομάδα κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα να βλέπαμε κάτι διαφορετικό. Πάντως στο τελευταία 20 με 25′  της αναμέτρησης η ομάδα μας πίεσε, δημιούργησε αρκετές και σημαντικές ευκαιρίες και σχεδόν άγγιξε το γκολ. Μπορεί να μην καταφέραμε να κερδίσουμε και γενικά να ήμασταν μέτριοι αλλά πάλι η ομάδα φάνηκε ότι έχει αλλάξει επίπεδο και ακόμη και η μέτρια εμφάνιση της είναι κλάσεις ανώτερη από τον ΑΡΗ που βλέπαμε σχεδόν σε ολόκληρο τον Α’ γύρο.  Για τον Δασκαλόπουλο ότι και να πούμε είναι λίγο. Αυτή είναι η Ελληνική διαιτησία στην οποία στελέχη της ομάδος μας εξέφραζαν την στήριξη και εμπιστοσύνη τους.  Φαντάζουν απολύτως λογικά τα συγχαρητήρια του Καραγεωργίου προς τον διαιτητή μιας και οποιαδήποτε ομάδα θα ήθελε τέτοια διαιτησία ιδίως σε εκτός έδρας παιχνίδι. Πέρα από το ακυρωθέν γκολ και την φάση του Καστίγιο που με περίσσια ευκολία τις έκρινε εις βάρος μας από το πρώτο λεπτό ήταν αρκετά προκλητικός. Ιδίως στα στημένα της ομάδος μας κάθε φορά πριν τα εκτελέσουμε με τις παρατηρήσεις προς τους παίκτες για τα σπρωξίματα έδειχνε να ετοιμάζει το «άλλοθι» για κάθε ενδεχόμενο σε περίπτωση που η μπάλα πήγαινε προς τα δίχτυα. Μακάρι και εμείς όταν παίξουμε στο «κοτέτσι» να έχουμε ανάλογη διαιτησία. Θα βγούμε και εμείς να δώσουμε συγχαρητήρια στον διαιτητή… Κόπηκε το σερί, χάθηκαν 2 βαθμοί και μαζί μια μεγάλη ευκαιρία για να φτάσουμε σε απόσταση αναπνοής από την 5αδα. Αναγκαστικά όπως εξελίσσονται τα πράγματα θα περιμένουμε από άλλες ομάδες να σταθούν στο ύψος τους και να κόψουν βαθμούς από τον Ατρόμητο. Άσχετα πάντως με την βαθμολογία η ομάδα μας οφείλει να παλέψει όλα τα παιχνίδια ανεξάρτητα από τον αντίπαλο, ανεξάρτητα από «δυνατές» και αδύναμες έδρες. Όπως χάθηκαν σήμερα βαθμοί σε παιχνίδι που θεωρούσαμε δικό μας έτσι μπορούμε να κερδίσουμε βαθμούς σε παιχνίδια που θεωρούμε δύσκολα.

Να μεγαλώσει το σερί και να «αγγίξει» την 5άδα

Την 4η νίκη στην σειρά θα επιδιώξει να πάρει η ομάδα μας την Κυριακή το απόγευμα στο Κλ.Βικελίδης κόντρα στον Εργοτέλη στην προσπάθεια της να πλασαριστεί στην πρώτη 5άδα του πρωταθλήματος. Μετά την ήττα του ΟΦΗ η ομάδα μας έχει κυριολεκτικά την ευκαιρία να φθάσει μια ανάσα από τον στόχο της. Για να γίνει αυτό όμως θα πρέπει να δείξουμε την απαραίτητη σοβαρότητα ώστε να συνεχιστούν οι εξαιρετικές εμφανίσεις των τελευταίων αγωνιστικών που μας έχουν επιτρέψει να ξαναμπούμε στην διεκδίκηση του στόχου μας. Τον Εργοτέλη του Καραγεωργίου τον ξέρουμε. Όλοι πίσω κλεισμένοι στην άμυνα, με νύχια και με δόντια να κρατήσουν το 0-0 και αν κάτσει καμιά αντεπίθεση ή στημένη φάση τότε περνάμε το κέντρο.  Πέρα από αυτό το στοιχείο που σίγουρα θα πρέπει να το λάβει υπόψιν του ο Μασάδο και οι παίκτες του και στον πρώτο γύρο μέσα στην Κρήτη είχαμε δείξει ότι διαθέτουμε ένα καλύτερο σύνολο. Βέβαια όλοι θυμόμαστε την επίδειξη βλακείας που κάναμε και δώσαμε την ευκαιρία στους 10 του Εργοτέλη να μας ισοφαρίσουν στην τελευταία φάση του αγώνα… Ακόμη όμως και σε εκείνο τον αγώνα που η ομάδα δεν ήξερε που πατάει ήμασταν ανώτεροι. Στα συν ενόψει της αυριανής αναμέτρησης είναι η επιστροφή των Ακόστα και Γιαννώτα όπου μέχρι τον τραυματισμό τους και οι 2 ποδοσφαιριστές ήταν σε δαιμονιώδη φόρμα. Ελπίζω αύριο να μην παρουσιαστούν επηρεασμένοι και να συνεχίσουν ακριβώς από αυτό το σημείο που σταμάτησαν. Και μιας που αναφερόμαστε σε επηρεασμένους παίκτες δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις 2 ημέρες αποχής από τις προπονήσεις λόγω των οφειλών. Το δίκιο των παικτών σχετικά με τις πληρωμές και τις υποσχέσεις της διοίκησης που δεν τηρούνται δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς αλλά θα πρέπει και αυτοί σαν σωστοί επαγγελματίες όταν πατήσουν στο χορτάρι όλα τα προβλήματα να τα αφήσουν στην άκρη και να συγκεντρωθούν αποκλειστικά στον στόχο τους που δεν είναι άλλος από την νίκη γιατί όπως έχουν δικαιώματα σαν επαγγελματίες έτσι έχουν και υποχρεώσεις. Κάτι ανάλογο ισχύει και για εμάς τους οπαδούς που όπως απαιτούμε από διοίκηση, προπονητή και παίκτες να ανταποκριθούν στις προσδοκίες μας έτσι θα πρέπει και εμείς να δείξουμε εμπράκτως την στήριξη μας. Δεν είναι ανάγκη να συζητάμε για εράνους μέσω της ΛΦΑ ή να περιμένουμε το γενικό κάλεσμα από την ΠΑΕ για να στηρίξουμε. Ολόκληρη η Ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε κρίση και ως ένα σημείο είναι λογικό και ο ΑΡΗΣ μας που αποτελεί κομμάτι της να έχει τα προβλήματα του. Για αυτό λοιπόν η μαζική μας παρουσία στο αυριανό παιχνίδι είναι απαραίτητη. Μπορεί ο Γ.Κόντης να έστειλε το αισιόδοξο μήνυμα σχετικά με τους επενδυτές και την εισροή χρημάτων στην ομάδα αλλά όπως έχει αποδειχθεί αρκετές φορές στο παρελθόν οι «εξαγγελίες» με τις πράξεις έχουν τεράστια απόσταση… για αυτό όλοι αύριο Κλ.Βικελίδης για να γουστάρουμε με την ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας!

Εργοτέλης – ΑΡΗΣ 1-1 | Τουλάχιστον πανηγυρίσαμε γκολ…

4 παιχνίδια, 3 βαθμοί και μόλις 1 γκολ ο απολογισμός μας ως τώρα, σε ένα ξεκίνημα  που ούτε και ο πιο απαισιόδοξος Αρειανός θα μπορούσε να φανταστεί. Σε μια προσπάθεια να μην κουράσω βάζοντας την γνωστή «κασέτα» να παίξει με τα ερωτήματα που βασανίζουν όλους τους σκεπτόμενους Αρειανούς από την λήξη της προηγούμενης περιόδου και έχουν να κάνουν με τις αποφάσεις της διοίκησης και του προπονητή σχετικά με τον σχεδιασμό του φετινού ΑΡΗ θα αναφερθώ στα θετικά της σημερινής αναμέτρησης μιας και από ότι φαίνεται ο δρόμος της υπομονής είναι μονόδρομος για τον φετινό ΑΡΗ. Παρά το αρνητικό αποτέλεσμα και τον ακόμη πιο πικρό τρόπο που  ήρθε αυτό στις καθυστερήσεις της σημερινής αναμέτρησης η ομάδα μας έδειξε μια ελαφρώς βελτιωμένη εικόνα σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Είδαμε έναν Σανκαρέ όσο είχε δυνάμεις να καθαρίζει σχεδόν όλες τις φάσεις και να εμπνέει μια σιγουριά στα μετόπισθεν. Από το 65′ περίπου και μετά νομίζω ότι ήταν φανερή η κούραση και στους 2 κεντρικούς αμυντικούς  μας που είχαν χάσει την ζωντάνια τους κάτι που προφανώς το είδε κάπως διαφορετικά ο προπονητής μας όπου αντί να φρεσκάρει την άμυνα από πολύ πιο νωρίς περίμενε μέχρι το 90′ για να περάσει τον Λαζαρίδη με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να έχει μπει σε κατάσταση «πανικού» λόγω της αφόρητης πίεσης που δεχόταν από τους 10 του Εργοτέλη…  Αν και θα προτιμούσα να κάνω αναφορά σε έναν επιθετικό που σκόραρε 3 γκολ μαζί με τον Σανκαρέ που ήταν εξαιρετικός στο ντεμπούτο του, ο Μάρκος Βελλίδης και σήμερα βοήθησε τα μέγιστα ώστε να κερδίσουμε έστω αυτόν τον 1 βαθμό. Μπορεί το γκολ να μπήκε στο 93′ αλλά πιο πριν χρειάστηκαν 1-2 καθοριστικές επεμβάσεις για να διατηρηθεί ανέπαφη η εστία μας.   Στο κέντρο λίγο η παρουσία του Πρίττα, λίγο η καλύτερη προσαρμογή των Ακόστα, Ούμπιντες, λίγο και τα τρεξίματα του Καπετάνου υπήρχε μια συνοχή και μια πιο οργανωμένη προσπάθεια για να ανέβουμε προς την αντίπαλη εστία που δεν είχαμε δει στα προηγούμενα παιχνίδια. Το τεράστιο πρόβλημα, εκεί όπου ουσιαστικά δεν είδαμε ούτε ένα ίχνος βελτίωσης ήταν στον χώρο της επίθεσης όπου για ακόμη μια φορά είδαμε τις αλχημείες του Τσιώλη με Κασναφέρη και Φατί να μην πιάνουν τόπο και οι μόνοι παίκτες που απείλησαν να είναι οι Σανκαρέ(παραλίγο θα πετύχαινε και δεύτερο γκολ), Ντίκο και ο Καπετάνος… Με λίγα λόγια κανείς από τους Φατί, Κασναφέρη, Ούμπιντες, Ακόστα και Γιάκομπ που υποτίθεται ότι ήταν μέρος του επιθετικού πλάνου του Τσιώλη δεν έκανε αισθητή την παρουσία του και δεν προβλημάτισε τους αντίπαλους αμυντικούς. Τι φταίει για αυτήν την κατάσταση λίγο πολύ όλοι ξέρουμε αλλά οι «εμπνεύσεις» του Τσιώλη με λύσεις τύπου Φατί και Κασναφέρη πραγματικά με κάνουν να απελπίζομαι… Σίγουρα τα προβλήματα με τραυματισμούς και αρρώστιες της τελευταίας στιγμής κάνουν τα πράγματα δύσκολα αλλά όταν ολόκληρο το καλοκαίρι γίνεται τόσο θέμα για τους «πιτσιρικάδες»  από την πρωταθλήτρια Κ-20 που υπέγραψαν επαγγελματικό συμβόλαιο ή τις νέες μεταγραφές με μέλλον(πχ Τοπούζης) και ακολούθησαν κανονικά την προετοιμασία της ομάδος ε τότε αγαπητέ Τσιώλη για ένα ημίχρονο μπορείς να βάλεις έναν νεαρό και αν δεν τα πάει καλά δεν θα σε κατηγορήσει κανείς… Αυτούς έχεις, αυτούς βάζεις. Όταν όμως έναν παίκτη τον παίρνεις από μια θέση που μπορεί να προσφέρει και τον βάζεις σε μια θέση που δεν μπορεί τότε το κακό είναι διπλό. Από εκεί και πέρα για άλλη μια φορά αυτό που μας στοίχισε είναι η κακή νοοτροπία της ομάδος που δυσκολεύεται να πιστέψει στην νίκη ακόμη και όταν προηγείται στο σκορ και ο αντίπαλος είναι ο μέτριος Εργοτέλης με 10 παίκτες. Δεν χρειάζεται να το ψάξουμε παραπάνω το θέμα. Όταν την προηγούμενη αγωνιστική κόντρα στην Ξάνθη είχαμε μείνει με 10 παίκτες οι αντίπαλοι μας δημιουργούσαν την μια ευκαιρία μετά την άλλη και σήμερα που είχαμε εμείς το αριθμητικό πλεονέκτημα  και το προβάδισμα αντί να τους πατήσουμε κλειστήκαμε πίσω και δεχθήκαμε το γκολ. Με στεναχωρεί αφάνταστα να βλέπω ομαδούλες σαν τον Εργοτέλη με 200 οπαδούς να έχουν παίκτες που αρνούνται να τα παρατήσουν και να σκυλιάζουν προκειμένου να αποφύγουν την ήττα και εμείς αν έχουμε ένα τεράστιο οπαδικό κίνημα που στηρίζει αυτήν την ομάδα με αστείρευτο πάθος και οι παίκτες μας να αγωνίζονται σαν παιδάκια που το άκουσμα και μόνο της λέξης αποτυχίας τους τρομάζει και τους κάνει να χάνουν την ψυχραιμία τους… Σίγουρα τις επόμενες ημέρες θα ακουστούν πολλά σενάρια για αλλαγή προπονητή, για παίκτες που θα πληρώσουν το μάρμαρο και άλλα τέτοια. Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτή η κατάσταση έχει διαμορφωθεί από ένα σύνολο αποφάσεων και όχι από τις κινήσεις ενός Τσιώλη, το ντεφορμάρισμα του Νέτο ή του Καστίγιο , την ατυχία με τους τραυματισμούς των Γκαρσία, Βράνιες, Τσέζαρεκ ή την κακή φυσική κατάσταση κάποιων παικτών που δεν συμμετείχαν στην προετοιμασία όπως είναι ο Γιάκομπ κ.α. Όπως στρώσαμε το καλοκαίρι έτσι θα κοιμηθούμε τώρα. Η ομάδα μέχρι να στρώσει θέλει τον χρόνο της μιας και τώρα χτίζεται. Μέσα από τα επίσημα παιχνίδια οι παίκτες που ήρθαν πριν λίγες εβδομάδες μαθαίνουν ο ένας τον άλλο και αυτό δυστυχώς το πληρώνουμε με χαμένους βαθμούς. Σε ένα μήνα περίπου που όλα θα έχουν βρει λογικά το δρόμο και το αρκετά καλό υλικό που διαθέτουμε θα έχει δέσει θα μπορούμε να βγάλουμε τα κομπιουτεράκια μας και να κάνουμε υπολογισμούς για να δούμε που μπορούμε να καλύψουμε το χαμένο έδαφος ώστε να καταφέρουμε να πάρουμε αυτήν την 5η θέση που οδηγεί στα πλέιοφς και λογικά στην Ευρώπη… Τώρα τι θα γίνει στα ντέρμπι? Ευελπιστώ αυτή η νοοτροπία μικρής ομάδος που μας διακρίνει τα τελευταία χρόνια να λειτουργήσει θετικά και οι παίκτες μας να δουν αυτά τα παιχνίδια σαν μια «τεράστια» πρόκληση όπου δεν έχουν τίποτα να χάσουν αλλά μόνο να κερδίσουν και να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό ώστε να χαμογελάσει το χειλάκι μας λιγάκι…

Αναζητώντας το πρώτο 3ποντο στην Κρήτη

Άλλη μια κουραστική διακοπή αυτού του ταλαίπωρου πρωταθλήματος έφθασε στο τέλος και μια νέα ευκαιρία παρουσιάζεται στην ομάδα μας για να τραβήξει μια γραμμή πίσω της και να ξεκινήσει ένα νικηφόρο σερί που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη. Μπορεί αυτές οι 2 εβδομάδες κενό λόγω της εθνικής Ελλάδος να τις καλοδεχθήκαμε σαν βάλσαμο στους τραυματισμούς και ικανοποιητικό διάστημα προσαρμογής για τα νέα  μεταγραφικά αποκτήματα  αλλά τελικά τα προβλήματα της τελευταίας στιγμής δεν λένε να αφήσουν τον Σ.Τσιώλη και τους παίκτες του σε ησυχία και όπως όλα δείχνουν στην Κρήτη θα κατέβουμε με ομάδα «έκτακτης ανάγκης». Όχι γιατί θα κατέβουμε με τα «δεύτερα» ή αυτοί που θα αγωνιστούν δεν είναι καλοί αλλά αναγκαστικά όπως όλα δείχνουν τα πλάνα του Τσιώλη διαφοροποιούνται. Από εκεί που περιμέναμε ντεμπούτο Γκαρσία και Βράνιες, επιστροφή Τσέζαρεκ ξαφνικά και οι τρεις τους τραυματίστηκαν για δεύτερη φορά σερί και οι Γιάκομπ και Φατί που ήταν σίγουροι για το αρχικό σχήμα τις τελευταίες ημέρες λόγω ίωσης έχουν μείνει εκτός προπονήσεων. Τώρα βέβαια όταν μετά από 3 παιχνίδια με βατούς αντιπάλους έχεις μόλις 2 βαθμούς και δεν έχεις πετύχει γκολ όλα τα παραπάνω αποτελούν ψιλά γράμματα που πρέπει να μην μας απασχολήσουν παραπάνω από μια απλή αναφορά.  Δεν θα ασχοληθώ με τα διάφορα σχήματα που ακούγονται όπως και για τα πειράματα του Τσιώλη σε διάφορες θέσεις..  Ειλικρινά επειδή έχει αρχίσει και κουράζει αυτή η κατάσταση με το πολυάριθμο ρόστερ που τελικά καταλήγει σε 18άδα ανάγκης καλό είναι όλοι όσοι θα αγωνιστούν στο παγκρήτιο να καταλάβουν την ευκαιρία που τους δίνεται αλλά και την ανάγκη που έχει ο κόσμος της ομάδος για μια νίκη που θα συνοδεύεται με καλή εμφάνιση και να μην σταθεί κανείς σε δικαιολογίες. Δεν μας νοιάζει ποιοι είναι οι ρεζέρβες και ποιοι είναι οι βασικοί, ποιοι είναι τα αγαπημένα παιδιά του Τσιώλη και ποιοι οι αδικημένοι. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να δούμε την απαιτούμενη προσπάθεια από όποιον φοράει την φανέλα με τον Θεό στο στήθος. Δεν θέλω να σκέφτομαι το σενάριο της αποτυχίας αντιθέτως όμως νομίζω οτι παίκτες και προπονητής θα πρέπει να το βλέπουν το παιχνίδι αυτό σαν αγώνα χωρίς γυρισμό όπου η νίκη είναι μονόδρομος. Τα λόγια είναι περιττά,  πλέον είναι ώρα για πράξεις μέσα στο γήπεδο, ώρα για να πανηγυρίσουμε κανένα γκολ… Στο ήδη στραβό κλίμα που υπάρχει ήρθε και το «μπλόκο» από τις ναυτιλιακές όπου με διάφορες προφάσεις αρνήθηκαν να εξυπηρετήσουν τους  οργανωμένους εκδρομείς από Β.Ελλάδα αλλά φυσικά αυτές οι τακτικές δεν είναι αρκετές για να σταματήσουν τον κόσμο του  ΑΡΗ. Έτσι την Κυριακή το απόγευμα τόσο Αρειανοί από την Κρήτη όσο και μεμονωμένοι εκδρομείς από την υπόλοιπη Ελλάδα θα ενώσουν τις δυνάμεις τους με την ομάδα και θα παλέψουν με τον τρόπο τους από την κερκίδα για την νίκη. Ακριβώς αυτό το παράδειγμα θα πρέπει να ακολουθήσουν παίκτες και προπονητής, να ξεπεράσουν τις δυσκολίες που προκύπτουν διαρκώς και να προσηλωθούν στο στόχος τους που δεν είναι άλλος από την νίκη. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον οι ευλογίες του Άγιου Όρους να πιάσουν τόπο γιατί μόνο η καζούρα θα μας μείνει στο τέλος που κλέψαμε προς την στιγμή την δόξα από τον «πρωτοπόρο»  της πόλης σε αυτά τα θέματα… ΑΡΗ διπλό διπλό γιατί θα τρελαθώ!!!

Εργοτέλης – ΑΡΗΣ 0-0 | Έκλεψε γκολ και βαθμούς ο Τσινιάρης στην Κρήτη!

Στο μηδέν έμεινε η ομάδα μας για ακόμη ένα παιχνίδι όπου δεν κατάφερε να πάρει την νίκη και τους 3 βαθμούς που τους χρειαζόμασταν πάση θυσία και πλέον μετά και την νίκη της Καβάλας θα πρέπει να κάνει έναν «αγώνα δρόμου» προκειμένου να καλύψει το χαμένο έδαφος και να προλάβει να μπει στα πλέιοφς. Ανυπέρβλητο εμπόδιο στην σημερινή μας προσπάθεια ήταν ο διαιτητής Τσινιάρης που ζηλεύοντας τον συνάδελφο του στο πρόσφατο παιχνίδι με τον παναθηναϊκό ανακάλυψε επιθετικό φάουλ και ακύρωσε πεντακάθαρο γκολ του Τόχα στο ξεκίνημα της αναμέτρησης. Φυσικά δεν έμεινε μόνο εκεί μιας και έκλεισε επιδεικτικά τα μάτια σε καθαρό πέναλτι πάνω στον Μίσελ αλλά και με τις κίτρινες κάρτες που έβγαλε και δεν έβγαλε εκατέρωθεν ολοκλήρωσε μια καταδικαστική εις βάρος μας διαιτησία. Στο Α ημίχρονο η ομάδα μας παρουσιάστηκε εξαιρετική με πολύ καλή κυκλοφορία, εξαιρετική συνοχή σε όλες τις γραμμές, είχε τον έλεγχο και δημιούργησε αρκετές φάσεις για να σκοράρει χωρίς επιτυχία. Στην επανάληψη και όσο περνούσε ο χρόνος μίλησε η κούραση και η απόδοση των παικτών μας έπεσε αισθητά και σε συνδυασμό με την ανυπαρξία αξιόπιστων λύσεων στο πάγκο το 0-0 λογικά έμεινε και ως το τέλος… Συνεχίστηκε η αφλογιστία στην επίθεση με την βοήθεια φυσικά της διαιτησίας που μας έχει κλέψει 2 πεντακάθαρα γκολ που πιθανόν να σήμαιναν και 4 βαθμούς παραπάνω που θα μας είχαν στην πέμπτη θέση που οδηγεί στα πλέιοφς την δεδομένη χρονική στιγμή αλλά μάλλον η σούπερκλίκα έχει άλλα σχέδια για εμάς… Κορυφαίος και μοιραίος ο Χαβίτο που εαν ήταν πιο προσεκτικός είχε την ευκαιρία να σκοράρει αλλά για ακόμη μια φορά ήταν αρκετά επιπόλαιος στην τελική προσπάθεια. Εξαιρετικός ο Φατί που κυριάρχησε στο κέντρο και μάζι με τον Τόχα ήταν απο τους διακριθέντες. Σε μέτρια ημέρα βρέθηκαν οι Βαγγελί, Νέτο και Μίτσελ που παρόλο κάποιες εκλάμψεις στο παιχνίδι δεν μπόρεσαν να κάνουν την διαφορά. Προσπάθησε ο Τσέζαρεκ αλλά γρήγορα έμεινε απο δυνάμεις. Λίγα πράγματα απο τον Πορτίγια που κατάφερε και έχασε την ευκαιρία του αγώνα φάτσα με την εστία. Αρκετά καλός ο Λαζαρίδης σε αντίθεση με τον Κουλουχέρη που λίγο έλειψε για ακόμη ενα παιχνίδι να χαντακώσει την ομάδα με τις ανοησίες του αλλά ευτυχώς εκεί υπήρχε ο τεράστιος Σηφάκης που έδειξε γιατί θεωρείτε ο καλύτερος Έλληνας τερματοφύλακας. Σε γενικές γραμμές μπορώ να πω οτι η ομάδα μου άρεσε σήμερα όσο είχε δυνάμεις αλλά είναι κάτι παραπάνω απο φανερό οτι μας λείπει  φρεσκάδα, λύσεις απο τον πάγκο αλλά και ο επιθετικός killer που δεν θα πετάει ευκαιρίες σαν τις σημερινές στα σκουπίδια. Οι μεταγραφικές κινήσεις θεωρητικά μοιάζουν να είναι ικανές να αλλάξουν την αρνητική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και μαζί με τις επιστροφές βασικών παικτών ο ΑΡΗΣ μας αναμένεται απο την επόμενη κιόλας αγωνιστική   να παρουσιαστεί σαφώς πιο δυνατό. Απο την άλλη καλό είναι διοίκηση να σταματήσει να δείχνει τέτοια ανωτερότητα στο θέμα της διαιτησίας και να προχωρήσει έστω και για να ικανοποιήσει το λαϊκό αίσθημα σε κάποια ανακοίνωση. Έχει καταντήσει κακόγουστο αστείο σε μια χώρα όπου ο πρωταθλητής βγαίνει κερδίζοντας παιχνίδια με μισό γκολ σε εμάς να ανακαλύπτουν τρόπους για να μας κλέβουν τα γκολ που πετυχαίνουμε. Είναι φανερό οτι αυτή η σιωπή της ΠΑΕ εκλαμβάνεται ως αδυναμία και δίνει μάλιστα και το καλύτερο πάτημα σε όλον αυτόν τον μηχανισμό που λειτουργεί γύρω απο το πρωτάθλημα της σούπερκλικας να βάζει με περίσσιο θράσος σε παιχνίδια σαν το σημερινό τίτλους σαν «δίκαιη μοιρασιά στην Κρήτη» και λοιπές μπούρδες. Όχι μάγκες, το 0-0 δεν ήταν δίκαιο αποτέλεσμα και όταν άλλοι χρίζονται πρωταθλητές με πέναλτι τραβηγμένα απο τα μαλλιά δεν γίνεται να δέχεσαι να σου ακυρώνουν καθαρά γκολ. Το λιγότερο που μπορείς να κάνεις είναι να φωνάξεις μόνο για να δείξεις την αγανάκτηση σου… Μπορεί το ντεμπούτο του Μιχαλίτσιου να μην συνοδεύθηκε με νίκη λόγο Τσινιάρη αλλά νομίζω οτι έστω σε αυτές τις λίγες ημέρες μπόρεσε να αφυπνίσει ελαφρώς την ομάδα μας. Τώρα βέβαια κριτήριο για την παραμονή ή όχι του Μιχαλίτσιου αναμένεται να αποτελέσει το ντέρμπι της επόμενης αγωνιστικής που αποτελεί κομβικό ματς. Για αυτό λοιπόν στήριξη στην ομάδα και δαγκωτό Μιχαλίτσιος!

Vamos ARIANARA στην Κρήτη για το δίπλο!

Βασικό χαρακτηριστικό του Ελληνικού λαού και του Αρειανού οπαδού ιδιαίτερα είναι το ένστικτο επιβίωσης στα δύσκολα. Πάντα λοιπόν όταν οι καταστάσεις είναι οριακές, οι καταιγίδες μεγάλες και οι φουρτούνες ασταμάτητες ξαφνικά μέσα μας η σπίθα που υπάρχει μέσα μας φουντώνει και γίνεται ολόκληρη φλόγα ικανή να «κάψει» κάθε εμπόδιο, κάθε δυσκολία μέχρι να ξαναβρούμε τον δρόμο μας. Κάπως έτσι έχει διαμορφωθεί το κλίμα στην αγαπημένη μας ομάδα με την αγανάκτηση και τον προβληματισμό που πριν από λίγες ημέρες ξεχείλιζε σχεδόν από όλους να έχουν φύγει και να έχουν δώσει την θέση τους στο πάθος για την νίκη στο παιχνίδι με τον Εργοτέλη. Αυτό φαίνεται και από την μεγάλη ανταπόκριση που υπάρχει στην εκδρομή του Super 3 (μόλις 30Ε) για την Κρήτη όπου μαζί με τα αδέλφια από την Κρήτη και όχι μόνο θα βρεθούν δίπλα στο πλευρό του Θεού σε αυτήν την δύσκολη όπως έχει εξελιχθεί αναμέτρηση. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό το κλίμα περνάει μέσα στα αποδυτήρια αλλά έστω και λίγο από την αποφασιστικότητα και την αισιοδοξία που έχουμε όλοι μας την δεδομένη στιγμή αγγίξει τους παίκτες μας θεωρώ σίγουρο ότι θα ματώσουν μέσα στο γήπεδο για να φέρουν τους 3 βαθμούς της νίκης. Το καλό στην όλη ιστορία είναι ότι αν υπήρχε ένας άνθρωπος που σε μια τόσο δύσκολη στιγμή για την ομάδα μας με την δύσκολη βαθμολογική θέση,  την φυγή ενός τεράστιου προπονητή, την γκρίνια για τις μεταγραφές, τις πολλές απουσίες παικτών θα μπορούσε να αλλάξει την κατάσταση αυτός θεωρώ οτι έχει πάρει ήδη την θέση του στα αποδυτήρια και στον πάγκο της ομάδος. Ο Γιάννης Μιχαλήτσιος είναι ένας αληθινός μαχητής Αρειανός που μας εκφράζει στο απόλυτο, πονάει την ομάδα, νιώθει την αγωνία και πιστεύω οτι έχει και τον τρόπο να πάρει το 100% απο αυτούς που θα αγωνιστούν. Με το απουσιολόγιο να είναι γεμάτο και τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα να μην έχουν δικαίωμα συμμετοχής η 11άδα μοιάζει με μονόδρομος και το πιο πιθανό σενάριο είναι να δούμε ένα  4-3-3 με Κουλουχέρη μέσα, Νέτο μπροστά από Βαγγελί και Τσεσνάουσκις στα δεξιά αντί του Χαβίτο που καλύψει την αριστερή πλευρά της ομάδος μεσοεπιθετικά. Ο Μιχαλήτσιος ίσως είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να οδηγήσει την ομάδα σε αυτό το παιχνίδι που μοιάζει με ακόμη έναν τελικό για τον ΑΡΗ μας. Ίσως και για την συνέχεια του πρωταθλήματος να είναι ο κατάλληλος άνθρωπος μιας και κάποια στιγμή θα πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι οτι τα οικονομικά μας δεδομένα απαιτούν αργά και σταθερά βήματα προς τα εμπρός και ίσως ο Κούπερ να ήταν ένα άλμα  που δεν ήμασταν έτοιμοι να το διαχειριστούμε. Όσο για τις μεταγραφές νομίζω οτι είναι εντυπωσιακές και θα βοηθήσουν άμεσα αλλά και εδώ θα πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι σχεδόν αδύνατο να φέρεις παίκτες σαν τον Μπομπαντίγια και τον Καστίγιο στο Κλ.Βικελίδης υπο κανονικές συνθήκες και ο δανεισμός έστω και για 6 μήνες είναι μονόδρομος. Αν κοιτάξουμε τα λεφτά που ξόδεψαν οι ομάδες τους για να τους αποκτήσουν μιλάνε από μόνα τους. Και στο 1/3 να έχει πέσει η αγωνιστική τους αξία και κατα συνέπεια η τιμή τους πάλι για εμάς είναι πανάκριβοι.  Άρα καλά είμαστε με τον Μιχαλήτσιο και ας προσπαθήσουμε έτσι για αλλαγή να εμπιστευτούμε και ένα δικό μας παιδί! Διπλό μέσα στην Κρήτη ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

ΑΡΗΣ – Εργοτέλης 1-0 | Ευτυχώς που υπάρχουν και οι 3 βαθμοί της νίκης…

Χάρη στο χρυσό γκολ του Τσέζαρεκ στο φινάλε της φαρσοκωμωδίας που παρακολουθήσαμε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης η ομάδα μας γλίτωσε το «ναυάγιο» και πρόσθεσε 3 πολύτιμους βαθμούς  στο «σακούλι» που θα την βοηθήσουν σημαντικά στην κούρσα του πρωταθλήματος. Θύματα της φαρσοκωμωδίας ήμασταν σίγουρα εμείς που παρακολουθούσαμε τον αγώνα και θύτες όλοι όλοι οι συντελεστές της σημερινής αναμέτρησης. Έφταιγαν οι παίκτες του Εργοτέλη που με κάθε ευκαιρία κάνανε οποιαδήποτε ηλιθιότητα κυκλοφορεί στην πιάτσα και καταστρέφει το ποδόσφαιρο, έφταιγε ο διαιτητής που τους τα επέτρεπε όλα αυτά και σε αρκετές φάσεις είχε χάσει κυριολεκτικά την μπάλα σφυρίζοντας οτι του κατέβαινε, έφταιγαν οι παίκτες μας που δίπλα στους αντιπάλους τους μοιάζανε με αδύναμους έφηβους και πέφτανε με το παραμικρό κάτω χάνοντας σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις της μπάλας. Μέχρι και ο Κούπερ με προβλημάτισε σήμερα τόσο με την αντικατάσταση του Φατί όσο και με την ανοχή που δείχνει στις επαναλαμβανόμενες κακές εμφανίσεις της ομάδος μας. Δηλαδή εαν το θέμα είναι να πεισθούμε οτι η μεγαλειώδης εμφάνιση κόντρα στην Ατλέτικο Μαδρίτης ήταν ένα πυροτέχνημα και οι πραγματικές μας δυνατότητες πλησιάζουν περισσότερο σε αυτά που έχουν φανεί στα τελευταία 2 παιχνίδια  τότε νομίζω οτι οι παίκτες μας είναι πολύ κοντά στο να πετύχουν το στόχο τους. Στο Α ημίχρονο όπου η ομάδα μας δεν είχε αριθμητική υπεροχή ο Εργοτέλης σίγουρα είχε τον πρώτο λόγο και ενα δεν μιλούσαμε για τον «Τέλη» τότε σίγουρα τα σχόλια που θα κυκλοφορούσαν για τους αντιπάλους μας θα ήταν πολύ πιο κολακευτικά. Βέβαια παρά την πολύ καλή παρουσία των Κρητικών στο Α ημίχρονο με την όλη τους απαράδεκτη συμπεριφορά δεν κατάφεραν να διώξουν την ρετσινιά της μικρής ομάδος και ίσως στο τέλος να πήραν αυτό που τους άξιζε. Απο την άλλη η δική μας ομάδα αν και δημιούργησε κάποιες καλές φάσεις όλες απο προσωπικές ενέργειες δεν μπορώ να βρω κάποιο 5λεπτο που να λειτούργησε σωστά, να αναπτύχθηκε με ορθό τρόπο και να έκανε τον αντίπαλο να αισθανθεί οτι απειλείται και ας έπαιξε ολόκληρο ημίχρονο με παίκτη παραπάνω. Μοναδική εξήγηση για αυτήν συμπεριφορά της ομάδος μας δεν βρίσκω άλλη απο αυτήν την κακή νοοτροπία που μας ακολουθεί εδώ και χρόνια με τους παίκτες μας να θεωρούν τους εαυτούς τους «πετυχημένους»  και «ολοκληρωμένους» με επιτυχίες σαν την πρόκριση στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος, την πρόκριση στους ομίλους του Europa League, την έξοδο στην Ευρώπη την τεράστια νίκη επι της Ατλέτικο… Όλα τα παραπάνω είναι σίγουρα επιτυχίες που μας κάνουν χαρούμενους αλλά ουσιαστικά είναι σκαλοπάτια όπου οδηγούν στην κορυφή, εκεί δηλαδή που οραματιζόμαστε τον ΑΡΗ μας. Πρέπει επιτέλους όλοι στην ομάδα να καταλάβουν οτι η έξοδος στην Ευρώπη πρέπει να θεωρείται δεδομένη και οτι στόχος μας πρέπει να είναι εκτός απο την καλή Ευρωπαϊκή πορεία ένας τίτλος που δυστυχώς με νοοτροπίες σαν και αυτή που δείχνουν οι παίκτες μας μετά το παιχνίδι με την Ατλέτικο δύσκολα να έρθει. Με όλους αυτούς που διαφωνούν εντελώς μαζί μου το μόνο που μπορώ να πω είναι οτι στην Ελλάδα ζούμε όπου όλα μπορούμε να τα παρουσιάζουμε όπως θέλουμε, στο Ελληνικό πρωτάθλημα αγωνιζόμαστε όπου το μόνο που μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα άρα  αυτό το 1-0 στο φινάλε μπορούμε να το πανηγυρίσουμε ολόψυχα… Τώρα βέβαια τι θα γίνει εαν συνεχιστούν αυτές οι εμφανίσεις απέναντι σε πιο δυνατούς αντιπάλους που παίζουν ακόμη πιο σκληρά απο τον Εργοτέλη και «παραδοσιακά» έχουν την εύνοια της διαιτησίας είναι ενα άλλο ερώτημα…

Αποφασισμένος ο Κούπερ να μην επιτρέψει να δούμε άλλη «Ν.Σμύρνη»

Όπως όλα δείχνουν και σύμφωνα με λεγόμενα του προπονητή μας στην πρόσφατη συνέντευξη τύπου ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ είναι αποφασισμένος να μην επιτρέψει να ξαναδούμε εμφάνιση ανάλογη με αυτήν της προηγούμενης εβδομάδος απέναντι στον Πανιώνιο που παρόλο που η ομάδα μας ηττήθηκε απο ένα γκολ οφσάιντ ήμασταν κάτι παραπάνω απο τραγικοί. Αυτό δεν σημαίνει οτι ο Κούπερ ξαφνικά έπαψε να έχει εμπιστοσύνη στους παίκτες του και θα αλλάξει τα πλάνα του αντιθέτως θα συνεχίσει τις αρκετές αλλαγές «τιμωρώντας» όλους αυτούς που δείξανε αδιαφορία και επιβραβεύοντας αυτούς που όχι μόνο είναι καλοί στα παιχνίδια αλλά και καθημερινά στις προπονήσεις. Κάτι τέτοιο πιθανόν να σημαίνει να δούμε εκτός αρχικής ενδεκάδας τους Τόχα και Νέτο με τον τελευταίο να μην θυμίζει σε τίποτα τον παίκτη των προηγούμενων χρόνων που αναμφισβήτητα ήταν ένας απο τους κορυφαίους της ομάδος. Ο ΑΡΗΣ έχει ανάγκη τον καλό Νέτο αλλά θα πρέπει να καταλάβει και ο ίδιος οτι η θέση του δεν είναι «ρεζερβέ» σε καμιά περίπτωση. Και εαν ο Βαγκελί συνεχίσει με εμφανίσεις ανάλογες με αυτές κόντρα στην Ατλέτικο τότε όλοι μας θα πρέπει να αισθανόμαστε περισσότερο χαρούμενοι και λιγότερο προβληματισμένοι με την παρουσία του Βραζιλιάνου απο την αρχή της χρονιάς. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Τόχα που προσπαθεί να μας πείσει οτι οι καλές εμφανίσεις του στα πρώτα παιχνίδια ήταν ενα «πυροτέχνημα»… Απο εκεί και πέρα πολύ πιθανό να δούμε τον Κάλβο να επιστρέφει παρά την απουσία του αλλά και τον Φατί να ξεκινάει απο την αρχή. Για την κορυφή της επίθεσης παρτενέρ του Κόκε εκτός απροόπτου θα είναι ο Ρουίζ μιας και στο παιχνίδι με τον Πανιώνιο ήταν απο τους ελάχιστους διακριθέντες. Κάτω απο τα δοκάρια θα δούμε τον Χουανμα που παρόλο το λάθος του που οδήγησε στο οφσάιντ γκολ άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις στην πρώτη του παρουσία. Μεδνρινός και Πρίττας λογικά θα διεκδικήσουν την θέση δίπλα στον Φατί και ο Γκιάρο θα επιστρέψει στο κέντρο της άμυνας όπου η απουσία του έγινε κάτι παραπάνω απο αισθητή. Το σίγουρο είναι οτι όποιοι και αν αγωνιστούν αύριο εαν παρουσιαστούν συγκεντρωμένοι τότε δεν θα έχουν κανέναν πρόβλημα απέναντι στον Εργοτέλη. Ότι πλάνο και αν έχει ετοιμάσει ο Καραγεωργίου που πάντα δείχνει ιδιαίτερο ζήλο στα παιχνίδια κόντρα στον ΑΡΗ εαν εμείς είμαστε αυτοί που πρέπει τότε η νίκη θα έρθει εύκολα και όλοι μας θα περάσουμε ένα ευχάριστο απόγευμα. Δεν υπάρχουν περιθώρια για απώλειες ιδίως σε παιχνίδια σαν και αυτό και η ομάδα μας θα πρέπει πάση θυσία να κερδίσει. Εμείς όπως κάθε Κυριακή που ο Θεός παίζει στον ναό του θα είμαστε στις θέσεις μας και θα περιμένουμε να απολαύσουμε άλλη μια νίκη σε ενα ευχάριστο κιτρινόμαυρο Σαββατοκύριακο που επιτέλους θα έχουμε διπλό ραντεβού σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ! Γιατί όπως και να το κάνουμε χωρίς ΑΡΗ δεν γίνεται… ΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΔΩ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ, ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

ΑΡΗΣ – Εργοτέλης 2-1 | Επιστροφή στις νίκες!

Για ακόμη ενα παιχνίδι με αντίξοες καιρικές συνθήκες η ομάδα μας βρέθηκε νωρίς πίσω στο σκορ απο μια αμυντική αδράνεια κυρίως του Νέτο που δεν εκτίμησε καθόλου καλά την συγκεκριμένη φάση. Ευτυχώς όμως αυτήν την φορά δεν είχαμε αγχωτική ισοφάριση στο 94′ αλλά την πλήρη ανατροπή απο το πρώτο κιόλας ημίχρονο χάρη στα γκολ των Κόκε και Αντού. Ο Κόκε πιστεύω πραγματοποίησε την καλύτερή του εμφάνιση, όχι απλά επειδή σκόραρε κιόλας αλλά κάθε φορά που πήγαινε η μπάλα στα πόδια του αισθανόσουνα οτι θα έκανε κάτι κάλο και πραγματικά το έκανε. Κράτησε μπάλα, προώθησε το παιχνίδι, έτρεξε, πάλεψε κάθε φάση και γενικά ήταν ο Κόκε που θέλουμε να βλέπουμε πάντα. Ο Αντού για ακόμη ενα παιχνίδι έδειξε οτι μπορεί να βοηθήσει πάρα πολύ και αν και τροφοδοτήθηκε ελάχιστα έκανε αισθητή την παρουσία του και με το παραπάνω. Και ο Τζόνσον με την δύναμη του και τα γερά πατήματα είχε καλή παρουσία και νομίζω οτι στην επίθεση είναι ενας παίκτης που έλειπε απο την ομάδα. Ένας παίκτης που κατα διαστήματα έχει υποτιμηθεί αρκετά, εδώ και πολλά παιχνίδια είναι μονίμως απο τους κορυφαίους και κάνει όλη την βρόμικη δουλειά καλύπτοντας  ακόμη και την αδυναμία του παρτενέρ του μεσοαμυντικά. Ο Σάκης Πρίττας πραγματικά έχει σώσει την ομάδα με τις εμφανίσεις του σε μια περίοδο όπου Ναφτί, Φερνάντεζ είναι τραυματίες και ο Νάτσο Γκαρσία είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτος. Χθες λοιπόν μπορεί η 2η κίτρινη να ήταν αυστηρή αλλά έτσι κι αλλιώς ο Γκαρσία ήταν κάτι παραπάνω απο κακός… Ώρες ώρες σε έκανε να αναρωτιέσαι εαν έχει ξεχάσει εντελώς την μπάλα που ήξερε… Γενικά πάντως ο ΑΡΗΣ ήταν αυτός που έπρεπε να είναι όσο έπαιζε με 11 παίκτες. Απο την αποβολή του Γκαρσία και μετά πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω την αντίδραση της ομάδος μας. Απέναντι σε μια μέτρια ομάδα όπως είναι ο Εργοτέλης είχε κλειστεί όσο πιο πίσω γινότανε, μετα βίας φτάναμε εως το κέντρο και απομακρύναμε απελπισμένα την μπάλα όσο πιο μακριά γινόταν με κάθε ευκαιρία. Μια ανούσια άμυνα μιας και ο Εργοτέλης σχεδόν όποτε ήθελε και κυρίως απο την πλευρά που κάλυπτε ο Κόκε με τον Αράνο δημιουργούσε όποτε ήθελε επικίνδυνες καταστάσεις για την εστία του Σηφάκη που για ακόμη ενα παιχνίδι ήταν εξαιρετικός. Ψυχοφθόρο και κουραστικό το Β ημίχρονο για όλους εμάς που αψηφήσαμε την βροχή και βρεθήκαμε κοντά στην ομάδα μιας και το μόνο που περιμέναμε ήταν το τελικό σφύριγμα της λήξης. Ευτυχώς το παιχνίδι τέλειωσε χωρίς άσχημες  εκπλήξεις  στο φινάλε και η ομάδα μας πλέον έχει σαφές πλεονέκτημα όσο αφορά την είσοδο στα πλέιοφς. Η συνέχεια τώρα έχει την Τετάρτη πρόκριση επι της Ξάνθης σε ενα Κλ.Βικελίδης  κατάμεστο απο κόσμο και ας ελπίσουμε και χωρίς βροχή…

Με ανεβασμένη ψυχολογία για τους 3 βαθμούς κόντρα στον Εργοτέλη

Αυτό το γκολ του Νέτο στο 94′ στην Ξάνθη έχει αλλάξει σχεδόν τα πάντα στην ομάδα μας. Όχι γιατί καταφέραμε και πήραμε την ισοπαλία απέναντι στην «τεράστια» ομάδα της Ξάνθης αλλά γιατί δώσαμε ένα πολύ δυνατό χαστούκι σε όλους αυτούς που μας πολεμάνε. Μας βάζουν αντικανονικά να παίζουμε σε  λασπωμένα γήπεδα γιατί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά οτι εκεί η ομάδα μας δεν μπορεί να αποδώσει. Φέρνουν διαιτητές καμικάζι ακόμη και στα πιο φαινομενικά εύκολα παιχνίδια για να μας βάζουν τρικλοποδιές, μας τιμωρούν με χρηματικά πρόστιμα πέρα απο κάθε λογική και προπαγανδίζουν διαρκώς εις βάρος μας. Όταν λοιπόν βλέπεις οτι ένα τόσο καλά οργανωμένο σύστημα σου επιτίθεται συνεχώς και εσυ καταφέρνεις και επιβιώνεις τότε καταλαβαίνεις πόσο δυνατός είσαι. Αυτό λοιπόν πρέπει να δείξουμε τόσο εμείς οι οπαδοί όσο και η ομάδα μας μέσα στο γήπεδο απέναντι στον Εργοτέλη που σίγουρα είναι ικανός να μας κάνει την ζημιά εαν φυσικά του το επιτρέψουμε. Όπως φαίνεται σε αυτό το παιχνίδι επιστρέφουν Κάλβο και Φερνάντεζ , 2 παίκτες που η παρουσία τους μπορεί να κάνει την διαφορά. Επίσης πολύ πιθανό σενάριο είναι να δούμε και πάλι απο την αρχή του παιχνιδιού στην αριστερή πλευρά τον Αντού. Στο παιχνίδι με την Ξάνθη έδειξε πολύ καλά στοιχεία και σίγουρα σε εναν καλύτερο αγωνιστικό χώρο θα μπορεί να κάνει πολλά πιο πολλά. Ο Μεριεμ που ήταν απο τους ήρωες της Τετάρτης δεν νομίζω να ξεκινήσει αλλά σίγουρα θα πάρει χρόνο, έστω και λίγο σαν επιβράβευση για την καλή του παρουσία.  Αν και η βροχή έχει σταματήσει ο καιρός συνεχίζει να είναι απρόβλεπτος αλλά οι υπεύθυνοι του αγωνιστικού χώρου στο Κλ.Βικελίδης πλέον είναι σαφώς πιο οργανωμένοι και μας  διαβεβαιώνουν οτι δεν πρόκειται να ξαναδούμε  το γήπεδο μας στην κατάσταση που το είδαμε με τον Πανθρακικό. Η αλήθεια είναι οτι σε εκείνο το παιχνίδι η βροχή έγινε πολύ δυνατή λίγο πριν ξεκινήσει ο αγώνας και για αυτό δεν υπήρχε χρόνος για οποιαδήποτε ενέργεια για την προστασία της κατάστασης του γηπέδου. Έκτός όμως απο τις επιστροφές των τραυματιών υπάρχει και μια ακόμη πιο σημαντική   απο όλες και δεν είναι άλλη απο αυτήν των φιλάθλων της ομάδος στις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης! Τριήμερο, Κ.Δευτέρα, ημέρα των ερωτευμένων κτλπ κτλπ… Όταν παίζει ο ΑΡΗΣ μας όλα τα υπόλοιπα έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Ταξιδάκια και βολτούλες μπορούν πάντα να περιμένουν… εκτός και αν συνδυάζονται με αγώνα του ΑΡΗ μας 🙂 Κυριακή λοιπόν στις 16.45 όλοι κανονικά στις θέσεις μας απο νωρίς, να γεμίσουμε τον ποδοσφαιρικό μας ναό και να γουστάρουμε μαζί με την ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας!

Αρέσει σε %d bloggers: