Στέλνουν Σιδηρόπουλο για ειδική αποστολή!

Παγώσαμε όλοι στην είδηση ότι ο Δούρος και η ΚΕΔ στέλνουν τον Σιδηρόπουλο στο ντέρμπι με τον συμπολίτη. Ο Θεσσαλονικιός διαιτητής από το Ωραιόκαστρο, που βρέθηκε στα Δωδεκάνησα μόνο και μόνο για ανέβει στα σκαλοπάτια της ιεραρχίας της Ελληνικής διαιτησίας. Και όλα αυτά επί εποχής Γκαγκάτση… Δεν θα αναλωθούμε στο τι λένε οι «συγχωριανοί» μας σχετικά με τις οπαδικές του προτιμήσεις και το κατά πόσο είναι Παναθηναϊκός ή υποστηρικτής της ομάδος της οδού Κλεάνθους αλλά θα μείνουμε στα επιτεύγματα στην Ελληνική διαιτησία. Μόνο χαζός μπορεί να είναι κάποιος για να θεωρήσει σύμπτωση ότι τα τελευταία χρόνια σε πάρα πολλά κρίσιμα παιχνίδια για Ολυμπιακό και μπαογκ διαιτητής ήταν ο Σιδηρόπουλος. Έτσι είναι τα πράγματα. Όταν αγχώνεσαι και τα βλέπεις σκούρα η «παράγκα» στέκεται στο πλευρό σου και στέλνει κάποιο από τα πρωτοπαλίκαρα της για να καθαρίσει την μπουγάδα αν φυσικά ανήκεις στην «παρέα». Σταυρίδης, Παμπορίδης, Καλόπουλος ακόμη και ο Βασσάρας μερικά από τα  πιόνια που μας στέλνανε σε αυτό το σημαδεμένο παιχνίδι όπου μόνοι τους αλληλοσυγχαίρονται και εκθειάζουν ο ένας τον άλλο. Προτροπές για 50-50 κτλ είναι περιττές. Καταλαβαίνουμε γιατί επέλεξαν αυτόν τον διαιτητή, όπως και καταλαβαίνουμε γιατί δεν έστειλαν τον πολυβραβευμένο σταρ της Ελληνικής διαιτησίας.  Όχι ότι θα είχε μεγάλη διαφορά αν μας έστελναν άλλο «φρούτο» αλλά τώρα ολίγον τι εξευτελίζονται με το άγχος και τον φόβο που βγάζουν. Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά το τι γίνεται και πως δουλεύει το σύστημα. Καλό είναι κάποια στιγμή και οι ψευτοεπαναστάτες αυτής της πόλης να ανοίξουν τα μάτια τους και να απαιτήσουν να σταματήσει αυτό το πάρε δώσε που έχει αναγκάσει όλες σχεδόν τις ομάδες να είναι σε ρόλο κομπάρσου στο θέατρο σκιών που άλλες φορές έχει φόντο κόκκινο και άλλες φορές έχει φόντο πράσινο… Πάλι καλά που έγινε η κάθαρση το καλοκαιρί, που μπήκε ο κ.Αθανασιάδης στην ΕΠΟ, που ο κ.Κόντης γνωρίζει πράγματα και καταστάσεις, που η ΠΑΕ έχει πιο διπλωματική στάση απέναντι στα κέντρα αποφάσεων τα τελευταία χρόνια και που αποχώρησε ο Βασσάρας… Σωθήκαμε!

Ανασύνταξη δυνάμεων ή χαμένος χρόνος?

Ρεπό στην Α1, αργεί η αναμέτρηση με τον Κίμκι, δεν έχει πρωτάθλημα το σ/κ. Υπό φυσιολογικές συνθήκες και με όλα τα προβλήματα τραυματισμών(Τσαλδάρης – Ταπούτος) και ντεφορμαρίσματος της ομάδος μετά την αποχώρηση του Τζέιμς θα έλεγε κανείς ότι οι συγκυρίες είναι ιδανικές για να ορθοποδήσει και πάλι η ομάδα μας και να επιστρέψει στο δρόμο των επιτυχιών. Υπό φυσιολογικέ συνθήκες τονίζουμε γιατί αν υπήρχαν φέτος στον ΑΡΗ τώρα θα έπρεπε να αναφερόμασταν ήδη στον αντικαταστάτη του Τζέιμς, του μοναδικού αξιόλογου ξένου παίκτη που είχαμε στο ρόστερ μας. Εδώ βέβαια για όσους αρέσκονται να κρύβονται πίσω από την οικονομική κρίση και κάπως έτσι να δικαιολογούν τα πάντα θα πρέπει να τονίσουμε ότι εκτός από το υπό διάλυση Μαρούσι μόνο ο ΑΡΗΣ δεν έχει καταφέρει να αντικαταστήσει τους  παίκτες που αποχώρησαν. Μέχρι και ο μπάογκ των 100 εισιτηρίων και το Περιστέρι έφεραν άλλους παίκτες στην θέση αυτών που έφυγαν και εμείς περιμένουμε την Γ.Σ. της ΛΦΑ με την ελπίδα ότι θα βρεθεί χρόνος να συζητηθεί το θέμα της ΚΑΕ και ότι οι εισηγήσεις των μελών της ΛΦΑ θα εισακουστούν από αυτούς που έχουν το μαχαίρι και το καρπούζι στα χέρια τους. Δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες. Οι μέτοχοι και ο Γ.Δαμιανίδης είναι αυτοί που μπορούν να κινήσουν τα νήματα και φυσικά το να «λογοδοτήσουν» στην Γ.Σ. της ΛΦΑ είναι κάτι που γίνεται καλή τη πίστη άρα σε περίπτωση που αυτά που ειπωθούν ή «αποφασισθούν» στην Γ.Σ. δεν τους εκφράζουν πολύ απλά θα τα αγνοήσουν.  Και μιας που αναφερθήκαμε στο επίκεντρο αυτής της ιστορίας τον Γ.Δαμιανίδη μπορεί οι φήμες να οργιάζουν σχετικά με την αποχώρηση του αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο που αυτή καθυστερεί και πρέπει να περάσει από την Γ.Σ. της ΛΦΑ. Όπως δεν μπορώ να καταλάβω πως αλλάζει τις τοποθετήσεις του διαρκώς και από εκεί που ζητάει το θέμα της ΚΑΕ να συζητηθεί στην ΛΦΑ ξαφνικά μας υπενθυμίζει ότι την λύση μπορούν να την δώσουν και πρέπει να την δώσουν οι μέτοχοι, δηλαδή τα μέλη της ΓΕΝΕΣΙΣ, ο Θ.Τζεβελέκης και ο Α.Σ. που από τον νόμο κατέχει το 10%. Άραγε όλες αυτές τις κινήσεις και τοποθετήσεις του με ποια ιδιότητα τις κάνει? Με αυτή του «στρατιώτη»  στις υπηρεσίες του ΑΡΗ που θέλει να απεμπλακεί, με αυτήν του έμμισθου προέδρου της ΚΑΕ, με αυτήν του διαχειριστή της ΚΑΕ ή με αυτήν του προέδρου της ΓΕΝΕΣΙΣ που είναι και ο μεγαλομέτοχος της ομάδος? Καλό είναι κάποια στιγμή να μας το ξεκαθαρίσει και αυτό για να ξέρουμε και πως να τον αντιμετωπίζουμε. Και μέσα σε όλα αυτά κάποιοι βρήκαν αφορμή να εκμεταλλευτούν το αγωνιστικό ξεφούσκωμα της ομάδος λόγω της αποχώρησης του Τζέιμς και των συχνών τραυματισμών του Τσαλδάρη και του Ταπούτου για να «στήσουν στον τοίχο» τον Β.Αλεξανδρή. Μιλάνε για ντροπιαστικές ήττες που φυσικά και είναι ντροπιαστικές ήττες σαν και αυτές κόντρα στην Βιλερμπάν και τον Ίκαρο αλλά τις παραμέτρους που οδήγησαν σε αυτές τις ήττες δεν τις αγγίζουν. Κάνουν αναλύσεις του ποδαριού αναφερόμενοι στα ρόστερ των ομάδων και κατά πόσο πχ ο Ίκαρος έχει καλύτερο ρόστερ από τον ΑΡΗ αδιαφορώντας ότι ο Ίκαρος έχει 3 ξένους με διψήφιο μ.ο. πόντων στο πρωτάθλημα και 3 Έλληνες και 1 κοινοτικό με μεγάλη εμπειρία στην Α1. Σε αντίθεση με εμάς όπου ουσιαστικά είχαμε έναν ξένο τον Ντέιβις και 2 έμπειρους Έλληνες παίκτες στην Α1 τον Ταπούτο και τον Βεργίνη με τον πρώτο να προέρχεται από τραυματισμό… Όσο για τους ρούκις που το επαναλαμβάνει συχνά ο Β.Αλεξανδρής θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτά τα παιδιά(Μόλντροου, Κεϊρούς και Μαυραϊδης) πέρσι τέτοια εποχή ήταν φοιτητές σε πανεπιστήμια που παράλληλα με το μπάσκετ μελετούσαν, δίνανε εξετάσεις και ζούσαν μια ζωή που διαφέρει πάρα πολύ από αυτήν ενός επαγγελματία καλαθοσφαιριστή… Για αυτό λοιπόν καλό είναι να μην τα ισοπεδώνουμε όλα προκειμένου να αβαντάρουμε τα φιλαράκια μας. Ο Β.Αλεξανδρής με τις συνθήκες που επικρατούν στον φετινό ΑΡΗ κάνει υπερπροσπάθεια και αν βγήκε και έκανε μερικές δηλώσεις που πείραξε τον υπέρ πρόεδρο Γ.Δαμιανίδη αυτό έγινε μπας και φιλοτιμηθούν κάποιοι και θυμηθούν ότι μιλάμε για τον Αυροκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού, για την ομάδα του προηγούμενου αιώνα που έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια όλων των Ελλήνων. Ελπίζω πάντως ο Αλεξανδρής να κάνει το θαύμα του και όταν επιστρέψει η ομάδα στις αγωνιστικές υποχρεώσεις να δούμε έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ που θα παλέψει με ότι όπλα έχει όλα τα παιχνίδια που απομένουν σε Ελλάδα και Ευρώπη.  Εμείς θα είμαστε εκεί στο Παλέ να τους στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

ΑΡΗΣ – Εργοτέλης 1-1 | «Κόλλησε» στο Χ και πέταξε 2 βαθμούς

Χωρίς «καθαρό μυαλό» παρουσιάστηκε η ομάδα μας και έμεινε στο Χ σε ένα παιχνίδι που από νωρίς φάνηκε να είναι δικό μας. Από την μια οι καθυστερήσεις των πληρωμών που οδήγησαν στην διήμερη αποχή των παικτών από τις προπονήσεις, από την άλλη η απότομη αγωνιστική άνοδο της ομάδος που ίσως να άνοιξε την όρεξη των ποδοσφαιριστών μας για προσωπική διάκριση φάνηκε να έχει αποπροσανατολίσει την ομάδα και να αντιδρά αρκετά επιπόλαια σε φάσεις που με λίγη προσοχή άνετα θα μπορούσαν να είχαν οδηγήσει σε γκολ. Πέρα του μόνιμου κινδύνου στην άμυνα που ονομάζεται Μίσελ και μας έχει στοιχίσει αρκετά γκολ και βαθμούς και στην επίθεση είδαμε τους παίκτες μας να μπερδεύονται μεταξύ τους, να υπάρχει πρόβλημα συνεννόησης και να μην γίνεται το σουτ την κατάλληλη στιγμή ή πάσα στον ελεύθερο παίκτη για να σκοράρει. Και αν τον Καστίγιο τον περιμένουμε να αντιδρά κάπως έτσι από έναν νεαρό παίκτη σαν τον Τριανταφυλλάκο θα περίμενα περισσότερο αλτρουισμό και ομαδικότητα. Πάντως μπορεί για τον Τριανταφυλλάκο να ήταν απλά μια κακή στιγμή που είδε αλλιώς την φάση και δεν πάσαρε στον αμαρκάριστο Νέτο αλλά η περίπτωση του Μίσελ θα πρέπει επιτέλους να αρχίσει να προβληματίζει τον προπονητή του. Γκολ σχεδόν από το πουθενά ήταν αυτό που φάγαμε σε μια φάση όπου όλη η άμυνα μας ήταν πίσω αλλά για ανεξήγητο λόγο ο Μίσελ είχε ξεχάσει τον παίκτη που έπρεπε να καλύψει. Πόσες φορές το είδαμε αυτό το σκηνικό φέτος και πόσες ακόμη θα πρέπει να το δούμε μέχρι να αλλάξει κάτι. Μέχρι και ο Καζναφέρης όταν αγωνίστηκε ως αριστερό μπακ τα είχε πάει πολύ καλύτερα από τον Βραζιλιάνο και ίσως καλό είναι ο Μασάδο να σκεφτεί να τον ξαναχρησιμοποιήσει στο μέλλον στην συγκεκριμένη θέση. Και μιας και πιάσαμε το θέμα του Μασάδο όπως στα προηγούμενα παιχνίδια δώσαμε τα εύσημα για τις κινήσεις του σήμερα νομίζω ότι διάβασε λάθος το παιχνίδι. Η τοποθέτηση ενός παίκτη με αμυντικούς προσανατολισμούς σαν τον Παπαζαχαρία ουσιαστικά αποδυνάμωσε επιθετικά την ομάδα και δεν έδωσε καμία βοήθεια στον χώρο του κέντρου όπου κυρίως στα πρώτα 25′ του Β ημιχρόνου οι παίκτες του Εργοτέλη κάνανε βόλτες χωρίς καμία ενόχληση. Ίσως αν επέλεγε τον σχηματισμό της Ξάνθης με τον Παπαζαχαρία δίπλα στον Φατί και τον Καπετάνο στην θέση του Ακόστα που σήμερα και αυτός όπως και η υπόλοιπη ομάδα κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα να βλέπαμε κάτι διαφορετικό. Πάντως στο τελευταία 20 με 25′  της αναμέτρησης η ομάδα μας πίεσε, δημιούργησε αρκετές και σημαντικές ευκαιρίες και σχεδόν άγγιξε το γκολ. Μπορεί να μην καταφέραμε να κερδίσουμε και γενικά να ήμασταν μέτριοι αλλά πάλι η ομάδα φάνηκε ότι έχει αλλάξει επίπεδο και ακόμη και η μέτρια εμφάνιση της είναι κλάσεις ανώτερη από τον ΑΡΗ που βλέπαμε σχεδόν σε ολόκληρο τον Α’ γύρο.  Για τον Δασκαλόπουλο ότι και να πούμε είναι λίγο. Αυτή είναι η Ελληνική διαιτησία στην οποία στελέχη της ομάδος μας εξέφραζαν την στήριξη και εμπιστοσύνη τους.  Φαντάζουν απολύτως λογικά τα συγχαρητήρια του Καραγεωργίου προς τον διαιτητή μιας και οποιαδήποτε ομάδα θα ήθελε τέτοια διαιτησία ιδίως σε εκτός έδρας παιχνίδι. Πέρα από το ακυρωθέν γκολ και την φάση του Καστίγιο που με περίσσια ευκολία τις έκρινε εις βάρος μας από το πρώτο λεπτό ήταν αρκετά προκλητικός. Ιδίως στα στημένα της ομάδος μας κάθε φορά πριν τα εκτελέσουμε με τις παρατηρήσεις προς τους παίκτες για τα σπρωξίματα έδειχνε να ετοιμάζει το «άλλοθι» για κάθε ενδεχόμενο σε περίπτωση που η μπάλα πήγαινε προς τα δίχτυα. Μακάρι και εμείς όταν παίξουμε στο «κοτέτσι» να έχουμε ανάλογη διαιτησία. Θα βγούμε και εμείς να δώσουμε συγχαρητήρια στον διαιτητή… Κόπηκε το σερί, χάθηκαν 2 βαθμοί και μαζί μια μεγάλη ευκαιρία για να φτάσουμε σε απόσταση αναπνοής από την 5αδα. Αναγκαστικά όπως εξελίσσονται τα πράγματα θα περιμένουμε από άλλες ομάδες να σταθούν στο ύψος τους και να κόψουν βαθμούς από τον Ατρόμητο. Άσχετα πάντως με την βαθμολογία η ομάδα μας οφείλει να παλέψει όλα τα παιχνίδια ανεξάρτητα από τον αντίπαλο, ανεξάρτητα από «δυνατές» και αδύναμες έδρες. Όπως χάθηκαν σήμερα βαθμοί σε παιχνίδι που θεωρούσαμε δικό μας έτσι μπορούμε να κερδίσουμε βαθμούς σε παιχνίδια που θεωρούμε δύσκολα.

Να μεγαλώσει το σερί και να «αγγίξει» την 5άδα

Την 4η νίκη στην σειρά θα επιδιώξει να πάρει η ομάδα μας την Κυριακή το απόγευμα στο Κλ.Βικελίδης κόντρα στον Εργοτέλη στην προσπάθεια της να πλασαριστεί στην πρώτη 5άδα του πρωταθλήματος. Μετά την ήττα του ΟΦΗ η ομάδα μας έχει κυριολεκτικά την ευκαιρία να φθάσει μια ανάσα από τον στόχο της. Για να γίνει αυτό όμως θα πρέπει να δείξουμε την απαραίτητη σοβαρότητα ώστε να συνεχιστούν οι εξαιρετικές εμφανίσεις των τελευταίων αγωνιστικών που μας έχουν επιτρέψει να ξαναμπούμε στην διεκδίκηση του στόχου μας. Τον Εργοτέλη του Καραγεωργίου τον ξέρουμε. Όλοι πίσω κλεισμένοι στην άμυνα, με νύχια και με δόντια να κρατήσουν το 0-0 και αν κάτσει καμιά αντεπίθεση ή στημένη φάση τότε περνάμε το κέντρο.  Πέρα από αυτό το στοιχείο που σίγουρα θα πρέπει να το λάβει υπόψιν του ο Μασάδο και οι παίκτες του και στον πρώτο γύρο μέσα στην Κρήτη είχαμε δείξει ότι διαθέτουμε ένα καλύτερο σύνολο. Βέβαια όλοι θυμόμαστε την επίδειξη βλακείας που κάναμε και δώσαμε την ευκαιρία στους 10 του Εργοτέλη να μας ισοφαρίσουν στην τελευταία φάση του αγώνα… Ακόμη όμως και σε εκείνο τον αγώνα που η ομάδα δεν ήξερε που πατάει ήμασταν ανώτεροι. Στα συν ενόψει της αυριανής αναμέτρησης είναι η επιστροφή των Ακόστα και Γιαννώτα όπου μέχρι τον τραυματισμό τους και οι 2 ποδοσφαιριστές ήταν σε δαιμονιώδη φόρμα. Ελπίζω αύριο να μην παρουσιαστούν επηρεασμένοι και να συνεχίσουν ακριβώς από αυτό το σημείο που σταμάτησαν. Και μιας που αναφερόμαστε σε επηρεασμένους παίκτες δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις 2 ημέρες αποχής από τις προπονήσεις λόγω των οφειλών. Το δίκιο των παικτών σχετικά με τις πληρωμές και τις υποσχέσεις της διοίκησης που δεν τηρούνται δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς αλλά θα πρέπει και αυτοί σαν σωστοί επαγγελματίες όταν πατήσουν στο χορτάρι όλα τα προβλήματα να τα αφήσουν στην άκρη και να συγκεντρωθούν αποκλειστικά στον στόχο τους που δεν είναι άλλος από την νίκη γιατί όπως έχουν δικαιώματα σαν επαγγελματίες έτσι έχουν και υποχρεώσεις. Κάτι ανάλογο ισχύει και για εμάς τους οπαδούς που όπως απαιτούμε από διοίκηση, προπονητή και παίκτες να ανταποκριθούν στις προσδοκίες μας έτσι θα πρέπει και εμείς να δείξουμε εμπράκτως την στήριξη μας. Δεν είναι ανάγκη να συζητάμε για εράνους μέσω της ΛΦΑ ή να περιμένουμε το γενικό κάλεσμα από την ΠΑΕ για να στηρίξουμε. Ολόκληρη η Ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε κρίση και ως ένα σημείο είναι λογικό και ο ΑΡΗΣ μας που αποτελεί κομμάτι της να έχει τα προβλήματα του. Για αυτό λοιπόν η μαζική μας παρουσία στο αυριανό παιχνίδι είναι απαραίτητη. Μπορεί ο Γ.Κόντης να έστειλε το αισιόδοξο μήνυμα σχετικά με τους επενδυτές και την εισροή χρημάτων στην ομάδα αλλά όπως έχει αποδειχθεί αρκετές φορές στο παρελθόν οι «εξαγγελίες» με τις πράξεις έχουν τεράστια απόσταση… για αυτό όλοι αύριο Κλ.Βικελίδης για να γουστάρουμε με την ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας!

Ίκαρος – ΑΡΗΣ 69-54 | Και νέα ντροπιαστική ήττα…

«Έχουμε μείνει λίγοι» ξαναεπανέλαβε ο Β.Αλεξανδρής και όσοι δεν είχαμε δώσει ιδιαίτερη σημασία την πρώτη φορά σήμερα καταλάβαμε ακριβώς το τι εννοούσε. Μπορεί να θέλαμε να πιστέψουμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ θα μπορούσε να αναστηθεί μέσα από τις στάχτες του, να αφήσει στην άκρη τα οικονομικά προβλήματα, να προσπεράσει αποχωρήσεις και τραυματισμούς αλλά νομίζω ότι το στραπάτσο από την Βιλερμπάν και τον Ίκαρο μας επανέφεραν για τα καλά στην σκληρή πραγματικότητα που βιώνει η πιο ιστορική ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα. Ο κόουτς δεν κρύφθηκε πίσω από το δάχτυλο του παραδέχθηκε τόσο την δίκαιη νίκη των αντιπάλων μας όσο και την πολύ κακή παρουσία της ομάδος μας. Σίγουρα σε άμυνα και ριμπάουντ θα μπορούσαν οι παίκτες μας να δείξουν περισσότερη διάθεση και πάθος αλλά σε ότι έχει να κάνει με το επιθετικό κομμάτι της ομάδος νομίζω ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο. Όταν λοιπόν η προτελευταία ομάδα του βαθμολογικού πίνακα καταφέρνει να σε περιορίσει με σχετική ευκολία στους 54 πόντους τότε δύσκολα να υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης σε αυτόν τον τομέα. Μόλις 2 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και συνολικά ποσοστά ευστοχίας για κλάματα. Ταπούτος, Μόλντροου και Βεργίνης προσπάθησαν να κάνουν κάτι αλλά χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Πραγματικά η εικόνα της ομάδος μας είναι απελπιστική.  Και εδώ θέλοντας και μη θα αναφερθώ στους συμπολίτες(μιας που είναι πολύ της μόδας να ασχολούμαστε μαζί τους) όπου και αυτοί είναι για κλάματα κάτι που φάνηκε στο παιχνίδι με το Μαρούσι όπου ένας Νέστορας Κόμματος τους έκανε άνω κάτω και χρειάστηκαν πολλά ευνοϊκά σφυρίγματα για να τον κερδίσουν. Αυτό όμως που θέλω να σχολιάσω είναι ότι αυτή η ομάδα με τα εξίσου τεράστια οικονομικά προβλήματα από την οποία αποχώρησαν 3 από τους καλύτερους παίκτες τους(Γκόρι, Ράιτ, Γκίτενς) πήρε σήμερα 30 καθοριστικούς πόντους από 4 παίκτες(Άλεξιτς, Ντούβνιακ, Πέτγουεϊ, Παππάς) που πριν λίγο καιρό δεν υπήρχαν στο ροστερ τους. Με λίγα λόγια και χωρίς να ξέρω τις λεπτομέρειες η διοίκηση τους δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια και ενίσχυσε την ομάδα με ότι μπορούσε όπου σίγουρα είναι παραπάνω σε σχέση με την μηδέν ενίσχυση της δικής μας ομάδας. Και όμως ακόμη και τώρα υπάρχουν συνΑρειανοί μας που εξυμνούν τον κ.Δαμιανίδη, τον παρουσιάζουν ως «κούκο» που προσπαθεί μόνος του να φέρει την άνοιξη και σαν στρατιώτη που παλεύει μόνος του για το καλό του ΑΡΗ μας. Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά για να κρίνουμε το έργο του κ.Δαμιανίδη. Μόνο από το καλοκαίρι αν το πιάσουμε το θέμα ξεκινάμε με τα διαχειρίσιμα χρέη, συνεχίζουμε με την ασόβαρη  πρόταση  του κ.Πάλμα, προχωράμε στην εξίσου ασόβαρη πρόταση του κ.Γεωργούλη και καταλήγουμε στο «πλάνο» του Γ.Δαμιανίδη όπου μας έχει οδηγήσει εκτός στόχων(αν υπήρχαν στόχοι) ,όλη την ομάδα απλήρωτη,παίκτες να φεύγουν, η FIBA να μας απαγορεύει τις μεταγραφές  και λύση στα οικονομικά προβλήματα να εξακολουθεί να μην διαφαίνεται… Ας υπενθυμίσει κάποιος στον κ.Δαμιανίδη και τους υποστηρικτές του ότι στην ΚΑΕ βρέθηκε ως ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ και όχι ως μεγαλομέτοχος άρα από την στιγμή που αδυνατεί να ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ την κατάσταση ας παραιτηθεί επιτέλους να αναλάβουν οι μεγαλομέτοχοι τις ευθύνες τους ή ο Α.Σ. να κάνει αυτά που πρέπει να κάνει είτε μιλάμε για λύση πρωτοδικείου ή όχι. Στις 22 Φεβρουαρίου υπάρχει η Γ.Σ. στην ΛΦΑ με το θέμα των επενδυτών στην ΠΑΕ να καίει όλους μας παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχάσουμε το τεράστιο έγκλημα που έχει γίνει στην ΚΑΕ από ανθρώπους που εμπιστευτήκαμε. Αυτή η ομάδα ήταν πεντακάθαρη από χρέη και τώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την οριστική διάλυση. Μην γυρνάτε την πλάτη στον Αυτοκράτορα, ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ Γ.Σ. ΤΗΣ ΛΦΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Ανούσιο κάλεσμα προς τον κόσμο για την σωτηρία της ομάδος από «ΑΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑ»

Την μαζική συμμετοχή του κόσμου σε Λέσχη και εντός έδρας αγώνες καθώς και την έκδοση κουπονιών αξίας 10 ευρώ κυρίως για τους κατόχους διαρκείας προτείνει ως μοναδική λύση για τα προβλήματα ρευστότητας/βιωσιμότητας που αντιμετωπίζει η ομάδα μας και οδήγησαν τους παίκτες μας σε διήμερη απεργία μέσω μακροσκελής ανακοίνωσης. Αν και σε γενικές γραμμές οι ως τώρα τοποθετήσεις της παράταξης «ΑΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑ» με βρίσκουν σύμφωνο στην συγκεκριμένη έχω τεράστιες ενστάσεις. Ο λόγος δεν είναι ότι δεν θεωρώ τον κόσμο του ΑΡΗ ικανό να στηρίξει την ομάδα οικονομικά και να δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα αλλά ότι η συγκεκριμένη λύση είναι μια από τα ίδια και όταν πάει να γίνει με τέτοια προχειρότητα όπως έχει γίνει και στο παρελθόν τότε όχι μόνο δεν μπαίνουν κάποιες βάσεις για το μέλλον αλλά αντιθέτως συνεχίζουμε την κυκλική πορεία μας που μας φέρνει πάλι στο ίδιο σημείο. Ποιο σημείο είναι αυτό? Το σημείο όπου οι εκάστοτε διοικούντες «σηκώνουν τα χέρια ψηλά» και ζητάνε από τον κόσμο να διορθώσουν τα δικά τους λάθη. Εδώ βέβαια κάποιος μπορεί να πει ότι η ομάδα δεν ανήκει σε κανέναν πρόεδρο, σε καμία διοίκηση αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο του ΑΡΗ ανεξάρτητα από το αν είναι μέλος της ΛΦΑ, κάτοχος διαρκείας, συνδεσμίτης ή πατάει 5 φορές τον χρόνο στο γήπεδο, εμείς έχουμε δώσει αυτήν την δυναμική στον ΑΡΗ μας και είναι λογικό να είναι η δική μας υποχρέωση να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας(ή την τσέπη μας) για να «σώσουμε» τον ΑΡΗ μας. Επειδή όμως η ιστορία μας έχει διδάξει πολλά θα πρέπει κάποια στιγμή να τραβηχτεί μια ευθεία γραμμή και να αφήσουμε πίσω μας όλα τα κακώς κείμενα(οικονομικές πολιτικές, συμπεριφορές, μεθόδους) που αργά ή γρήγορα οδηγούν την ομάδα όχι στο σημείο μηδέν αλλά αρκετά πιο χαμηλά και διακυβεύεται ακόμη και η ύπαρξη του συλλόγου. Ναι να βοηθήσουμε, ναι να συνεισφέρουμε ΑΛΛΑ πρώτα θα πρέπει να ακολουθήσουμε την εξής διαδικάσία:

1) Να αποδοθούν ευθύνες. Ο ΑΡΗΣ από την υπαγωγή του στο άρθρο 44 και μετά δεν πήγαινε με αυτόματο πιλότο αλλά είχε και έχει προέδρους και διοικήσεις όπου μετά την δημιουργία της ΛΦΑ όχι μόνο οι διοικήσεις που ακολούθησαν δεν ήταν ουρανοκατέβατες αλλά ήταν και είναι μέλη της Αρειανής οικογένειας(τα περισσότερα) που εκλέχθηκαν από το σώμα της Λέσχης. Και δεν εκλέχθηκαν γιατί είναι κούκλοι και καλοί στο πιγνκ πονγκ αλλά γιατί τους πιστέψαμε ότι είναι ικανοί για να κουμαντάρουν τον αγαπημένο μας σύλλογο. Επομένως αν έχουν μερίδιο ευθύνης θα πρέπει ο κόσμος του ΑΡΗ να το μάθει.

2)Να απομακρυνθούν οι υπεύθυνοι άμεσα. Η ψήφος του κόσμου προς έναν πρόεδρο ή μια διοίκηση σημαίνει εμπιστοσύνη άρα κ.Σκόρδα ή κ.Αθανασιάδη και λοιποί αν  καταχραστήκατε την εμπιστοσύνη μας ή είστε ανίκανοι ή ανήμποροι να κάνετε αυτά που πρέπει για τον ΑΡΗ μας ώστε όλα να λειτουργούν σωστά τότε πρέπει να μας αδειάσετε την γωνιά το συντομότερο και να μην ξαναεμπλακείτε  με τα διοικητικά του συλλόγου μας από οποιοδήποτε πόστο.

3) Νέα πρόσωπα με την στήριξη του κόσμου. Η επόμενη μέρα στον ΑΡΗ θα πρέπει να είναι με νέα πρόσωπα στην διοίκηση με την ελπίδα ότι θα αποδειχθούν πιο ικανοί από τους προηγούμενους. Αυτούς θα στηρίξουμε και οικονομικά και ηθικά ώστε να υπάρχει έστω η ελπίδα ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν θεωρήσουν όλους εμάς την κοντινή τους τράπεζα που θα τους καλύψει σε οποιαδήποτε μελλοντική σπατάλη ή λάθος προγραμματισμό.

4)Λέσχη Φίλων ΑΡΗ με πραγματικό ρόλο μεγαλομετόχου που να προασπίζει καθημερινά τα συμφέροντα του συλλόγου ελέγχοντας την διοίκηση της ΠΑΕ και ενημερώνοντας τα μέλη της ΛΦΑ. Όχι άλλα παραμύθια, όχι άλλη αδικαιολόγητη στήριξη σε μια διοίκηση που χρωστούσε στους παίκτες μισθούς και δόσεις ενός και δύο χρόνων, όχι ωραιοποίηση καταστάσεων με επιλεκτική ερμηνεία του ισολογισμού και μισές αλήθειες. Διαφάνεια, ειλικρίνεια και ενημέρωση. Έτσι οι 9500 χιλιάδες στην Λέσχη όπου μόλις οι 3500 έδωσαν παρών στις τελευταίες εκλογές θα γίνουν οι 30000 του ΟΑΚΑ με ενεργό ρόλο στα κοινά της ομάδος.

Έτσι κάπως είναι τα πράγματα, έτσι κάπως αισθανόμαστε οι περισσότεροι… Ένας είναι ο δρόμος, όλα τα άλλα είναι μεσοβέζικες λύσεις και μπαλώματα που αργά η γρήγορα θα μας οδηγήσουν στο να ξανατυπώνουμε κουπόνια έκτακτης εισφοράς -εκδήλωσης αγάπης προς τον ΑΡΗ μας! Όλοι στην Γ.Σ. της ΛΦΑ όποτε αυτή γίνει για να απαιτήσουμε τα αυτονόητα ανεξάρτητα το αν η ομάδα συνεχίσει ασταμάτητη ή κάπου το τραίνο «μπλοκάρει». Ο ΑΡΗΣ δεν είναι κάποιες εφήμερες επιτυχίες ή μια σειρά από νικηφόρα αποτελέσματα. Ο ΑΡΗΣ είναι τρόπος ζωής!

Βιλερμπάν – ΑΡΗΣ 79-52 | Διασυρμός στη Γαλλία…

Σε ένα παιχνίδι όπου όλοι περιμέναμε με μεγάλη ανυπομονησία ώστε να δούμε την προσπάθεια της ομάδος μας για μια σημαντική νίκη που θα μας κρατούσε ζωντανούς στο παιχνίδι της πρόκρισης ήρθε αυτή η αναπάντεχα μεγάλη ήττα κόντρα σε όλες τις προσδοκίες μας. Δεν ξέρω αν επηρέασε τόσο πολύ την ομάδα μας η ενημέρωση που μάλλον θα είχαν σχετικά με το άλλο παιχνίδι του ομίλου όπου η Ντόνετσκ με μια μεγάλη νίκη(και αρκετά ύποπτη) επί της Κίμκι που όχι απλά έβαλε γερές βάσεις για πρόκριση αλλά θα έχει και την ευκαιρία να πάρει μέχρι και την πρώτη θέση ενός ομίλους όπου από την αρχή η πρωτιά έμοιαζε καπαρωμένη από την Κίμκι. Σίγουρα οι Γάλλοι παρουσιάστηκαν αρκετά πιο εύστοχοι από ότι τους είδαμε μέσα στο Παλέ αλλά και πάλι νομίζω ότι η ευθύνη για αυτό ήταν δική μας. Νωθρότητα στην άμυνα, ολιγωρία στα ριμπάουντ και τραγικές επιλογές στην επίθεση συντέλεσαν στο να δούμε μια από τις χειρότερες εμφανίσεις της χρονιάς. 18 πόντοι σε ένα ολόκληρο ημίχρονο είναι μια απόδοση που σπάνια βλέπουμε στα γήπεδα και όμως σήμερα το καταφέραμε και αυτό. Με 52 πόντους σε ολόκληρο τον αγώνα φαντάζει λογικό το ότι κανένας παίκτης μας δεν πέτυχε διψήφιο αριθμό πόντων. Μπορεί να είναι λιγάκι υπερβολικό στον φετινό ΑΡΗ με τις συνθήκες που επικρατούν να ασκούμε κριτική αλλά καθαρά αγωνιστικά νομίζω ότι και σήμερα υπήρξαν αρκετοί που ήταν πολύ κατώτεροι του αναμενόμενου. Καταρχήν η έμπειρη 3αδα των Ντέιβις, Ταπούτου και Τσαλδάρη για άλλη μια φορά αποδείχθηκε απελπιστικά «λίγη» για να σηκώσει αυτήν την βαριά φανέλα. Αν λοιπόν αυτοί οι 3 παίκτες που θεωρούνται οι πιο έμπειροι και ικανοί στην ομάδα μας είναι τόσο κακοί τότε το να ζητήσω ευθύνες για τα σκαμπανεβάσματα των υπόλοιπων ρούκις είναι εντελώς παράλογο. Πλην της 3αδας ούτε και ο Βεργίνης δεν μπόρεσε να κάνει κάτι το ιδιαίτερο κυρίως λόγω της τρομερής αστοχίας του στα τρίποντα(1 στα 6) και της αδυναμίας του να προσφέρει κάτι ουσιαστικό στην οργάνωση της ομάδος. Για αυτό το τελευταίο ομολογώ ότι ο φετινός ΑΡΗΣ μου έχει αλλάξει την αντίληψη περί μπάσκετ και μάλλον την δημιουργία, ανάπτυξη και εφαρμογή ενός επιθετικού συστήματος ή γενικότερου επιθετικού προσανατολισμού μιας ομάδος έχω αρχίσει και το βλέπω σαν κάτι πολύ δύσκολο και αξιοσημείωτο για σχεδόν όλες τις υπόλοιπες ομάδες που καταφέρνουν και το πετυχαίνουν.  Ίσως αυτή η μόνιμη πίεση για θετικά αποτελέσματα που υπάρχει εξ ορισμού στον ΑΡΗ μας να έχει θολώσει τόσο τους παίκτες μας όσο και τον Β.Αλεξανδρή όπου όπως και στο παιχνίδι κόντρα στον ΚΑΟΔ πάλι δεν μπορώ να κατανοήσω την διαχείριση του ροστερ σύμφωνα με την εξέλιξη του αγώνα. Πιο τρανταχτό παράδειγμα η περίπτωση του Κρούσιτς που αν και ξεκινάει εντυπωσιακά και δείχνει ικανός χάρη στον όγκο του να δημιουργήσει πρόβλημα κοντά στο καλάθι μετά από ένα υπερβολικό επιθετικό φάουλ που του χρεώνουν βγαίνει και σχεδόν δεν ξαναμπαίνει. Εμμονή σε παίκτες σαν τον Ντέιβις και τον Ταπούτο που ήταν ολοφάνερο ότι ήταν σε άλλο γήπεδο και ανοχή στην αναρχία που χαρακτηρίζει το παιχνίδι μας στην επίθεση. Κάποια στιγμή θα πρέπει και σε αυτόν τον τομέα να δούμε λίγο βελτίωση. Παρά το γεγονός ότι ακόμη υπάρχουν κάποιοι συνδυασμοί αποτελεσμάτων που θα μπορούσαν να μας στείλουν στην επόμενη φάση ουσιαστικά το ευρωπαϊκό ταξίδι κάπου εδώ τελειώνει. Πολύ πιθανό αν δεν είχαμε την ξαφνική φυγή του Τζέιμς τώρα να χαμογελούσαμε και να σκεφτόμασταν την επόμενη αναμέτρηση για το Eurocup αλλά η σκληρή πραγματικότητα μας αναγκάζει να επικεντρωθούμε αποκλειστικά στο Ελληνικό πρωτάθλημα μήπως εκεί καταφέρουμε να σώσουμε την αξιοπρέπεια μας. Φυσικά το μυαλό μας δεν θα είναι μόνο στο αγωνιστικό μιας και το διοικητικό είναι αυτό που καίει και μετά τα «κατασχετήρια» σε μέλη της ΣΑΡΙΣΑ πιθανόν τα δεδομένα και σε αυτό το κομμάτι να αλλάξουν προς το χειρότερο… παρόλα αυτά θα περιμένουμε την Γ.Σ. της ΛΦΑ μήπως εκεί δοθεί επιτέλους κάποια λύση που φυσικά δεν θα περιλαμβάνει τους υπεύθυνους για αυτήν την κατάντια της ομάδος… ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Αρέσει σε %d bloggers: