Μετά την «στήριξη» ήρθε και το αναμενόμενο διαζύγιο με τον Τσιώλη

Τέλος και ο Τσιώλης από την ομάδα που συνεχίζει αυτήν την κακή παράδοση με την καρέκλα του προπονητή  όπου κανείς δεν στεριώνει… Τώρα βέβαια όταν ο Έκτόρ Ραούλ Κούπερ δεν μπόρεσε να στεριώσει θα τα κατάφερνε ο Σάκης Τσιώλης? Δύσκολο ως αδύνατο. Σύμφωνα με τις συνθήκες εργασίας που επικρατούν για τους προπονητές  στην Ελλάδα  ο Καρδιτσιώτης προπονητής άντεξε πάρα πολύ στον ΑΡΗ μας. Αν βγάλουμε το περσινό εντυπωσιακό 5 στα 5 που έπεισε ακόμη και τους πλέον δύσπιστους(σαν και εμένα) στα 6 επίσημα παιχνίδια της νέας σεζόν δεν είδαμε απολύτως ΤΙΠΟΤΑ. Και όταν λέω ΤΙΠΟΤΑ κυριολεκτώ 100%. Μπορεί να συνηθίζουμε να λέμε ότι το αποτέλεσμα μετράει αλλά νομίζω ότι στην περίπτωση του Τσιώλη δεν ήταν το αποτέλεσμα που μέτρησε αλλά η τραγική εικόνα χωρίς αρχή και τέλος. Σίγουρα η συγκομιδή των 4 βαθμών είναι πενιχρή ιδίως με ένα τόσο βατό πρόγραμμα αλλά αν είχαμε να πιαστούμε από κάπου, αν είχαμε εντοπίσει ένα θετικό στοιχείο ή έστω ένα ίχνος βελτίωσης νομίζω ότι θα τον στηρίζαμε κυριολεκτικά τον Τσιώλη μέχρι τέλους. Ιδανικό παράδειγμα είναι το παιχνίδι με τον Εργοτέλη όπου αν και χάσαμε την νίκη με τον πλέον πικρό τρόπο όλοι μίλησαν για βελτίωση και για κάποια θετικά στοιχεία που επιτέλους έδειξε η ομάδα μας πάνω στο γήπεδο. Όταν όμως ακολουθούν άλλες 2 αναμετρήσεις με 2 προβληματικές ομάδες όπως είναι ο μπάογκ και η αεκ και μετά βίας παίρνεις έναν βαθμό δείχνοντας ένα τόσο τραγικό πρόσωπο τότε μάλλον τα θετικά στοιχεία που πολλοί είδαμε στην Κρήτη ήταν μια απλή παρένθεση που απλά έτυχε και βγήκε σε εκείνο το παιχνίδι. Όταν λοιπόν δεν υπάρχει βελτίωση ακόμη και σε ένα κακό σύνολο παικτών(αν δεχθώ ότι φταίνε οι παίκτες) μετά από 4 μήνες και 6 επίσημα παιχνίδια τότε ή δεν γίνεται δουλειά ή η δουλειά που γίνεται είναι πάνω σε λάθος πλάνο. Δεν θα λυπηθώ καθόλου τον Τσιώλη γιατί ήξερε πάρα πολύ καλά τι έκανε όταν έφευγε προετοιμασία με τόσους πιτσιρικάδες, όταν δήλωνε ότι θέλει επιθετικό αλλά δεν πειράζει και αν δεν πάρουμε, όταν δήλωνε εμπιστοσύνη στο υλικό της ομάδος του και οι πράξεις του έδειχναν άλλα, όταν μιλούσε διαρκώς σαν καλός επαγγελματίας με τα καλύτερα λόγια για την διοίκηση του ΑΡΗ που έβαλε την υπογραφή της στον χειρότερο μεταγραφικό σχεδιασμό των τελευταίων ετών… Λέμε να στηρίζουμε προπονητές αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να δούμε και ποιοι προπονητές τελικά αξίζουν την τυφλή εμπιστοσύνη μας. Αν λοιπόν είναι να στηρίξω τυφλά έναν προπονητή θα προτιμούσα να είχε το βαρύ βιογραφικό του Κούπερ ή αν μιλάμε για «ανερχόμενο» σαν τον Τσιώλη θα προτιμούσα ένα δικό μας παιδί όπως ήταν ο Μιχαλήτσιος όπου γρήγορα γρήγορα τον στείλαμε σπίτι του γιατί άρχισε να «κελαηδάει» στις συνεντεύξεις τύπου και να μην απαγγέλλει το επίσημο διάγγελμα της ΠΑΕ. Πέρασε και αυτό, ένας κύκλος έκλεισε ένας νέος σύντομα θα αρχίσει με τον ερχομό του νέου προπονητή αλλά κατά ένα διαβολικά μαγικό τρόπο πάλι στον ίδιο κύκλο βρισκόμαστε όπου όλοι οι προπονητές βγαίνουν σκάρτοι, όλοι οι παίκτες βγαίνουν σκάρτοι, όλοι πρέπει να αλλάξουν εκτός από αυτούς που τους φέρνουν. Όσο για την προπονητολογία δεν μου αρέσουν τα πισωγυρίσματα και σίγουρα τα ονόματα των Όγιος και Μπάγεβιτς που κυκλοφορούν είναι προϊόν «Ράδιο Αρβύλα» αλλά για εμένα με τον μεν Όγιος απόλαυσα το ποδόσφαιρο που έπαιζε ο ΑΡΗΣ με τον δε Μπάγεβιτς είδα τον πιο ουσιαστικό ΑΡΗ με εξαίρεση ένα καταραμένο παιχνίδι… Πάντως σε γενικές γραμμές οι αλλαγές προπονητή συνήθως μας βγαίνουν σε καλό, ας ελπίσουμε και αυτήν την φορά να συμβεί κάτι ανάλογο και τουλάχιστον να σωθεί η φετινή χρονιά και να μπορέσουμε έστω και λίγο να χαμογελάσουμε με αυτήν την ομάδα που για την ώρα μόνο πίκρες μας έχει κεράσει…

ΑΕΚ – ΑΡΗΣ 3-0 | Και η «κατρακύλα» συνεχίζεται…

Δεν ξέρω πόσοι από εμάς ειλικρινά μέσα μας πιστεύαμε ότι ο ΑΡΗΣ σήμερα θα έφευγε νικητής από το ΟΑΚΑ αλλά είμαι σχεδόν βέβαιος ότι οι περισσότεροι δεν έμειναν έκπληκτοι με το τελικό 3-0 απέναντι στην ΑΕΚ. Σίγουρα η ΑΕΚ δεν είναι η ομάδα φόβητρο και ούτε έπιασε κάποια τρομερή απόδοση ώστε να δικαιολογεί αυτήν την άνετη επικράτηση, το μόνο που μπορούμε να εξηγήσουμε ως βασικό λόγο της ήττας είναι ο «γνωστός» κακός μας εαυτός που από την αρχή της χρονιάς δεν λέει να αλλάξει. Με εξαίρεση κάποια δεκάλεπτα στην πρεμιέρα με τα Γιάννενα, στην Κρήτη απέναντι στον Εργοτέλη και απέναντι στον μπαογκ που ξεκινήσαμε δυνατά η ομάδα μας δεν έχει δείξει απολύτως τίποτα. Το χειρότερο από όλα είναι είναι ότι σε αυτήν την ομάδα δεν φαίνεται να το παραμικρό θετικό στοιχείο όπου να γίνει η βάση πάνω στην οποία θα «επενδύσει» ο προπονητής ώστε παιχνίδι με παιχνίδι να κάνει έστω και μικρά βήματα βελτίωσης. Και μιας και αναφέρθηκα στον προπονητή θα τολμήσω να πω ότι μετά και από αυτό το αγώνα αρχίσω να πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι ο Σάκης Τσιώλης και έχει χάσει σε τέτοιο βαθμό τον έλεγχο που μπορεί τα πράγματα να εξελιχθούν πολύ χειρότερα και επικίνδυνα για το μέλλον του ΑΡΗ μας. Είναι νομίζω φανερό ότι και ο Τσιώλης δεν ξέρει από που να αρχίσει και με τι να ασχοληθεί. Κάθε αγωνιστική βλέπουμε σχεδόν τα πρόσωπα να αλλάζουν αλλά η εικόνα να παραμένει η ίδια. Χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις των Κασναφέρη και Τόχα που έχουν προλάβει να κάνουν ήδη 2 φορές τον «κύκλο» βασικός-αλλαγή-εκτός αποστολής χωρίς τελικά να καταλάβει κανείς τι ακριβώς θέλει ο προπονητής μας από αυτούς τους 2 παίκτες όπως και τους υπόλοιπους. Είδαμε πάλι ένα ανορθόδοξο τρόπο επιθετικής ανάπτυξης με γιόμες… Είδαμε πάλι ένα φιλότιμο Καζναφέρη να βγαίνει και να μπαίνουν παίχτες σε άλλες θέσεις όπως αυτές που τους έχουμε συνηθίσει. Είδαμε πάλι τον Τσιώλη να επιλέγει να παίζει με 3 αμυντικούς με σκοπό η ομάδα να βγει πιο μπροστά και η ομάδα να γίνεται ακόμη χειρότερη και να κινδυνεύει να διασυρθεί ακόμη πιο πολύ. Μήπως ρε Τσιώλη τελικά δεν φταίνε τα πρόσωπα αλλά φταίνε τα πλάνα που καταστρώνεις? Δεν θυμάμαι πέρσι τον ΑΡΗ όταν έκανε το 5 στα 5 να έπαιζε με γιόμες. Αντιθέτως θυμάμαι να έπαιζε με την μπάλα κάτω, να έχει κατοχή  και με ωραίους συνδυασμούς να καταφέρνει να σκοράρει αρκετά συχνά. Ο ΑΡΗΣ τα προηγούμενα χρόνια είχε μια ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα. Έπαιζε ποδόσφαιρο κατοχής και με υπομονή και καλή κυκλοφορία της μπάλας έβγαινε σιγά σιγά προς την επίθεση. Φυσικά πολλές φορές ήμασταν φλύαροι, κουραστικοί και είχαμε σημαντικό πρόβλημα στην τελική προσπάθεια. Αυτά ήταν τα στοιχεία που έπρεπε να βελτιώσουμε και αντί για αυτό έχουμε χάσει εξ ολοκλήρου την αγωνιστική μας ταυτότητα. Κατοχή δεν υπάρχει, η μπάλα γυρνάει διαρκώς εκνευριστικά προς τον τερματοφύλακα, το κέντρο είναι ανύπαρκτο και αν καταφέρουμε και αλλάξουμε πάνω από 2 πάσες αποτελεί είδηση. Μπορεί να συμφωνούμε οι περισσότεροι ότι δεν είναι καλό να αλλάζουν συχνά οι προπονητές και ότι η κατάσταση η σημερινή είναι πολύ πιο περίπλοκη και δεν είναι μοναδικός υπαίτιος ο Τσιώλης αλλά αφού από το καλοκαίρι και μετά διοίκηση και προπονητής έχουν κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο ας τραβήξουν ένα Χ σε όλα, ο Τσιώλης να πάει σε κάποια ομάδα σαν τον Βόλο ή την Τρίπολη που του ταιριάζει πιο πολύ και η διοίκηση επιτέλους να σοβαρευτεί και να σταματήσει να μας κοροϊδεύει. Άλλη ομάδα είδαμε στην προετοιμασία, άλλους παίκτες υποτίθεται ότι προσπαθούσαμε να κλείσουμε στις μεταγραφές και άλλους παίκτες βλέπουμε σήμερα. Από την πρώτη συγκέντρωση της ομάδος μέχρι και πριν 3 ώρες τα λάθη του προπονητή σε συνεργασία με την διοίκηση δεν έχουν σταματήσει. Ακόμη και μέσα στις επόμενες ημέρες είμαι σχεδόν βέβαιος ότι τα ονόματα των παικτών που θα δοθούν τελικά δανεικοί θα προκαλέσουν έκπληξη…  Και έτσι λοιπόν όπως όλα δείχνουν είναι πλέον μονόδρομος να αλλάξει ο προπονητής, να γίνει μια νέα αρχή, να γίνει ένα ξεσκαρτάρισμα τον Ιανουάριο ή και νέες μεταγραφές που θα θέλει ο νέος προπονητής και φυσικά το καλοκαίρι να χτιστεί η ομάδα από την αρχή σύμφωνα με τα θέλω του νέου προπονητή ώστε να δούμε τον προπονητή τι δουλειά κάνει με τις δικές του επιλογές… Συμπέρασμα? Τι είχες ΓΙΑΝΝΗ(να ήταν μόνο ένας…)? τι είχα πάντα…

ΑΡΗΣ – Κολοσσός Ρόδου 66-75 | Απογοητευτική ήττα…

Πριν το παιχνίδι είχαμε πει ότι σήμερα ουσιαστικά θα μπορέσουμε να τεστάρουμε τις δυνάμεις μας κόντρα σε έναν αντίπαλο στα μέτρα μας ώστε να έχουμε μια πιο καθαρή εικόνα σχετικά με τις δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ.  Με σημείο αναφοράς την καλή εμφάνιση κόντρα στον Παναθηναϊκό περιμέναμε σήμερα να δούμε κάτι καλύτερο από μια «εύκολη» ήττα και αυτό σίγουρα μας απογοητεύει. Μια απογοήτευση που δεν έκρυψε ο Β.Αλεξανδρής στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε μιας και όπως είπε η ομάδα παρουσιάστηκε εντελώς διαφορετική από ότι περίμενε και  ο ίδιος. Η ομάδα ξεκίνησε νωθρά αλλά όσο περνούσε η ώρα κατάφερε να ισορροπήσει το παιχνίδι και με μπροστάρη τον Ταπούτο κατάφερε να πάρει κεφάλι στο σκορ και να προσπαθεί σίγα σιγά να χτίσει και μια διαφορά. Κάπου εκεί όμως ο Κρούσιτς  τραυματίστηκε, ο Ταπούτος σίγησε και οι παίκτες του Κολοσσού βρήκαν την ευκαιρία για να αντιδράσουν και να φέρουν τα πάνω κάτω. Από εκείνο το σημείο και μετά ο ΑΡΗΣ κυνηγούσε τον αντίπαλο του στο σκορ χωρίς όμως να καταφέρει κάτι. Τσαϊρέλης και Μόλντρου δεν μπόρεσαν να καλύψουν το κενό του Κρούσιτς ενώ οι φιλότιμες προσπάθειες των Τζέιμς και Κεϊρούς δεν ήταν αρκετές για να αλλάξουν κάτι.  Όλιβερ, Βεργίνης και Μαυραϊδής δεν βρέθηκαν σε καλή ημέρα και δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τα αναμενόμενα.  Μόλις 2η αγωνιστική και σίγουρα δεν πρέπει να τα βάψουμε μαύρα αλλά αυτή η ήττα προβληματίζει μιας και ουσιαστικά αποτελεί την καλύτερη απόδειξη προς όλους όσους πιστεύανε ότι μια ομάδα μπορεί να χτιστεί εξ ολοκλήρου σε ταλαντούχους άλλα άπειρους καλαθοσφαιριστές σαν και αυτούς πάνω στους οποίους βασίζεται ο φετινός ΑΡΗΣ. Από όσα έχω δει ως τώρα θα συμφωνήσω με τον Β.Αλεξανδρή που τόνισε ότι από αυτήν την ομάδα αυτό που λείπει είναι οι παίκτες που υπήρχαν στον αρχικό σχεδιασμό(ένα 3αρι και ένα 5αρι)  και έχουν συμφωνήσει σχεδόν με την ομάδα αλλά λόγω των διοικητικών εξελίξεων έχουν μείνει στάσιμες. Πλέον το βάρος  πέφτει στις διοικητικές ζυμώσεις που θα ακολουθήσουν τις επόμενες ημέρες. Εμείς θα περιμένουμε με αγωνία να δούμε τι θα αποφασίσουν τόσο οι μέτοχοι  αλλά και ποια θα είναι η στάση όλων αυτών που θέλουν να έχουν άποψη χωρίς όμως να προτείνουν λύσεις…

Ντέρμπι για «προβληματικούς» στο ΟΑΚΑ

Ένα ιδιαίτερο ντέρμπι θα εξελιχθεί αύριο το απόγευμα στο ΟΑΚΑ ανάμεσα στην ΑΕΚ και την ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας. Ο λόγος δεν είναι άλλος από την κατάσταση που βρίσκονται οι 2 ομάδες μιας και εκατέρωθεν υπάρχουν σημαντικά προβλήματα με αυτά τις ΑΕΚ να έχουν να κάνουν κυρίως με τα οικονομικά και διοικητικά της ένωσης  σε αντίθεση με εμάς που για την ώρα τα προβλήματα έχουν να κάνουν καθαρά με το αγωνιστικό κομμάτι. Δεν ξέρω τι είναι πιο εύκολο να λυθεί, να βρει η ΑΕΚ μερικά μύρια για να στρώσει το κλίμα ή να βρει ο Τσιώλης το κατάλληλο σχήμα και να γευτούμε επιτέλους την χαρά της νίκης. Για την ΑΕΚ φυσικά και δεν μας ενδιαφέρει και νομίζω ότι καλό είναι κάποια στιγμή προβληματικές ομάδες που λειτουργούν παρανόμως κάποια στιγμή να φθάνουν σε αδιέξοδο μπας και κάποια στιγμή αυτή η ασυδοσία  με τα χρέη που διαιωνίζονται να τελειώσει. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και ο ΑΡΗΣ και η ΑΕΚ μπήκαν στο άρθρο 44 αλλά ο ΑΡΗΣ έκανε μια πολύ στενή οικονομική πολιτική κάτι που το εκμεταλλεύτηκαν οι επιτήδειοι για να μας ρίξουν στην Β εθνική… Όπως πέρσι έτσι και φέτος η ομάδα μας κατεβαίνει στο ΟΑΚΑ με μια σωρεία προβλημάτων που θα προσπαθήσει να τα ξεπεράσει με τον ιδανικότερο τρόπο που δεν είναι άλλος από την νίκη. Πέρσι είχαμε την φυγή του Κούπερ, το πρόβλημα με τον Χαβίτο και τα δύο πρόσωπα σε Ελλάδα και Ευρώπη που έπρεπε να ξεπεράσουμε  φέτος έχουμε ένα από τα χειρότερα ξεκινήματα στην ιστορία μας όπου με 4 ισοπαλίες , 1 ήττα και μόλις 2 γκολ σε ένα βατό πρόγραμμα κάθε προσδοκία μας για κάτι καλό την φετινή χρονιά έχει πάει περίπατο…  Το γιατρικό δεν είναι άλλο από την νίκη και τους 3 βαθμούς. 3 βαθμούς που πέρσι καταφέραμε και κατακτήσαμε με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Νέτο που με τα 2 γκολ μας έστειλε στα ουράνια και άλλαξε ολοκληρωτικά το κακό κλίμα που επικρατούσε στην ομάδα μας. Φέτος ο Νέτο όπως και ολόκληρος ο ΑΡΗΣ προβληματίζει και ακόμη και απέναντι σε αυτήν την ΑΕΚ κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλλει πως θα παρουσιαστούμε σε αντίθεση με την ΑΕΚ που σε γενικές γραμμές ως τώρα τα προβλήματα της δεν τα έχει πληρώσει πάνω στο χορτάρι μιας και κουτσά στραβά καταφέρνει και παίρνει αυτό που θέλει. Ευκαιρία λοιπόν να τους δημιουργήσουμε εμείς ακόμη περισσότερα προβλήματα και να συνεχίσουμε μια θετική παράδοση που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια. Έκτο επίσημο παιχνίδι αλλά η 11αδα μας παραμένει ένα τεράστιο ερωτηματικό μιας και κανείς δεν ξέρει ποιους θα εμπιστευτεί τελικά ο Τσιώλης για αυτό το σημαντικό παιχνίδι όπου και πάλι θα στερηθούμε τις υπηρεσίες των Καστίγιο και Σολτάνι λόγω τραυματισμών. Από την άλλη για πρώτη φορά συμπεριλήφθηκε ο Βράνιες στην αποστολή και ίσως αύριο να κάνει το ντεμπούτο του. Δεν ξέρω τι να περιμένω από τον ΑΡΗ μας στο αυριανό παιχνίδι αλλά ελπίζω να δω κάτι εντελώς διαφορετικό από τις προηγούμενες 5 αγωνιστικές. Η ΑΕΚ είναι σε αρκετή δύσκολη θέση και για εμάς είναι ευκαιρία που δεν πρέπει να αφήσουμε ανεκμετάλλευτη. ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ  ΟΑΚΑ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Πανέτοιμος για την πρώτη νίκη στο άδειο Παλέ

Χωρίς προβλήματα θα παρουσιαστεί η ομάδα μας στο σημερινό παιχνίδι κόντρα στον Κολοσσό Ρόδου. Ένα παιχνίδι που μπορεί υπό διαφορετικές συνθήκες να το αντιμετωπίζαμε ως μια τυπική διαδικασία αλλά ιδίως φέτος ουσιαστικά αποτελεί το πρώτο κράς τέστ της ομάδος. Σήμερα λοιπόν θα δούμε για πρώτη φορά  πόσο δυνατός είναι ο ΑΡΗΣ κόντρα σε μια ομάδα ίδιου βεληνεκούς όπως είναι ο Κολοσσός. Ας μην πετάμε στα σύννεφα, όλοι ξέρουμε ότι εκτός Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού όλες οι υπόλοιπες ομάδες είναι σχεδόν ισοδύναμες. Με τον Ολυμπιακό στο κύπελλο η ομάδα έδειξε κάποια θετικά στοιχεία παρά την βαριά ήττα, με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ παρουσιαστήκαμε εμφανώς βελτιωμένοι και δείξαμε ένα εξαιρετικό πρόσωπο με την ομαδικότητα και την μαχητικότητα να είναι τα κύρια χαρακτηριστικά μας.  Όταν όμως παίζεις κόντρα στον πρωταθλητή Ευρώπης και δεν έχεις ουσιαστικά τίποτα να χάσεις δεν υπάρχει καθόλου άγχος και καμία πίεση για το τελικό αποτέλεσμα σε αντίθεση με σήμερα όπου η νίκη είναι μονόδρομος. Περιμένουμε λοιπόν με αγωνία να δούμε πως θα αντιδράσουν οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη είναι το μοναδικό αποτέλεσμα. Δεν θέλω να καν να σκέφτομαι το ενδεχόμενο της ήττας μιας και θα απογοήτευε ακόμη πιο πολύ τον ήδη απογοητευμένο κόσμο της ομάδος που παρακολουθεί με το στόμα ανοιχτό όλα τα τραγελαφικά που διαδραματίζονται σε διοικητικό επίπεδο με το συμφέρον ενός ή δύο ατόμων να έχει υπερισχύσει από το καλό του ΑΡΗ και σε αυτό να είναι συμμέτοχοι αρκετοί «θεσμοί» του ΑΡΗ και όχι μόνο. Τον Κολοσσό δεν τον έχω παρακολουθήσει φέτος αλλά τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει ένα καλοδουλεμένο σύνολο κάτι που φάνηκε και στην πρεμιέρα κόντρα στον Πανιώνιο. Πάντως αν επαναλάβουμε την εμφάνιση  του ΟΑΚΑ σίγουρα δεν θα αντιμετωπίσουμε προβλήματα. Είναι πραγματικά λυπηρό σε τόσο δύσκολες εποχές για το μπάσκετ να υπάρχουν αυτές οι αποφάσεις κεκλεισμένων των θυρών και να αποτρέπεις στον κόσμο να συμμετέχει σε αυτά τα αθλητικά γεγονότα… Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για εμένα από το να αγωνίζεται η αγαπημένη μου ομάδα και να μην μπορώ να παρακολουθήσω το παιχνίδι ούτε καν τηλεοπτικά. Αναγκαστικά θα κάνουμε περίπου 2 εβδομάδες υπομονή μέχρι να βρεθούμε στο πλευρό του Αυτοκράτορα. Ελπίζω μέχρι τότε το κλίμα να έχει αλλάξει και αυτό το πάθος και μαχητικότητα που φαίνεται να βγάζει ο Αλεξανδρής και οι παίκτες σε αυτό τον νέο ξεκίνημα του ΑΡΗ μας να περάσει και στην διοίκηση και στον κόσμο της ομάδος και το πρώτο παιχνίδι στο Παλέ με κόσμο να είναι μια πραγματική γιορτή όπως αρμόζει στον Αυτοκράτορα!

Ανακοίνωση για όλα τα φλέγοντα θέματα από την «ΑΡΗΣ – Ενότητα»

Μπορεί οι εκλογές της Λέσχης να ανήκουν στο παρελθόν αλλά από ότι φαίνεται η παράταξη «ΑΡΗΣ – Ενότητα» δεν σκοπεύει να αφήσει έτσι απλά στην άκρη το ενδιαφέρον της για την ομάδα. Με χθεσινή της ανακοίνωση «καυτηριάζει» όλα τα θέματα που απασχολούν και ταλαιπωρούν την ομάδα μας το τελευταίο διάστημα παίρνοντας ξεκάθαρη θέση τονίζει όλα αυτά που λίγο πολύ όλοι μας έχουμε εντοπίσει και σχολιάσει πολλές φορές στις μεταξύ μας συζητήσεις. Και επειδή εδώ σε αυτό το blog δεν ανήκουμε σε κάποια παράταξη ή έχουμε κάποια ιδιαίτερα συμφέροντα πέρα από το καλό του ΑΡΗ δεν έχουμε λόγο να την «πνίξουμε» την ανακοίνωση και για αυτό θα ασχοληθούμε με το περιεχόμενο της.  Οι αναφορές στο πολυάριθμο ροστερ, στην «επένδυση» στα νέα παιδιά που δεν αγωνίζονται, στις πολλές μεταγραφές χωρίς πλάνο, στην ανυπαρξία αντίδρασης σε ότι έχει να κάνει στο θέμα με την διαιτησία αλλά και η στήριξη προς το πρόσωπο του Σάκη Τσιώλη με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο και αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιος που να έχει διαφορετική άποψη για όλα αυτά.  Αυτό όμως που χρίζει ιδιαίτερης σημασίας είναι το παρακάτω κομμάτι που θα το ποστάρω  αυτούσιο :

«Επίσης, δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στις προεκλογικές εξαγγελίες της διοίκησης αναφορικά με το εμπορικό τμήμα της ομάδας. Βλέπουμε ότι η μπιραρία ακόμη «ανακαινίζεται», τα τουρνικέ δεν εμφανίστηκαν, τα φωτοβολταϊκά χάσανε το καλοκαίρι, η δε πολιτική στο θέμα των εισιτηρίων διαρκείας ήταν απογοητευτική, γεγονός που αποδεικνύεται τόσο από τον μικρό αριθμό τους όσο και από τις συνεχείς αναπροσαρμογές των τιμών των μεμονωμένων εισιτηρίων.

Σε ό,τι αφορά τον ΑΡΗΣ FM, το επίσημο ραδιόφωνο του ΑΡΗ, τις τελευταίες δύο μέρες ο σταθμός μεταδίδει μόνο μουσική και όχι ειδήσεις που αφορούν την ομάδα μας. Δεν γνωρίζουμε για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό, σίγουρα όμως μάς ανησυχεί και προκαλεί αλγεινή εντύπωση στον κόσμο του ΑΡΗ. Παράλληλα, αρνητική εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι εργαζόμενοι στον ΑΡΗΣ FM και στο σάιτ του, δημιούργησαν ανταγωνιστικό σάιτ, διά του οποίου ενημερώνουν τους φιλάθλους μας σχετικά με τα νέα της ομάδας. Δεν είμαστε ενάντιοι στη δημιουργία διαφόρων Μέσων ενημέρωσης που σαν κύριο θέμα έχουν τον ΑΡΗ, γιατί και με αυτό τον τρόπο αποδεικνύεται η δυναμική και το μέγεθος του Συλλόγου. Αυτό που συμβαίνει όμως με το συγκεκριμένο σάιτ είναι απαράδεκτο και οι φορείς της ομάδας πρέπει να το αντιμετωπίσουν ανάλογα. Δεν θα μας πείραζε αν οι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι αρθρογραφούσαν και εξέφραζαν τη γνώμη τους σε οποιοδήποτε σάιτ. Εδώ όμως πρόκειται για μία επιχείρηση καθαρά ανταγωνιστική, που στέκεται απέναντι στο σάιτ τού ΑΡΗΣ FM: το θέμα που δημιουργείται είναι τόσο ηθικό όσο και οικονομικό.»

Αυτό που με στεναχωρεί πάρα πολύ είναι ότι ακόμη και μια παράταξη που «κατηγορήθηκε» έντονα για προχειρότητα και αρκετές ανακρίβειες στις εξαγγελίες της βγαίνει και θέτει κάποια ερωτήματα και κάνει κάποιες επισημάνσεις που θα έπρεπε να έχουν τεθεί πολύ πιο πριν πρώτα από το Δ.Σ. της Λέσχης και μετά από όλους τους ρεπόρτερ του ΑΡΗ. Κάθε μέρα ασχολούμαστε με τον ΑΡΗ, ξεψαχνίζουμε το διαδίκτυο, είμαστε συντονισμένοι στον επίσημο ραδιοφωνικό σταθμό του συλλόγου(όταν αυτός λειτουργεί), διαβάζουμε αθλητικές εφημερίδες, μιλάμε με συνΑρειανούς αλλά σχεδόν πουθενά όχι μόνο δεν παίρνουμε απαντήσεις αλλά δεν βλέπουμε να εκφράζονται έστω εύλογες απορίες σαν τις παραπάνω… Τελικά το συμπέρασμα που έχω βγάλει από όλα αυτά είναι ότι στον ΑΡΗ αν τολμήσεις να ρωτήσεις κάτι πέρα από το «επίσημο διάγγελμα» που βγαίνει και κυκλοφορεί από το αρμόδιο γραφείο τύπου της ΠΑΕ θεωρείσαι κακοπροαίρετος και λασπολόγος. Χαίρομαι να υπάρχουν αθλητικές εφημερίδες, ραδιοφωνικοί σταθμοί, ιστοσελίδες και άλλα ΜΜΕ που να έχουν ως κύριο θέμα τον ΑΡΗ μιας και με αυτόν τον τρόπο ο κόσμος «κρατιέται» κοντά στην ομάδα όταν δεν υπάρχουν αγωνιστικές υποχρεώσεις αλλά όταν όλες αυτές οι φωνές σχεδόν συντονίζονται και λένε το ίδιο ποίημα σαν χορωδία τότε αρχίζω να ανησυχώ και να ψάχνω σαν συνωμοσιολόγος το νόημα πίσω από τις λέξεις.  Δεν μπορώ να ξέρω που θα οδηγήσει αυτή η κατάσταση μιας και νομίζω ότι φέτος είναι φανερό πόσο έχει «κρυώσει» ο κόσμος με την ομάδα και αν κάποιοι πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται απλά στην κακή αγωνιστική κατάσταση της ομάδος μάλλον είναι γελασμένοι. Η αγωνιστική κατρακύλα είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της  «ΑΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑ»

Παναθηναϊκός – ΑΡΗΣ 84-72 | Ήττα με θετικά μηνύματα προς κόσμο και διοίκηση

Παρακολουθώντας σε μαγνητοσκόπηση (ας είναι καλά τα παιδιά από το arismania.com) το χθεσινό παιχνίδι του ΟΑΚΑ μόνο θετικά συμπεράσματα μπόρεσα να βγάλω από την προσπάθεια των παικτών του Β.Αλεξανδρή κόντρα στους πρωταθλητές Ευρώπης. Παίκτες με όρεξη, ταχύτητα και ζωντάνια για 40′  που ανεξάρτητα από την διακύμανση του σκορ έδειχναν να προσπαθούν να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό πάνω στο παρκέ και να ακολουθήσουν όσο καλύτερα μπορούσαν τις οδηγίες του προπονητή. Με ομαδικό πνεύμα και παίκτες με ξεκάθαρους ρόλους ο ΑΡΗΣ δεν εγκατέλειψε ούτε στιγμή το παιχνίδι και δεν εκνευρίστηκε από τα γνωστά εκνευριστικά σφυρίγματα των διαιτητών που όπως πάντα σφύριζαν με 2 μέτρα και 2 σταθμά. Τζέιμς και Κρούσιτς εμφανώς καλύτεροι από το παιχνίδι του κυπέλλου κόντρα στον Ολυμπιακό όπου κυρίως ο πρώτος είχε απογοητεύσει. Το καλό του πρόσωπο έδειξε χθες και ο Χρήστος Ταπούτος που στο προηγούμενο παιχνίδι είχε καταφέρει να μας εκνευρίσει με την νωθρότητα του. Εξαιρετικός ο Βεργίνης που δείχνει αποφάσισμενος να καλύψει το χαμένο έδαφος και να υπενθυμίσει σε όλους γιατί είχε γίνει τόσο ντόρος γύρω από το όνομα του. Σημαντική η βοήθεια και από τον Τσαϊρέλη σε άμυνα και επίθεση που δικαιώνει τον προπονητή για την εμπιστοσύνη που του δείχνει. Με σκαμπανεβάσματα η «κολλεγιακή» μας 4άδα των Όλιβερ, Κεϊρούς, Μόντροου και Μαυραϊδη που παρόλα αυτά έχει κερδίσει την συμπάθεια μου γιατί τα παιδιά φαίνεται να το ζούν έντονα  το παιχνίδι και να τα δίνουν όλα μέσα στο γήπεδο.   Εκτός από το ταλέντο που χαρακτηρίζει τους παίκτες μιας ομάδος το πιο σημαντικό για εμένα και αυτό που μου αρέσει να βλέπω σε μια ομάδα είναι από παιχνίδι σε παιχνίδι να βελτιώνεται, τους παίκτες να προσαρμόζονται και σιγά σιγά να βρίσκουν τον τρόπο να ξεπερνάνε τις αδυναμίες τους παρουσιάζοντας μια καλύτερη εικόνα. Αυτό το είδαμε χθες από τον ΑΡΗ και με αγωνία θα περιμένω το παιχνίδι με τον Κολοσσό όπου εκεί θα μπορέσουμε να βγάλουμε πιο ουσιαστικά συμπεράσματα μιας και απέναντι μας θα έχουμε έναν αντίπαλο στα μέτρα μας όπου όμως  εκεί η νίκη δεν θα είναι κάτι το διαπραγματεύσιμο όπως σήμερα όπου  παρά την ήττα ασχολούμαστε με τα θετικά μηνύματα που έστειλε η ομάδα μας. Κόντρα σε ομάδες σαν τον Κολλοσό όταν χάνεις δεν υπάρχει τίποτα το θετικό και αυτό θα πρέπει να το καταλάβουν παλιοί και νέοι στην ομάδα μας.  Μόλις 2 παιχνίδια ως τώρα με αντιπάλους σαφώς δυνατότερους από εμάς και 2 αναμενόμενες εύκολες ήττες. Παρόλα αυτά νιώθω για την ώρα τεράστια ικανοποίηση από την παρουσία του Β.Αλεξανδρή στον πάγκο της ομάδος. Τόσο στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό όσο και χθες ο άνθρωπος είχε ετοιμάσει αμυνες με παγίδες και ειδικό πλάνο ώστε να περιορίσει στο μέτρο του δυνατού τον αντίπαλο. Σε αντίθεση με τις δηλώσεις του πριν το παιχνίδι πάνω στο παρκέ δεν παράτησε ούτε για μια στιγμή το παιχνίδι και με συχνές φωνές φρόντισε να το περάσει και στους παίκτες του κάτι που δεν το βλέπαμε σε ανάλογα παιχνίδια μιας και με το που ξέφευγε ο Παναθηναϊκός ξαφνικά η ομάδα πετούσε λευκή πετσέτα και η διαφορά εκτοξευόταν σε ντροπιαστικά ύψη. Μακάρι να συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς ο Β.Αλεξανδρής και είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα πείσει τόσο τους διοικούντες όσο και τον κόσμο να έρθουν ακόμη πιο κοντά στην ομάδα. Και μιας που αναφέρθηκα στην διοίκηση θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο Β.Αλεξανδρής μαζί με μια μικρή αντιπροσωπεία παικτών ζήτησε από την διοίκηση να κάνει ότι είναι δυνατό ώστε να βρεθεί ο τρόπος και τελικά η ομάδα να ταξιδέψει αεροπορικώς κάτι που φυσικά και δεν έγινε. Αυτήν την διοίκηση λοιπόν που δεν έχει την δυνατότητα να πληρώσει ούτε τα μεταφορικά έξοδα της ομάδος υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα Αρειανών δημοσιογράφων και οργανωμένων οπαδών που την στηρίζει με το τίμημα να το πληρώνει η ίδια η ομάδα αντί να το πληρώνουν οι πραγματικοί υπεύθυνοι αυτής της κατάντιας. Μέχρι που θα το φθάσετε ρε παιδιά? Πόσο ακόμη θα συνεχισθεί το παιχνίδι της εξουσίας?

ΥΓ. Όταν αρκετές φορές κατά το παρελθόν έχουμε αναφερθεί στην λανθασμένη λειτουργία της Λέσχης και το παραμύθι του ενιαίου ΑΡΗ που μόνο όταν υπάρχει συμφέρον το θυμόμαστε γινόμαστε γραφικοί και κακοπροαίρετοι. Τώρα βέβαια αν για ακόμη μια φορά καυτηριάσω την ανυπαρξία της Λέσχης και το γεγονός ότι η Λέσχη θα μπορούσε πολύ εύκολα να δώσει την λύση στο πρόβλημα που δημιουργήθηκε και να έδινε τα 5000-6000 ευρώ που χρειαζόταν για να ταξιδέψει η ομάδα αεροπορικώς, αξιοποωντας κάπως έτσι τις συνδρομές του κόσμου του ΑΡΗ που δεν χωρίζεται σε μπασκετικούς και μη μπασκετικούς  μάλλον θα είμαι πάλι κακοπροαίρετος…  άλλα ξέχασα η Λέσχη έγινε για το ποδόσφαιρο αλλά όποτε μας βολεύει λέει την άποψη της για σημαντικά θέματα… άλλωστε όλοι μια «παρέα» είμαστε…

ΑΡΗΣ – μπαογκ 1-1 | Οπισθοχώρησε και πέταξε άλλη μια νίκη στα σκουπίδια…

Για 15 περίπου λεπτά οι παίκτες μας κατάφεραν να μας παρασύρουν  και να μας κάνουν  να πιστέψουμε ότι νιώθουν το πάθος μας, νιώθουν τον παλμό μας, νιώθουν την τρέλα που βγάζουμε στην κερκίδα και ότι κάπως έτσι και αυτοί μπήκαν μέσα στο γήπεδο αποφασισμένοι να πάρουν αυτήν την σημαντική νίκη που τόσο πολύ είχαμε ανάγκη για πολλούς λόγους. Μόλις 15′ κράτησε το παραμύθι της ομάδας που στρώνει σιγά σιγά, μαθαίνει από τα λάθη και βελτιώνεται παιχνίδι με παιχνίδι. Μετά από αυτά τα 15′ είδαμε την γνωστή άνοστη σούπα που με την πρώτη δυσκολία που συναντάμε στην διάρκεια του αγώνα όπως ήταν ο Γιάχος σήμερα ή την ελάχιστη σπασμωδική αντίδραση του αντιπάλου που δεν έκανε και τίποτα το ιδιαίτερο εμείς χάνουμε την αυτοσυγκέντρωση μας και ακόμη και αν έχουμε το προβάδισμα δεν μπορούμε να το διαχειριστούμε ούτε για μια στιγμή.  Με μια άμυνα που συνεχώς τραβιόταν προς τα πίσω δίνοντας χώρο στους αντιπάλους και με διωξίματα της απελπισίας λες και επί 75′ βρισκόμασταν στο τελευταίο αγχωτικό λεπτό του αγώνα καταφέραμε σε συνδυασμό με τον εκνευριστικό Γιάχο που τα έβλεπε όλα ασπρόμαυρα να «ξυπνήσουμε» τον ανύπαρκτο αντίπαλο μας και να τον κάνουμε να πιστέψει ότι σε ένα παιχνίδι που κατέβηκε για τουρισμό μπορεί να πάρει ακόμη και την νίκη… Η κακή αμυντική συμπεριφορά της ομάδος και η έλλειψη συγκέντρωσης ουσιαστικά βραχυκύκλωνε ολόκληρη την ομάδα μιας και σχεδόν κανείς παίκτης δεν μπορούσε να κρατήσει την μπάλα του και να αλλάξει με έναν συμπαίκτη του 2 σωστές πάσες. Στην επίθεση παρά τις προσπάθειες του Γιάκομπ που όσο είχε δυνάμεις  κέρδιζε τις αερομαχίες δεν υπήρχε καμία ουσιαστική βοήθεια ή κάποιο πλάνο που προσπαθούσαν να τηρήσουν οι παίκτες μας ώστε να απειλήσουν επιθετικά. Κάποιες επελάσεις του Μίτσελ και κάποιες ατομικές ενέργειες των Ούμπιντες και Ακόστα ήταν οι μοναδικές θετικές ενέργειες που είδαμε επιθετικά, προσπάθειες  όμως που κατέληγαν στο απόλυτο τίποτα…Καστίγιο, Νέτο και Τριανταφυλλάκος που πέρασαν στο παιχνίδι δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και περισσότερο προβλημάτισαν παρά βοήθησαν στο να βελτιωθεί η εικόνα της ομάδος. Για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι ο Τσιώλης εκπλήσσει με τις επιλογές του και μου προκαλεί τρομερή εντύπωση πως «χαραμίζει» τις αλλαγές του αφήνοντας μέσα στο παιχνίδι παίκτες που δεν έχουν την φυσική κατάσταση για να βγάλουν τα 90′ όπως είναι οι Γιάκομπ και Σανκαρέ. Άλλος παίκτης ο Σανκαρέ των πρώτων 70′ με αυτόν τον Σανκαρέ του τελευταίου εικοσάλεπτου που έχανε όλες τις φάσεις, δεν  μπορούσε να βάλει ούτε πλάτη τους αντιπάλους τους και αναγκαζόταν να μαρκάρει με τα «χέρια»… Την ίδια στιγμή που τις πρώτες 5 αγωνιστικές παίκτης Νέτο δεν υπάρχει μέσα στο γήπεδο και είναι πραγματικά λυπηρό μιας και μιλάμε για  έναν από τους κορυφαίους των προηγούμενων χρόνων. Τώρα βέβαια να λέμε και του στραβού το δίκιο τον Νέτο τον γνωρίσαμε σαν δεξί μπακ με επιθετικές τάσεις και αρετές και φέτος τον βλέπουμε σε διάφορες θέσεις μεσοεπιθετικά. Μπορεί πέρσι ο Νέτο να έκανε όργια όταν πήρε τον ρόλο του Χαβίτο αλλά με αυτήν την λογική αύριο μεθαύριο θα βαφτίσουμε σέντερ φορ τον Λαζαρίδη που έχει έφεση στο σκοράρισμα και θα τον κρίνουμε από τα πόσα γκολ βάζει την χρονιά… 4 μήνες δουλεύεται  η  φετινή ομάδα στα χέρια του Τσιώλη και όμως η εικόνα που παρουσιάζει μέσα στο γήπεδο είναι άκρως απογοητευτική και δεν σου δίνει καν την ελπίδα για κάτι καλύτερο στο μέλλον. Στο παιχνίδι με τον Εργοτέλη είπαμε ότι είδαμε κάποια καλά στοιχεία όταν όμως αυτά τα θετικά στοιχεία δεν τα υιοθετείς στο παιχνίδι σου και γυρνάς πάλι πίσω, στην ίδια κακή νοοτροπία και στα ίδια ανόητα λάθη τότε σημαίνει ότι δεν γίνεται δουλειά και το καράβι συνεχίζει να βρίσκεται ακυβέρνητο στην φορτούνα. Εντύπωση μου έκαναν οι δηλώσεις του Τσιώλη που ξαφνικά αναφέρθηκε σε συνθήκες προετοιμασίας,  σε χτίσιμο νέας ομάδος και σε έλλειψη ψυχολογίας… Και αναρωτιέμαι, πέρσι που ήρθε δεν έκανε το 5 στα 5 και όλοι εξυμνούσαμε την νοοτροπία που κατάφερε και πέρασε τόσο γρήγορα στην ομάδα του ΑΡΗ? Τώρα τι ακριβώς έχει γίνει και ενώ ο ίδιος προπονητής που έκανε το 5×5 σε μια δύσκολη περίοδο με πολλά γκολ και ανατροπές  σκορ μετά από 5 αγωνιστικές το σύνολο του έχει μαζέψει 4 βαθμούς και έχει πετύχει μόλις 2 γκολ είναι πραγματικό ανεξήγητο. Όσο για τους άλλους μπορούν να πανηγυρίζουν με όλη τους την καρδιά μιας και το μοναδικό θετικό αποτέλεσμα που μπορούσαν να πάρουν στο γήπεδο μας το πήραν πολύ πιο εύκολα από όσο θα περιμένανε για αυτό άλλωστε και ο προπονητής τους βγήκε δασκαλεμένος και πούλησε ειρωνεία. Μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας και αφήσαμε άλλη μια μέτρια ομάδα μέσα στο σπίτι μας να φύγει με το Χ. Η συνέχεια φαντάζει ακόμη πιο δύσκολη και με τις αγωνιστικές να περνάνε και οι βαθμοί να μην έρχονται αρχίζει και μας πιάνει απελπισία. Ας ελπίσουμε να γίνουν σύντομα τα παιχνίδια με τις ομάδες Α και Β μπας και τις πιάσουμε απροετοίμαστες και πάρουμε καμιά νίκη και βρουν επιτέλους οι παίκτες μας την χαμένη αυτοπεποίθηση τους. Αλλιώς από την στιγμή που δεν έπιασαν οι μοναχοί του Αγίου Όρους επειγόντως  ψυχίατρος…

Έτοιμοι ομάδα και κόσμος για νίκη και «ξεμπούκωμα»!

Μπορεί το ξεκίνημα να μην είναι το αναμενόμενο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα έχουμε βάψει όλα μαύρα και έχουμε χάσει την πίστη στην ομάδα μας. Είναι κοινή παραδοχή όλων των φίλων της ομάδος ότι μετά και τις τελευταίες προσθήκες η ομάδα μας έχει το υλικό όχι μόνο απλά για να κερδίσει με το ζόρι μια θέση στην Ευρώπη αλλά και για να πρωταγωνιστήσει. Το μόνο που χρειάζεται είναι χρόνος για να δουλέψει ο Τσιώλης με τους παίκτες τους(μιας και το ροστερ συμπληρώθηκε απελπιστικά καθυστερημένα), υπομονή και στήριξη από όλους μας και μια νίκη που θα δώσει την απαραίτητη ώθηση στον ΑΡΗ μας για να βρει τον ρυθμό που χρειάζεται για την συνέχεια του πρωταθλήματος.  Το παιχνίδι της Κυριακής είναι οτι πρέπει και έρχεται σχεδόν την κατάλληλη στιγμή μιας και δίνεται η ευκαιρία σε έναν αγώνα όπου ανεξάρτητα από τις συνθήκες που διεξάγεται όλα τα προβλήματα παραμερίζονται, δεν μιζεριάζει κανείς και όλοι μας βγάζουμε ένα πάθος για την νίκη που ως ένα βαθμό περνάει και στην ομάδα μας! Έτσι λοιπόν και εγώ δεν θα ασχοληθώ παραπάνω με το τι έχει γίνει ως τώρα, που χάθηκαν βαθμοί και ποιοι μας έχουν απογοητεύσει ως τώρα. Την Κυριακή η ομάδα μας πρέπει πάση θυσία να κερδίσει και εκτός από τους 3 βαθμούς να μας χαρίσει την τεράστια ικανοποίηση που νιώθουμε κάθε φορά που πατάμε τους συμπολίτες και όλα αυτά που εκπροσωπούν. Μπορεί ο νικητής να παίρνει 3 βαθμούς όπως σε όλα τα άλλα παιχνίδια αλλά για εμάς είναι κάτι διαφορετικό, είναι κάτι ξεχωριστό που ιδίως σε μια χρονιά που δεν υπάρχει Ευρώπη αυτά τα μεγάλα παιχνίδια περιμένουμε για να γουστάρουμε με τον τρόπο μας. Αυτά είναι τα παιχνίδια που περιμένουμε από τους παίκτες μας να τα δώσουν όλα, να παθιαστούν και να  συμμερισθούν την τρέλα όλου αυτού του κόσμου που θα κατακλύσει τις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης και θα το ντύσει στα κίτρινα. Δεν ασχολούμαστε με το σχήμα και τις επιλογές του Τσιώλη για αυτό το παιχνίδι μιας και αυτά περνάνε σε δεύτερη μοίρα και το πρώτο κριτήριο του προπονητή μας για την τελική επιλογή του θα πρέπει να  είναι η φλόγα στα μάτια των παικτών που θα θέλουν να δώσουν το παρών την Κυριακή και όχι σε αυτούς που θα θελήσουν να κρυφθούν πίσω από τραυματισμούς και λοιπές δικαιολογίες.  Δικαιολογίες ανάλογες με αυτές που σιγά σιγά αρχίζουν να προβάλλουν οι αντίπαλοι μας προετοιμάζοντας το κλίμα ώστε η ήττα της Κυριακής να περάσει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα γίνεται. Αυτό βέβαια είναι καλό  μιας και οι δικαιολογίες τους φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στην ήττα. Φυσικά εμείς κοιτάμε την δική μας ομάδα και το δικό μας πλάνο νίκης που δεν σχετίζεται με το ποιος θα βρεθεί απέναντι μας γιατί από παίκτες αντιπάλων  «νεκρούς» που λίγο πριν το παιχνίδι «ανασταίνονται» έχουμε χορτάσει τόσα χρόνια… Ας φέρουν όποιους θέλουν, άπειρους ή έμπειρους εμείς θα φροντίσουμε να έχουν μια άνετη και φιλόξενη διαμονή. Όσο για τον Γιάχο που λίγο πολύ όλοι ξέρουμε το ποιόν του, καλό είναι να προσέξει και να μην προκαλέσει με τα σφυρίγματα του, αφήνοντας  τις ομάδες να κοντραριστούν μόνες τους πάνω στο χόρτο. Αρκετά έχουμε ανεχτεί και από τα «κοράκια» που για την ώρα έχουν εξαντλήσει όλη τους την «αυστηρότητα» και την απόλυτη εφαρμογή των κανονισμών πάνω στον ΑΡΗ…  Όσο για εμάς μετράμε αντίστροφα τις ώρες και τα λεπτά για να βρεθούμε στον ποδοσφαιρικό μας ναό δίπλα στον Θεό του πολέμου! Άιντε Αρειανάρα πάτησε τους φιλοξενούμενους της πόλης!

Με το πουλμανάκι στο ΟΑΚΑ για την πιο μίζερη πρεμιέρα των τελευταίων ετών

Η κατάσταση με τα διοικητικά έχει φθάσει στο απροχώρητο και ενώ άλλες εποχές θα μιλούσαμε με ενθουσιασμό για την πρεμιέρα του Ελληνικού πρωταθλήματος και το «ντέρμπι» κόντρα στον Παναθηναϊκό το μόνο για το οποίο δυστυχώς αναφερόμαστε σε ότι έχει να κάνει με το παιχνίδι της Κυριακής είναι με την απόφαση ή αδυναμία της διοίκησης η ομάδα να μην ταξιδέψει για αυτό το παιχνίδι αεροπορικώς αλλά οδικώς κάτι που όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς όχι απλά δεν συνηθίζεται αλλά αποτελεί ντροπή για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Φυσικά για αυτήν την απόφαση όπως και για όλα τα δεινά του ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια ευθύνη δεν έχει ούτε ο πρόεδρος ούτε οι μέτοχοι της ΚΑΕ ΑΡΗΣ αλλά κάποιοι τρίτοι που δεν ανήκουν στην διοίκηση, είχαν προσφέρει οικονομικά τα προηγούμενα χρόνια και ενώ φέτος μας «έταξαν» βοήθεια έχουν το θράσος να μην μας την προσφέρουν και να μας «εκβιάζουν» ζητώντας οριστική λύση στο διοικητικό για το καλό του ΑΡΗ μας…  Μέσα σε όλα αυτά καλείται η ομάδα με αυτήν την ταλαιπωρία να πάει να αγωνιστεί κόντρα στον πρωταθλητή Ευρώπης  σε ένα παιχνίδι πάρα πολύ δύσκολο μιας και όπως φάνηκε στην 1η αγωνιστική της Ευρωλίγκας ο Παναθηναϊκός είναι σε εξαιρετική κατάσταση. Από την άλλη βέβαια και αυτό που όλοι αποζητάμε απελπισμένα από τους ανθρώπους που αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ, να βγάλουν λίγο πάθος, λίγο αγωνιστικό πνεύμα, να πουλήσουν λίγο τρέλα και να τολμήσουν να πουν ότι κατεβαίνουν να παλέψουν το παιχνίδι με όλες τις δυνάμεις τους γιατί δεν κοιτάνε ποιος είναι ο αντίπαλος τους μιας και σαν ΑΡΗΣ σε όλα τα παιχνίδια πρέπει η ομάδα να κατεβαίνει και να παλεύει για την νίκη ούτε και αυτήν την φορά το ακούσαμε. Όταν λοιπόν αντί έστω να ακούσεις από επίσημα χείλη κάτι που θα σε πωρώσει, θα σε ξεσηκώσει και θα σε κάνει να πιστέψεις ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ αποτελείται από πραγματικούς μαχητές τότε πάνω στο παρκέ που τα λόγια δεν αρκούν είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι το θέαμα θα είναι ντροπιαστικό. Και μετά έρχονται όλα αυτά τα ανόητα ερωτήματα και  απορίες σχετικά με τους λόγους που το Παλέ έχει ερημώσει. Βέβαια αυτό το «παραμύθι» έχει περάσει ελαφρώς σε δεύτερη μοίρα μιας και τα τζουκ μποξ έχουν ήδη ξεκινήσει να παίζουν το βινύλιο με το πόσο αναξιόπιστοι είναι αυτοί που αποτελούν την ΣΑΡΙΣΑ και πόσο μεγάλο κακό κάνουν στον ΑΡΗ που αντί να δίνουν τα λεφτά τους και να λένε και ευχαριστώ τολμάνε να εκφράζουν άποψη και να θέτουν προϋποθέσεις για να προσφέρουν… Δεν θα πω ότι εγώ πονάω την ομάδα περισσότερο από κάποιους άλλους και ούτε μου αρέσουν τα Αρειανόμετρα αλλά είναι τεράστια ντροπή για όλους αυτούς τους συνΑρειανούς μας  που τα τελευταία χρόνια με την στάση τους συγκάλυπταν τα εγκλήματα που έγιναν στην ΚΑΕ και τώρα βγαίνουν αποφασισμένοι να φτάσουν την κατάσταση  στα άκρα αδιαφορώντας για τις συνέπειες… «Μόνοι μας» καταφέραμε να κάνουμε τον ΑΡΗ μας πουλμανάκι και τους αντιπάλους μας υπερηχητικά αεροπλάνα.. Ας το φάμε στην μάπα τώρα για άλλη μια φορά…

Αρέσει σε %d bloggers: