Να μεγαλώσει το σερί και να «αγγίξει» την 5άδα

Την 4η νίκη στην σειρά θα επιδιώξει να πάρει η ομάδα μας την Κυριακή το απόγευμα στο Κλ.Βικελίδης κόντρα στον Εργοτέλη στην προσπάθεια της να πλασαριστεί στην πρώτη 5άδα του πρωταθλήματος. Μετά την ήττα του ΟΦΗ η ομάδα μας έχει κυριολεκτικά την ευκαιρία να φθάσει μια ανάσα από τον στόχο της. Για να γίνει αυτό όμως θα πρέπει να δείξουμε την απαραίτητη σοβαρότητα ώστε να συνεχιστούν οι εξαιρετικές εμφανίσεις των τελευταίων αγωνιστικών που μας έχουν επιτρέψει να ξαναμπούμε στην διεκδίκηση του στόχου μας. Τον Εργοτέλη του Καραγεωργίου τον ξέρουμε. Όλοι πίσω κλεισμένοι στην άμυνα, με νύχια και με δόντια να κρατήσουν το 0-0 και αν κάτσει καμιά αντεπίθεση ή στημένη φάση τότε περνάμε το κέντρο.  Πέρα από αυτό το στοιχείο που σίγουρα θα πρέπει να το λάβει υπόψιν του ο Μασάδο και οι παίκτες του και στον πρώτο γύρο μέσα στην Κρήτη είχαμε δείξει ότι διαθέτουμε ένα καλύτερο σύνολο. Βέβαια όλοι θυμόμαστε την επίδειξη βλακείας που κάναμε και δώσαμε την ευκαιρία στους 10 του Εργοτέλη να μας ισοφαρίσουν στην τελευταία φάση του αγώνα… Ακόμη όμως και σε εκείνο τον αγώνα που η ομάδα δεν ήξερε που πατάει ήμασταν ανώτεροι. Στα συν ενόψει της αυριανής αναμέτρησης είναι η επιστροφή των Ακόστα και Γιαννώτα όπου μέχρι τον τραυματισμό τους και οι 2 ποδοσφαιριστές ήταν σε δαιμονιώδη φόρμα. Ελπίζω αύριο να μην παρουσιαστούν επηρεασμένοι και να συνεχίσουν ακριβώς από αυτό το σημείο που σταμάτησαν. Και μιας που αναφερόμαστε σε επηρεασμένους παίκτες δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις 2 ημέρες αποχής από τις προπονήσεις λόγω των οφειλών. Το δίκιο των παικτών σχετικά με τις πληρωμές και τις υποσχέσεις της διοίκησης που δεν τηρούνται δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς αλλά θα πρέπει και αυτοί σαν σωστοί επαγγελματίες όταν πατήσουν στο χορτάρι όλα τα προβλήματα να τα αφήσουν στην άκρη και να συγκεντρωθούν αποκλειστικά στον στόχο τους που δεν είναι άλλος από την νίκη γιατί όπως έχουν δικαιώματα σαν επαγγελματίες έτσι έχουν και υποχρεώσεις. Κάτι ανάλογο ισχύει και για εμάς τους οπαδούς που όπως απαιτούμε από διοίκηση, προπονητή και παίκτες να ανταποκριθούν στις προσδοκίες μας έτσι θα πρέπει και εμείς να δείξουμε εμπράκτως την στήριξη μας. Δεν είναι ανάγκη να συζητάμε για εράνους μέσω της ΛΦΑ ή να περιμένουμε το γενικό κάλεσμα από την ΠΑΕ για να στηρίξουμε. Ολόκληρη η Ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε κρίση και ως ένα σημείο είναι λογικό και ο ΑΡΗΣ μας που αποτελεί κομμάτι της να έχει τα προβλήματα του. Για αυτό λοιπόν η μαζική μας παρουσία στο αυριανό παιχνίδι είναι απαραίτητη. Μπορεί ο Γ.Κόντης να έστειλε το αισιόδοξο μήνυμα σχετικά με τους επενδυτές και την εισροή χρημάτων στην ομάδα αλλά όπως έχει αποδειχθεί αρκετές φορές στο παρελθόν οι «εξαγγελίες» με τις πράξεις έχουν τεράστια απόσταση… για αυτό όλοι αύριο Κλ.Βικελίδης για να γουστάρουμε με την ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας!

Ίκαρος – ΑΡΗΣ 69-54 | Και νέα ντροπιαστική ήττα…

«Έχουμε μείνει λίγοι» ξαναεπανέλαβε ο Β.Αλεξανδρής και όσοι δεν είχαμε δώσει ιδιαίτερη σημασία την πρώτη φορά σήμερα καταλάβαμε ακριβώς το τι εννοούσε. Μπορεί να θέλαμε να πιστέψουμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ θα μπορούσε να αναστηθεί μέσα από τις στάχτες του, να αφήσει στην άκρη τα οικονομικά προβλήματα, να προσπεράσει αποχωρήσεις και τραυματισμούς αλλά νομίζω ότι το στραπάτσο από την Βιλερμπάν και τον Ίκαρο μας επανέφεραν για τα καλά στην σκληρή πραγματικότητα που βιώνει η πιο ιστορική ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα. Ο κόουτς δεν κρύφθηκε πίσω από το δάχτυλο του παραδέχθηκε τόσο την δίκαιη νίκη των αντιπάλων μας όσο και την πολύ κακή παρουσία της ομάδος μας. Σίγουρα σε άμυνα και ριμπάουντ θα μπορούσαν οι παίκτες μας να δείξουν περισσότερη διάθεση και πάθος αλλά σε ότι έχει να κάνει με το επιθετικό κομμάτι της ομάδος νομίζω ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο. Όταν λοιπόν η προτελευταία ομάδα του βαθμολογικού πίνακα καταφέρνει να σε περιορίσει με σχετική ευκολία στους 54 πόντους τότε δύσκολα να υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης σε αυτόν τον τομέα. Μόλις 2 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και συνολικά ποσοστά ευστοχίας για κλάματα. Ταπούτος, Μόλντροου και Βεργίνης προσπάθησαν να κάνουν κάτι αλλά χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Πραγματικά η εικόνα της ομάδος μας είναι απελπιστική.  Και εδώ θέλοντας και μη θα αναφερθώ στους συμπολίτες(μιας που είναι πολύ της μόδας να ασχολούμαστε μαζί τους) όπου και αυτοί είναι για κλάματα κάτι που φάνηκε στο παιχνίδι με το Μαρούσι όπου ένας Νέστορας Κόμματος τους έκανε άνω κάτω και χρειάστηκαν πολλά ευνοϊκά σφυρίγματα για να τον κερδίσουν. Αυτό όμως που θέλω να σχολιάσω είναι ότι αυτή η ομάδα με τα εξίσου τεράστια οικονομικά προβλήματα από την οποία αποχώρησαν 3 από τους καλύτερους παίκτες τους(Γκόρι, Ράιτ, Γκίτενς) πήρε σήμερα 30 καθοριστικούς πόντους από 4 παίκτες(Άλεξιτς, Ντούβνιακ, Πέτγουεϊ, Παππάς) που πριν λίγο καιρό δεν υπήρχαν στο ροστερ τους. Με λίγα λόγια και χωρίς να ξέρω τις λεπτομέρειες η διοίκηση τους δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια και ενίσχυσε την ομάδα με ότι μπορούσε όπου σίγουρα είναι παραπάνω σε σχέση με την μηδέν ενίσχυση της δικής μας ομάδας. Και όμως ακόμη και τώρα υπάρχουν συνΑρειανοί μας που εξυμνούν τον κ.Δαμιανίδη, τον παρουσιάζουν ως «κούκο» που προσπαθεί μόνος του να φέρει την άνοιξη και σαν στρατιώτη που παλεύει μόνος του για το καλό του ΑΡΗ μας. Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά για να κρίνουμε το έργο του κ.Δαμιανίδη. Μόνο από το καλοκαίρι αν το πιάσουμε το θέμα ξεκινάμε με τα διαχειρίσιμα χρέη, συνεχίζουμε με την ασόβαρη  πρόταση  του κ.Πάλμα, προχωράμε στην εξίσου ασόβαρη πρόταση του κ.Γεωργούλη και καταλήγουμε στο «πλάνο» του Γ.Δαμιανίδη όπου μας έχει οδηγήσει εκτός στόχων(αν υπήρχαν στόχοι) ,όλη την ομάδα απλήρωτη,παίκτες να φεύγουν, η FIBA να μας απαγορεύει τις μεταγραφές  και λύση στα οικονομικά προβλήματα να εξακολουθεί να μην διαφαίνεται… Ας υπενθυμίσει κάποιος στον κ.Δαμιανίδη και τους υποστηρικτές του ότι στην ΚΑΕ βρέθηκε ως ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ και όχι ως μεγαλομέτοχος άρα από την στιγμή που αδυνατεί να ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ την κατάσταση ας παραιτηθεί επιτέλους να αναλάβουν οι μεγαλομέτοχοι τις ευθύνες τους ή ο Α.Σ. να κάνει αυτά που πρέπει να κάνει είτε μιλάμε για λύση πρωτοδικείου ή όχι. Στις 22 Φεβρουαρίου υπάρχει η Γ.Σ. στην ΛΦΑ με το θέμα των επενδυτών στην ΠΑΕ να καίει όλους μας παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχάσουμε το τεράστιο έγκλημα που έχει γίνει στην ΚΑΕ από ανθρώπους που εμπιστευτήκαμε. Αυτή η ομάδα ήταν πεντακάθαρη από χρέη και τώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την οριστική διάλυση. Μην γυρνάτε την πλάτη στον Αυτοκράτορα, ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ Γ.Σ. ΤΗΣ ΛΦΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Ανούσιο κάλεσμα προς τον κόσμο για την σωτηρία της ομάδος από «ΑΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑ»

Την μαζική συμμετοχή του κόσμου σε Λέσχη και εντός έδρας αγώνες καθώς και την έκδοση κουπονιών αξίας 10 ευρώ κυρίως για τους κατόχους διαρκείας προτείνει ως μοναδική λύση για τα προβλήματα ρευστότητας/βιωσιμότητας που αντιμετωπίζει η ομάδα μας και οδήγησαν τους παίκτες μας σε διήμερη απεργία μέσω μακροσκελής ανακοίνωσης. Αν και σε γενικές γραμμές οι ως τώρα τοποθετήσεις της παράταξης «ΑΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑ» με βρίσκουν σύμφωνο στην συγκεκριμένη έχω τεράστιες ενστάσεις. Ο λόγος δεν είναι ότι δεν θεωρώ τον κόσμο του ΑΡΗ ικανό να στηρίξει την ομάδα οικονομικά και να δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα αλλά ότι η συγκεκριμένη λύση είναι μια από τα ίδια και όταν πάει να γίνει με τέτοια προχειρότητα όπως έχει γίνει και στο παρελθόν τότε όχι μόνο δεν μπαίνουν κάποιες βάσεις για το μέλλον αλλά αντιθέτως συνεχίζουμε την κυκλική πορεία μας που μας φέρνει πάλι στο ίδιο σημείο. Ποιο σημείο είναι αυτό? Το σημείο όπου οι εκάστοτε διοικούντες «σηκώνουν τα χέρια ψηλά» και ζητάνε από τον κόσμο να διορθώσουν τα δικά τους λάθη. Εδώ βέβαια κάποιος μπορεί να πει ότι η ομάδα δεν ανήκει σε κανέναν πρόεδρο, σε καμία διοίκηση αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο του ΑΡΗ ανεξάρτητα από το αν είναι μέλος της ΛΦΑ, κάτοχος διαρκείας, συνδεσμίτης ή πατάει 5 φορές τον χρόνο στο γήπεδο, εμείς έχουμε δώσει αυτήν την δυναμική στον ΑΡΗ μας και είναι λογικό να είναι η δική μας υποχρέωση να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας(ή την τσέπη μας) για να «σώσουμε» τον ΑΡΗ μας. Επειδή όμως η ιστορία μας έχει διδάξει πολλά θα πρέπει κάποια στιγμή να τραβηχτεί μια ευθεία γραμμή και να αφήσουμε πίσω μας όλα τα κακώς κείμενα(οικονομικές πολιτικές, συμπεριφορές, μεθόδους) που αργά ή γρήγορα οδηγούν την ομάδα όχι στο σημείο μηδέν αλλά αρκετά πιο χαμηλά και διακυβεύεται ακόμη και η ύπαρξη του συλλόγου. Ναι να βοηθήσουμε, ναι να συνεισφέρουμε ΑΛΛΑ πρώτα θα πρέπει να ακολουθήσουμε την εξής διαδικάσία:

1) Να αποδοθούν ευθύνες. Ο ΑΡΗΣ από την υπαγωγή του στο άρθρο 44 και μετά δεν πήγαινε με αυτόματο πιλότο αλλά είχε και έχει προέδρους και διοικήσεις όπου μετά την δημιουργία της ΛΦΑ όχι μόνο οι διοικήσεις που ακολούθησαν δεν ήταν ουρανοκατέβατες αλλά ήταν και είναι μέλη της Αρειανής οικογένειας(τα περισσότερα) που εκλέχθηκαν από το σώμα της Λέσχης. Και δεν εκλέχθηκαν γιατί είναι κούκλοι και καλοί στο πιγνκ πονγκ αλλά γιατί τους πιστέψαμε ότι είναι ικανοί για να κουμαντάρουν τον αγαπημένο μας σύλλογο. Επομένως αν έχουν μερίδιο ευθύνης θα πρέπει ο κόσμος του ΑΡΗ να το μάθει.

2)Να απομακρυνθούν οι υπεύθυνοι άμεσα. Η ψήφος του κόσμου προς έναν πρόεδρο ή μια διοίκηση σημαίνει εμπιστοσύνη άρα κ.Σκόρδα ή κ.Αθανασιάδη και λοιποί αν  καταχραστήκατε την εμπιστοσύνη μας ή είστε ανίκανοι ή ανήμποροι να κάνετε αυτά που πρέπει για τον ΑΡΗ μας ώστε όλα να λειτουργούν σωστά τότε πρέπει να μας αδειάσετε την γωνιά το συντομότερο και να μην ξαναεμπλακείτε  με τα διοικητικά του συλλόγου μας από οποιοδήποτε πόστο.

3) Νέα πρόσωπα με την στήριξη του κόσμου. Η επόμενη μέρα στον ΑΡΗ θα πρέπει να είναι με νέα πρόσωπα στην διοίκηση με την ελπίδα ότι θα αποδειχθούν πιο ικανοί από τους προηγούμενους. Αυτούς θα στηρίξουμε και οικονομικά και ηθικά ώστε να υπάρχει έστω η ελπίδα ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν θεωρήσουν όλους εμάς την κοντινή τους τράπεζα που θα τους καλύψει σε οποιαδήποτε μελλοντική σπατάλη ή λάθος προγραμματισμό.

4)Λέσχη Φίλων ΑΡΗ με πραγματικό ρόλο μεγαλομετόχου που να προασπίζει καθημερινά τα συμφέροντα του συλλόγου ελέγχοντας την διοίκηση της ΠΑΕ και ενημερώνοντας τα μέλη της ΛΦΑ. Όχι άλλα παραμύθια, όχι άλλη αδικαιολόγητη στήριξη σε μια διοίκηση που χρωστούσε στους παίκτες μισθούς και δόσεις ενός και δύο χρόνων, όχι ωραιοποίηση καταστάσεων με επιλεκτική ερμηνεία του ισολογισμού και μισές αλήθειες. Διαφάνεια, ειλικρίνεια και ενημέρωση. Έτσι οι 9500 χιλιάδες στην Λέσχη όπου μόλις οι 3500 έδωσαν παρών στις τελευταίες εκλογές θα γίνουν οι 30000 του ΟΑΚΑ με ενεργό ρόλο στα κοινά της ομάδος.

Έτσι κάπως είναι τα πράγματα, έτσι κάπως αισθανόμαστε οι περισσότεροι… Ένας είναι ο δρόμος, όλα τα άλλα είναι μεσοβέζικες λύσεις και μπαλώματα που αργά η γρήγορα θα μας οδηγήσουν στο να ξανατυπώνουμε κουπόνια έκτακτης εισφοράς -εκδήλωσης αγάπης προς τον ΑΡΗ μας! Όλοι στην Γ.Σ. της ΛΦΑ όποτε αυτή γίνει για να απαιτήσουμε τα αυτονόητα ανεξάρτητα το αν η ομάδα συνεχίσει ασταμάτητη ή κάπου το τραίνο «μπλοκάρει». Ο ΑΡΗΣ δεν είναι κάποιες εφήμερες επιτυχίες ή μια σειρά από νικηφόρα αποτελέσματα. Ο ΑΡΗΣ είναι τρόπος ζωής!

Βιλερμπάν – ΑΡΗΣ 79-52 | Διασυρμός στη Γαλλία…

Σε ένα παιχνίδι όπου όλοι περιμέναμε με μεγάλη ανυπομονησία ώστε να δούμε την προσπάθεια της ομάδος μας για μια σημαντική νίκη που θα μας κρατούσε ζωντανούς στο παιχνίδι της πρόκρισης ήρθε αυτή η αναπάντεχα μεγάλη ήττα κόντρα σε όλες τις προσδοκίες μας. Δεν ξέρω αν επηρέασε τόσο πολύ την ομάδα μας η ενημέρωση που μάλλον θα είχαν σχετικά με το άλλο παιχνίδι του ομίλου όπου η Ντόνετσκ με μια μεγάλη νίκη(και αρκετά ύποπτη) επί της Κίμκι που όχι απλά έβαλε γερές βάσεις για πρόκριση αλλά θα έχει και την ευκαιρία να πάρει μέχρι και την πρώτη θέση ενός ομίλους όπου από την αρχή η πρωτιά έμοιαζε καπαρωμένη από την Κίμκι. Σίγουρα οι Γάλλοι παρουσιάστηκαν αρκετά πιο εύστοχοι από ότι τους είδαμε μέσα στο Παλέ αλλά και πάλι νομίζω ότι η ευθύνη για αυτό ήταν δική μας. Νωθρότητα στην άμυνα, ολιγωρία στα ριμπάουντ και τραγικές επιλογές στην επίθεση συντέλεσαν στο να δούμε μια από τις χειρότερες εμφανίσεις της χρονιάς. 18 πόντοι σε ένα ολόκληρο ημίχρονο είναι μια απόδοση που σπάνια βλέπουμε στα γήπεδα και όμως σήμερα το καταφέραμε και αυτό. Με 52 πόντους σε ολόκληρο τον αγώνα φαντάζει λογικό το ότι κανένας παίκτης μας δεν πέτυχε διψήφιο αριθμό πόντων. Μπορεί να είναι λιγάκι υπερβολικό στον φετινό ΑΡΗ με τις συνθήκες που επικρατούν να ασκούμε κριτική αλλά καθαρά αγωνιστικά νομίζω ότι και σήμερα υπήρξαν αρκετοί που ήταν πολύ κατώτεροι του αναμενόμενου. Καταρχήν η έμπειρη 3αδα των Ντέιβις, Ταπούτου και Τσαλδάρη για άλλη μια φορά αποδείχθηκε απελπιστικά «λίγη» για να σηκώσει αυτήν την βαριά φανέλα. Αν λοιπόν αυτοί οι 3 παίκτες που θεωρούνται οι πιο έμπειροι και ικανοί στην ομάδα μας είναι τόσο κακοί τότε το να ζητήσω ευθύνες για τα σκαμπανεβάσματα των υπόλοιπων ρούκις είναι εντελώς παράλογο. Πλην της 3αδας ούτε και ο Βεργίνης δεν μπόρεσε να κάνει κάτι το ιδιαίτερο κυρίως λόγω της τρομερής αστοχίας του στα τρίποντα(1 στα 6) και της αδυναμίας του να προσφέρει κάτι ουσιαστικό στην οργάνωση της ομάδος. Για αυτό το τελευταίο ομολογώ ότι ο φετινός ΑΡΗΣ μου έχει αλλάξει την αντίληψη περί μπάσκετ και μάλλον την δημιουργία, ανάπτυξη και εφαρμογή ενός επιθετικού συστήματος ή γενικότερου επιθετικού προσανατολισμού μιας ομάδος έχω αρχίσει και το βλέπω σαν κάτι πολύ δύσκολο και αξιοσημείωτο για σχεδόν όλες τις υπόλοιπες ομάδες που καταφέρνουν και το πετυχαίνουν.  Ίσως αυτή η μόνιμη πίεση για θετικά αποτελέσματα που υπάρχει εξ ορισμού στον ΑΡΗ μας να έχει θολώσει τόσο τους παίκτες μας όσο και τον Β.Αλεξανδρή όπου όπως και στο παιχνίδι κόντρα στον ΚΑΟΔ πάλι δεν μπορώ να κατανοήσω την διαχείριση του ροστερ σύμφωνα με την εξέλιξη του αγώνα. Πιο τρανταχτό παράδειγμα η περίπτωση του Κρούσιτς που αν και ξεκινάει εντυπωσιακά και δείχνει ικανός χάρη στον όγκο του να δημιουργήσει πρόβλημα κοντά στο καλάθι μετά από ένα υπερβολικό επιθετικό φάουλ που του χρεώνουν βγαίνει και σχεδόν δεν ξαναμπαίνει. Εμμονή σε παίκτες σαν τον Ντέιβις και τον Ταπούτο που ήταν ολοφάνερο ότι ήταν σε άλλο γήπεδο και ανοχή στην αναρχία που χαρακτηρίζει το παιχνίδι μας στην επίθεση. Κάποια στιγμή θα πρέπει και σε αυτόν τον τομέα να δούμε λίγο βελτίωση. Παρά το γεγονός ότι ακόμη υπάρχουν κάποιοι συνδυασμοί αποτελεσμάτων που θα μπορούσαν να μας στείλουν στην επόμενη φάση ουσιαστικά το ευρωπαϊκό ταξίδι κάπου εδώ τελειώνει. Πολύ πιθανό αν δεν είχαμε την ξαφνική φυγή του Τζέιμς τώρα να χαμογελούσαμε και να σκεφτόμασταν την επόμενη αναμέτρηση για το Eurocup αλλά η σκληρή πραγματικότητα μας αναγκάζει να επικεντρωθούμε αποκλειστικά στο Ελληνικό πρωτάθλημα μήπως εκεί καταφέρουμε να σώσουμε την αξιοπρέπεια μας. Φυσικά το μυαλό μας δεν θα είναι μόνο στο αγωνιστικό μιας και το διοικητικό είναι αυτό που καίει και μετά τα «κατασχετήρια» σε μέλη της ΣΑΡΙΣΑ πιθανόν τα δεδομένα και σε αυτό το κομμάτι να αλλάξουν προς το χειρότερο… παρόλα αυτά θα περιμένουμε την Γ.Σ. της ΛΦΑ μήπως εκεί δοθεί επιτέλους κάποια λύση που φυσικά δεν θα περιλαμβάνει τους υπεύθυνους για αυτήν την κατάντια της ομάδος… ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Δυνατά στην Γαλλία όπως στο Παλέ!

Πριν 1 εβδομάδα ακριβώς η ομάδα μας πραγματοποίησε μια εξαιρετική εμφάνιση απέναντι στους Γάλλους ξεπερνώντας τις απουσίες της και φτάνοντας σε μια εύκολη νίκη που μας κρατάει ζωντανούς στο παιχνίδι της πρόκρισης. Τι πρέπει να κάνουμε για να φύγουμε νικητές από την Γαλλία? Μα φυσικά να επαναλάβουμε την εμφάνιση της περασμένης Τρίτης, κάτι που θεωρώ ότι εύκολα μπορεί να γίνει μιας και στο παιχνίδι μέσα στο Παλέ είχαμε και μια κάκιστη διαιτησία που κυρίως στο Α ημίχρονο σφύριζαν ότι ήθελαν. Και αν στην κακή διαιτησία που είχαμε σε εκείνον τον αγώνα προσθέσουμε και τις απουσίες των Τσαλδάρη και Ταπούτο τότε πιθανόν τα πράγματα σήμερα να είναι ακόμη πιο εύκολα. Ο Ταπούτος είναι σχεδόν 100% έτοιμος ενώ και ο Τσαλδάρης έβγαλε μετά από καιρό ολόκληρη την προπόνηση.  Οι Γάλλοι είχαν και αυτοί κάποια καλά ξεσπάσματα αλλά ως εκεί. Νομίζω ότι και σήμερα η τύχη του παιχνιδιού είναι καθαρά στα δικά μας χέρια. Δικαιολογημένα τον τελευταίο καιρό η προσοχή όλων μας έχει πέσει πάνω στους Βεργίνη και Μαυραϊδή μιας και μετά την αποχώρηση του Τζέιμς έχουν αναλάβει ξαφνικά πρωταγωνιστικό ρόλο και δείχνουν να τα πηγαίνουν εξαιρετικά. Μάλιστα ο Β.Αλεξανδρής δείχνει αρκετά ικανοποιημένος με την απόδοση των 2 παικτών σε τέτοιο βαθμό που έχει αρχίσει να σκέφτεται να αλλάξει τα πλάνα του και αντί για πόιντ γκαρντ να επιλέξει σέντερ.  Το σημερινό παιχνίδι θα αποτελέσει κριτήριο και για αυτήν την σημαντική απόφαση. Πάντως με νίκη έστω και με 1 πόντο και σε περίπτωση που όπως είναι λογικό η Κίμκι περάσει νικηφόρα από την έδρα της Ντόνετσκ σε ένα παιχνίδι που ξεκινάει 2 ώρες νωρίτερα από το δικό μας  θα έχουμε την ευκαιρία να παλέψουμε για το +8 της πρόκρισης μέσα στο Παλέ. Το παιχνίδι θα ξεκινήσει στις 21.00 και αν και δεν υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση από κάποιο Ελληνικό κανάλι σίγουρα θα υπάρξει κάποιο  link για να παρακολουθήσουμε ζωντανά τον αγώνα. Πίστη και στήριξη στην ομάδα και όλα θα πάρουν τον δρόμο τους! …όπως ελπίζουμε και οι «νοικουραίοι» να πάρουν τον δρόμο τους μακριά από αυτόν του ΑΡΗ μας… ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

Ξάνθη – ΑΡΗΣ 0-2 | Πήρε μπρος και δεν σταματάει!

Μπορεί να ήταν αρκετά τα μπλακ άουτ στο γήπεδο της Ξάνθης αλλά τουλάχιστον εμείς οι Αρειανοί είδαμε «φως» εκθαμβωτικό που περιμέναμε σχεδόν έναν ολόκληρο γύρο για να δούμε και να αρχίσουμε επιτέλους να γουστάρουμε με την Αρειανάρα μας. Παιχνίδι με παιχνίδι φαίνεται ολοένα και περισσότερο το πόσο λανθασμένη ήταν η επιλογή του Πολωνού σε μια κρίσιμη στιγμή για την ομάδα και πόσο καλύτερα θα μπορούσαν να ήταν τα πράγματα αν από την στιγμή που έφυγε ο Τσιώλης πηγαίναμε σε μια πιο ασφαλή λύση χωρίς ιδιαίτερο ρίσκο ανάλογη του Μασάδο. Ο Πορτογάλος κάνοντας απλά τα βασικά και αυτονόητα που καυτηρίαζε όλος ο κόσμος από την αρχή της χρονιάς και δείχνοντας ένα σαφώς πιο φιλικό πρόσωπο προς τους  ποδοσφαιριστές του έχει καταφέρει να «δέσει» τα αποδυτήρια και να δούμε εικόνες που μας είχαν λείψει. Είναι φανερό ότι πλέον παρακολουθούμε ένα σύνολο παικτών που έχει αυτοπεποίθηση και γουστάρει να  ιδρώνει και να παλεύει για την νίκη σε κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα από τον αντίπαλο. Μπορεί να υπήρχαν κάποιες στιγμές αδράνειας στην άμυνα αλλά από την αρχή του αγώνα ήταν φανερό ότι η ομάδα είχε ξεκάθαρους επιθετικούς προσανατολισμούς παρά την έκπληξη στα αμυντικά χαφ με τον Παπαζαχαρία. Η υπεροχή μας σε όλους τους τομείς ήταν ξεκάθαρη και το μόνο που έλειπε ήταν το καλό τελείωμα στις ευκαιρίες που δημιουργούσαμε. Ο τρόπος με τον οποίο μπήκαν και τα 2 γκολ μου άρεσε πάρα πολύ μιας και φάνηκαν στοιχεία της ομάδος μας που δεν είχαμε δει. Το 0-1 ξεκινάει από πίεση του Νέτο μπροστά από το κέντρο με τους Τριανταφυλλάκο και Καστίγιο να μπαίνουν κατευθείαν στην φάση και τον Ούμπιντες να ακολουθεί και αυτός και να σκοράρει. Με λίγα λόγια η ομάδα μας πίεσε ψηλά κυνηγώντας το λάθος του αντιπάλου και έδειξε τα κατάλληλα αντανακλαστικά για να το εκμεταλλευτεί και να προηγηθεί. Στο δεύτερο γκολ  αν και η στημένη φάση με το κόρνερ είχε ολοκληρωθεί και η μπάλα είχε μεταφερθεί προς το κέντρο όταν γίνεται η σέντρα βλέπουμε να υπάρχουν μέσα στην μεγάλη περιοχή 3(!!!) παίκτες και τον Ούμπιντες να είναι ο τέταρτος που πάει να μπει από την αριστερή πλευρά! Από εκεί λοιπόν που βλέπαμε γεμίσματα που είχαν στόχο τον ένα Τσέζαρεκ ή παράλληλες σέντρες χωρίς παίκτη στην περιοχή τώρα βλέπουμε φάσεις με 3 και 4 παίκτες μέσα στην αντίπαλη περιοχή! Δεν θέλω να ξεχωρίσω κάποιον παίκτη γιατί όσο αποτελεσματικός και αν είναι ο Καστίγιο που σκοράρει ακατάπαυστα στα τελευταία παιχνίδια ή ο Ούμπιντες που είναι εντυπωσιακός από την πρώτη στιγμή που φόρεσε την φανέλα του ΑΡΗ μας νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι τα αποτελέσματα των τελευταίων αγωνιστικών είναι αποτέλεσμα συνολικής προσπάθειας. Το σκορποχώρι που παρακολουθούσαμε με παίκτες να πηγαίνουν δεξιά αριστερά πάνω στην γραμμή του κέντρου και να γυρνάνε εκνευριστικά την μπάλα στον τερματοφύλακα, να εκνευρίζονται με το παραμικρό, να θέλουν όλοι να αποχωρήσουν από την ομάδα και να δείχνουν όλοι ξενερωμένοι με τον ΑΡΗ μας όπως ξενερωμένοι ήμασταν και εμείς μαζί τους έχει μεταμορφωθεί σε ένα παθιασμένο σύνολο παικτών, με εξαιρετική χημεία που παλεύουν όλοι μαζί σαν ένα σώμα με μια ψυχή! Ο τρόπος που πανηγύρισαν και τα 2 γκολ αυτό ακριβώς δείχνει! Αυτός που σε κάθε αγώνα είναι αξεπέραστος και δεν μασάει από βροχές, αστραπές, μπλακ άουτ και ακριβά εισιτήρια είναι ο κόσμος του ΑΡΗ! Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που βρέθηκαν στην Ξάνθη που έδωσαν την δική τους παράσταση στην κερκίδα. Ιδίως όταν έσβησαν τα φώτα ο πανζουρλισμός που επικράτησε μας έφτιαξε όλους! Πλέον τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν ακόμη και στον βαθμολογικό πίνακα. Πέρσι με το 5 στα 5 στο φινάλε της χρονιάς φτάσαμε μια ανάσα από τον στόχο της Ευρώπης. Φέτος με την ομάδα να φορτσάρει στο κατάλληλο σημείο, την στιγμή που οι ανταγωνιστές μας δείχνουν να κάνουν κοιλιά και με άλλες 10 αγωνιστικές να απομένουν μπορούμε αν συνεχίσουμε στους ίδιους ρυθμούς να φέρουμε τα πάνω κάτω και η είσοδος στα πλέιοφς να κριθεί στο τέλος αποκλειστικά από τα δικά μας αποτελέσματα και όχι από αυτά της σούπερκλίκας. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος γιατί αν περιμένουμε στο τέλος ομάδες να δείξουν ήθος και φιλότιμο πάλι με την πίκρα θα μείνουμε στο τέλος. Για αυτό Αρειανάρα συνέχισε δυνατά, πιο δυνατά ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ!!!!!

Με νίκη μπαίνει στην διεκδίκηση της 5αδας

Παρακολουθώντας το πως εξελίσσεται το φετινό πρωτάθλημα της σουπερλίκας αρκετές φορές έχουμε επισημάνει ότι η ομάδα μας δείχνοντας από την αρχή της χρονιάς την στοιχειώδη σοβαρότητα και αγωνιστικό πρόσωπο που αρμόζει σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ θα μπορούσε πολύ εύκολα να  βρισκόταν ήδη στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας και να έχει και σημαντικό προβάδισμα από τους διώκτες της σε ότι άφορα την διεκδίκηση των θέσεων που οδηγούν στα πλέιοφς.  Φυσικά όλα αυτά σε υποθετικό επίπεδο μιας και αγωνιστική μας αναξιοπιστία μας έχει φέρει με πολύ κόπο στην μέση της βαθμολογίας και να κυνηγάμε να προσπεράσουμε ομάδες σαν την Ξάνθη, τον Ατρόμητο και τον ΟΦΗ που είναι σαφώς μικρότερα μεγέθη από τον ΑΡΗ μας.  Όπως και στο πρόσφατο παιχνίδι με τον Ατρόμητο έτσι και σε αυτό κόντρα στην Ξάνθη η νίκη έχει διπλή σημασία και αν θέλουμε να πετύχουμε κάτι φέτος θα πρέπει αυτό που δεν καταφέραμε στο Περιστέρι να το πετύχουμε την Κυριακή το απόγευμα στα Πηγάδια της Ξάνθης. Για το πόσο συμπαθούμε αυτήν την ομάδα και τον πρόεδρο της κ.Πανόπουλο έχουμε σχολιάσει αμέτρητες φορές και με τις ειδικές τιμές των εισιτηρίων αποκλειστικά για εμάς τους Αρειανούς μας υπενθυμίζει για τόσο πολύ θέλουμε να κερδίζουμε αυτήν την ομάδα. Βέβαια ότι και να κάνει ο σερίφης της Ξάνθης ο κόσμος του ΑΡΗ πάλι θα βρεθεί εκεί και αυτός με την λήξη της αναμέτρησης πάλι θα πιάνει την καρδιά του. Οι παίκτες μας μετά την φυγή του Πρόμπιερζ και υπό τις οδηγίες του Μασάδο δείχνουν να έχουν βρει ρυθμό και παιχνίδι με παιχνίδι να παρουσιάζονται ολοένα και καλύτεροι. Ο Νέρι Καστίγιο βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα και σκοράρει ακατάπαυστα κάτι που ευελπιστούμε να κάνει και κόντρα στην Ξάνθη. Όσο αφορά την αυριανή 11αδα με εξαίρεση τον Ακόστα που θα απουσιάσει μάλλον πηγαίνουμε με 11άδα Λεβαδειακού με τους Κατίδη και Σολτάνι να διεκδικούν μια θέση στην αριστερή πλευρά. Πάντως ανεξάρτητα από τα πρόσωπα όλοι οι παίκτες δείχνουν να έχουν κατανοήσει επιτέλους ότι τόσο καιρό αδικούσαν τους εαυτούς τους και ότι μπορούν να οδηγήσουν την ομάδα πολύ πιο ψηλά από τις μεσαίες θέσεις της βαθμολογίας.  Καιρός λοιπόν ακόμη και αυτοί οι λίγοι που έχουν μείνει στάσιμοι όπως ο Μίσελ και ο Σολτάνι αλλά και ο Νέτο που παρά την καλή του παρουσία στο τελευταίο παιχνίδι ακόμη απέχει από τον Νέτο που θαυμάσαμε τα προηγούμενα χρόνια να βρουν τον καλό τους εαυτό και να βελτιώσουν ακόμη πιο πολύ την εικόνα της ομάδος που κόντρα στον Λεβαδειακό όλοι θαυμάσαμε και γουστάραμε. Δυνατά λοιπόν για άλλη μια νίκη, μια νίκη ελπίδας που θα μας επιτρέψει να δούμε την συνέχεια του πρωταθλήματος πολύ πιο αισιόδοξα! VAMOS ARIANARA!

ΑΡΗΣ – ΚΑΟΔ 77-70 | Ευτυχώς… νίκη και διαφορά

Το είχαμε τονίσει ότι ο ΚΑΟΔ χρίζει ιδιαίτερης προσοχής κάτι που φάνηκε από το πρώτο λεπτό της αναμέτρησης όπου οι Δραμινοί μπήκαν πολύ δυνατά στο παιχνίδι και με το ταμπλό να γράφει 15-2 μας τρομοκράτησαν για τα καλά… Με τους Χαραλαμπίδης, Χάντα και Μπάβτσιτς να είναι εμφανώς επηρεασμένοι από τα προβλήματα τραυματισμών που αντιμετώπιζαν τις προηγούμενες θα περίμενε κανείς ότι το έργο μας θα ήταν πολύ πιο εύκολο τελικά ο κακός μας εαυτός αποδείχθηκε και πάλι ο  δυνατότερος αντίπαλος. Με τα γνωστά επιθετικά μπλακ άουτ, την αδυναμία αντίδρασης στην άμυνα ζώνης,  και μια εκνευριστική χαλαρότητα στην άμυνα όπου είναι το δυνατό μας όπλο το παιχνίδι ήταν ένα ντέρμπι και όλα έδειχναν ότι θα κριθούν στις λεπτομέρειες. Εκεί λίγο η εμπειρία του Ταπούτου και 2 ανέλπιστα επιθετικά ριμπάουντ που μετατράπηκαν σε εύκολους πόντους από Μπόγρη και Κερούς καθάρισαν την μπουγάδα χαρίζοντας μας όχι μόνο την νίκη αλλά και την διαφορά του +4 που θέλαμε οπωσδήποτε ώστε να έχουμε το πάνω χέρι σε περίπτωση ισοβαθμίας με τον ΚΑΟΔ. Αν και δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες για κάθε αθλητή όπως πχ αν αντέχει στα 2 παιχνίδια την εβδομάδα ή δεν είναι έτοιμος να ανταποκριθεί θα μου επιτρέψετε να πω ότι σήμερα το παιχνίδι πήγε να στραβώσει από τους χειρισμούς του Β.Αλεξανδρή. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η πολύ καλή 5αδα του δευτέρου δεκαλέπτου από την στιγμή που αποχώρησε ο Χ.Ταπούτος με Μαυραϊδή, Βεργίνη, Ντέιβις, Τσαϊρέλη και Μάλντροου που ήταν αυτοί οι 5 που  κατάφεραν μέσα σε 6΄ να γυρίσουν το παιχνίδι από το -7 στο +7 δεν τους ξαναείδαμε όλους μαζί σε μια 5αδα. Ιδίως οι Μάλντροου και Τσαϊρέλης  έπαιξαν ελάχιστα στο υπόλοιπο του αγώνα χωρίς κάποια λογική εξήγηση.  Αν και το Ranking έχει τον Ταπούτο ως κορυφαίο για την ομάδα μας δεν ξέρω αν η συνεισφορά του ήταν μεγαλύτερη από την τεράστια τρύπα που αποτελούσε στην άμυνα… Περίεργο που ο Αλεξανδρής τον εμπιστεύεται τόσο πολύ ακόμη και σε κακές βραδιές σαν την σημερινή. Θετική παρουσία και σήμερα από τους Βεργίνη και Μαυραϊδή που από την ημέρα που αποχώρησε ο Τζέιμς ανεβάζουν διαρκώς στροφές. Πάντως ανεξάρτητα από την παρουσία των Βεργίνη και Μαυραϊδή η ανάγκη για ενίσχυση στην περιφέρεια είναι εμφανής. Ελπίζω αυτός που κάνει τον πρόεδρο στην ΚΑΕ να το έχει προσέξει… Μπορεί να ιδρώσαμε μέχρι να τα καταφέρουμε αλλά το αποτέλεσμα είναι αυτό που θέλαμε σήμερα και το πήραμε. Είπαμε ότι περιθώρια για άλλο στραβοπάτημα δεν υπάρχουν, εύκολα ή δύσκολα πρέπει να τα κερδίσουμε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια εκτός του Ολυμπιακού που είναι αρκετά δύσκολο. Τα εκτός έδρας με Ίκαρο, Ηλυσιακό, Περιστέρι και το υπό διάλυση Μαρούσι είναι στις δυνατότητες μας και μπορούμε να τα κερδίσουμε όλα! Μπορεί οι φετινοί οι στόχοι να μην μας εξιτάρουν αλλά δεν πρέπει να τα παρατήσουμε και να σκεφτόμαστε από τώρα την επόμενη χρονιά. Πίστη και στήριξη στην ομάδα και τα καλά θα έρθουν!

Θέλει προσοχή ο ΚΑΟΔ

Κάθε φορά που γράφω ένα κείμενο πριν από αγώνα της αγαπημένης μας ομάδος κόντρα σε αντιπάλους σαν τον ΚΑΟΔ ομολογώ ότι αισθάνομαι λίγο περίεργα λόγω της αναγκαστικής «προσγείωσης» στην πραγματικότητα που θέλει τον ΑΡΗ σε πολύ διαφορετική κατάσταση από αυτήν που τον συνηθίσαμε την εποχή που μονοπωλούσε τους τίτλους. Έτσι λοιπόν ακόμη και ένα παιχνίδι όπως αυτό κόντρα στον ΚΑΟΔ χρίζει ιδιαίτερης προσοχής και σημασίας μιας και η ομάδα από την Δράμα βρίσκεται από πάνω μας στην βαθμολογία και σίγουρα αυτό είναι κάτι που δεν χωνεύεται εύκολα. Το κακό με τον ΚΑΟΔ δεν είναι μόνο ότι χάρη στην απρόσμενη νίκη του στον αγώνα του Α’ γύρου βρίσκεται πιο ψηλά στην βαθμολογία αλλά το γεγονός ότι διαθέτει στο ρόστερ του 2 από τους κορυφαίους παίκτες του περσινού ΑΡΗ που ειλικρινά θα ήθελα πολύ να τους είχαμε και φέτος μου υπενθυμίζει πόσο χαμηλά έχουν ρίξει το επίπεδο του ΑΡΗ όλοι αυτοί που έχουν στα χέρια τους τις τύχες της ομάδος τα τελευταία χρόνια… Δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ το τι πρέπει να κάνουν οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή για να κερδίσουν αυτό το παιχνίδι. Πρώτα από όλα να περιορίσουν τον Χαραλαμπίδη που  πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις για άλλη μια χρονιά και φυσικά να βρουν  τους τρόπους να θωρακίσουν  την άμυνα κάτω από το καλάθι όπου εκεί πέρα από τον γνωστό μας Μπάβτσιτς είδαμε ότι μέχρι και αυτός ο Τσέρανιτς στο παιχνίδι του Α’ γύρου μας είχε κάνει τεράστια ζημιά. Αν βέβαια έχουμε την τύχη να δούμε από τον Μαυραϊδή άλλη μια εξαιρετική παρουσία όπως στο παιχνίδι με την Βιλερμπάν σε συνδυασμό με την αγωνιστική άνοδο του Δ.Βεργίνη το κενό του Τζέιμς και του Τσαλδάρη στην περιφέρεια θα περάσει απαρατήρητο.  Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Σέρχιο Κεϊρούς που έχει τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του.  Μπορεί η ήττα από τον Πανιώνιο να ήταν καταστροφική αλλά πιθανή ήττα από τον ΚΑΟΔ θα είναι χωρίς γυρισμό. Ήδη ομάδες που κυνηγάμε στις πιο ψηλές θέσεις έχουν και παραπάνω από 1 νίκη διαφορά και αυτό κάνει την προσπάθεια μας για είσοδο στην πρώτη εξάδα ακόμη πιο δύσκολη, επομένως άλλες ήττες ανάλογες με αυτές της προηγούμενης αγωνιστικής δεν χωράνε. Με την Βιλερμπάν ο κόσμος δεν ήταν αρκετός αλλά όλοι μας φύγαμε ενθουσιασμένοι με την απόδοση της ομάδος μας. Για αυτό στήριξη και μόνο στήριξη στην ομάδα ανεξάρτητα από την διοικητική κατάσταση. Μια κατάσταση που παραμένει η ίδια με τον Γ.Δαμιανίδη παρόλο που σύμφωνα με τις φήμες είναι με το ένα πόδι εκτός ομάδος συνεχίζει να κινεί τα νήματα στην ΚΑΕ.  Η δικαίωση της ομάδος μας στο θέμα του Τζέιμς καθώς οι όποιες πληρωμές που έγιναν είναι λεπτομέρειες στα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Αυτοκράτορας και αν δεν αποχωρήσουν οι υπεύθυνοι δύσκολα να δούμε άσπρη μέρα. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ! …και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Αναμένοντας την «εσωτερική» λύση στην ΚΑΕ και τους ξένους επενδυτές στην ΠΑΕ…

Ένα συναίσθημα αμηχανίας μας  έχει(τους περισσότερους) κατακλύσει τις τελευταίες ημέρες μιας και μετά την ξαφνική αναβολή της συνέλευσης της ΛΦΑ που όπως ήταν προγραμματισμένο  ως μέλη της Λέσχης θα ενημερωνόμασταν και θα συμμετέχαμε  σε προσπάθεια ανεύρεσης λύσης για τα σημαντικά προβλήματα που ταλανίζουν τον σύλλογο και ξαφνικά όλα αυτά παγώνουν και αναμένουμε στο ακουστικό για να μάθουμε τις εξελίξεις σε ΠΑΕ και ΚΑΕ. Δεν ξέρω αν είναι η πεποίθηση που είχαμε ότι κάτι καλό θα έβγαινε από αυτήν την συνέλευση ή αν οι πληροφορίες που έρχονται στην επιφάνεια είναι αυτό που ουσιαστικά μας προβληματίζει αλλά το σίγουρο είναι ότι ξαφνικά βρισκόμαστε σε ρόλο θεατή και ευελπιστούμε οι βασικοί υπεύθυνοι της σημερινής κατάστασης του συλλόγου θα βρουν λύση και ο ΑΡΗΣ μας δεν θα «πτωχεύσει»… Επιτυχία του κόσμου του ΑΡΗ υποτίθεται ότι είναι η ΛΦΑ αλλά η λέξη επενδυτής έχει μπει και πάλι στην ζωή μας. Μόνο που αυτήν την φορά δεν το περιμένουμε για να μας βοηθήσει να κάνουμε το μεγάλο άλμα αλλά για να μας σώσει από την καταστροφή. Τα «μυστικά» ταξίδια στο εξωτερικό και η εμπλοκή ανθρώπων με το ιστορικό του κ.Κόντη μπορεί να μην μας γεμίζουν με εμπιστοσύνη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα αντιμετωπίσουμε καχύποπτα την προσπάθεια που πάει να γίνει ή θα είμαστε αρνητικοί σε οποιαδήποτε πρόταση ακούσουμε από τα συγκεκριμένα άτομα για το καλό του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ. Μακάρι να αληθεύουν οι φήμες και η ομάδα μας να αποτελέσει την βάση κάποιου επενδυτικού πλάνου από το εξωτερικό. Όλοι εδώ θα είμαστε να στηρίξουμε και να χειροκροτήσουμε. Το αν δημοσιοποιηθούν ή όχι οι συζητήσεις είναι μια λεπτομέρεια που δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει. Το αποτέλεσμα μετράει και αυτό θα κριθεί ενώπιον του σώματος της Λέσχης όπου εκεί θα πρέπει να μας ενημερώσουν για όλες τις λεπτομέρειες. Ας ελπίσουμε βέβαια όλα να εξελιχθούν ομαλά και να υπάρχει κάτι χειροπιαστό να συζητήσουμε που να μας δίνει μια προοπτική γιατί αλλιώς υπάρχουν ευθύνες που θα πρέπει να αποδοθούν και υπεύθυνοι που θα πρέπει επιτέλους να απομακρυνθούν. Παρόμοια κάπως η κατάσταση και στην ΚΑΕ με την διαφορά ότι την λύση την περιμένουμε μέσα από την οικογένεια του ΑΡΗ και όχι από κάποιους εξωτερικούς επενδυτές. Εδώ βέβαια υπάρχει το στενάχωρο ότι και τα εμπόδια που υπάρχουν για την αλλαγή σελίδας στον Αυτοκράτορα είναι πάλι από την οικογένεια του ΑΡΗ. Εδώ και μέρες αναμένουμε την παραίτηση του κ.Δαμιανίδη και παραίτηση δεν βλέπουμε. Όπως και τον κ.Τζεβελέκη δεν βλέπουμε ή ακούμε πουθενά όπου η «συμβολή» του στην κατάντια της ομάδος ήταν καθοριστική. Ιδίως για την περίπτωση της ΚΑΕ νομίζω ότι αυτή η αναβολή της Γ.Σ. της ΛΦΑ ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να συμβεί γιατί αν και ο κ.Δαμιανίδης ζήτησε από την Λέσχη να ασχοληθεί με το τμήμα μπάσκετ ευελπιστώντας πιθανός σε κάποια οικονομική ενίσχυση ή απλά για να θολώσει λίγο τα νερά με τις ιστορίες περί ενιαίου ΑΡΗ αλλά νομίζω ότι θα έπεφτε πάνω σε τείχος. Ένα τείχος που έχει εγκλωβίσει την ναυαρχίδα του συλλόγου και δεν την αφήνει να προχωρήσει μπροστά… Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το Δ.Σ. της ΛΦΑ δεν προχώρησε στην Γ.Σ. με την υπόλοιπη θεματολογία και δεν μπορώ να καταλάβω πόσες ώρες μπορεί να διαρκέσει αυτή η συνέλευση(όταν με το καλό οριστεί) αν θα υπάρχει και ένα τόσο σημαντικό θέμα όπως αυτό των ξένων επενδυτών στην ΠΑΕ. Θεατές λοιπόν και σε αναμονή για να μας πουν όλοι οι υπεύθυνοι ότι τελικά υπάρχει σωτηρία ή το «καράβι» συνεχίζει να βυθίζεται…

Αρέσει σε %d bloggers: