ΑΡΗΣ – Μαρούσι 72 – 86 | Το χειρότερο πρόσωπο στην πιο κρίσιμη στιγμή…

Πραγματοποιώντας μια τραγική εμφάνιση από το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της λήξης η αγαπημένη μας ομάδα γνώρισε άλλη μια πικρή ήττα με αντίπαλο το Μαρούσι και σκόρπισε απογοήτευση στους 4000 φίλους που με την εικόνα που παρουσίασαν. Το σημερινό σκηνικό δυστυχώς τα τελευταία χρόνια μας έχει γίνει μια κακιά συνήθεια  και αν τις προηγούμενες φορές προπονητές σαν τον  Ματζόν και τον Χέρμπερτ είχαν δείξει σημάδια αδυναμίας να διαχειριστούν σημαντικούς αγώνες και καθοριστικά παιχνίδια σαν και αυτά των πλέιοφς η παρουσία του Σούμποτις που αναμόρφωσε την ομάδα αλλά και η ενίσχυση με 2 παίκτες σαν τον Κίνγκ και τον Κασίροβ μας είχαν δημιουργήσει μια αισιοδοξία ότι αυτήν την φορά δεν θα κάναμε μάγκες τους παίκτες του Αμαρουσίου και όπως 2 φορές κατά την διάρκεια της σεζόν κερδίσαμε με σχετική ευκολία κάπως έτσι θα τα καταφέρναμε και σήμερα. Για κακή μας τύχη όλα αυτά αποδείχθηκαν απλά μια επιθυμία χωρίς αντίκρυσμα μιας και μέσα στο γήπεδο φάνηκαν εντελώς διαφορετικά πράγματα. Από την μια οι παίκτες του Αμαρουσίου σε εκπληκτική ημέρα να βάζουν και τα πιο απίθανα καλάθια και με δείχνοντας αξιοζήλευτο πάθος και αποφασιστικότητά να παλεύουν σε κάθε φάση προκειμένου να διεκδικήσουν ακόμη και μπαλιές που έμοιαζαν χαμένες. Εξαιρετικό κοουτσάρισμα από τον Αλεξανδρή που με μια άμυνα ζώνης και ένα επιθετικό σύστημα που είχε στόχο να φέρει την μπάλα μέσα στο καλάθι μας επί 40′ έκανε τον Σούμποτιτς να μοιάζει με παιδαρέλι που κάνει τα πρώτα του βήματα στην προπονητική… Από την άλλη είχαμε εντελώς διαφορετική εικόνα με την πλειοψηφία των παικτών μας να δείχνουν νωθροί να έχουν σπάσει τα καλάθια, να κοιμούνται κυριολεκτικά στην άμυνα  και τον Σούμποτιτς εγκλωβισμένο στις εμμονές και στο μονόπλευρο παιχνίδι του ανήμπορο να αντιδράσει… Προκαλεί τεράστια ερωτηματικά  για ποιόν λόγο ο Ελληνοσλοβένος τεχνικός έδειξε ένα πρόσωπο στο οποίο δεν μας είχε συνηθίσει. Έπαιξε σχεδόν όλο το παιχνίδι με 6-7 παίκτες, επέμεινε υπερβολικά(και οι 2 αγωνίστηκαν για περισσότερα από 30′) στους Μπράουν και Χαραλαμπίδη που και οι 2 μαζί είχαν 6 στα 18 σουτ και 8 από τα 12 λάθη της ομάδος και αν λάβουμε υπόψιν την ανύπαρκτη άμυνα του Μπράουν  τότε πραγματικά δεν μπορώ να κατανοήσω για ποιόν λόγο τον κράτησε μέσα σχεδόν ολόκληρο τον αγώνα. Κίνγκ και Κασίροβ ήταν σε πλήρη αγωνιστική δράση, αποκτήθηκαν ειδικά για αυτά τα παιχνίδια των πλέιοφς και σε μια ημέρα όπου τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά και όλοι μας οι παίκτες ήταν κακοί ο Σούμποτιτς δίστασε να τους ρίξει στην μάχη και προτίμησε να τους κρατήσει στον πάγκο… Συνέχεια στα παραπάνω ήταν η τραγική αδράνεια του Σούμποτιτς στο να κάνει κάποια κίνηση ώστε να αλλάξει την ροή του αγώνα. Χρειάστηκαν να περάσουν 35′ μέχρι ο προπονητής μας να καταλάβει ότι με τον τρόπο που παίζαμε δεν υπήρχε ελπίδα να κερδίσουμε. Φυσικά όταν το κατάλαβε ήταν πολύ αργά και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Σλούκα τίποτα δεν μπορούσε να αλλάξει. Φυσικά η νίκη στην Αθήνα αποτελεί μονόδρομο αλλά μετά από αυτήν την εμφάνιση δεν ξέρω κατά πόσο οι παίκτες μας έχουν το ψυχολογικό σθένος να αντιδράσουν και να πάρουν την νίκη… Κρίμα για τον κόσμο που είδε για ακόμη μια φορά κάποιους μικρούς παίκτες σαν τον Γκαγκαλούδη και τον Χαριτόπουλο να κάνουν το «κομμάτι» τους απέναντι στον ΑΡΗ μας. Κρίμα και για την διοίκηση που παρά τις προσπάθειες από το καλοκαίρι ως και σήμερα με τόσες αλλαγές προπονητών και παικτών με τις 3(Γουίντερς, Κίνγκ, Κασίροβ) από αυτές μάλιστα που έγιναν από τον Λ.Σούμποτιτς να αγωνίζονται συνολικά 15′! Παρόλα αυτά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και για αυτό θα περιμένουμε μέχρι να πεθάνει… Το μόνο που εύχομαι είναι η σημερινή ήττα και πιθανός αποκλεισμός να μην αποτελέσει εμπόδιο στις θετικές διοικητικές εξελίξεις που ζυμώνονται τον τελευταίο καιρό αλλά και να μην αποτελέσει λόγο χαράς για μερικούς συνΑρειανούς μας…

Ώρα για Παλέ και Μαρούσι

Επιτέλους μετά από αρκετές ημέρες μακρυά από την αγωνιστική δράση έφθασε η στιγμή να κατηφορίσουμε στο Παλέ για να βρεθούμε δίπλα στην αγαπημένη μας ομάδα. Όπως και να το κάνουμε μπορεί να ασχολούμαστε με τον  ΑΡΗ μας καθημερινά αλλά εκεί που γουστάρουμε πραγματικά είναι στο γήπεδο! Μπορεί το φετινό πρωτάθλημα του ΕΣΑΚΕ με όλα αυτά που συμβαίνουν να αποτελεί ίσως την πιο «μαύρη» χρονιά της Ελληνικής καλαθοσφαίρισης αλλά εμείς σαν Αρειανοί που «φέραμε» αυτό το άθλημα στην Ελλάδα έχουμε την ηθική υποχρέωση να δηλώσουμε βροντερό παρών και να αφήσουμε στην άκρη όλα τα τραγελαφικά που συμβαίνουν από το ξεκίνημα της αγωνιστικής περιόδου και συνεχίζονται ως και σήμερα. Αντίπαλος μας το Μαρούσι που τα τελευταία χρόνια έχουμε καταφέρει από μόνοι μας να το αναδείξουμε σε παραδοσιακή μπασκετική δύναμη και χάρη στα λάθη μας μια ολόκληρη φουρνιά προπονητών και παραγόντων έχουν «φτιάξει » το όνομα τους χάρη σε ανέλπιστες νίκες επί του ΑΡΗ μας. Φυσικά όλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν έχουν φέρει τις 2 ομάδες στο ίδιο επίπεδο απλά μας έχουν αναγκάσει να σκύψουμε το κεφάλι χαμηλά και να κοιτάξουμε προς τα κάτω. Μια μεγάλη ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ οφείλει να μαθαίνει από τα λάθη της ώστε να βελτιώνεται και αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει σε αυτήν την σειρά αγώνων με αντίπαλο το Μαρούσι. Μπορεί ο αντίπαλος μας να έχει ήδη πετύχει τους στόχους του και με το παραπάνω αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι αντίπαλοι μας θα έρθουν στο Παλέ για τουρισμό. Για αυτό λοιπόν θα πρέπει η ομάδα μας να παρουσιαστεί όσο το δυνατόν πιο έτοιμη, σοβαρή και αποφασισμένη ώστε να πετύχει τον στόχο της, να κάνει εύκολα το 2-0 και να κάτσει να προετοιμαστεί για τους ημιτελικούς με τον Ολυμπιακό όπου τα μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του μας δίνουν το δικαίωμα να ελπίζουμε για κάτι παραπάνω από μια καλή παρουσία στα ημιτελικά. Φυσικά θα πρέπει να ρωτήσουμε και τα ανθρωπάκια με τα γκρι εάν έχουμε το δικαίωμα να ελπίζουμε γιατί και πέρσι η ομάδα στα πλέιοφς με αντίπαλο τον Ολυμπιακό είχε παρουσιαστεί πολύ δυνατή αλλά τα κοράκια ήταν ακόμη πιο δυνατά…  Ο αυριανός αγώνας έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μιας και θα είναι το ντεμπούτο του Άντονι Κίνγκ αλλά και του Ανατόλι Κασίροφ που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις δυναμώνουν σημαντικά τον σύλλογο μας! Το παιχνίδι ξεκινάει στις 17.00 και σε συνδυασμό με την έλλειψη άλλων αγωνιστικών υποχρεώσεων αλλά και της ιδιαίτερης σημασίας του αγώνα θέλω να πιστεύω ότι ο κόσμος της ομάδος θα δώσει βροντερό παρών. Και ας κάνουν κάποιοι προσπάθεια 1 ημέρα πριν από το συγκεκριμένο παιχνίδι για να παραμείνει το Παλέ μισοάδειο… φαίνεται το ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Ο ΑΡΗΣ έχει και επεξηγηματικό αστερίσκο στο τέλος όπου ανάλογα με την περίσταση ισχύει ή δεν ισχύει… Η ΚΑΕ ΑΡΗΣ πάντως που θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δείχνει αξιοθαύμαστη αποφασιστικότητα στο να οδηγήσει την ομάδα στην επίτευξη του βασικού στόχου που είναι η έξοδος στην Ευρωλίγκα  και κάνει το δικό της κάλεσμα προς τον κόσμο βάζοντας 10 ευρώ εισιτήριο σε όλες τις θύρες του γηπέδου εκτός από τα επίσημα που κοστίζει 15 ευρώ! Για αυτό λοιπόν ΟΛΟΙ αύριο στο Παλέ στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

Προβληματική «δημοκρατία» στην Λέσχη Φίλων ΑΡΗ!

Σχεδόν από την αρχή της δημιουργίας της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ και αφού ξεπεράστηκε  ο φόβος της «φούσκας»  έσπευσα και εγώ όπως και χιλιάδες συνΑρειανοί να γραφτούμε στην Λέσχη και να αισθανθούμε και εμείς αυτήν την απίστευτη εμπειρία της συμμετοχής στα κοινά του συλλόγου μας. Οι γενικές συνελεύσεις όπως και η διαδικασία των εκλογών ήταν κάτι το ξεχωριστό που μας έδωσε ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα αυτοσεβασμού και ικανοποίησης για το επίτευγμα της Λέσχης  αλλά και μια δόση ευγνωμοσύνης προς τους συνΑρειανούς μας που εμπνεύστηκαν και έδωσαν έναν επίπονο αγώνα ώστε αυτή η ιδέα να πάρει σάρκα και οστά. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν περάσει κάποια χρόνια, το άγχος σε μεγάλο βαθμό έχει φύγει και σίγουρα εποχές μεγάλων και σίγουρων, Αράβων, άρθρου 44 και Β εθνικής μοιάζουν με κακή ανάμνηση.  Με περισσότερα από 8500 μέλη και με παραστάσεις ακόμη και σε διεθνές επίπεδο  η ΛΦΑ  πλέον δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί από όλους αυτούς που κατά την γέννηση της με νύχια και με δόντια προσπάθησαν να την σαμποτάρουν.  Αν και όλα τα παραπάνω είναι κάτι παραπάνω από θετικά εσκεμμένα αποφεύγω να ασχοληθώ με θέματα της Λέσχης μιας και τα τελευταία 2 χρόνια οι ενστάσεις μου και οι προβληματισμοί μου σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας αλλά και την  στάση που κρατάει  ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΑΡΗΣ συνεχώς αυξάνονται σε τέτοιο βαθμό που αν αρχίσω να αναλύω δημόσια μάλλον θα παρασύρω πολλούς σε λάθος συμπεράσματα κάτι που σε καμιά περίπτωση δεν το επιδιώκω μιας και θεωρώ την ΛΦΑ ως μονόδρομο για κάθε Αρειανό αλλά και μοναδική ελπίδα ώστε η αγαπημένη μας ομάδα να μεγαλουργήσει. Συντονισμένος λοιπόν στον ARIS FM «ενημερώθηκα» για την έγγραφη πρόταση μελών της Λέσχης για την δημιουργία μιας εσωτερικής επιτροπής 30 ατόμων με γενικό σκοπό την καλύτερη ενημέρωση των μελών της Λέσχης και την διαφάνεια σε ότι έχει να κάνει με τον ΑΡΗ μας. Αν και σε πρώτη φάση παρασυρόμενος από τον ειρωνικό τόνο των ατόμων που βρισκόταν πίσω από τα μικρόφωνα μου φάνηκε περίεργο να ζητάει κάποιος την δημιουργία ενός δημοκρατικού ελεγκτικού μηχανισμού μέσα σε έναν άλλον δημοκρατικό ελεγκτικό μηχανισμό ώστε να ελέγχει ο ένας τον άλλο το συμπέρασμα που έβγαλα από όλα αυτά που άκουσα ήταν κάτι πραγματικά στενάχωρο. Μάλιστα όταν βρήκα τον χρόνο να διαβάσω το αναλυτικό κείμενο(το οποίο κρίθηκε αδιάφορο από τους διαχειριστές του site του ARIS FM) εξεπλάγην μιας και εκτός από την ωραία και εμπεριστατωμένη διατύπωση της συγκεκριμένης πρότασης υπήρχε και η υπογραφή των 12 εμπνευστών της καθώς και ο προσωπικός αριθμός μέλους του καθενός! Στον ανεξάρτητο ΑΡΗ όπου ο κόσμος του μέσο της Λέσχης είναι το «αφεντικό» και όλοι αισθανόμαστε υπερήφανοι για τις δημοκρατικές διαδικασίες που εφαρμόζουμε και την ενεργή συμμετοχή του απλού φιλάθλου με την πρώτη ευκαιρία μια σοβαρά διατυπωμένη πρόταση από νέα μέλη της Λέσχης χωρίς καν να διαβαστεί, καν να εξετασθεί «απορρίπτεται» και χλευάζεται σε τέτοιο βαθμό όπου μέχρι και ο ΑΜΛ που φανερώνει ότι κάποιος είναι σχετικά νέο μέλος να αποτελεί σημείο αρνητικής αναφοράς! Από την μια λοιπόν ζητάμε από τον κόσμο να έρθει κοντά στην Λέσχη, καλούμε συνΑρειανούς μας να εγγραφούν και να συμμετέχουν σε αυτήν την προσπάθεια και ξαφνικά τα «παλιά» μέλη κοροϊδεύουν τα νέα και οι προτάσεις των νέων γίνονται ανέκδοτο! Και αν εγώ που είμαι χαζός και έχω μια ανόητη ιδέα στο μυαλό μου που πρέπει να την πω? Να  βγω στα ραδιόφωνα και να κάνω θέματα εσωτερικής λειτουργίας της Λέσχης reality ή να εκφράσω την άποψη μου μέσα από την Λέσχη όπου τα υπόλοιπα μέλη θα μου εξηγήσουν με κομψό τρόπο ότι η ιδέα μου είναι ανόητη? Και αν πάλι δεν είναι ανόητη και θέλω να προετοιμάσω τα υπόλοιπα μέλη για αυτό που έχω να προτείνω είναι εφικτό αυτό να γίνει μέσα από μια έκτακτη συνέλευση? Ή μήπως επειδή είμαι ανόητος πρέπει να δίνω 100 ευρώ και να κάθομαι στην άκρη? Να λοιπόν σε κάτι που βοηθούσαν οι συγκεντρώσεις της Δευτέρας που για άγνωστους λόγους ακυρώθηκαν… Σίγουρα οι εμπνευστές της Λέσχης δεν είχαν κάτι τέτοιο στο μυαλό τους. Μάλλον θα ήθελαν σχέσεις σεβασμού μεταξύ των μελών σε τέτοιο βαθμό όπου και η πιο ανόητη άποψη να μελετηθεί και να κριθεί όπως πρέπει εκεί που πρέπει. Άλλωστε δεν έχουν περάσει και πολλές ημέρες από την ανακοίνωση της ΛΦΑ που ζητούσε από όλους να σεβαστούν τις διαδικασίες της. Δυστυχώς όμως από ότι φαίνεται η λέξη «σεβασμός» από μερικούς ερμηνεύεται με διαφορετικό τρόπο. Εκτός από τον Περικλή Τράιο όπου όλα τα παλιά μέλη του Super 3(όπως και εγώ) λίγο πολύ τον γνωρίζουν τους υπόλοιπους συνΑρειανούς δεν τους ξέρω και δεν έχει την παραμικρή σημασία. Αυτό που μετράει όμως είναι κάποια στιγμή όλοι μας ανεξάρτητα από συμπάθειες και αντιπάθειες να αρχίσουμε να προστατεύουμε όλα αυτά που με κόπο κερδίσαμε και να μην δίνουμε με κάθε ευκαιρία τροφή στους εχθρούς του συλλόγου μας που παραμονεύουν. Γιατί δυστυχώς αυτές οι συμπεριφορές δικαιώνουν 100% όλους τους επιφυλακτικούς ή καχύποπτους Αρειανούς που διστάζουν να εγγραφούν αλλά και ενισχύουν όλους αυτούς έξω από τον ΑΡΗ που επειδή φοβούνται την δυναμική της Λέσχης την πολεμάνε με κάθε τρόπο. Ας σταματήσουμε επιτέλους να βγάζουμε τα μάτια μας μόνοι μας…

Το μπάχαλο στην σουπερλίγκα δίνει ελπίδες…

Χωρίς καμία αμφιβολία το να περιμένει μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ όπου το μοναδικό πρόσωπο της «δικαιοσύνης» που έχει δει είναι αυτό με τα μάτια κλειστά και οι μοναδικές αποφάσεις που έχει βιώσει είναι κόντρα σε κάθε λογική και κατά διαβολική σύμπτωση πάντα εις βάρος του συλλόγου μας μάλλον είναι λιγάκι παράδοξο να περιμένουμε τώρα με την λήξη του πρωταθλήματος να εφαρμοστεί ο κανονισμός και να βγούμε ευνοημένοι από την όλη κατάσταση κερδίζοντας την συμμετοχή μας στο πλέιοφς. Από την άλλη κάποιος πολύ εύστοχα μπορεί να αναφέρει την περίπτωση του Ολυμπιακού όπου κέρδισε ολόκληρο πρωτάθλημα στα χαρτιά από ένα παράπτωμα σαφώς μικρότερο από αυτό του Πανιωνίου. Πριν λίγα χρόνια ο Ολυμπιακός εκμεταλλευόμενος την «ασυνεννοησία» μεταξύ ΕΠΟ και των ανθρώπων της Καλαμαριάς πήρε τους 3 βαθμούς που έχασε στο «χορτάρι»  εξαιτίας της μη έγκυρης συμμετοχής του Βάγκνερ και έτσι εκ των υστέρων προσπέρασε την ΑΕΚ στην τελική βαθμολογία και πανηγύρισε ακόμη έναν μοναδικό τίτλο όπως μόνο αυτός ξέρει. Στην περίπτωση του Πανιωνίου εφόσον αποδειχθούν οι ισχυρισμοί τρίτων ότι χάρη σε ληγμένα έγγραφα απέκτησε δικαίωμα στις μεταγραφές του Ιανουαρίου σύμφωνα με τον κανονισμό θα πρέπει σε ΟΛΑ τα παιχνίδια όπου αγωνίστηκαν  οι μεταγραφές του Ιανουαρίου να μηδενιστεί και να κερδίσει ο αντίπαλος το συγκεκριμένο παιχνίδι με 3-0. Με αυτήν την τροπή των πραγμάτων η ομάδα μας κερδίζει το χαμένο παιχνίδι μέσα στο Κλ.Βικελίδης όπου ο Μήτρογλου είχε βάλει την δική του σφραγίδα σε εκείνη την νίκη που έσπασε μια παράδοση μισού αιώνα και αυτομάτως προσπερνάει τον Ολυμπιακό Βόλου στην τελική βαθμολογία όπου ακόμα δεν έχει επικυρωθεί. Όσο λογική και αν ακούγεται η παραπάνω εξέλιξη τόσο απίθανη φαντάζει η υλοποίηση της μιας και στην υπέροχη χώρα που ζούμε ξέρουμε ότι όταν είναι να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένα συμφέροντα η λογική σταματάει και τα παραθυράκια του νόμου και των κανονισμών μεταμορφώνονται σε τεράστιες ορθάνοιχτες πύλες! Άλλωστε οι περισσότεροι θυμόμαστε μια ανάλογη περίπτωση πριν μερικά χρόνια όπου και πάλι ο Πανιώνιος υπό την καθοδήγηση του γνωστού Α.Μ.  είχε εφαρμόσει παραπλήσιες μεθόδους για να κάνει μεταγραφές και αν και το CAS μας δικαίωσε δήλωσε αδυναμία στο να παρέμβει στα μαγειρέματα της ΕΠΟ του Γκαγκάτση… Τυχαίο που ήταν ανακατεμένα τα συγκεκριμένα πρόσωπα? Δεν νομίζω… Τα χρόνια περνάνε, οι εποχές αλλάζουν άραγε μπορεί να αλλάξει και κάτι στο σάπιο Ελληνικό ποδόσφαιρο? Δύσκολη ερώτηση αλλά σίγουρα θα πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ορθάνοιχτα και αν υπάρξει κάποιο σημείο όπου επίσημα η ΠΑΕ ΑΡΗΣ έχει έννομο συμφέρον και μπορεί να παρέμβει τότε θα πρέπει να το κάνει χωρίς δεύτερη σκέψη. Τόσα και τόσα μας έχουν στερήσει χάρη στην χειραγώγηση των νόμων, των κανονισμών και των οργάνων  που συνθέτουν το υπέροχο πρωτάθλημα της σούπερκλικας. Οι αγώνες μπορεί να κερδίζονται μέσα στο γήπεδο αλλά οι ομάδες χτίζονται με χρήματα, συντηρούνται με χρήματα και επιβιώνουν με χρήματα κινούμενες μέσα σε συγκεκριμένα τεχνοκρατικά πλαίσια και ακολουθώντας το γράμμα του νόμου, εαν λοιπόν υπάρχει έστω και μια ελπίδα να δικαιωθούμε από τις «δολοπλοκίες» των άλλων τότε θα πρέπει να την κυνηγήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις!

Ενίσχυση με Κίνγκ, προετοιμασία για πλέιοφς και αναμονή για την έφεση

Σε φουλ ρυθμούς μπαίνει η προετοιμασία της ομάδος μας ενόψει πλέιοφς με την ενίσχυση που είχε προαναγγείλει ο Λευτέρης Σούμποτιτς να ξεκίνησε με την απόκτηση του Άντονι Κίνγκ και όπως όλα δείχνουν θα συνεχιστεί με την μεταγραφή του Στέφαν Μιλόσεβιτς που τις τελευταίες μέρες βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη και δοκιμάζεται στις προπονήσεις. Ουσιαστικά μιλάμε για 2 παίκτες που αγωνίζονται στις θέσεις κάτω από το καλάθι. Ο Αμερικανός πάουερ φόργουορντ σέντερ με μια διαδρομή από το κολέγιο στην Γερμανία και στην συνέχεια για 2 αγωνιστικές περιόδους στο πολύ χαμηλής δυναμικότητας κυπριακό πρωτάθλημα δείχνει για τι επιπέδου παίκτη μιλάμε. Φυσικά εάν θέλουμε να το δούμε από σωστή οπτική γωνία το θέμα ο Κινγκ αντικαθιστά τον Τόμας άρα θα πρέπει να ξεπεράσει τους 8.5 μ.ο. πόντους και τα 6.5 ριμπάουντ ανά αγώνα που ήταν η προσφορά του στην ομάδα μας τότε μάλλον δεν πιστεύω ότι θα δυσκολευτεί να «δώσει» ανάλογη βοήθεια στον ΑΡΗ μας. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Μιλόσεβιτς που σύμφωνα με τα στοιχεία που έχω συλλέξει σίγουρα μπορεί να προσφέρει περισσότερες  λύσεις στην θέση του σέντερ από ότι ο Γάιος Σκορδίλης και μάλλον η καθυστέρηση την ανακοίνωσης και αυτής της μεταγραφής οφείλεται στο γεγονός ότι ο Λ.Σουμποτίτς περιμένει απάντηση από παίκτη που έχει πιο ψηλά στην λίστα του. Πάντως  εάν τελικά αποκτηθεί ο Μιλόσεβιτς τότε πιθανόν να συμμετέχει κανονικά στο πρώτο παιχνίδι των πλέιοφς. Εκεί όπου περιμένει το Μαρούσι με διάθεση φυσικά να επαναλάβει τους άθλους των τελευταίων χρόνων όπου σχεδόν όλοι είναι με αντίπαλο την αγαπημένη μας ομάδα. Σίγουρα το Μαρούσι δεν είναι η ομάδα που ήταν πριν 2 μήνες μιας και υπήρξαν αρκετές αποχωρήσεις αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και όταν μας έκανε την ζημιά σε θεωρητικό επίπεδο ήταν σαφώς πιο αδύναμο από την ομάδα μας. Για αυτό προσοχή, όλοι σε εγρήγορση και φυσικά καθήκον μας έστω και τώρα να στηρίξουμε μαζικά την ομάδα στην προσπάθεια της να κερδίσει την συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα. Και όλα τα παραπάνω με φόντο την έφεση της ομάδος μας για το παιχνίδι παρωδία που είχε γίνει στο κρατικό της Πυλαίας όπου σε περίπτωση που αλλάξει η απόφαση(κάτι απίθανο με βάση τα Ελληνικά δεδομένα και την απίστευτη πρωτόδικη απόφαση) και ο ΑΡΗΣ κερδίσει το παιχνίδι στα χαρτιά τότε αυτομάτως παίρνει την 3η θέση του στην κατάταξη και θα αγωνιστεί με αντίπαλο την Καβάλα και όχι το Μαρούσι. Αν και η βαθμολογία του πρωταθλήματος δεν έχει επικυρωθεί δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να ελπίζουμε για τίποτα μιας και ζούμε σε μια χώρα όπου οι νόμοι και οι κανονισμοί ισχύουν μόνο και μόνο για να εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Εμείς πάντως όπως και να έχει το Σάββατο κατηφορίζουμε Παλέ για να γουστάρουμε με την Αρειανάρα γιατί λόγο ημερών μας έλειψε. Και φυσικά χωρίς ΑΡΗ δεν γίνεται! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!!!

ΑΡΗΣ – Ίκαρος Κ. 97-74 | Άνετος και ωραίος!

Με μια εντυπωσιακή εμφάνιση με κυρίαρχο στοιχείο την σοβαρότητα και την εξαιρετική διάθεση όλων των παικτών για 40′ η ομάδα μας χωρίς να ιδρώσει πήρε την πιο εύκολη νίκη της χρονιάς σκορπώντας  παράλληλα αισιοδοξία ενόψει των πλέιοφς. Μπράουν και Μπάβτσιτς επέστρεψαν στις καλές εμφανίσεις και ήταν οι βασικοί υπεύθυνοι αυτής της άνετης επικράτησης επί μιας ομάδας που στον πρώτο γύρο μας είχε κάνει την ζημιά.  Γενικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι όλοι σχεδόν οι παίκτες που πήραν χρόνο συμμετοχής σήμερα ήταν θετικοί και βοήθησαν ώστε ο ΑΡΗΣ μας να έχει ένα χαλαρό απόγευμα όπως και οι λιγοστοί φίλοι της ομάδος που βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ και σίγουρα θα έφυγαν ικανοποιημένοι.  Πολλά χαμόγελα υπήρχαν για την παρουσία του Δημήτρη Βεργίνη που στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε έδειξε ότι όσο περνάει ο καιρός και θα ανεβάζει στροφές θα έχει να δώσει πολλά στην ομάδα. Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία ότι θα κερδίζαμε σήμερα επομένως αυτό που μετράει και κρατάμε από αυτό το παιχνίδι ήταν η εξαιρετική λειτουργία της ομάδος μας. Τέλειωσε λοιπόν η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος  και τώρα όπως λένε οι Αμερικάνοι αρχίζει η πραγματική μάχη. Σίγουρα η 4η θέση στην οποία καταλήξαμε δεν μας ενθουσιάζει ιδιαίτερα αλλά έτσι όπως είχε εξελιχθεί η χρονιά με τις εντός έδρας ήττες από Περιστέρι και Πανιώνιο μάλλον θα πρέπει να μας αφήνει ικανοποιημένους. Και για να μην παρεξηγηθώ και πιστέψει κανείς ότι είμαι τόσο ολιγαρκής απλά θα σας επισημάνω ότι σήμερα εάν ο ΑΡΗΣ έχανε και ερχόταν και ένας συγκεκριμένος συνδυασμός αποτελεσμάτων στα υπόλοιπα παιχνίδια θα μπορούσαμε να είχαμε καταλήξει ακόμη και έβδομοι κάτι που θα ήταν εντελώς καταστροφικό μιας και στην πρώτη φάση των πλέιοφς θα αντιμετωπίζαμε με μειονέκτημα έδρας τον Παναθηναϊκό… Άρα μέσα στην μιζέρια που χαρακτηρίζει την πορεία του ΑΡΗ μας τα τελευταία χρόνια η 4η θέση φαντάζει αρκετά καλή… Μπορεί λοιπόν το παιχνίδι να μην είχε ιδιαίτερη αγωνία και σασπένς αλλά αυτό για το οποίο κατά κάποιο τρόπο αγωνιούμε είναι να μάθουμε τα ονόματα των παικτών που θα ενισχύσουν την ομάδα μας στην προσπάθεια που θα ξεκινήσει σε 10 ημέρες. Όπως αποκάλυψε ο Λευτέρης Σούμποτιτς μέσα στις επόμενες ώρες αναμένεται η ανακοίνωση για τον Αμερικάνο παίκτη που επέλεξε και μέσα στις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσει και ο κοινοτικός. Όταν λοιπόν πριν λίγο καιρό ήρθε ο Μπάβτσιτς και έχει πάρει κιόλας πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα τότε όλοι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικές είναι αυτές οι 2 προσθήκες. Εάν λοιπόν αυτοί 2 παίκτες μας «βγουν» τότε δεν θα πρέπει να ανησυχούμε για την επίτευξη του βασικού μας στόχου που είναι η 3η θέση. Σε αναμονή λοιπόν για το άκουσμα των παικτών που θα ενισχύσουν τον Αυτοκράτορα!

Με το μυαλό στα πλέιοφς απέναντι στον Ίκαρο

Αν και μαθηματικά η 4η θέση δεν έχει διασφαλιστεί  ουσιαστικά όμως το σημερινό παιχνίδι αποτελεί μια τυπική διαδικασία για την ομάδα μας μιας και με νίκη απέναντι στον αδιάφορο Ίκαρο θα κλειδώσει την 4η θέση ενόψει πλέιοφς.  Και αν και φέτος δυστυχώς δεν μπορούμε να έχουμε την παραμικρή εμπιστοσύνη στην ομάδα μας ανεξάρτητα από τον αντίπαλο μιας και είδαμε ότι ακόμη και με τις ομάδες που όλη την χρονιά παλεύουν για την παραμονή στην κατηγορία όπως είναι ο Ηλυσιακός, η ΑΕΚ και ο Ηρακλής ιδρώσαμε πάρα πολύ ακόμη και μέσα στην έδρα μας σήμερα πιστεύω ότι το παιχνίδι θα είναι ιδιαίτερα εύκολο. Και αυτό γιατί ο Ίκαρος είναι από τις ελάχιστες  ομάδες του πρωταθλήματος που την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου δεν διεκδικεί κανέναν στόχο και η νίκη δεν θα έχει την παραμικρή ουσία. Ελπίζω βέβαια όλο αυτό το λογικό συμπέρασμα να μην έχει περάσει και στους παίκτες μας και δούμε ανάλογη παρουσία με αυτήν κόντρα στην ΑΕΚ. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βασικός στόχος πέρα από την νίκη είναι η διάρκεια στο παιχνίδι. Άλλωστε όπως την προηγούμενη αγωνιστική κόντρα στον Πανιώνιο έτσι και σε όλη την διάρκεια της χρονιάς αυτά τα τεράστια σκαμπανεβάσματα στην διάρκεια του αγώνα μας έχουν στερήσει πολλές νίκες και κατά συνέπεια την 3η θέση αλλά και την διάκριση στην Ευρώπη. Και ενώ με τη έλευση του Σούμποτιτς αυτό έμοιαζε να αρχίζει να διορθώνεται τα τελευταία 3 παιχνίδια έδειξαν ότι το πρόβλημα παραμένει. Αν και το σημερινό παιχνίδι είναι το τελευταίο της κανονικής διάρκειας κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι εικόνα θα παρουσιάσει ο ΑΡΗΣ μας στα επόμενα καθοριστικά παιχνίδια που ακολουθούν. Με την αναμενόμενη ενίσχυση κάτω από το καλάθι με έναν Αμερικάνο και έναν κοινοτικό λογικά η ομάδα μας θα παρουσιαστεί πολύ πιο δυνατή.  Τώρα εάν θα προλάβουν να προσαρμοστούν και να δέσουν με την υπόλοιπη ομάδα είναι κάτι που ούτε ο ίδιος ο προπονητής μας μπορεί να το απαντήσει με σιγουριά. Φυσικά όλα αυτά περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Τα τελευταία χρόνια έχουμε μάθει να πορευόμαστε με αυτές τις αντιξοότητες και έτσι θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Για αυτό αφήστε τις δικαιολογίες στην άκρη και ελάτε στις 17.00 στο Παλέ, στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

Τέλος και ο Τόμας…

Πραγματικά εάν κάτσει κάποιος και δει συνολικά όλα τα απρόοπτα  που προκύπτουν στον μπασκετικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια μάλλον θα απορήσει αλλά και θα καταλάβει γιατί η 3η θέση που θα έπρεπε να είναι το αυτονόητο έχει καταντήσει ένας ορατός στόχος που για να τον πετύχουμε όμως θα πρέπει να ματώσουμε. Στα πολλά επεισόδια με πωλήσεις παικτών, κατά συρροήν αντικαταστάσεις κοινοτικών και ξένων παικτών, αλλαγές στην θέση του προπονητή, παικτών, προπονητών, παραγόντων αλλά και οπαδών  που εγκαταλείπουν την ομάδα κτλπ κτλπ ήρθε άλλο ένα επεισόδιο να δώσει συνέχεια στο «σήριαλ» του ΑΡΗ μας με τον Τόμας πάντα σύμφωνα με τα ρεπορτάζ να έχει έντονη λογομαχία με τον προπονητή του Λευτέρη Σούμποτιτς και ο δεύτερος να ζητάει την άμεση απομάκρυνση του κάτι που έγινε κατευθείαν δεκτό από την διοίκηση παρά την συγνώμη του Αμερικανού. Και όλα αυτά μόλις μια αγωνιστική πριν από τα πλέιοφς και ενώ ο Τόμας από παιχνίδι σε παιχνίδι έδειχνε να βελτιώνεται και να αρχίζει να προσφέρει αυτά που πραγματικά μπορεί στην ομάδα μας. Ειλικρινά δεν ξέρω που μπορεί να οδηγήσει αυτή η κατάσταση και πόσο γρήγορα μπορούμε να βρούμε τον αντικαταστάτη αλλά και τον κοινοτικό ψηλό ώστε και οι 2 να προσαρμοστούν εγκαίρως για να παρουσιαστούμε πανέτοιμοι στα πλέιοφς. Γιατί ωραία τα λέμε και τα σχεδιάζουμε ότι θα αναμετρηθούμε με τον μπάογκ για την 3η θέση αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει και η πρώτη φάση των πλέιοφς όπου με αντίπαλο το Μαρούσι ή τον Κολοσσό τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο. Πάντως αίσθηση μου είναι ότι αυτή η ιστορία με τον Τόμας δεν έχει να κάνει 100% με το πειθαρχικό του παράπτωμα αλλά και με την προοπτική ότι τώρα που λήγουν κάποια άλλα πρωταθλήματα ίσως να μπορέσουμε να βρούμε κάποιον καλύτερο παίκτη σε εξαιρετική τιμή. Δυστυχώς κάποια στιγμή θα πρέπει να τα συνηθίσουμε και αυτά παρόλο που στον ΑΡΗ μας υπήρχαν άλλα «ήθη και έθιμα»… Τόσα που έχουμε υπομείνει τα τελευταία χρόνια αυτό θα μας χαλάσει? Όλοι Παλέ χωρίς δικαιολογίες!

Ξάνθη – ΑΡΗΣ 1-2 | Θρίαμβος στα Πηγάδια! Παρωδία στον Βόλο…

Κάτι τέτοιες στιγμές όπου όλα έχουν τελειώσει και το μόνο που σου μένει είναι να αναλογιστείς τα λάθη σου και τους λόγους που σε οδήγησαν σε μια μέτρια χρονιά. Κάτι τέτοιες στιγμές όμως που για να εκτιμήσεις το αποτέλεσμα και την τελική σου θέση σε αυτό το πρωτάθλημα που συμμετέχουμε αναγκαστικά κοιτάς τριγύρω τότε μπορείς να δεις πιο καθαρά από κάθε άλλη στιγμή γιατί στον ΑΡΗ μας ισχύει στο απόλυτο το «ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ»  και γιατί κάθε Αρειανός πρέπει να αισθάνεται υπερήφανος και να περπατάει πάντα με το κεφάλι ψηλά! Με αφορμή όλα αυτά που είχαν διαφανεί με τον ορισμό των συγκεκριμένων διαιτητών στα 3 καθοριστικά παιχνίδια(Ξάνθη, Βόλο και Τούμπα), την Μπεοκρατορία όπως φάνηκε από την στήριξη που είχε από την πλειοψηφία των ομάδων της σουπερλίγκας αλλά και τις λεπτομερείς αναφορές του Super 3 στο μαγείρεμα της τελευταίας αγωνιστικής ήμασταν λίγο πολύ υποψιασμένοι για το τι πιθανόν να συναντούσαμε. Έτσι λοιπόν και έγινε αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά για να δούμε αναλυτικά ένα ένα τα παιχνίδια και το τι ακριβώς έγινε. Στο γήπεδον της Τούμπας το Χ αρκούσε στον συμπολίτη για να διασφαλίσει την παρουσία του στα πλέιοφς παρόλα αυτά είχαν μπει οι ασφαλιστικές δικλείδες με τον Παμπορίδη διαιτητή αλλά και με τον προπονητή της Κέρκυρας(που μαζί με τον μπαογκ και τα υπόλοιπα τσιράκια ψήφισαν υπέρ του Μπέου όπως είχαν ψηφίσει και υπέρ του Μαρινάκη) Μπάντοβιτς να αφήνει έξω σχεδόν όλα τα μεγάλα όπλα μιας και η ομάδα του ήταν εντελώς αδιάφορο. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει στην Ξάνθη και για αυτό είδαμε τους αντιπάλους μας με κανονική σύνθεση να παλεύουν με όλες τις δυνάμεις τους μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή για να κόψουν βαθμούς από τον ΑΡΗ μας. Και για να μην παρεξηγηθώ ούτε θέλω και ούτε περιμένω από κανέναν αντίπαλο να  ανοίξει τα πόδια για να περάσουμε χωρίς να ιδρώσουμε αλλά επειδή κάτι τέτοιο δεν συνηθίζεται στην Ελλάδα όταν συμβαίνει θα πρέπει να το αναφέρουμε. Στο τρίτο και πιο καθοριστικό παιχνίδι η ομάδα του Μπέου με μπροστάρη τον Μάνταλο έγραψε την δική της ιστορία με μια νίκη απέναντι στον Παναθηναϊκό τόσο ξεχωριστή που πιθανόν παρόμοια να μην έχει υποστεί ποτέ ξανά στο παρελθόν η ομάδα της Αθήνας. 2 πέναλτι και 2 κόκκινες κάρτες είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί να σφυρίζονται σε ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό και όμως ο Μάνταλος δικαίωσε όσους τον επέλεξαν για αυτό το σημαντικό παιχνίδι και έκλεψε την παράσταση. Αν και θα έβγαλε πολύ άγχος όταν ο Τζόρβας απέκρουσε το δεύτερο πέναλτι με το σκορ στο 2-2 αλλά τελικά η αποστολή εκτελέσθηκε επιτυχώς. Χαρακτηριστικό του άγχους του Μάνταλου για να μην αλλάξει το τελικό αποτέλεσμα ήταν οι καθυστερήσεις του συγκεκριμένου αγώνα όπου ενώ έχουν μπει όλοι μέσα και δεν λένε να βγουν, οι μπάλες πέφτουν η μια μετά την άλλη και οι παίκτες του Ολυμπιακού Βόλου τραυματίζονται από ρεύματα αέρος και ξαπλώνουν στο έδαφος αυτός αηδιασμένος από τα τις εξόφθαλμες μεθόδους των γηπεδούχων για να φάνε τον χρόνο πηγαίνει να κάνει συστάσεις στους ανθρώπους του Ολυμπιακού Βόλου και αφού έχει φάει και αυτός με τις παρατηρήσεις του περίπου 1 με 2 λεπτά πηγαίνει και σφυρίζει το παιχνίδι κανονικά  με την λήξη των καθυστερήσεων. Ούτε 1 λεπτό παραπάνω για τα μάτια του κόσμου… Σίγουρα υπάρχει μια πίκρα που δεν θα μπορούμε να είμαστε στα πλέιοφς και στην Ευρώπη την επόμενη χρονιά αλλά αυτό που θα πρέπει να υπερισχύσει σήμερα είναι η υπερηφάνεια όλων μας που παλεύουμε με τις δικές μας δυνάμεις κόντρα σε ένα ολόκληρο σύστημα. Οι παίκτες μας σήμερα κάνανε το καθήκον τους. Μπήκανε από το πρώτο λεπτό αποφασισμένοι, βάλανε την Ξάνθη στην εστία της και αν ήμασταν λίγο πιο τυχεροί σίγουρα θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει και άλλα γκολ. Δίπλα στην ομάδα όπως σε κάθε παιχνίδι που μας δίνεται η ευκαιρία το κίτρινο τσουνάμι, σε τρελούς ρυθμούς, σεληνιασμένοι, ανεπηρέαστοι να χοροπηδάνε πάνω κάτω και να τραγουδάνε για τον Θεο του πολέμου! Αυτοί η τρέλα που βγάλανε σήμερα τα αδέλφια μας στην Ξάνθη θα πρέπει να είναι παράδειγμα προς όλους μας. Δεν υπάρχει χώρος για απογοήτευση παρά μόνο για πίστη και επιμονή για επανέλθουμε ακόμη πιο δυνατοί. Τόσο δυνατοί που να μην μπορούν να μας σταματήσουν. Και ο τρόπος για να δυναμώσουμε είναι ένας και μοναδικός. Να έρθουμε ακόμη πιο κοντά στην ομάδα και με μαζικές εγγραφές στην Λέσχη και αγορά καρτών διαρκείας να συσπειρωθούμε γύρω από τον αγαπημένο μας σύλλογο και να τους δώσουμε για πολλοστή φορά το ίδιο ξεκάθαρο μήνυμα «ΔΕΝ ΞΕΝΕΡΩΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ» ακόμη πιο δυνατό  από τις άλλες φορές. Για εμάς τίποτα δεν τέλειωσε σήμερα για την ομάδα του Βόλου μπορεί να τέλειωσε μια τεράστια προσπάθεια που έκανε φέτος και να δώσει την σειρά της σε μια άλλη προσπάθεια του χρόνου όπως αυτή της παραμονής στην κατηγορία. Άλλωστε το έργο το έχουμε ξαναδεί με ομάδες πυροτεχνήματα που κάνουν τις συμμαχίες τους παίρνουν κάποια πρόσκαιρα δωράκια και μετά καταλήγουν εκεί από όπου προήλθαν… Εμείς και του χρόνου θα είμαστε εκεί. ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!

Πανιώνιος – ΑΡΗΣ 89-80 | Πέταξε την ευκαιρία στα σκουπίδια…

Σε ένα παιχνίδι που για 35 περίπου λεπτά η ομάδα μας έμοιαζε να είναι αγκαλιά με την νίκη ξαφνικά έπαθε για ακόμη μια φορά ένα από τα γνωστά μπλάκ άουτ και  γνώρισε μια πικρή ήττα στην παράταση χάνοντας έτσι την ευκαιρία να κερδίσει. Όταν από τους 12 πόντους διαφορά όπου με σχετική ευκολία είχαμε καταφέρει να διατηρήσουμε για ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα ξαφνικά δεν μπορούσαμε να βάλουμε καλάθι με τίποτα και όταν το ένα λάθος διαδεχόταν το άλλο σε άμυνα και επίθεση τότε ήταν φανερό ότι εάν το παιχνίδι πήγαινε στην παράταση δύσκολα θα το κερδίζαμε όπως και έγινε. Τώρα γιατί δεν μπόρεσε η ομάδα να αντιδράσει στο ξέσπασμα του Πανιωνίου όπως είχε κάνει μέσα στο Μαρούσι είναι κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει παίκτες και προπονητή για την συνέχεια γιατί τέτοιου είδους ήττες σε «δικά μας» παιχνίδια εκτός από το βαθμολογικό κόστος πληγώνουν το γόητρο όλων μας.  Τεράστια ευθύνη για την σημερινή ήττα έχει ο Λευτέρης Σούμποτιτς με  την λανθασμένη  απόφαση του όπως αποδείχθηκε να μην γίνει φάουλ στην τελευταία επίθεση με αποτέλεσμα ο Άντερσον να βάλει το 3ποντο της απελπισίας με δεύτερη προσπάθεια μιας και στην πρώτη δέχθηκε την «τάπα» από τον Μπάβτσιτς. Σκόρπισε απογοήτευση αυτή η ήττα κυρίως με τον τρόπο που ήρθε όπως και η ανόητη αντίδραση στην τελευταία άμυνα της κανονικής διάρκειας του αγώνα όταν στον πάγκο έχεις έναν τόσο έμπειρο προπονητή σαν τον Σούμποτιτς που με τον ερχομό του μας έδωσε την ευκαιρία να ελπίζουμε για κάτι καλό φέτος παρά το τραγικό μας ξεκίνημα. Επειδή όμως σήμερα δεν τελείωσε τίποτα και όλα θα κριθούν στα πλέιοφς που ξεκινάνε πολύ σύντομα αυτό που έχει τεράστια σημασία είναι προπονητής και παίκτες να κάτσουν να δουλέψουν πάνω στα λάθη τους και να παρουσιαστούν σαφώς πιο έτοιμοι στα καθοριστικά παιχνίδια που θα ακολουθήσουν.  Χατζηβρέττας, Χαραλαμπίδης, Μπράουν και Τόμας ήταν οι κορυφαίοι για την ομάδα μας αλλά οι προσπάθειες τους δεν ήταν αρκετές για να μας οδηγήσουν στην νίκη. Μπάβτσιτς και Γουίντερς ενώ είχαν ξεκινήσει πολύ καλά(ιδίως ο πρώτος) για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν καθόλου την ομάδα μας. Ούτε και σήμερα μπόρεσε να αγωνισθεί ο Βεργίνης όπου ιδίως σε κάτι τέτοια παιχνίδια η παρουσία του θα είναι πολύ χρήσιμη μιας και υπάρχουν στιγμές που η ομάδα χρειάζεται ηρεμία και καθαρό μυαλό που τα πόιντ γκαρντ που έχουμε δυστυχώς την χάνουν και ίσως όλα να ξεκινάνε από εκεί. Εικόνα όπως είναι γνωστό δεν είχαμε μιας και το παιχνίδι δεν είχε τηλεοπτική μετάδοση έτσι μόνο την απορία μας θα εκφράσουμε σχετικά με την μεγάλη διαφορά στις ελεύθερες βολές σε ένα παιχνίδι όπου ο αντίπαλος πάλευε να μειώσει την διαφορά αλλά και για κάποιες καθοριστικές αποφάσεις στο τέλος της κανονικής διάρκειας του αγώνα. Δεν Θα μπορέσει τελικά η ομάδα μας σε πρώτη φάση να κατακτήσει την 3η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος αλλά θα έχει την ευκαιρία να πετύχει τους στόχους της μέσα από τα πλέιοφς. Το ποιος θα είναι αντίπαλος μας θα το δούμε όταν θα έρθει η  ώρα. Αυτό όμως που μετράει τώρα είναι η ομάδα να μην χάσει την αυτοπεποίθηση της από το σημερινό άτυχο αποτέλεσμα, να συνεχίσουν προπονητής και παίκτες να δουλεύουν και να μπουν αποφασισμένοι στα πλέιοφς για να τα δώσουν όλα! Εκεί θα γίνει η μάχη, εκεί θα πρέπει να βγούμε νικητές πάση θυσία!

Αρέσει σε %d bloggers: