Τελικά παίρνει άδεια η ΠΑΕ ΑΡΗΣ…

Τελικά όπως όλα δείχνουν ή όπως πλέον μεταφέρουν όλα τα «έγκυρα» ΜΜΕ ο ΑΡΗΣ αναμένεται να μην αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα με την αδειοδότηση και θα λάβει συμμετοχή κανονικά τόσο στο επόμενο πρωτάθλημα όσο και στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις(εφόσον φυσικά μπούμε στα πλέιοφς). Για ακόμη μια φορά φάνηκε περίτρανα ότι ο ΑΡΗΣ και ο ανεξάρτητος τρόπος λειτουργίας της ομάδος ενοχλεί πολύ και για αυτό σπεύδουν κάθε φορά τα γνωστά παπαγαλάκια του συστήματος να εμφανίσουν από το πουθενά προβλήματα στον σύλλογο μας ανάλογα με αυτά που έχουν άλλα σωματεία πολύ πιο διαφορετικά από το δικό μας. Τι? Πήγες και έκανες ΛΕΣΧΗ Αρειανέ και νομίζεις ότι είσαι ωραίος και ανεξάρτητος? Μπα δεν νομίζω… για δες και εσύ τα ίδια προβλήματα έχεις με τους άλλους(ΑΕΚ, μπαογκ, Ηρακλή, ΟΦΗ)… Μάλλον κάτι πάει στραβά εκεί πέρα… Για «ξύπνα» λιγάκι και ψάξου σαν τους άλλους μήπως και πρέπει να τα γκρεμίσεις όλα και να βρεις κανέναν μεγάλο και σίγουρο από τα παλιά ή κανέναν ιδιοκτήτη «πλυντηρίου» που να είναι αρεστός στους «μεγάλους». Με λίγα λόγια ο συγκεκριμένος μηχανισμός παίρνει το γνωστό «όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά» και το φέρνει στα μέτρα μετατρέποντας το σε «εάν υπάρχει καπνός μπορεί να ανάψει και καμιά φωτιά». Φυσικά ο ΑΡΗΣ πλέον έχει την δική του φωνή και δεν περιμένει από εκδότες και ραδιοφωνατζήδες  με άλλες σωματειακές προτιμήσεις να τον «υπερασπιστούν» κάνοντας αληθινό ρεπορτάζ και λέγοντας ακριβώς τα πράγματα με το όνομα τους.  Γιατί αν κάποιος δημοσιογράφος ήθελε να κάνει σωστά την δουλειά του θα μπορούσε πολύ εύκολα να διαπιστώσει ότι η περίπτωση του ΑΡΗ είχε να κάνει κυρίως με την ΑΜΚ(αύξηση μετοχικού κεφαλαίου) ένα θέμα καθαρά διαδικαστικό το οποίο τακτοποιήθηκε με την συμμετοχή του απλού οπαδού μέσο της Λέσχης, του Α.Σ., της ΑΡΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ. Βέβαια εάν έπρεπε να κάτσουν να ασχοληθούν σοβαρά με το θέμα θα έπρεπε μετά να κάτσουν να εξηγήσουν στον κόσμο για παράδειγμα για ποιους λόγους ο ΑΡΗΣ κάνει ΑΜΚ 2.000.000 την ίδια στιγμή που στον μπαογκ αγγίζει σχεδόν στα 20.000.000. Ή για παράδειγμα να εξηγήσουν την άμεση ανάγκη για ρευστό στην ΑΕΚ και τις ανοιχτές τρύπες που υπάρχουν σε όλα τα σωματεία και από ποιους δημιουργήθηκαν. Φυσικά αυτό θα αποτελούσε ένα ορθό ρεπορτάζ με έρευνα και στοιχεία και όπως όλοι γνωρίζουμε η δημοσιογραφία δεν δουλεύει με αυτόν τον τρόπο στην Ελλάδα. Το στενάχωρο στην όλη ιστορία δεν είναι ότι ο ΑΡΗΣ για ακόμη μια φορά βρέθηκε στο στόχαστρο των ΜΜΕ και μπλέχτηκε σε μια υπόθεση γεμάτο «μαύρες τρύπες»  χωρίς αιτία αλλά ότι άνθρωποι σε θεσμικές θέσεις όπως ο κ.Μπιτσαξής φρόντισε να μας ανακατέψει… Σίγουρα αυτές οι τακτικές δεν είναι ίδιες με αυτές που εφαρμόζονται στο κασσέτα gate ή από τον «θαμνάκια» πιθανόν όμως να ανήκουν στους ίδιους εμπνευστές και να έχουν τον ίδιο σκοπό. Είναι φανερό άλλωστε ότι η «παράγκα» δεν φοβάται την δικαιοσύνη και τις αρχές μιας και είναι υποχείρια της. Αυτό όμως που πραγματικά φοβάται είναι υγιείς και ανεξάρτητες ομάδες σαν τον ΑΡΗ. Φαντάζεστε προβληματικά σωματεία σαν την ΑΕΚ, τον μπαογκ, τον Ηρακλή που δεν διαθέτουν τους μεγαλοπαράγοντες να χώνουν τα εκατομμύρια αλλά διαθέτουν κόσμο από πίσω τους να αποφασίσουν να ακολουθήσουν το μοντέλο της Λέσχης και κατά συνέπεια να ανεξαρτητοποιηθούν και να κινηθούν πάνω σε υγιείς βάσεις? Μετά πως θα γίνονται τα «πλυντήρια» των κυβερνήσεων? Πώς θα αναγκάζονται να ξεπουλάνε περιουσιακά τους στοιχεία για ψίχουλα? Πώς θα μπορούν να τάζουν «σημαντικές θέσεις εργασίας» σε διαιτητές και παρατρεχάμενους? Πως θα είναι σίγουροι για την έκβαση κάποιων αγώνων? Πως θα συντηρούνται κάποια μίση που οδηγούν στην βία που είναι το άλλοθι για τα προβλήματα στον Ελληνικό αθλητισμό? Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που τρομάζουν την «παράγκα» και για αυτό σε πολλές περιπτώσεις ο ΑΡΗΣ μας γίνεται στόχος. Είτε μιλάμε για «ύποπτα» δημοσιεύματα, είτε μιλάμε για παράλογες αποφάσεις της αθλητικής δικαιοσύνης, είτε απλά για τα συνηθισμένα διαιτητικά σφαλτσοσφυρίγματα… Μοναδική μας άμυνα σε αυτούς τους μηχανισμούς είναι η συσπείρωση γύρω από την αγαπημένη μας ομάδα. Για αυτό αγαπητέ συνΑρειανέ γράψου στην Λέσχη, πάρε διαρκείας  και δήλωσε βροντερό παρών δίπλα στον Θεό του πολέμου. Εμείς είμαστε ο ΑΡΗΣ, εμάς φοβούνται!

Ηρακλής – ΑΡΗΣ 70-86 | Game over… σε 10 χρόνια πάλι!

Αν και η ομάδα μας αγωνίστηκε  χωρίς τους Γουίντερς και Χατζηβρέττα αλλά και με τους Μπαβτσιτς, Ταπούτο και Κουμπούρα να αγωνίζονται με πρόβλημα τραυματισμού αποδίδοντας κατά διαστήματα καλό μπάσκετ κατάφερε και πήρε μια πολύτιμη νίκη που την χρειαζόμασταν πάση θυσία. Χάρη στον επιθετικό οίστρο των Μπάβτσιτς και Χαραλαμπίδη που ήταν οι πρωταγωνιστές του αγώνα αλλά και το εξαιρετικό ξεκίνημα του Μπράουν που πέτυχε τους 10 από τους 14 πόντους του πρώτου δεκαλέπτου σε ένα χρονικό σημείο που οι υπόλοιποι παίκτες μάλλον φάνηκαν επηρεασμένοι από την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο Ιβανώφειο. Κάτι στον οποίο είχαν «ποντάρει» οι άνθρωποι του Ηρακλή ευελπιστώντας ότι αυτό  το «παραμύθι» θα διαρκούσε για 40′ και η ομάδα τους θα έφθανε σε μια υπερήφανη νίκη… Βλέπετε τα τελευταία χρόνια το σωματείο και ο κόσμος του Ηρακλή έχουν κάνει τατουάζ  το μότο «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και ότι και αν γίνεται σε έναν εντός έδρας αγώνα του Ηρακλή πραγματικά δεν προκαλεί εντύπωση. Όπως ήταν αναμενόμενο το παιχνίδι από πολύ νωρίς κύλησε όπως το ήθελαν οι άνθρωποι του Ηρακλή αλλά επειδή και αυτοί στους οποίους απευθυνόντουσαν τις τελευταίες ημέρες με εμπρηστικές δηλώσεις και ανακοινώσεις  έχουν ίδια μυαλά με τους ηθικούς αυτουργούς μόλις 7 αγωνιστικά λεπτά χρειάστηκαν να περάσουν ώστε το παιχνίδι να τιναχθεί στον αέρα. Καπνογόνα, κροτίδες, καρέκλες, ξύλο με τα ματ,  σωρεία αντικειμένων και πυροσβεστήρες στον αγωνιστικό χώρο ήταν μερικά από αυτά που οδήγησαν στην διακοπή του αγώνα για περίπου 45′ μέχρι να εκκενωθεί το γήπεδο και να συνεχιστεί ο αγώνας υπό φυσιολογικές συνθήκες. Με το που ξεκίνησε το παιχνίδι όλα πήραν τον δρόμο τους και ο ΑΡΗΣ έφθασε στην ευκολότερη νίκη της χρονιάς απέναντι σε μια κακή ομάδα που δίκαια όπως όλα δείχνουν θα επιστρέψει στον φυσικό της χώρο που δεν είναι άλλος από αυτόν της Α2. Και όπως είναι φυσιολογικό θα πρέπει να περάσουν αρκετά χρόνια ώστε να ξαναβρεί ο Ηρακλής τον δρόμο για την Α1 αφού πρώτα θα πρέπει να βρει ικανούς παράγοντες που θα ενδιαφέρονται για το καλό της ομάδος τους και όχι δημοσιοσχεσίστες και λαϊκιστές σαν και αυτούς που έχει σήμερα. Ειλικρινά αναρωτιέμαι εάν υπήρχε έστω και ένα Ηρακληδέας που δεν περίμενε να γίνουν όλα αυτά που έγιναν σήμερα. Και πως να μην γίνουν άλλωστε μιας και η ΚΑΕ Ηρακλής φρόντισε να απαριθμήσει τους λόγους σύμφωνα με τα μυαλά τους για τους οποίους οι φίλοι του Ηρακλή θα έπρεπε να έρθουν σήμερα στο γήπεδο και να τα κάνουν όλα μπουρδέλο. Από πότε όμως μια δικαστική διαμάχη ή διάφορες άλλες εξωαγωνιστικές διαφορές αποτελούν δικαιολογία για την πρόκληση βίας. Βέβαια εδώ θα πρέπει να δώσουμε και ένα ελαφρυντικό στους ανθρώπους του Ηρακλή μιας και σε άλλα γήπεδα μπάσκετ φέτος είδαμε φωτοβολίδες και κάθε λογής αντικείμενα να πέφτουν σαν βροχή, είδαμε αγώνες να ξεκινάνε μετά από 3 ώρες, είδαμε να τιμωρούνται διαιτητές, παρατηρητές και γραμματεία, είδαμε διαιτητές να ματώνουν αλλά κανένα παιχνίδι να μην διακόπτετε και οι ομάδες να τιμωρούνται με αστείες ποινές. Μάλιστα χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα στο κλειστό της Πυλαίας όπου σε κεκλεισμένων των θυρών παιχνίδι υπήρχε κόσμος τιμωρήθηκαν οι πάντες(διαιτητές, παρατηρητές, γραμματεία) και ο μόνος που επωφελήθηκε ήταν ο μπάογκ που κέρδισε το παιχνίδι… Κάτι ανάλογο μάλλον περίμεναν και εκεί στον Ηρακλή αλλά αντί για αυτό φάγανε μόνο τα μούτρα τους… Πλέον με το πανηγύρι του φετινού Ηρακλή να έχει φτάσει στο φινάλε του σιγά σιγά θα πρέπει οι υπεύθυνοι για αυτήν την κατάσταση αντί να βγάζουν το κόμπλεξ τους για τον ΑΡΗ να αρχίσουν να βρουν τον τρόπο με τον οποίο θα δικαιολογηθούν στους ομοϊδεάτες τους. Όσο για εμάς θα πρέπει αυτή η νίκη να μας δώσει την δύναμη και την αυτοπεποίθηση ώστε να συνεχίσουμε πιο δυνατά και εκμεταλλευόμενοι κάθε στραβοπάτημα από τους ανταγωνιστές μας να σκαρφαλώσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε στην τελική κατάταξη.  Πάντως ότι και αν γίνει εάν καταφέρουμε να τερματίσουμε στην πρώτη 6αδα τότε θεωρώ σίγουρο ότι η ομάδα μας θα μπορέσει να φέρει τα πάνω κάτω στα πλέιοφς. Ο Μπάβτσιτς δείχνει πολύ πιο ουσιαστικός από τον Μπορόβνιακ, ο Τόμας έχει αποφασίσει να μείνει, ο Γουίντερς παρά τον τραυματισμό του κάθε μέρα που περνάει προσαρμόζεται και καλύτερα και σύντομα και ο Βεργίνης θα επιστρέψει. Λίγο τύχη στα υπόλοιπα παιχνίδια ώστε να έρθουν ευνοϊκά αποτελέσματα και όλα μπορούν να γίνουν!

Όσο για του Ηρακληδείς…Game over… αντίο αντίο… και σε 10 χρόνια τα λέμε πάλι!

Τελευταίο χαρτί απέναντι στον προκλητικό Ηρακλή

Δυστυχώς η μιζέρια που επικρατεί στην αθλητική Θεσσαλονίκη τελειωμό δεν έχει και αντί να δούμε κάποια στιγμή να γίνονται κάποια δειλά βήματα αλλαγής νοοτροπίας τα πράγματα μόνο χειροτερεύουν. Από την μία έχουμε τους «πρωτοπόρους» που δεν δίνουν εισιτήρια, που δεν βλέπουν από συγκεκριμένες θύρες, που θεωρούν τους τραμπουκισμούς μέρος του αγωνιστικού πλάνου της ομάδος και από πίσω ακολουθεί και η «ουρά» τους όπου ακολουθεί πιστά όλες τις απαράδεκτες κινήσεις των «πρωτοπόρων»… Κάπως έτσι μόνο μπορώ να σχολιάσω την όλη στάση των ανθρώπων του Ηρακλή που προσπαθούν με κάθε τρόπο να δυναμιτίσουν την ατμόσφαιρα, να μαζέψουν κόσμο στο γήπεδο και να δημιουργήσουν συνθήκες τρομοκρατίας σε ένα παιχνίδι πολύ σημαντικό και για τις 2 ομάδες. Μόνο ανακοίνωση «πολεμικού σχεδίου» δεν έχουν κάνει οι άνθρωποι του Ηρακλή και τα έκτροπα στον αγώνα του Ιβανοφείου είναι κάτι παραπάνω από σίγουρα. Αν και την τακτική του επίσημου Ηρακλή και των φιλάθλων του τα τελευταία χρόνια την χαρακτήρισα λίγο παραπάνω ως πιστή αντιγραφή του άλλου συμπολίτη στην συγκεκριμένη περίπτωση οι διοικούντες(ναι υπάρχουν και τέτοιοι στον Ηρακλή) της ΚΑΕ Ηρακλής προχώρησε σε πρωτόγνωρη κίνηση ζητώντας από την αστυνομική διεύθυνση να μην δοθούν προσκλήσεις όπως υποχρεούνται όλες οι ομάδες σε όλα τα αθλήματα στην φιλοξενούμενη ομάδα για τον φόβο των επεισοδίων, κάνοντας μάλιστα και εκτενή αναφορά στους λόγους(σύμφωνα πάντα με τα μυαλά τους) που δεν πρέπει να έρθει η διοίκηση του ΑΡΗ στο Ιβανώφειο έτσι ώστε ο κάθε οπαδός του Ηρακλή που θα βρεθεί στο γήπεδο να έχει και μερικές αφορμές παραπάνω για να παρεκτραπεί. Πραγματικά είναι λυπηρό πως κάποιοι άνθρωποι που από καθαρά συγκυρίες βρίσκονται στο τιμόνι μιας ομάδος με την ιστορία του Ηρακλή και στον βωμό της βαθμοθηρίας και στο οπαδιλίκι που θέλουν να πουλήσουν στους ομοϊδεάτες τους δεν τους νοιάζει τίποτα. Αδιαφορούν εάν θα τραυματιστεί κάποιος αντίπαλος σοβαρά, αδιαφορούν εάν θα παρασύρουν κάποιον αφελή οπαδό τους και καταλήξει πίσω από τα κάγκελα, αδιαφορούν εάν το αποτέλεσμα της όλης αυτής κατάστασης κάνει τεράστιο κακό στον σύλλογο τους. Και πως να μην αδιαφορούν αφού και οι ίδιοι ξέρουν ότι είναι περαστικοί και με το που βουλιάξει το καράβι αυτή θα είναι ήδη μακριά…

Σε όλη αυτήν την μίζερη κατάσταση έρχεται η ομάδα μας με ανανεωμένο προφίλ μετά την προσθήκη του Μπατβιτς αλλά και με τον Τόμας να έχει πεισθεί να μείνει και  να πολεμήσει μέχρι το τέλος να θέλει πάση θυσία την νίκη ώστε να ξεκινήσει το ντεμαράζ νικών στις τελευταίες αγωνιστικές που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω και να «σώσουμε» μια χρονιά που δείχνει χαμένη. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε πολύ το παιχνίδι μιας και ο Ηρακλής είναι με το ένα πόδι στην Α2 και για αυτό υπάρχει ξεκάθαρος λόγος. Ο λόγος φυσικά είναι ότι μιλάμε για μια κακή ομάδα, ένα συνονθύλευμα παικτών χωρίς αρχή και τέλος που ευελπιστεί σε κάποιο μικρό θαύμα για να πάρει την νίκη. Βέβαια αυτό το θαύμα σε μερικά παιχνίδια όπως με τον Κολοσσό και την Καβάλα έγινε αλλά δεν νομίζω ότι είναι αρκετά για να μας φοβίσουν. Άλλωστε όπως πολλές φορές έχουμε επισημάνει η έλευση του Λευτέρη Σούμποτιτς στον πάγκο της ομάδος έχει βελτιώσει αισθητά την εικόνα του ΑΡΗ μας και από παιχνίδι σε παιχνίδι δείχνουμε ολοένα και καλύτεροι.

Δυστυχώς σε αυτό το καθοριστικό παιχνίδι δεν θα υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση, κάτι που βολεύει απόλυτα τις προθέσεις των αντιπάλων μας αλλά παρόλα αυτά όλοι θα είμαστε κολλημένοι στο ράδιο για να ακούσουμε την εξέλιξη του αγώνα. Εκτός βέβαια εάν για λόγους ασφαλείας η ΚΑΕ Ηρακλής ζητήσει και face control στους εκπροσώπους του τύπου ανάλογα με τις συλλογικές τους προτιμήσεις. Τέλος θα ήθελα να υπενθυμίσω σε φίλους και εχθρούς ότι το όλο σκηνικό που προετοιμάζεται τις τελευταίες ημέρες μου φέρνει στο μυαλό μια πρόσφατη δήλωση ενός αθλητή με πολλές φιλοδοξίες και όνειρα που για να τα πετύχει είχε ζητήσει και την βοήθεια των οπαδών της ομάδας του ζητώντας χαρακτηριστικά για το καθοριστικό παιχνίδι που περιμένανε πως και πως να το κάνουν οι οπαδοί τους το γήπεδο μπουρδέλο… Κάτι που τελικά έγινε αλλά όχι όπως ακριβώς θα το φανταζόταν ο ίδιος όταν προέτρεψε τους οπαδούς της ομάδος του για κάτι τέτοιο… Βρε λέτε να δούμε και σε αυτό αντιγραφή?

Άιντε ρε Αρειανάρα στείλε τους πίσω από εκεί που ήρθαν!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΜΟΥ!

Υπερηφάνεια, τιμή, ιδέα, όραμα, ελπίδα, δύναμη, πάθος, αξιοπρέπεια,  τόλμη, ήθος, πίστη, επιμονή, ομόνοια, αποφασιστικότητα, τρέλα, αγάπη, αρρώστια, ανεξαρτησία είναι οι λέξεις που από τις 25 Μαρτίου του 1914 συνοδεύουν αυτήν την ομάδα που λατρεύουμε και χαρακτηρίζουν γενιές και γενιές Αρειανών! Παρόλα αυτά είναι πολύ δύσκολο να περιγράψει κάνεις με λέξεις πόσο  ομορφαίνει την ζωή όλων εμάς που ζούμε, αναπνέουμε και κινούμαστε γύρω από τον ΑΡΗ. Μοναδική εμπειρία όπου όλοι αυτοί που δεν ανήκουν στην τεράστια οικογένεια του ΑΡΗ δυσκολεύονται να την κατανοήσουν. Για εμάς όμως είναι τύχη, είναι κληρονομιά, είναι ευλογία!

Χρόνια πολλά, αγάπη μου γλυκεία! Και στα εκατό θα είμαι πάλι εδώ να στο τραγουδώ!

Επιλεκτικοί υπερμαχητές της περηφάνιας του Αυτοκράτορα…

Με λύπη σήμερα ανακάλυψη ότι για κάποιους συνΑρειανούς υπάρχει επέτειος του αγώνα με τον Πειραϊκό όπου σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η ομάδα τρυπήθηκε(πιθανώς από τον νυν προπονητή της ομάδος Λευτέρη Σούμποτιτς) και έχασε την  ευκαιρία να μπει στην Ευρωλίγκα  όπου εκείνη την εποχή είχε ιδιαίτερη σημασία και πιθανόν να άλλαζε σημαντικά την μετέπειτα πορεία μας.  Mια ημέρα που αντί να την ξεχάσουμε(ή καλύτερα να την κρατήσουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας) ξαφνικά την κάνουμε σημαία σε μια προσπάθεια να «περάσει το δικό μας» και να αποδείξουμε την ανωτερότητα μας σε σχέση με τους ομοϊδεάτες μας? με οπαδούς άλλων ομάδων? Δυστυχώς όπως πολλοί από εμάς περιμέναμε ο Super 3 σιγά σιγά αρχίζει να αφήνει την παθητική και 100% σωστή στάση με την εξαγγελία της αποχής από τα μπασκετικά δρώμενα και αρχίζει να περνάει στην αντεπίθεση. Βλέπετε  η αποχή του συνδέσμου όχι μόνο έχει περάσει απαρατήρητη (όπως σχεδόν όλα όσα έχουν να κάνουν  με το μπασκετικό ΑΡΗ) αλλά αντιθέτως η εμφανής βελτιωμένη εικόνα της ομάδος με τον Σούμποτιτς στον πάγκο αρχίζει και τραβάει δειλά δειλά το ενδιαφέρον του κόσμου. Και όλα αυτά την στιγμή που δεν έχουν έρθει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Φανταστείτε λοιπόν εάν ο Σλοβένος είχε και την τύχη μαζί του και κάποια από τα τελευταία παιχνίδι που κρίθηκαν στις λεπτομέρειες όπως αυτό με τον Παναθηναϊκό ήταν νικηφόρα τότε σίγουρα θα μιλούσαμε για επιστροφή του κόσμου στο Παλέ και αυτό δυστυχώς σε κάποιους πιθανόν να μην άρεσε και θα έδινε το δικαίωμα να τους αμφισβητήσουν.  Το κακό στην όλη ιστορία που δίνει και τροφή για πολλές υποθέσεις και σενάρια στον κάθε καχύποπτο(όπως είμαι εγώ την δεδομένη στιγμή) είναι ότι η «επίθεση» δεν έχει απλά στόχο στον Σούμποτιτς αλλά και τους διοικούντες και πιο συγκεκριμένα αυτούς που τον επέλεξαν γιατί όπως φρόντισαν κάποιοι να το κάνουν γνωστό για να αποφύγουμε τις παρεξηγήσεις ο Γιάννης Δαμιανίδης δεν τον ήθελε αλλά πιέστηκε για να προχωρήσει στην συμφωνία μαζί του… Μάλλον ο Γ.Δαμιανίδης σε αντίθεση με τους υπόλοιπους της διοίκησης (όπως είναι τα μέλη της Σάρισας) ρώτησε εκεί που έπρεπε και όπως πάντα συμφώνησε με την «κοινή γραμμή». Άραγε ο Γ.Δαμιανίδης όταν έφερε τον Γιαννούλη στην ομάδα, έναν αθλητή που πρωταγωνίστησε με τις χειρονομίες του προς τον κόσμο του ΑΡΗ σε εκείνα τα πλέιοφς(και όχι μόνο) όπου χάθηκε το παιχνίδι στα χαρτιά λόγο του ντόπινγκ των Μιούρσεπ και Αγγελίδη ρώτησε κανέναν? Ο Super 3 είχε δώσει τότε την έγκριση του για να τον φάω εγώ και πολλοί συνΑρειανοί στην μάπα? ‘Η ακόμη πιο παλιά για αυτούς που τους αρέσουν τα «στημένα» ανάλογα με αυτά με τον Πειραϊκό όταν η ομάδα μας έχασε μέσα στο Παλέ από τον Ιωνικό Ν.Φ(ή αμπελόκηπους) για να σωθεί η ομάδα από την Αθήνα εις βάρος του ΚΑΟΔ ήταν το φταίξιμο μόνο του Κίγκ που είχε πληρώσει το μάρμαρο  ή μήπως και ο Μίνιτς που τον είχε όλο τον αγώνα μέσα παρά τα εμφανέστατα στημένα λάθη του ήταν άμοιρος ευθυνών? Παρόλα αυτά ο Μίνιτς την έβγαλε καθαρή με τις ευλογίες του Γ.Δαμιανίδη που προφανώς ούτε τότε «ρώτησε» τι να κάνει…Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αυτήν την συμπεριφορά. Και δεν μπορώ να δεχθώ ότι κάποιοι άνθρωποι μετά από τόσα χρόνια, μετά από τόσα που έχουμε περάσει, μετά από την απαξίωση που βιώνει καθημερινά τα τελευταία χρόνια ο μπασκετικός ΑΡΗΣ αντί να δουν τα θετικά βήματα σε διοικητικό επίπεδο αλλά και αγωνιστικό(σε σχέση με τα χάλια που είχαμε επι Ντρούκερ) προσπαθούν να διώξουν έναν προπονητή που την δεδομένη στιγμή φαίνεται να κάνει καλό και μια ομάδα παραγόντων που μοιάζει με όαση μέσα στην έρημο του Ελληνικού μπάσκετ. Προφανώς για κάποιους, προπονητές σαν τον Ματσόν και τον Ντρούκερ που πάλευαν να πείσουν τον κόσμο του ΑΡΗ να ξεχάσει τα μεγαλεία των προηγούμενων χρόνων ήταν αρεστοί. Το πιο επικίνδυνο από όλα είναι ότι δείχνουν για λόγους που αυτοί μόνο γνωρίζουν να προτιμάνε και τους έμπιστους διαχειριστές από τους Αρειανούς επενδυτές… Σε αυτήν την περίπτωση ένας κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι πιθανόν μια ομάδα Αρειανών παραγόντων/επενδυτών όπως είναι η Σαρισα όπου χάρη κυρίως σε δικούς τους οικονομικούς πόρους προχωράει ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να δημιουργήσει ένα κακό προηγούμενο και τότε να αρχίζει ο κόσμος να ξυπνάει και να απαιτεί μέσο της Λέσχης αυτοί που θέλουν να αναλάβουν την διοίκηση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ να μην μένουν αποκλειστικά στα διαχειριστικά τους καθήκοντα αλλά να πρέπει να βάλουν και κάνα φράγκο ώστε να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο το μπάτζετ της ομάδος… Τι λέτε? Δεν θα ήταν καλή ιδέα και ποιό εύκολο στο ποδόσφαιρο να αναλάβει μια ομάδα παραγόντων ανάλογη της Σαρισα που εκτός από διοίκηση θα προσφέρει και οικονομικά? Παρά πάντως τα πολλά ερωτηματικά και τους φόβους που γεννάει αυτή η στάση του δυναμικότερου συνδέσμου του ΑΡΗ μας ελπίζω να πρυτανεύσει η λογική, ο Super 3 να μην ξεπεράσει τα όρια της αποχής(αφού δεν υπάρχει διάθεση να την ακυρώσει) και να αφήσει αυτούς που είναι στην διοίκηση του μπασκετικού ΑΡΗ να κάνουν αυτό που σχεδιάζουν απερίσπαστοι. Ή τουλάχιστον να δείξουν την ίδια κριτική διάθεση που δείχνανε και τα προηγούμενα χρόνια όταν χειροκροτούσαν την ομάδα μέσα στο κατάμεστο Παλέ την ώρα που έχανε με 30 πόντους από τον Παναθηναϊκό…

Και επειδή μπορεί κάποιος να πιστεύει ότι η μνήμη μου έχει ασθενήσει ή δεν έχω ζήσει κάποια πράγματα και καταστάσεις από κοντά ώστε να νιώσω την ντροπή που θα έπρεπε εξαιτίας της επιστροφής του Λ.Σούμποτιτς τον παραπέμπω στο ποστ που είχα γράψει όταν επέστρεψε ο Λευτέρης Σούμποτιτς στον ΑΡΗΣ μας.

Πρώτα χάθηκε η υπερηφάνεια του Αρειανού… μετά επέστρεψε ο Σούμποτιτς

 

Σε αναμονή για τις εξελίξεις παραμονής ή αντικατάστασης του Τόμας

Ενώ οι ημέρες που έχει διορία ο ΑΡΗΣ μέχρι να προχωρήσει και στην τελευταία αλλαγή ξένου που έχει απομείνει ο Τόμας παρά την ανοδική του απόδοση συνεχίζει να επιμένει στην απόφαση του να αποχωρήσει. Σύμφωνα μάλιστα με τα όσα ανέφερε σε διοίκηση και προπονητή μέσα στις επόμενες ημέρες θα πρέπει να δώσει την οριστική του απάντηση στην ομάδα από το Ισραήλ που τον έχει προσεγγίσει. Φυσικά ο Τόμας όπως κάθε επαγγελματίας αθλητής που υπογράφει συμβόλαιο και είναι πληρωμένος κανονικά δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει και να αλλάζει τους συλλόγους σαν τα πουκάμισα ανάλογα με τις διαθέσεις του. Βέβαια για πολλούς αθλητές αυτό δεν ισχύει και συνήθως περνάει αυτό που θέλει ο αθλητής γιατί πάνω από όλα μετράει  η διάθεση του παίκτη να προσφέρει. Εδώ όμως υπάρχει μια τεράστια διαφορά μιας και ο Τόμας λόγο ηλικίας δεν τον «παίρνει» να μπει σε μια διαδικασία διαμάχης με μια οργανωμένη ΚΑΕ που τον έχει οικονομικά τακτοποιημένο γιατί το πιο πιθανό είναι να πάρει την απόφαση να σταματήσει το μπάσκετ παρά να λυθεί το  θέμα στις δικαστικές αίθουσες για αυτό μάλιστα και ο ίδιος δεν πιέζει καταστάσεις με την συμπεριφορά του μέσα στο γήπεδο και προσπαθεί μέσα από την επικοινωνία που έχει με την διοίκηση και τον προπονητή να πετύχει αυτό που θέλει. Αντιθέτως στις τελευταίες αγωνιστικές ο Τόμας δείχνει μεταμορφωμένος προς το καλύτερο και ιδίως η προσπάθεια που καταβάλει στην άμυνα δείχνει ότι πρόκειται για εξαιρετικό επαγγελματία σε αντίθεση με τον Τάκερ που προκειμένου να περάσει το δικό του προτίμησε να παίξει με τα νεύρα μας. Από την άλλη ο Λευτέρης Σούμποτιτς φαίνεται να εκτιμάει ιδιαίτερα τον Τόμας και σε καμία περίπτωση δεν θέλει να τον χάσει. Εάν ήμασταν στην αρχή της χρονιάς σίγουρα θα μπορούσε να βρεθεί ένα καλός Αμερικανός σέντερ για να τον αντικαταστήσει αλλά την δεδομένη χρονική στιγμή όπου σχεδόν  όλα τα πρωταθλήματα του κόσμου βαδίζουν προς την κορύφωση τους είναι λιγάκι δύσκολο να βρεις αυτό που θέλεις. Αν και στην αρχή ο Τόμας με είχε απογοητεύσει στα τελευταία παιχνίδια δείχνει να ανεβαίνει διαρκώς και το καλύτερο θα είναι να παραμείνει στο ρόστερ της ομάδος ώστε η ομάδα να βρει επιτέλους τον ρυθμό της ανεπηρέαστη από αλλαγές στους παίκτες. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Μπράουν όπου τα τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του από παιχνίδι σε παιχνίδι έχει αρχίσει και κουράζει. Παρόλα αυτά δύσκολα ο Σούμποτιτς να αποφασίσει να τον αντικαταστήσει και το πιο πιθανό είναι να προσπαθήσει να τον στρώσει… Σε αναμονή λοιπόν για να δούμε τελικά αν θα καταφέρουμε φέτος να δούμε έναν ΑΡΗ με ξεκάθαρο αγωνιστικό πρόσωπο και παίκτες που γνωρίζουν τον ρόλο τους μέσα στην ομάδα ή αυτή η χρονιά θα τελειώσει ακριβώς όπως άρχισε με αλλεπάλληλες αλλαγές στο ρόστερ και με παίκτες που αναζητούν διαρκώς τον καλό τους εαυτό χωρίς επιτυχία…

ΑΡΗΣ – Πανσερραϊκός 3-1 | Φορτσάρει για πλέιοφς!

Με μια εξαιρετική εμφάνιση στο Α’ ημίχρονο η ομάδα μας «καθάρισε» το παιχνίδι παρά το γεγονός ότι μόλις στο 3′ βρέθηκε πίσω στο σκορ και απέδειξε ότι πλέον με τον Σάκη Τσιώλη στον πάγκο έχει βρει τον καλό της εαυτό! Μπορεί ο Πανσερραϊκός να βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε πολλές ανάλογες περιπτώσεις όπως με τον Πανιώνιο, την Ξάνθη και τον Ηρακλή ενώ ήμασταν ξεκάθαρο φαβορί όχι μόνο δεν κερδίσαμε αλλά γνωρίσαμε και οδυνηρή ήττα.  Σήμερα όμως παρά το μουδιασμένο ξεκίνημα με το εξαιρετικό γκολ του Πάρκερ η ομάδα μας έδειξε ότι δεν ήταν διατιθεμένη να «γκελάρει» και εύκολα ή δύσκολα θα κατακτούσαμε τους 3 βαθμούς της νίκης.

Με τους Μπομπαντίγια, Καστίγιο, Κόκε αλλά και τον Νέτο που ανέβαινε από πίσω να συνδυάζονται εξαιρετικά και να απειλούν διαρκώς την αντίπαλη εστία χρειάστηκαν μόλις 45′ για να γυρίσουμε το 0-1 και να πάρουμε και σκορ ασφαλείας. Μάλιστα εάν οι παίκτες μας ήταν πιο αποτελεσματικοί στα σουτ που κάνανε υπό εξαιρετικές προϋποθέσεις θα μπορούσαμε να είχαμε ακόμη μεγαλύτερο σκορ. Αυτό πάντως που έχει σημασία πέρα από τους 3 βαθμούς είναι το διαφορετικό πρόσωπο που έδειξε η ομάδα σήμερα, ένα πρόσωπο πολύ πιο επιθετικό, πιο αποφασισμένο και με πολύ περισσότερη αυτοπεποίθηση. Εκτός από τους Μπομπαντίγια και Καστίγιο όπου μαζί με τον Νέτο ήταν οι κορυφαίοι για την ομάδα μας σήμερα με εξέπληξε και ευχάριστα ο Σέρχιο Κόκε όπου συνδυάστηκε εξαιρετικά με τους προαναφερθέντες, σέρβιρε έτοιμο γκολ στο Καστίγιο και γενικά ήταν μέσα στις φάσεις έχοντας ουσία στις κινήσεις του, βοηθώντας πάρα πολύ στην επιθετική ανάπτυξη της ομάδος μας σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια που χάνεται μέσα στις εμπνεύσεις του. Ίσως τελικά η αγωνιστική άνοδος του Καστίγιο, η επιστροφή του Μπομπαντίγια και η προσαρμογή του Νέτο στα νέα επιθετικά του καθήκοντα να έχουν απελευθερώσει τον Ισπανό και να τον έχουν όλοι οι παραπάνω βοηθήσει να βγάλει το πραγματικό του ταλέντο. Μοναδική απογοήτευση από το σημερινό παιχνίδι η παρουσία του Τόχα όπου συνεχίζει την πτωτική του πορεία και δεν θυμίζει σε τίποτα τον παίκτη στην αρχή της σεζόν όπου είχε εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις του.

Πλέον με αυτήν την νίκη η ομάδα μας έχει αρκετές ελπίδες να πετύχει τον στόχο της παρά τους 5 βαθμούς διαφοράς με τον Ολυμπιακό Βόλου και όπως όλα δείχνουν το παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης θα είναι ένας τελικός και για τις 2 ομάδες. Από την μια η ομάδα της Τρίπολης θα καίγεται για τους βαθμούς της σωτηρίας και από την άλλη εμείς κυνηγώντας το απόλυτο στα 3 τελευταία παιχνίδια θα γίνει ένα πολύ δυνατό παιχνίδι που φυσικά η ομάδα θα πρέπει να κερδίσει. Και αν φέρουν έστω και μια ισοπαλία ο Ολυμπιακός Βόλου και η Καβάλα στα δύσκολα παιχνίδια που έχουν με τον Παναθηναϊκό εντός την τελευταία αγωνιστική ο πρώτος και με τον Ολυμπιακό εκτός η δεύτερη την επόμενη αγωνιστική μετά θα είναι στο χέρι μας να τους «πιάσουμε» και να μπούμε έστω και την τελευταία στιγμή στα πλέιοφς. Κατα τα άλλα εάν θέλουμε να τα βλέπουμε τα πράγματα λίγο πιο θετικά αλλά και μέσα από ένα πιο γενικό πρίσμα ο ΑΡΗΣ με τον Τσιώλη στον πάγκο δείχνει ολοένα και καλύτερος όχι μόνο προς τα αποτελέσματα αλλά και από τον τρόπο που αγωνίζεται. Πολύ πιο επιθετικός, με την μπάλα κάτω, με τους επιθετικούς να αλλάζουν θέσεις διαρκώς και με πολλές κάθετες πάσες να προσπαθούν να τρυπήσουν τις αντίπαλες άμυνες. Την ίδια στιγμή που εάν κάτι φαίνεται να πηγαίνει στραβά βλέπουμε έναν προπονητή που όχι απλά δείχνει ανήσυχος αλλά προσπαθεί με αλλεπάλληλες εσωτερικές αλλαγές κατά την διάρκεια του αγώνα να προσπαθεί να «στρώσει» τα πράγματα και αυτό για την ώρα μοιάζει να είναι και η μεγαλύτερη διαφορά του Τσιώλη από τους προκατόχους του.

Ακόμη δεν έχουμε πετύχει τίποτα αλλά ελπίδες υπάρχουν που πρέπει να συνεχίσουμε να τις κυνηγάμε. Ας κάνουμε εμείς το καθήκον μας και στο τέλος θα κάνουμε το ταμείο. Ακολουθεί μια μεγάλη διακοπή λόγο εθνικών ομάδων κάτι που μόνο ως θετικό μπορούμε να το δούμε μιας και θα έχει περισσότερο χρόνο ο Τσιώλης να δουλέψει με την ομάδα και κάποιοι μικροτραυματισμοί θα ξεπεραστούν εντελώς. Αυτό σημαίνει ότι θα κάνουμε περίπου 1 μήνα για να ξαναδούμε από κοντά την αγαπημένη μας ομάδα. Ως τότε ας ελπίσουμε η ομάδα μας να είναι ακόμη μέσα στους στόχους και ο αγώνας με τον Ολυμπιακό Βόλου να μας βρει όλους στο Κλ.Βικελίδης έτοιμους για το «αλμα» προς τα πλέιοφς! VAMOS ARIANARA!!!!

Χωρίς κόσμο αλλά με φούλ επίθεση

Μπορεί ο ΑΡΗΣ λόγο της χαζομάρας μερικών συνΑρειανών να στερηθεί την ενίσχυση από τον κόσμο του στο παιχνίδι της Κυριακής αλλά όπως όλα δείχνουν ο Σάκης Τσιώλης είναι αποφασισμένος να κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να φτάσουμε στην νίκη και αναμένεται να κατεβάσει την ομάδα με άκρως επιθετικό σχήμα. Σε αυτό συναινεί και η επιστροφή του Μπομπαντίγια που ξεπέρασε το πρόβλημα τραυματισμού και μαζί με τους Καστίγιο και Κόκε θα αποτελέσουν την γραμμή κρούσης σε ένα 4-4-2 σύμφωνα πάντα με τα ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών.

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι δεν χωράνε πολλά σχόλια μιας και τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Από την μια υπάρχει ο Πανσερραϊκός που βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας, ήδη υποβιβασμένος όπου με πολλές αλλαγές στο βασικό του σχήμα χωρίς άγχος θα διεκδικήσει ότι καλύτερο μπορεί. Από την άλλη είμαστε εμείς όπου παλεύουμε όλη την χρονιά με τον κακό μας εαυτό και έστω την ύστατη στιγμή έχουμε την ευκαιρία να σώσουμε μια αποτυχημένη χρονιά, οπότε η νίκη και οι 3 βαθμοί είναι το ξεκάθαρο κίνητρο που έχουμε σε σχέση με τους αντιπάλους μας. Τα περιθώρια για χαλάρωση, υπεροψία και αγωνιστικά λάθη έχουν τελειώσει εδώ και καιρό. Πλέον κυριολεκτικά το επόμενο στραβό αποτέλεσμα μπορεί να σημάνει και το τέλος της προσπάθειας μας για την είσοδο στα πλέιοφς. Η νίκη με το ευρύ 4-3 στην Κέρκυρα σίγουρα λειτούργησε θετικά και πιθανόν να βοήθησε την ομάδα να ανακτήσει την χαμένη της αυτοπεποίθηση. Παίκτες σαν τον Κόκε έχουν αποδείξει την αξία τους κατά το παρελθόν αλλά από μόνοι τους μας έχουν δώσει το δικαίωμα όχι μόνο να τους αμφισβητήσουμε αλλά να τους θεωρούμε ανάξιους να φοράνε την φανέλα της ομάδος μας. Ελπίζω ο Ισπανός τώρα που άνοιξε λογαριασμό με τα δίχτυα να συνεχίσει να σκοράρει και να ξαναδούμε έστω και σε αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές τον Κόκε που λατρέψαμε. Δεν ξέρω εάν ο Τσιώλης έχει το μαγικό ραβδάκι και έχει καταφέρει να μεταμορφώσει τόσο γρήγορα την ομάδα το σίγουρο όμως είναι ότι έχει δείξει εξαιρετικά αντανακλαστικά και όπως στο παιχνίδι με την Κέρκυρα όπου μέχρι ο ΑΡΗΣ να το γυρίσει προχωρούσε στην μια αλλαγή μετά από την άλλη στα πλάνα του έτσι και με τον Πανσερραϊκό είμαι σίγουρος ότι θα κάνει αυτό που πρέπει.

Όσο για τους αντιπάλους μας και τις αστειότητες του Θεοδωρίδη και των υπολοίπων στο πρώτο παιχνίδι νομίζω ότι πήρε αυτό που του άξιζε, έτσι όπως γίνεται αργά ή γρήγορα σε ομάδες που πλαισιώνονται από ανθρώπους με το ποιόν του συγκεκριμένου ανθρώπου. Θα ήθελα να μπορούσαμε να πάμε στο γήπεδο να εκφράσουμε την «αγάπη» μας για τον συγκεκριμένο άνθρωπο που και αυτός με τον τρόπο του έχει την δική του ιστορία στο βρώμικο ελληνικό πρωτάθλημα γραμμένη με περίεργα γράμματα, γεμάτο σκιές και ερωτηματικά. Ας κάνουμε εμείς το χρέος μας και ας αφήσουμε τους υπόλοιπους στην μιζέρια τους, για αυτό ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ!

ΑΡΗΣ – παναθηναϊκός 69-75 | Το πάλεψε αλλά δεν τα κατάφερε…

Το κακό αγωνιστικό πρόσωπο που έδειξε η ομάδα μας στο δεύτερο και τρίτο δεκάλεπτο του παιχνιδιού πλήρωσε η ομάδα που αν και «φλέρταρε» έντονα με την νίκη τελικά δεν κατάφερε να κάνει την ολική ανατροπή. Παρόλα αυτά το γεγονός ότι σε αντίθεση με παρόμοια παιχνίδια όπου όταν ξαφνικά κολλούσε η ομάδα και έμενε πίσω στο σκορ με μεγάλη διαφορά πετούσε λευκή πετσέτα σήμερα ευτυχώς δεν το είδαμε. Αντιθέτως ο ΑΡΗΣ για 1-2 καθοριστικά άστοχα σουτ παραλίγο θα ολοκλήρωνε μια ιστορική ανατροπή μιας και είχε βρεθεί να χάνει ακόμη και με 19 πόντους διαφορά. Και όμως ο ΑΡΗΣ βρήκε την δύναμη να αντιδράσει κυρίως χάρη στο παθιασμένο παιχνίδι του Χαραλαμπίδη όπου με μια εντυπωσιακή εμφάνιση παρέσυρε τους συμπαίκτες του και λίγο έλειψε να παίρναμε μια χρυσή νίκη και να δίναμε ένα καλό μάθημα στον υπερόπτη πρωταθλητή.  Κοντά σε απόδοση ο Μπάβτιτς που πρόλαβε σε μόλις 16′ να κάνει και με το παραπάνω αισθητή την παρουσία του και να δείξει ότι είναι ικανός να βοηθήσει τον ΑΡΗ να πετύχει τον στόχο του. Εξαιρετικός και ο Τόμας που δυστυχώς ενώ έχει βρει τον καλό του εαυτό στα τελευταία παιχνίδια εμμένει στην απόφαση του να αποχωρήσει για οικογενειακούς λόγους όπως είπε ο Σούμποτιτς στην συνέντευξη τύπου. Σχετικά καλός ήταν και ο Γουίντερς που όμως μας στεναχώρησε με το άστοχο 3ποντο στο 69-71 λίγο πριν το φινάλε όπου εάν είχε σκοράρει πιθανόν να είχε αλλάξει και την ροή του παιχνιδιού. Αρνητικός πρωταγωνιστής για ακόμη ένα παιχνίδι ο Μπόμπι Μπράουν που έδειχνε να βρίσκεται σε άλλο γήπεδο και δημιούργησε τεράστια ερωτηματικά με την αγωνιστική του συμπεριφορά. Τραγικά άστοχος με μόλις 2 στα 11 σουτ, κακές επιλογές στην επίθεση, καμία διάθεση να «τρέξει» και να προβληματίσει την αντίπαλη άμυνα και το μόνο που έκανε ήταν να σουτάρει αψυχολόγητα  3ποντα. Μάλιστα και αυτός λίγο πριν το καθοριστικό 3ποντο του Γουίντερς που δεν βρήκε τον στόχο του αστόχησε σε ένα ελεύθερο σουτ και ενώ το σκορ ήταν στο 67-70.  Σε κακή βραδιά και ο Χρήστος Ταπούτος που έμεινε μακριά από τον καλό του εαυτό και ίσως ο Σούμποτιτς να έπρεπε να είχε δώσει λίγο παραπάνω χρόνο στον Τσαϊρέλη που στο τελευταίο παιχνίδι ήταν εξαιρετικός. Κάτι ανάλογο πιστεύω ότι θα έπρεπε να κάνει και με τον Κουμπούρα μιας και ο Μπράουν από την αρχή ήταν σε άλλο γήπεδο και ο Σλούκας αρκετές φορές «πνιγόταν» από μόνος του. Πήρε την ευκαιρία του ο Χρυσικόπουλος μιας και ξεκίνησε βασικός χωρίς όμως σε κανένα σημείο του αγώνα να μπορέσει να κάνει αισθητή την παρουσία του. Από την άλλη αν και με στεναχωρεί που το αναφέρω αλλά μάλλον η απουσία του Χατζηβρέττα ήταν κάτι το θετικό… Η διαιτησία για ακόμη ένα παιχνίδι ήταν τραγική μιας και σφύριζε ότι ήθελε παρόλα αυτά θα πρέπει να τονίσω ότι σε αντίθεση με την πλειοψηφία των αγώνων απέναντι στον παναθηναϊκό δεν ήταν καταδικαστική. Κάτι που όπως ήταν λογικό εξόργισε τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και τους παίκτες μιας και είναι αδιανόητο να φτάνει το παιχνίδι σε κρίσιμη καμπή και οι διαιτητές αντί να «καθαρίζουν» τον αντίπαλο να του δίνουν και το δικαίωμα να σουτάρει βολές. Ελπίζω στην Μεσογειακή Λίγκα(εαν γίνει πραγματικότητα) να μην βλέπουμε τέτοιες αστειότητες όπως σήμερα με την λήξη του αγώνα όπου ο κατακόκκινος Ομπράντοβιτς κυνηγούσε τον διαιτητή για να του κάνει συστάσεις ώστε να προσέχει περισσότερο την ομάδα των Γιαννακοπουλέων… Φυσικά αυτά στην Βαρκελώνη δεν περνάνε και όπως αναμένεται αυτές τις συμπεριφορές θα τις βρούνε μπροστά τους… Μισοάδειο και πάλι το Παλέ αλλά με τον κόσμο να αποχωρεί με μια μικρή δόση ικανοποίησης μιας και είδε έναν ΑΡΗ μαχητή που κοίταξε στα μάτια τον αντίπαλο και παρά τα προβλήματα που υπήρχαν τον τελευταίο καιρό με τις αλλαγές των ξένων και τον τραυματισμό του Ταπούτου μπόρεσε να διεκδικήσει μέχρι το φινάλε την νίκη. Αυτό που έχει σημασία είναι η σημερινή εμφάνιση στο πρώτο και στο τέταρτο δεκάλεπτο να έχει και συνέχεια. Να τελειώσουν επιτέλους οι αλλαγές στο ρόστερ και να βρει η ομάδα μας την αγωνιστική ταυτότητα που ψάχνει από την αρχή της χρονιάς. Όσο για τον κόσμο αργά ή γρήγορα θα ξαναπιστέψει στην μαγεία του Αυτοκράτορα, θα επιστρέψει και όλοι μαζί θα χαράξουμε από την αρχή τον δρόμο μας προς την κορυφή!

Ενισχυμένος με Μπάβτιτς για την νίκη κόντρα στον Παναθηναϊκό

Όπως αρκετές φορές έχω αναφέρει κατά το παρελθόν αυτά τα παιχνίδια απέναντι σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό προπονητές όπως ο Ματζόν και ο Ντρούκερ μας ανάγκασαν να τα αντιμετωπίζουμε σαν ήττα εντός προγράμματος σε τέτοιο βαθμό που προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι δεν αξίζει καν να «κουραστούμε» στην προσπάθεια για να κατακτήσουμε την νίκη κάτι που συνήθως φαινόταν και μέσα στο γήπεδο. Αυτό πρέπει κάποια στιγμή να αλλάξει και δεν αναφέρομαι στο τελικό αποτέλεσμα κόντρα σε αυτές τις ομάδες αλλά για τον τρόπο που «κατεβαίνουμε»  σε αυτά τα παιχνίδια. Καιρός λοιπόν να ξυπνήσουν μέσα μας μνήμες του παρελθόντος όπου ακόμη και ο αποδυναμωμένος, αποδεκατισμένος ΑΡΗΣ κοιτούσε στα μάτια τον αντίπαλο ανεξάρτητα από το μπάτζετ των ομάδων  και τις ειδικές συνθήκες του αγώνα. Καιρός λοιπόν να αρχίσει και πάλι να «γυαλίζει» το μάτι μας και κάθε παίκτης που πατάει στο παρκέ με την φανέλα του ΑΡΗ να είναι αποφασισμένος να ματώσει για να κερδίσει και όχι να κρύβεται πίσω από την δυναμική του αντιπάλου που είναι και το πιο εύκολο. ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής κάτι που το γνωρίζει από πρώτο χέρι ο Λευτέρης Σούμποτιτς μιας και είχε καταλυτικό ρόλο σε πολλές άνισες μάχες με πραγματικά μεγαθήρια όπου ο ΑΡΗΣ βγήκε νικητής. Και δεν μιλάμε για μια ή δύο φορές αλλά για όμορφη συνήθεια που είχε συναρπάσει ολόκληρη την φίλαθλη Ελλάδα. Δεν με νοιάζει εάν ο 12ος παίκτης του Παναθηναϊκού έχει μεγαλύτερο συμβόλαιο από ολόκληρο το μπάτζετ του φετινού ΑΡΗ. Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να δω επιτέλους σε ένα παιχνίδι κόντρα στον Παναθηναϊκό παίκτες-καμικάζι.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες το ίδιο θα έλεγα και για τον κόσμο του ΑΡΗ και την υποχρέωση που έχει να γεμίσει την Παρασκευή το βράδυ το Παλέ(20.00) και να στηρίξει με όλες τις δυνάμεις του αυτήν την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό με τον Σούμποτιτς στον πάγκο και συνεχίζεται ακόμη με σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ της ομάδος. Δυστυχώς όμως η πλειοψηφία του κόσμου έχει αμέτρητες δικαιολογίες για να μην το βλέπει τόσο «ζεστά» το θέμα και να μην αντέχει να βλέπει την ναυαρχίδα του συλλόγου σε τέτοια κατάσταση. Φυσικά όμως όλοι εμείς που οι πίκρες και οι απογοητεύσεις δεν υπερκαλύπτουν την αγάπη μας και το πάθος μας για να βρεθούμε στο πλευρό του Αυτοκράτορα θα είμαστε εκεί να αφήσουμε τα λαρύγγια μας στις κερκίδες του πιο θρυλικού γηπέδου της Ευρώπης που περιμένει πως και πως να ξαναφορέσει τα γιορτινά του και να θυμηθεί ένδοξες ημέρες.

Σίγουρα για τον Παναθηναϊκό θα είναι μια πρόβα τζενεράλε ενόψει Μπαρτσελόνα αλλά αυτό δεν πρέπει να μας νοιάζει καθόλου. Το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον Παναθηναϊκό στην προσπάθεια που κάνει για να προκριθεί στο Final 4 είναι να τον προβληματίσουμε με την απόδοση μας και να τον αναγκάσουμε από τώρα να συμβιβαστεί με το μειονέκτημα της έδρας ενόψει πλέιοφς. Στην προσπάθεια μας αυτή μετά την αποχώρηση του Μπορόβνιακ η ομάδα μας θα έχει στην διάθεση της(εκτός απροόπτου) τον Βόσνιο πάουερ φόργουορντ/σέντερ  Μπάβτσιτς. Αν και τα στοιχεία που έχουμε συλλέξει δείχνουν έναν εξαιρετικό παίκτη αρκετά γρήγορο για το ύψος του(2.10), με καλό σουτ που μπορεί με μεγάλη ευκολία να καλύψει τις 2 θέσεις κάτω από το καλάθι το γεγονός ότι έχει «κολλήσει» σε κάποια μικρά πρωταθλήματα μάλλον θα πρέπει να μας κάνει να κρατάμε «μικρό καλάθι». Παρόλα αυτά το σημαντικό είναι να έχει το ψυχικό σθένος να παλέψει με όλες τις δυνάμεις του απερίσπαστος χωρίς τάσεις φυγής σαν τον προκάτοχο του. Ο Ταπούτος ξεπέρασε το πρόβλημα τραυματισμού του και θα συμμετέχει κανονικά όπως και  ο Τόμας που πολύ πιθανό να αποτελέσει παρελθόν στην συνεχεία μιας και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Σίγουρα το ότι κερδίσαμε τον Παναθηναϊκό στην ρεβάνς του κυπέλλου δεν λέει και πολλά αλλά αυτήν την φορά μια νίκη θα μας δώσει την ώθηση να καλύψουμε το χαμένο έδαφος στην βαθμολογία. Για αυτό όλοι Παλέ να αρχίζουμε να ξαναζεσταινόμαστε και πάλι!

Αρέσει σε %d bloggers: