ΑΡΗΣ – μπαογκ 0-0 | Πάλι «άσφαιρος»… πάλι πέταξε 2 δικούς του βαθμούς στα σκουπίδια…

Καλώς ή κακώς όλη η μαγεία, ομορφιά, ουσία του ποδοσφαίρου βρίσκεται στο γκολ και το γκολ ήταν αυτό που μας έλειπε σήμερα. Μπορεί να είχαμε την απόλυτη υπεροχή, μπορεί να ήμασταν κλάσεις ανώτεροι απο τους αντιπάλους μας αλλά αυτά όλα όταν δεν μπορείς να τα αποτυπώσεις στο τελικό σκορ και να πάρεις τους 3 βαθμούς της νίκης που δίκαια άξιζες τότε όλα είναι «ψιλά γράμματα» που αύριο κιόλας θα έχουν ξεχασθεί. Ο λόγος που και σήμερα δεν καταφέραμε να σκοράρουμε δεν ήταν κάτι το καινούργιο, κάτι το ξεχωριστό ή κάποιου είδους μυστήριο που κανείς δεν μπορεί να ανακαλύψει αλλά μάλλον μια ξεκάθαρη εικόνα που και ο πλέον άσχετος με το συγκεκριμένο σπορ μπορεί να διαπιστώσει. Τόσο ο Τσέζαρεκ όσο και ο Κόκε συντελούν ενα δίδυμο απελπιστικά αργό, εκνευριστικά στατικό εύκολο για κάθε αντίπαλη άμυνα να το «πνίξει» μόνο και μόνο παίζοντας δυνατά. Όταν λοιπόν οι παίκτες που κινούνται πάνω στον «άξονα» δεν έχουν την απαραίτητη ενέργεια, ταχύτητα, εκρηκτικότητα για να κάνουν την αντίπαλη άμυνα άνω κάτω τότε σχεδόν κάθε επιθετική προσπάθεια καταλήγει στο κενό. Μπορεί ο Χαβίτο να έκανε κάποιες επελάσεις, ο Φατί να έκοψε αρκετές μπαλιές στο κέντρο και να προσπάθησε να προωθήσει το παιχνίδι αλλά όλα σταματούσαν στο ίδιο σημείο… Ακόμη και οι σέντρες αν δεν κινηθούν οι επιθετικοί σωστά στους χώρους πριν πάρουν την μπάλα τότε δύσκολα να δημιουργήσουν κάτι καλό.  Η αδυναμία των 2 συγκεκριμένων παικτών αποκαλύφθηκε ακόμη πιο πολύ όταν μπήκε ο Καστίγιο που μόνο με κάποια τρεξίματα και κινήσεις έξω απο την μεγάλη περιοχή του μπαογκ προβλημάτισε την αντίπαλη άμυνα. Όταν βέβαια μια ομάδα έχει τα προβλήματα στην επιθετική ανάπτυξη που έχουμε εμείς τότε αναγκαστικά θα πρέπει να δουλέψει στα στημένα που σήμερα δυστυχώς με μια απίστευτη ευκολία τα πετάξαμε στο καλάθι των αχρήστων. Κόρνερ, φάουλ έξω απο την περιοχή όλα στο κενό. Δεν ξέρω εαν πάνω στον εκνευρισμό απο την αρνητική εξέλιξη του αγώνα τα έβλεπα όλα στραβά αλλά αδυνατώ να καταλάβω τον λόγο για τον οποίο ο Πορτίγια πήγαινε σχεδόν σε όλες τις στημένες φάσεις. Όπως επίσης και γενικά με την εμμονή του Μιχαλίτσιου με τον Πορτίγια που όπως και στο παιχνίδι με τον Εργοτέλη η παρουσία του ήταν μετριότατη. Δυστυχώς σήμερα οι επιλογές του Μιχαλίτσιου μεσοεπιθετικά δεν βγήκαν καθόλου. Με εξαίρεση τον Χαβίτο όλοι οι υπόλοιποι δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τα αναμενόμενα. Παρόλα αυτά για να μην είμαστε άδικοι όλοι όσοι αγωνίστηκαν είχαν πάθος, πάλεψαν για την νίκη, ήμασταν σαφώς καλύτεροι αλλά αναποτελεσματικοί. Φυσικά αν μας ήθελε και λίγο η τύχη κάποιο απο όλα αυτά τα σουτ που πέρασαν δίπλα απο τα δοκάρια του «κοκορίκου» εύκολα θα μπορούσε να είχε καταλήξει στα δίχτυα. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι παίζαμε με τους μετρ του είδους που με σουτ καραμπόλες και στραβοκλωτσιές έχουν πάρει βαθμούς με το τσουβάλι. Φάνηκε η αξία τους και επιβεβαίωσαν την «παράδοση» που θέλει στο Κλ.Βικελίδης να έρχονται αποφασισμένοι και στημένοι για το Χ. Αν και ο Κωσταντινέας αρκετές φορές ανέχτηκε το σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων μας και τους χαρίστηκε σε αρκετές περιπτώσεις κάρτας σε γενικές γραμμές θα έλεγα οτι τα πήγε εξαιρετικά και δεν επηρέασε την έκβαση του αγώνα. Τελευταίο παιχνίδι για τον Χαβίτο σήμερα που φεύγει για Ισπανία και πλέον ο Μιχαλίτσιος ή ο νέος προπονητής που θα έρθει θα έχει να καλύψει ακόμη ένα κενό. Πάντως εαν και τα υπόλοιπα μεταγραφικά αποκτήματα του Ιανουαρίου έχουν ανάλογο ταλέντο και διάθεση με τον Καστίγιο τότε μάλλον το κενό του Χαβίτο θα καλυφθεί εύκολα. Σε διαφορετική περίπτωση μάλλον θα πρέπει να σχεδιάζουμε απο τώρα την ομάδα για του χρόνου…

ΑΡΗΣ – Πανελλήνιος 73-63 | Έκανε το καθήκον του χωρίς να εντυπωσιάσει

Πραγματοποιώντας μια μέτρια εμφάνιση με κάποια καλά 5λεπτα η ομάδα κέρδισε σχετικά εύκολα τον Πανελλήνιο σε ένα παιχνίδι που πριν ξεκινήσει έμοιαζε αρκετά δύσκολο αλλά τελικά ο αντίπαλος μας παρουσιάστηκε πολύ κατώτερος απο ότι περιμέναμε. Με σκαμπανεβάσματα η ομάδα μας απο την αρχή μέχρι το τέλος που ευτυχώς δεν μας στοίχισαν. Απο την μία υπήρχαν στιγμές που η άμυνα μας έμοιαζε με παιδική χαρά και οι παίκτες του Πανελληνίου για την πλάκα περνούσαν την μπάλα και σκοράρανε κάτω απο το καλάθι και απο την άλλη υπήρχαν κάποια διαστήματα με πιεστική άμυνα, σωστές αλληλοκαλύψεις που οδηγούσαν σε κλεψίματα και εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό.  Χαρακτηριστικό της αλλοπρόσαλλης εμφάνισης μας ήταν η αδυναμία μας να σταματήσουμε τον Σμίθ που πέτυχε τους μισούς πόντους του Πανελληνίου μαζεύοντας και 11 ριμπάουντ.Ευτυχώς όμως ο Σμιθ ήταν τόσο μόνος που δεν αρκούσε για να μας κάνει την ζημιά.  Στην επίθεση για ακόμη ένα παιχνίδι βασιστήκαμε σε προσωπικές ενέργειες και σε αρκετά σουτ με την λήξη του χρόνου που για καλή μας τύχη συνήθως βρίσκανε τον στόχο τους. Επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις ο Τάκερ, θετικός παρά την αστοχία του ο Μπράουν(μοίρασε 7 ασίστ) και αισιόδοξη εμφάνιση απο τον Τόμας. Αν πάντως κάποιος θα περίμενε μετά την ψήφο εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο του Ντρούκερ απο την διοίκηση της ομάδος και την «καρατόμηση» του Κουμπούρα να δει την ομάδα να βγάζει φωτιές και γενικότερα κάτι να έχει αλλάξει και απο την πλευρά του Ισραηλινού μάλλον θα απογοητεύτηκε. Ίδια γεύση με μοναδική διαφορά οτι  την θέση στον πάγκο του Κουμπούρα  την ζεσταίνει πλέον ο Μποχωρίδης… Αυτό πάντως που μετράει είναι οτι ο ΑΡΗΣ μας σε αυτό το καθοριστικό παιχνίδι έκανε το καθήκον του πήρε την νίκη και πλέον με τον κόσμο στο πλευρό του καλείται να αντιστρέψει την εις βάρος του κατάσταση στο Ελληνικό πρωτάθλημα με τις απρόσμενες ήττες απο το Περιστέρι, τον Πανιώνιο και τον Ίκαρο και να αποδείξει μέσα απο θετικά αποτελέσματα οτι βρίσκει τον δρόμο του και μπορεί να κατακτήσει την 3η θέση. Ας ελπίσουμε αυτή η  «νέα αρχή» που έγινε σήμερα να έχει και την ανάλογη συνέχεια…

Πάνοπλος ο ΑΡΗΣ, έτοιμος για «ξεμπούκωμα»!

Με ανεβασμένη ψυχολογία και μοναδική ουσιαστική απουσία αυτή του Οριόλ (μιας και ο Μπομπαντίγια που δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής ανήκει στα πρόσφατα μεταγραφικά αποκτήματα που ήρθαν πριν λίγες ημέρες) η ομάδα δείχνει έτοιμη να «ξεμπουκώσει» και να πάρει μια πολύτιμη νίκη μετά απο μια σειρά άτυχων και άδικων αποτελεσμάτων όπου η τύχη και η διαιτησία μας γύρισε επιδεικτικά την πλάτη. Μπορεί ο Γ.Μιχαλίτσιος στο παιχνίδι με τον Εργοτέλη να μην προχώρησε σε αλλαγές(εκτός του Τσεσνάουσκις στις καθυστερήσεις) γιατί δεν πίστευε οτι διέθετε τις λύσεις στον πάγκο του αλλά αυτήν την φόρα έχει όλη την άνεση να στήσει την ομάδα με τον τρόπο που θέλει. Μάλιστα εκτός απο τις σημαντικές επιστροφές των Κόκε, Γκιάρο, Πρίτα, Ρουίζ, Μενδρινού οι Καστίγιο, Σακάτα και Περέιρα δηλώνουν πανέτοιμοι και ανυπόμονοι για να αγωνιστούν στο ντέρμπι της Κυριακής. Ιδίως ο Νέρι που έχει την εμπειρία απο αυτά τα παιχνίδια το θέλει σαν τρελός. Και ας είναι πίσω σε φυσική κατάσταση και 30′ να αγωνιστεί έχει το ταλέντο με μια προσωπική ενέργεια να αλλάξει ολόκληρη την ροή του αγώνα. Έτσι λοιπόν όλα δείχνουν οτι όσο αφορά το βασικό σχήμα η ομάδα  θα είναι πολύ διαφορετική απο αυτήν που  είδαμε την περασμένη αγωνιστική στην Κρήτη. Εκτός απο τους παίκτες που θα ξεκινήσουν όπως φάνηκε και κόντρα στον Εργοτέλη ο Γ.Μιχαλίτσιος προσπαθεί να περάσει και έναν διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού κάτι που φάνηκε κυρίως στο Α’ ημίχρονο όπου ο ΑΡΗΣ είχε εξαιρετική απόδοση αλλά όπως αμέτρητες φορές ενώ μας δόθηκαν χρυσές ευκαιρίες δεν μπορέσαμε να στείλουμε την μπάλα στα δίχτυα. Ακριβώς αυτό το σημείο θα πρέπει να προσέξουμε και η νίκη είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο οτι θα έρθει. Την έχουμε δει την ομάδα του μπαοκ, έχουμε δει πως κερδίζει με διαιτησία και κωλοφαρδία τα παιχνίδια. Μπορεί ο Κωσταντινέας σύμφωνα με αυτά που έχει δείξει να είναι διαιτητής παράγκας αλλά στην συγκεκριμένη αναμέτρηση ευελεπιστώ να μην μας προκαλέσει με τις αποφάσεις του και να μην δούμε κάποιο νέο ακυρωθέν γκολ(όπως ακύρωσε πέρσι του Γκιάρο στο 1-1 με τον Πανιώνιο που ισοφάρισε στο φινάλε με καταφανέστατο γκολ οφσάιντ). Σημείο αναφοράς για την σύγκριση μεταξύ των 2 ομάδων είναι το παιχνίδι του Α’ γύρου όπου αν και ο διαιτητής έπαιζε προκλητικά υπέρ του συμπολίτη 20′ καλού ποδοσφαίρου απο τον ΑΡΗ μας ήταν αρκετό για να τους «κλείσουμε το σπίτι» και να τους αφήσουμε να μαλώνουν μεταξύ τους μέσα και έξω απο το γήπεδο. Όταν μιλάμε όμως για ένα τέτοιο παιχνίδι με έδρα το Κλ.Βικελίδης και τον κόσμο στο πλευρό του ΑΡΗ μας τότε καταλαβαίνουμε ότι το πλεονέκτημα που έχουμε είναι μεγάλο. Το μόνο που μένει είναι οι παίκτες που θα αγωνιστούν να αφουγκραστούν την «τρέλα» το κόσμου για αυτό το παιχνίδι και να βγουν στο γήπεδο αποφασισμένοι να δώσουν το 100% των δυνάμεων τους για να πάρουμε την νίκη. Όσο για τους άλλους θα πρέπει να προσέξουμε όλοι που θα βρεθούμε στο γήπεδο να μην πέσουμε στην παγίδα τους. Καλώς ή κακώς ο μπαοκ στα παιχνίδια απέναντι στην ομάδα μας μέσα στο Κλ.Βικελίδης  αυτό που έχει ως πρωταρχικό στόχο είναι η νίκη στο παιχνίδι των εντυπώσεων και όχι πάνω στο χόρτο λογικά γιατί το θεωρεί πιο εύκολο απο το να κερδίσει αγωνιστικά. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τις προκλήσεις που θα έχουμε απο αυτούς και να μην απαντήσουμε.  Χαρακτηριστικό δείγμα γραφής για την νοοτροπία που έχουν είναι οτι στην σύσκεψη της αστυνομίας απαίτησαν να κλείσουν όλες οι καφετέριες επι της Παπαναστασίου… Απο το στήσιμο της ομάδος τους που θα έχει ως στόχο το 0-0, απο τον φροντιστή της ομάδος μέχρι και τον Χαλκιά με τις γνωστές αστείες καθυστερήσεις του θα προσπαθήσουν να μας σπάσουν τα νεύρα αλλά εμείς δεν θα πέσουμε στην παγίδα.  Υπομονή, πίστη στην ομάδα μας και φωνή για 90′ μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης. Αφού τους αρέσει τόσο… ας μην τους στερήσουμε το ξεπουπούλιασμα!

Και έτσι για «ζέσταμα» προτείνω σε όλους τους φίλους τους συνΑρειανούς να ρίξουν μια ματιά στο παρακάτω επίκαιρο βίντεο κλίπ. Κατά διαβολική σύμπτωση ο τραγουδιστής φοράει κιτρινόμαυρη μπλούζα και θυμίζει κάτι απο Νέτο 🙂

Με την πλάτη στον τοίχο και το Παλέ άδειο κόντρα στον Πανελλήνιο

Εάν ως τώρα στο Ελληνικό πρωτάθλημα υπήρχε ένα αποτέλεσμα που μας έκανε ιδιαίτερα αισιόδοξους για την συνέχεια και μας έθεσε σε σχέση ισχύος έναντι των ανταγωνιστών μας για την κατάκτηση της 3ης θέσης αυτό ήταν το παιχνίδι της 2ης αγωνιστικής και η εκτός έδρας νίκη επι του Πανελληνίου.  Φυσικά απο τότε τα δεδομένα έχουν αλλάξει δραματικά τόσο για εμάς όσο και για τον Πανελλήνιο. Στο δικό μας στρατόπεδο παρόλο την γιγαντιαία προσπάθεια που γίνεται από το ARIS FM 92.8 σε συνεργασία με την διοίκηση να περάσουν μια εικόνα οτι όλα είναι υπό έλεγχο και βαδίζουμε προς την σωστή κατεύθυνση τα πράγματα δεν είναι καθόλου μα καθόλου έτσι. Η ασυνεννοησία των μετόχων σε πολλά βασικά θέματα όπως είναι το οικονομικό και το αγωνιστικό έχει οδηγήσει την ομάδα μας σε κινήσεις πανικού και σε αποφάσεις που δεν μπορούν να εφαρμοσθούν για διάφορους λόγους με αποτέλεσμα να επικρατεί το απόλυτο μπάχαλο. Ο προπονητής που κατά κοινή ομολογία έχει το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης για την ΚΑΚΗ πορεία του ΑΡΗ μας παρόλο που εδώ και αρκετές εβδομάδες είναι υπ ατμόν παραμένει στην θέση του επιλέγει τον αντικαταστάτη του Ντάστον, παίρνει εκ νέου ψήφο εμπιστοσύνης απο τον πρόεδρο της ΚΑΕ και συνεχίζει απτόητος το έργο του με πρώτο θύμα τον Φάνη Κουμπούρα που σύμφωνα με τα ρεπορτάζ τον έθεσε εκτός ομάδος… Άραγε ο επόμενος θα είναι ο Σκορδίλης ή κάποιος εκ των Τσαϊρέλη και Χρυσικόπουλο(που ακόμη δεν έχει υπογράψει το νέο του συμβόλαιο)? Και όλα αυτά λίγες ώρες μετά το στραπάτσο στην Γαλλία σε ένα παιχνίδι που ήταν στα μέτρα και μέσα σε 10′ το χαρίσαμε απλόχερα στους αντιπάλους μας. Παρά λοιπόν την ενίσχυση της ομάδος με 2 πολύ καλούς παίκτες όπως είναι ο Μπράουν και ο Τόμας η πτωτική πορεία της ομάδος μας συνεχίζεται και τα αγωνιστικά προβλήματα όχι μόνο δεν λύνονται αλλά διογκώνονται με τους Τάκερ και Ταπούτο να μην συνεχίζουν το ίδιο καλά με το ξεκίνημα της σεζόν. Απο την άλλη πλευρά και ο Πανελλήνιος παρά τις σημαντικές προσθήκες του Ούντριχ και του Φράνσις στο ρόστερ του σε σχέση με την ομάδα που αντιμετωπίσαμε στον Α’ γύρο ακόμη παλεύει να βρει την σωστή χημεία με αποτέλεσμα να έχει τεράστια σκαμπανεβάσματα σαν ομάδα. Η ομάδα που πριν 2 αγωνιστικές παραλίγο να κάνει την ζημιά στον Παναθηναϊκό, πέρασε νικηφόρα απο το Περιστέρι αγχώθηκε για να κερδίσει τον Ηρακλή και έκανε ανέλπιστες ήττες μέσα στην Λαμία απο ομάδες όπως ο Πανιώνιος και ο Ηλυσιακός. Με λίγα λόγια η εικόνα του Πανελληνίου θυμίζει πάρα πολύ ΑΡΗ και σίγουρα μαζί με εμάς αποτελεί την αρνητική έκπληξη του πρωταθλήματος. Εάν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και το άδειο Παλέ που αυτομάτως αποδυναμώνει την ομάδα μας και δίνει ένα ψυχολογικό αβαντάζ στους αντιπάλους οδηγούμαστε σε ένα άκρως αμφίρροπο παιχνίδι που θα πρέπει να το κερδίσουμε πάση θυσία έστω και με 1 πόντο. Σε περίπτωση που και σε αυτό το παιχνίδι αυτοκτονήσουμε τότε θα έλεγα ότι κάθε ελπίδα για την κατάληψη της 3ης θέσης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος εξανεμίζεται εντελώς. Δύσκολο λοιπόν να κάνει κάποιος προβλέψεις για αυτό το παιχνίδι κάτι που γίνεται ακόμη πιο δύσκολο με τον Ντρούκερ να παραμένει στην θέση του προπονητή και αντί να κοιτάξει να διορθώσει τα κακώς κείμενα της ομάδος μέσα στο παρκέ προτιμάει να εκμεταλλευτεί συγκυρίες να και να βγει «νικητής» στις προσωπικές του κόντρες. Τώρα εαν αυτή η παράλογη εμπιστοσύνη της διοίκησης προς τον Ντρούκερ βγει σε καλό και εαν ο Ισραηλινός αποφασίσει να ασχοληθεί με τα εμφανέστατα αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος είναι κάτι που θα πρέπει να περιμένουμε την Κυριακή το απόγευμα για να το δούμε. Φυσικά κάθε απογοήτευση, πίκρα, αγανάκτηση όταν αγωνίζεται η αγαπημένη μας ομάδα την ξεχνάμε και το μόνο που μας νοιάζει είναι νίκη. Για αυτό λοιπόν όχι άλλες αυτοκτονίες και με τον Πανελλήνιο νίκη και μόνο νίκη!

Λε Μαν – ΑΡΗΣ 85-70 | Δεν βγήκαν από τα αποδυτήρια…

Βαριά ήττα με 15 πόντους διαφορά γνώρισε η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι που κατέβηκε με πολλές φιλοδοξίες. Πριν το παιχνίδι υπήρχε διάχυτη αισιοδοξία σε όλους και όχι άδικα μιας και στο πρώτο ημίχρονο(44-43) φάνηκε ξεκάθαρα οτι εάν ο ΑΡΗΣ μας διόρθωνε κάποια επιπόλαια λάθη η νίκη θα ήταν σίγουρα δική μας. Δυστυχώς αυτό που συνέβη στο τρίτο δεκάλεπτο δεν το περίμενε κανείς και σαν μην βγήκαν ποτέ οι παίκτες μας από τα αποδυτήρια μοιραία ήρθε αυτή η ήττα μιας και η Λε Μαν έστησε το δικό της πάρτυ μέσα στο γήπεδο και με πρωταγωνιστές τους Άκερ, Μπατίστα και Κακιούζη πήρε μια πανάξια νίκη και μια διαφορά πόντων που ίσως αποδειχθεί καθοριστική για την συνέχεια. Στο πρώτο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ με εξαίρεση κάποια ανόητα λάθη ήταν εξαιρετικός. Είχαμε καλή κυκλοφορία της μπάλας που κατέληγε σε ασίστ κοντά στο καλάθι, όποτε βρίσκαμε ανοιχτούς διαδρόμους πηγαίναμε σε γρήγορα drives, είχαμε γρήγορες επιστροφές και αλληλοκαλύψεις και γενικά το παιχνίδι ήταν στα μέτρα μας. Τι ήταν λοιπόν αυτό που άλλαξε στο Β ημίχρονο? Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια που χάσαμε με πανομοιότυπο τρόπο το «κάστρο» έπεσε απο μέσα. Ξαφνικά τα «ψηλά» σχήματα  με Τόμας –  Ντάστον, Μπορόβνιακ – Ντάστον ξεχάστηκαν και δώσανε την θέση τους στο γνωστό αγαπημένο δίδυμο του Ντρούκερ Τάκερ-Ταπούτου σε μια προσπάθεια να γίνει η ομάδα πιο γρήγορη αλλά το αποτέλεσμα ήταν τραγικό μιας και η άμυνα μας έγινε τρύπιο τυρί και οι Γάλλοι παίρνανε το ένα επιθετικό ριμπάουντ μετά το άλλο. Δυστυχώς ο Ντρούκερ δεν έμεινε μόνο εκεί. Με το που κάποιος παίκτης έκανε ένα προσωπικό κρεσέντο θετικών ενεργειών τον άφηνε στον πάγκο. Το έκανε με τον Ντάστον, το έκανε με τον Σλούκα το έκανε με τον Χαραλαμπίδη το έκανε και με τον Ταπούτο με αποτέλεσμα να κόβει τον ρυθμό των παικτών και κατά συνέπεια όλης της ομάδος. Μάλιστα τον Ντάστον παρόλο που ήταν εξαιρετικός δεν τον ξαναέβαλε στο παιχνίδι και τους Ταπούτο και Χαραλαμπίδη τους ξέχασε για αρκετή ώρα στον πάγκο. Για ακόμη μια φορά είδαμε τον Χατζηβρέττα να πραγματοποιεί τραγική εμφάνιση και παρόλα αυτά να παίρνει πολύ χρόνο συμμετοχής για ανεξήγητους λόγους. Στο μοιραίο 5λεπτο στην αρχή του Β ημιχρόνου παρόλο που πήρε τάιμ άουτ δεν μπόρεσε να αλλάξει το παραμικρό και όσο περνούσε ο χρόνος η κατάσταση δυσκόλευε για την ομάδα μας. Όσο για τους παίκτες που συμπλήρωσαν σήμερα το ρόστερ ο Τσαϊρέλης αγωνίστηκε 2′! Παρόλα αυτά πρόλαβε να πετύχει ένα εντυπωσιακό καλάθι  και να ξεπεράσει στο σύστημα αξιολόγησης της απόδοσης των παικτών τον Χατζηβρέτα που αγωνίστηκε κάτι περισσότερο απο 20’…  Φυσικά όταν οι διασυρμοί αρχίζουν και σου γίνονται συνήθεια είναι λογικό να χάνεις τον τσαμπουκά σου σαν ομάδα και ακόμη όταν έχεις την νίκη μέσα στα χέρια σου να μην είσαι ικανός να την κρατήσεις. Φυσικά η σημερινή βαριά ήττα δεν είναι η καταστροφή και ο ΑΡΗΣ εφόσον διατηρήσει το αήττητο στην έδρα του θα συνεχίσει να έχει μεγάλες πιθανότητες για την πρόκριση. Ελπίζω πάντως η διοίκηση της ομάδος να μην περιμένει την καταστροφή για να προχωρήσει επιτέλους στην πολυαναμενόμενη αντικατάσταση του Ντρούκερ. Πάντως εάν κρίνουμε από τον χρόνο που χρειάστηκε για να πάρουμε τον ψηλό που μας έλειπε απο το καλοκαίρι τότε αναμένεται στα πλέιοφς να κάνει και το ντεμπούτο του ο νέος προπονητής της ομάδος!

Με αισιοδοξία για το διπλό στο Λεμάν

Με αρκετή αισιοδοξία η ομάδα μας θα προσπαθήσει σήμερα το βράδυ στις 20.00 να πάρει μια καθοριστική νίκη στο Λεμάν απέναντι στην τοπική ομάδα για την 2η αγωνιστική του Last 16 και να πάρει ξεκάθαρο προβάδισμα για την επόμενη φάση. Μπορεί η Γαλλική ομάδα να μην μας φέρνει στο μυαλό καλές αναμνήσεις μιας και ουσιαστικά αυτή μας έκανε πέρσι την ζημιά και μας «έστειλε» στον δρόμο προς το Final Four πάνω στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης, την Βαλένθια. Ουσιαστικά όμως πέρσι ο ΑΡΗΣ αυτοκτόνησε, κυρίως μέσα στο Παλέ μιας και η Λεμάν δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο αλλά κατάφερε και μας κέρδισε 2 φορές με την δεύτερη να είναι και αδιάφορη… Αυτές τις τάσεις αυτοκτονίας θα πρέπει να αποφύγουμε φέτος ώστε να συνεχίσουμε την καλή μας πορεία στο Eurocup που φαντάζει ως η μοναδική διοργάνωση όπου κοιτάμε την κορυφή. Η Λέμαν σε σχέση με πέρσι είναι ελαφρώς ενισχυμένη κυρίως χάρη στην προσθήκη του Άλεξ Άκερ(πρώην παίκτης του Ολυμπιακού και της Μπαρτσελόνα) αλλά διατηρεί την ίδια ταυτότητα με αρκετή ταχύτητα, παίκτες  με εξαιρετικά αθλητικά προσόντα αλλά και την εμπειρία του «δικού μας» Μιχάλη Κακιούζη. Αν και ο Κακιούζης απο την 3άδα των «μέγαλων ονομάτων»(μαζί με Ντικούδη και Χατζηβρέτα) που ήρθαν πέρσι ήταν με διαφορά  ο μόνος που δικαιολόγησε την φήμη του με τις εμφανίσεις του δυστυχώς δεν ήταν μέσα στα πλάνα της ομάδος για αυτήν την σεζόν κυρίως για οικονομικούς λόγους.Αμφίβολη παραμένει η συμμετοχή του Τόμας,  ο Ντάστον θα αγωνιστεί κανονικά ενώ ο Σκορδίλης λόγο τραυματισμού έχει μείνει στην Θεσσαλονική(όχι οτι θα έπαιζε εαν ήταν καλά).  Πάντως αυτό που είναι άκρως θετικό για την ομάδα μας είναι οτι η Λεμάν σαν αγωνιστικό στυλ μας ταιριάζει και εαν παρουσιαστούμε όπως πρέπει ίσως να πάρουμε μια νίκη πολύ πιο εύκολα απο όσο περιμένουμε.. Λόγο λοιπόν του αγωνιστικού στυλ της Λεμάν σήμερα περιμένω και την «ανάσταση» του Τάκερ που κυρίως λόγω των αντιπάλων που αντιμετωπίσαμε στα τελευταία παιχνίδια που είχαν οργανωμένες άμυνες και δυνατά κορμιά κάτω απο το καλάθι κινήθηκε σε πολύ χαμηλά επίπεδα απόδοσης. Φυσικά σε αυτό βοήθησε και η ανυπαρξία επιθετικού πλάνου χαρακτηριστικό της προπονητικής αξίας του Σαρόν Ντρούκερ που συνεχίζει να είναι με το ένα πόδι εκτός ομάδος. Μάλιστα τελευταίες πληροφορίες λένε οτι έχει βρει ήδη τον επόμενο σταθμό της καριέρας του στο Ισραήλ και απλά αναμένει την επισημοποίηση της λήξης της συνεργασίας με την ομάδα μας. Ελπίζω να μην αργήσει πολύ μιας και αυτές οι τραγικές εμφανίσεις και  διασυρμοί μας έχουν τσακίσει την ψυχολογία και κάθε ελπίδα για κάτι κάλο… Παρόλα αυτά η ζωή στον «Πλανήτη ΑΡΗ» συνεχίζεται παρέα με τον Ντρούκερ και σήμερα θα πρέπει να πάρουμε την νίκη για να κάνουμε απο τώρα το μεγάλο βήμα πρόκρισης! Το παιχνίδι ξεκινάει στις 20.00 και θα μεταδοθεί τηλεοπτικά απο το Eurosport France και όχι το Eurosport 2 που είναι μέσα στο «μπουκέτο» της Nova. Αν και έχω την εντύπωση οτι το Eurosport France είναι ελεύθερο δορυφορικό κανάλι που εύκολα μπορεί να το «πιάσει» κάποιος που έχει δορυφορικό πιάτο. Εαν θα υπάρξει κάποιο σχετικό link για live streaming μέσο internet όπως κάθε φορά θα το ποστάρουμε  στα σχόλια λίγο πριν ξεκινήσει το παιχνίδι.

Εργοτέλης – ΑΡΗΣ 0-0 | Έκλεψε γκολ και βαθμούς ο Τσινιάρης στην Κρήτη!

Στο μηδέν έμεινε η ομάδα μας για ακόμη ένα παιχνίδι όπου δεν κατάφερε να πάρει την νίκη και τους 3 βαθμούς που τους χρειαζόμασταν πάση θυσία και πλέον μετά και την νίκη της Καβάλας θα πρέπει να κάνει έναν «αγώνα δρόμου» προκειμένου να καλύψει το χαμένο έδαφος και να προλάβει να μπει στα πλέιοφς. Ανυπέρβλητο εμπόδιο στην σημερινή μας προσπάθεια ήταν ο διαιτητής Τσινιάρης που ζηλεύοντας τον συνάδελφο του στο πρόσφατο παιχνίδι με τον παναθηναϊκό ανακάλυψε επιθετικό φάουλ και ακύρωσε πεντακάθαρο γκολ του Τόχα στο ξεκίνημα της αναμέτρησης. Φυσικά δεν έμεινε μόνο εκεί μιας και έκλεισε επιδεικτικά τα μάτια σε καθαρό πέναλτι πάνω στον Μίσελ αλλά και με τις κίτρινες κάρτες που έβγαλε και δεν έβγαλε εκατέρωθεν ολοκλήρωσε μια καταδικαστική εις βάρος μας διαιτησία. Στο Α ημίχρονο η ομάδα μας παρουσιάστηκε εξαιρετική με πολύ καλή κυκλοφορία, εξαιρετική συνοχή σε όλες τις γραμμές, είχε τον έλεγχο και δημιούργησε αρκετές φάσεις για να σκοράρει χωρίς επιτυχία. Στην επανάληψη και όσο περνούσε ο χρόνος μίλησε η κούραση και η απόδοση των παικτών μας έπεσε αισθητά και σε συνδυασμό με την ανυπαρξία αξιόπιστων λύσεων στο πάγκο το 0-0 λογικά έμεινε και ως το τέλος… Συνεχίστηκε η αφλογιστία στην επίθεση με την βοήθεια φυσικά της διαιτησίας που μας έχει κλέψει 2 πεντακάθαρα γκολ που πιθανόν να σήμαιναν και 4 βαθμούς παραπάνω που θα μας είχαν στην πέμπτη θέση που οδηγεί στα πλέιοφς την δεδομένη χρονική στιγμή αλλά μάλλον η σούπερκλίκα έχει άλλα σχέδια για εμάς… Κορυφαίος και μοιραίος ο Χαβίτο που εαν ήταν πιο προσεκτικός είχε την ευκαιρία να σκοράρει αλλά για ακόμη μια φορά ήταν αρκετά επιπόλαιος στην τελική προσπάθεια. Εξαιρετικός ο Φατί που κυριάρχησε στο κέντρο και μάζι με τον Τόχα ήταν απο τους διακριθέντες. Σε μέτρια ημέρα βρέθηκαν οι Βαγγελί, Νέτο και Μίτσελ που παρόλο κάποιες εκλάμψεις στο παιχνίδι δεν μπόρεσαν να κάνουν την διαφορά. Προσπάθησε ο Τσέζαρεκ αλλά γρήγορα έμεινε απο δυνάμεις. Λίγα πράγματα απο τον Πορτίγια που κατάφερε και έχασε την ευκαιρία του αγώνα φάτσα με την εστία. Αρκετά καλός ο Λαζαρίδης σε αντίθεση με τον Κουλουχέρη που λίγο έλειψε για ακόμη ενα παιχνίδι να χαντακώσει την ομάδα με τις ανοησίες του αλλά ευτυχώς εκεί υπήρχε ο τεράστιος Σηφάκης που έδειξε γιατί θεωρείτε ο καλύτερος Έλληνας τερματοφύλακας. Σε γενικές γραμμές μπορώ να πω οτι η ομάδα μου άρεσε σήμερα όσο είχε δυνάμεις αλλά είναι κάτι παραπάνω απο φανερό οτι μας λείπει  φρεσκάδα, λύσεις απο τον πάγκο αλλά και ο επιθετικός killer που δεν θα πετάει ευκαιρίες σαν τις σημερινές στα σκουπίδια. Οι μεταγραφικές κινήσεις θεωρητικά μοιάζουν να είναι ικανές να αλλάξουν την αρνητική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και μαζί με τις επιστροφές βασικών παικτών ο ΑΡΗΣ μας αναμένεται απο την επόμενη κιόλας αγωνιστική   να παρουσιαστεί σαφώς πιο δυνατό. Απο την άλλη καλό είναι διοίκηση να σταματήσει να δείχνει τέτοια ανωτερότητα στο θέμα της διαιτησίας και να προχωρήσει έστω και για να ικανοποιήσει το λαϊκό αίσθημα σε κάποια ανακοίνωση. Έχει καταντήσει κακόγουστο αστείο σε μια χώρα όπου ο πρωταθλητής βγαίνει κερδίζοντας παιχνίδια με μισό γκολ σε εμάς να ανακαλύπτουν τρόπους για να μας κλέβουν τα γκολ που πετυχαίνουμε. Είναι φανερό οτι αυτή η σιωπή της ΠΑΕ εκλαμβάνεται ως αδυναμία και δίνει μάλιστα και το καλύτερο πάτημα σε όλον αυτόν τον μηχανισμό που λειτουργεί γύρω απο το πρωτάθλημα της σούπερκλικας να βάζει με περίσσιο θράσος σε παιχνίδια σαν το σημερινό τίτλους σαν «δίκαιη μοιρασιά στην Κρήτη» και λοιπές μπούρδες. Όχι μάγκες, το 0-0 δεν ήταν δίκαιο αποτέλεσμα και όταν άλλοι χρίζονται πρωταθλητές με πέναλτι τραβηγμένα απο τα μαλλιά δεν γίνεται να δέχεσαι να σου ακυρώνουν καθαρά γκολ. Το λιγότερο που μπορείς να κάνεις είναι να φωνάξεις μόνο για να δείξεις την αγανάκτηση σου… Μπορεί το ντεμπούτο του Μιχαλίτσιου να μην συνοδεύθηκε με νίκη λόγο Τσινιάρη αλλά νομίζω οτι έστω σε αυτές τις λίγες ημέρες μπόρεσε να αφυπνίσει ελαφρώς την ομάδα μας. Τώρα βέβαια κριτήριο για την παραμονή ή όχι του Μιχαλίτσιου αναμένεται να αποτελέσει το ντέρμπι της επόμενης αγωνιστικής που αποτελεί κομβικό ματς. Για αυτό λοιπόν στήριξη στην ομάδα και δαγκωτό Μιχαλίτσιος!

Ολυμπιακός – ΑΡΗΣ 97 – 70 | Αυτός είναι ο ΑΡΗΣ του Σαρόν Ντρούκερ…

Με την αγωνία στο κατακόρυφο στα τελευταία λεπτά του αγώνα για το αν θα καταφέρει να κάνει 100άρα ο Ολυμπιακός επι του ΑΡΗ και την επιτυχία των παικτών μας να τους κρατάνε μόλις στους 97 έληξε το παιχνίδι στο ΣΕΦ με μια ακόμη βαριά ήττα στην ομάδα μας. Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση λέει ο σοφός λαός και το σημερινό παιχνίδι ήταν μια επανάληψη των παιχνιδιών κόντρα στον Παναθηναϊκό όπου η ομάδα μας με το που βρέθηκε πίσω στο σκορ με αηδιαστική ευκολία πέταξε «λευκή πετσέτα». Φυσικά υπάρχει και η επαναλαμβανόμενη σύμπτωση με την απίστευτη διαιτησία και τον προκλητικό σχολιασμό του αγώνα αλλά αυτά αναγκαστικά περνάνε σε δεύτερη μοίρα μιας και αυτό που πρέπει βασικά να μας «καίει» είναι η δική μας απόδοση.  Εκμεταλλευόμενος το νωθρό ξεκίνημα των παικτών του Ολυμπιακού με τα πολλά άστοχα μακρινά σουτ και ελεύθερες βολές αλλά και την αποτελεσματικότητα των Μπράουν και Τόμας η ομάδα μας στο πρώτο ημίχρονο με εξαίρεση το τελευταίο δίλεπτο είχε κάνει αισθητή την παρουσία της και όλα έδειχναν ότι σήμερα ο ΑΡΗΣ είναι αποφασισμένος να παλέψει. Οι προσδοκίες μας όμως με το πρώτο ξέσπασμα του Ολυμπιακού διαψεύσθηκαν πανηγυρικά μιας και απο εκείνο το σημείο και μετά μεταμορφωθήκαμε σε σάκο του μποξ και ο αγώνας μέχρι το τέλος του εξελίχθηκε σε μια καλή προπόνηση για τους αντιπάλους μας. Ανύπαρκτη περιφερειακή άμυνα, κανένα μπλοκ άουτ και προσπάθεια στα ριμπάουντ, χωρίς συστήματα στην επίθεση και αστοχία εκτόξευσαν την διαφορά στους 30 πόντους… Φυσικά μπορεί οι παίκτες να είναι οι πρωταγωνιστές του παιχνιδιού αλλά ο μέντορας, καθοδηγητής, μαέστρος, οργανωτής μιας ομάδος είναι ο προπονητής. Όταν λοιπόν κοιμάται ο προπονητής στην άκρη του πάγκου, δεν έχει κάποιο πλάνο ή δεν κουμαντάρει σωστά την ομάδα κατά την διάρκεια του αγώνα τότε λογικό είναι και οι παίκτες να ακολουθήσουν. Φυσικά ένας αγώνας και η παρουσία μιας ομάδας δεν είναι μόνο τα 40′ που διαρκεί το παιχνίδι αλλά είναι το διάβασμα του αντιπάλου, η προετοιμασία για τον αγώνα και οι καθημερινές προπονήσεις σε αμυντικά και επιθετικά συστήματα. Προφανώς τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν γίνονται με σοβαρότητα στον ΑΡΗ μιας και η σοβαρότητα λείπει απο τον Ντρούκερ που έχει καταντήσει τεράστια απειλή για την ομάδα μας με τα αποτελέσματα της δουλειάς τους να αποτυπώνονται στο απόλυτο απο τις 30άρες που έχουμε φάει αλλά και από τα άδεια καρεκλάκια του Παλέ… Βλέπετε ο απλός φίλαθλος μπορεί να μην έχει πτυχίο προπονητή αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι είναι και ανίδεος απο το άθλημα που λατρεύει. Στην χειρότερη ημέρα του Τάκερ με την φανέλα του ΑΡΗ και άλλη μια τραγική παρουσία του Χατζηβρέττα(που συνεχίζει να χαίρει την απόλυτη στήριξη του Ντρούκερ) ο μεν Τάκερ αγωνίστηκε 30′ και ο Χατζηβρέττας 26’… Ο φορμαρισμένος Χαραλαμπίδης ήρθε πάλι απο τον πάγκο για να  «μοιραστεί» χρόνο με τον Χατζηβρέττα και ο Κουμπούρας που είχε ξεκινήσει καλά την χρονιά πλέον ο Ντρούκερ τον έχει απλά για να συμπληρώνει ομάδα. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τους Χρυσικόπουλο, Σκορδίλη και Τσαϊρέλη που παρόλο οι «βασικοί» παίκτες που παίζουν στις ίδιες θέσεις είχαν μέτρια ως κακή απόδοση ο Ισραηλινός τεχνικός προτίμησε να μην τους δοκιμάσει μπας και μπορέσουν να βοηθήσουν. Φυσικά το οτι απο την στιγμή που ο Ολυμπιακός πήρε 25 πόντους διαφορά ξαφνικά έβαλε μέσα τον Χρυσικόπουλο για λίγο και ύστερα και τον Τσαϊρέλη που τα πήγε εξαιρετικά δείχνει οτι δεν τους υπολογίζει και οτι τους βάζει μόνο όταν θεωρεί την νίκη χαμένη… Για ακόμη ένα παιχνίδι ο Τάκερ είναι ντεφορμέ και όλοι τα «ρίχνουν» στον ίδιο τον παίκτη όταν είναι φανερό οτι όλο το παιχνίδι του Τάκερ αναγκαστικά είναι ατομικές ενέργειες που όταν έχει αντιπάλους ψηλούς και δυνατούς δύσκολα τα καταφέρνει. Επίσης είναι λογικό κυρίως στο Ελληνικό πρωτάθλημα οι αντίπαλοι προπονητές πλέον να έχουν «διαβάσει» το παιχνίδι του και να του κλείνουν τους διαδρόμους… Έτσι κάνουν οι προπονητές που προετοιμάζουν την ομάδα ανάλογα με τον κάθε αντίπαλο… Ο ΑΡΗΣ λοιπόν σε μια κακή χρονιά εως τώρα επαναλαμβάνει τα λάθη των προηγούμενων ετών και αντί να δώσει ευκαιρίες στα δικά του παιδιά και σε παίκτες που μπορεί να τους διατηρήσει και τα επόμενα χρόνια αποφασίζει να αφήσει εν λευκό την ομάδα στον Ντρούκερ και τις παραξενιές του. Μοναδικό θετικό του αγώνα η καλή παρουσία του Μπράουν αλλά και του Τόμας που έδειξε πολύ καλά στοιχεία. Βέβαια όταν είναι στραβό το κλίμα όλα πηγαίνουν στραβά και ο Τόμας στην «παρθενική» του εμφάνιση τραυματίστηκε… Ας ελπίσουμε όπως φάνηκε να μην είναι κάτι σοβαρό. Για την συνέχεια τι να πούμε? Μοναδική ελπίδα η αλλαγή του προπονητή μιας και είναι φανερό οτι δεν έχει το πνεύμα του μαχητή που ψάχνουμε…

Vamos ARIANARA στην Κρήτη για το δίπλο!

Βασικό χαρακτηριστικό του Ελληνικού λαού και του Αρειανού οπαδού ιδιαίτερα είναι το ένστικτο επιβίωσης στα δύσκολα. Πάντα λοιπόν όταν οι καταστάσεις είναι οριακές, οι καταιγίδες μεγάλες και οι φουρτούνες ασταμάτητες ξαφνικά μέσα μας η σπίθα που υπάρχει μέσα μας φουντώνει και γίνεται ολόκληρη φλόγα ικανή να «κάψει» κάθε εμπόδιο, κάθε δυσκολία μέχρι να ξαναβρούμε τον δρόμο μας. Κάπως έτσι έχει διαμορφωθεί το κλίμα στην αγαπημένη μας ομάδα με την αγανάκτηση και τον προβληματισμό που πριν από λίγες ημέρες ξεχείλιζε σχεδόν από όλους να έχουν φύγει και να έχουν δώσει την θέση τους στο πάθος για την νίκη στο παιχνίδι με τον Εργοτέλη. Αυτό φαίνεται και από την μεγάλη ανταπόκριση που υπάρχει στην εκδρομή του Super 3 (μόλις 30Ε) για την Κρήτη όπου μαζί με τα αδέλφια από την Κρήτη και όχι μόνο θα βρεθούν δίπλα στο πλευρό του Θεού σε αυτήν την δύσκολη όπως έχει εξελιχθεί αναμέτρηση. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό το κλίμα περνάει μέσα στα αποδυτήρια αλλά έστω και λίγο από την αποφασιστικότητα και την αισιοδοξία που έχουμε όλοι μας την δεδομένη στιγμή αγγίξει τους παίκτες μας θεωρώ σίγουρο ότι θα ματώσουν μέσα στο γήπεδο για να φέρουν τους 3 βαθμούς της νίκης. Το καλό στην όλη ιστορία είναι ότι αν υπήρχε ένας άνθρωπος που σε μια τόσο δύσκολη στιγμή για την ομάδα μας με την δύσκολη βαθμολογική θέση,  την φυγή ενός τεράστιου προπονητή, την γκρίνια για τις μεταγραφές, τις πολλές απουσίες παικτών θα μπορούσε να αλλάξει την κατάσταση αυτός θεωρώ οτι έχει πάρει ήδη την θέση του στα αποδυτήρια και στον πάγκο της ομάδος. Ο Γιάννης Μιχαλήτσιος είναι ένας αληθινός μαχητής Αρειανός που μας εκφράζει στο απόλυτο, πονάει την ομάδα, νιώθει την αγωνία και πιστεύω οτι έχει και τον τρόπο να πάρει το 100% απο αυτούς που θα αγωνιστούν. Με το απουσιολόγιο να είναι γεμάτο και τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα να μην έχουν δικαίωμα συμμετοχής η 11άδα μοιάζει με μονόδρομος και το πιο πιθανό σενάριο είναι να δούμε ένα  4-3-3 με Κουλουχέρη μέσα, Νέτο μπροστά από Βαγγελί και Τσεσνάουσκις στα δεξιά αντί του Χαβίτο που καλύψει την αριστερή πλευρά της ομάδος μεσοεπιθετικά. Ο Μιχαλήτσιος ίσως είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να οδηγήσει την ομάδα σε αυτό το παιχνίδι που μοιάζει με ακόμη έναν τελικό για τον ΑΡΗ μας. Ίσως και για την συνέχεια του πρωταθλήματος να είναι ο κατάλληλος άνθρωπος μιας και κάποια στιγμή θα πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι οτι τα οικονομικά μας δεδομένα απαιτούν αργά και σταθερά βήματα προς τα εμπρός και ίσως ο Κούπερ να ήταν ένα άλμα  που δεν ήμασταν έτοιμοι να το διαχειριστούμε. Όσο για τις μεταγραφές νομίζω οτι είναι εντυπωσιακές και θα βοηθήσουν άμεσα αλλά και εδώ θα πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι σχεδόν αδύνατο να φέρεις παίκτες σαν τον Μπομπαντίγια και τον Καστίγιο στο Κλ.Βικελίδης υπο κανονικές συνθήκες και ο δανεισμός έστω και για 6 μήνες είναι μονόδρομος. Αν κοιτάξουμε τα λεφτά που ξόδεψαν οι ομάδες τους για να τους αποκτήσουν μιλάνε από μόνα τους. Και στο 1/3 να έχει πέσει η αγωνιστική τους αξία και κατα συνέπεια η τιμή τους πάλι για εμάς είναι πανάκριβοι.  Άρα καλά είμαστε με τον Μιχαλήτσιο και ας προσπαθήσουμε έτσι για αλλαγή να εμπιστευτούμε και ένα δικό μας παιδί! Διπλό μέσα στην Κρήτη ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Για καφέ απο το πρωί στο ΣΕΦ παρέα με τον Ντρούκερ

Με τον Ντρούκερ να παραμένει στον πάγκο της ομάδος και τον αγώνα να ξεκινάει στις 12.30(!!!!) για χάρη των φιλάθλων του Ολυμπιακού ο ΑΡΗΣ θα προσπαθήσει να φωνάξει παρόν μέσα στο ΣΕΦ. Δυστυχώς οι μέχρι τώρα εμφανίσεις της ομάδος σε συνδυασμό με την ηττοπάθεια που χαρακτηρίζει τον Ντρούκερ, την διοίκηση αλλά και μερικούς παίκτες μας δυσκολεύομαι έστω και να το γράψω ότι ο ΑΡΗΣ κατεβαίνει για την νίκη. Ασχέτως εάν το κατεστημένο που επικρατεί στο Ελληνικό μπάσκετ αλλά και η διαφορά δυναμικότητας των 2 ομάδων κάνει την προσπάθεια για την νίκη πάρα πολύ δύσκολη όταν λέγεσαι ΑΡΗΣ οφείλεις να πιστέψεις στην νίκη και ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο να παλέψεις και να ματώσεις για την νίκη. Κάτι που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια ο μπασκετικός ΑΡΗΣ το έχει ξεχάσει. Πως λοιπόν να πιστέψουμε στην νίκη όταν μόνο και μόνο ο ορισμός αυτού του αγώνα στις 12.30 αποτελεί από μόνος του μιας πρόκληση που φυσικά δεν βρίσκει την παραμικρή αντίδραση. Βγάλε μια φωνή, πες έστω για αρχή ένα «ΟΧΙ»,  βγάλε μια ανακοίνωση τουλάχιστον να τους ξεμπροστιάσεις και όχι να είσαι το μπαλάκι που το πετάνε από εδώ και απο εκεί όπως τους βολεύει… Πόσες φορές μας έχουν βάλει να παίξουμε ίδια ώρα ποδόσφαιρο με μπάσκετ? Αμέτρητες… Μέχρι και καθημερινή εργάσιμη ημέρα ωρα 16.00 είχαν ορίσει παιχνίδι στο Παλέ κόντρα στον Ολυμπιακό… Όταν όμως δίνεις σαν διοίκηση αυτήν την γραμμή, δεχόμενη χωρίς αντίδραση τα πάντα τότε είναι λογικό να ακολουθούν και οι δηλώσεις ηττοπάθειας απο τον ίδιο τον αρχηγό σου περί «Πρωταθλητή των φτωχών».  Μπορεί στο παιχνίδι με την Μπουντιβέλνικ η ομάδα να έδειξε το καλό της πρόσωπο αλλά δεν έλειψαν ούτε εκεί τα «περίεργα» του Ντρούκερ. Απο ότι φαίνεται όμως η διοίκηση αφουγκράζεται τις τοποθετήσεις του Ντρούκερ περι πετυχημένης πορείας και τον διατηρεί στην θέση του.  Για το παιχνίδι αγωνιστικά δεν μπορούμε να πούμε και πολλά μιας και σε μεγάλο βαθμό όλα θα εξαρτηθούν απο την διάθεση των παικτών μας και του Ντρούκερ. Εαν λοιπόν η ομάδα κατέβει για την νίκη και όχι για να αποφύγει τον διασυρμό τότε μπορεί να δούμε και κάτι καλό. Αν όμως με το που πάρει κεφάλι ο Ολυμπιακός πετάξουμε λευκή πετσέτα όπως στα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό τότε μάλλον τους 20 πόντους στο κεφάλι τους έχουμε σίγουρους. Την ίδια στιγμή που προν λίγες ημέρες ο Πανελλήνιος κόντραρε στα ίσια τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό και η Φενερμπαχτσέ που δεν έχει και καμιά υπερομάδα πέρασε νικηφόρα απο το ΣΕΦ. Ο Τόμας σύμφωνα πάντα με τα ρεπορτάζ δεν θα κάνει  ντεμπούτο στο ΣΕΦ αλλά στην Γαλλία. Μακάρι επιτέλους η καλή εμφάνιση της Τρίτης να έχει συνέχεια και να δούμε τελικά στο ΣΕΦ οτι αυτή η ομάδα έχει αρ@@@ια!

Αρέσει σε %d bloggers: