Ο ΟΠΑΠ χορηγός στην βία!

Αν και σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του εκπροσώπου του ΟΠΑΠ ο ρόλος του συγκεκριμένου οργανισμού δεν είναι να χρηματοδοτεί έργα βελτίωσης σε ιδιόκτητα γήπεδα ομάδων όπως όλα δείχνουν το 1.000.000 ευρώ θα το τσεπώσουν οι συμπολίτες. Προφανώς για να μπαλώσουν μερικά σημεία στο γήπεδο τους αλλά κυρίως για να μπαλώσουν τις τσέπες πρωτοκλασάτων παικτών τους ώστε να μην ακολουθήσουν τον δρόμο που χάραξε ο Σάντος και ακολούθησε ο Κονσεϊσάο… Αν και οι αντιδράσεις για την σκανδαλώδη ενίσχυση του συγκεκριμένου σωματείου σε μια εποχή όπου τα οικονομικά της χώρας πηγαίνουν απο το κακό στο χειρότερο είναι έντονες τίποτα δεν αναμένεται να αλλάξει. Και πώς να αλλάξει όταν τις συγκεκριμένες εξελίξεις τις έχει δρομολογήσει ο Βούγιας με την στήριξη του Ψωμιάδη και των γνωστών «κουμπάρων»  που βρίσκονται απο πίσω τους.  Με αυτήν την κίνηση του ο Βούγιας για άλλη μια φορά δείχνει την «σκληρή» του στάση απέναντι στην βία και ενισχύει ενα σωματείο που άνετα θα μπορούσε να ανακηρυχθεί «πρωταθλητής» στα φαινόμενα βίας. Βέβαια με την έξοδο στο Champions League όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και πλέον μιλάμε για εναν μπαοκ σεντονάτο με το ανάλογο επίπεδο και ήθος. Τρανή απόδειξη τα απίστευτα γεγονότα στην Λαμία όπου όλη η Ελλάδα παρακολούθησε με ανοιχτό το στόμα… Και όλα αυτά για έναν αγώνα χάντμπολ! Τουλάχιστον αυτήν την φορά σε αντίθεση με το Καβάλα – ΑΡΗΣ  αγωνιζόταν η ομάδα τους και είχαν κάποιο λόγο να βρεθούν εκεί. Και αυτήν την φορά απο τα τηλεοπτικά πλάνα είδαμε το ίδιο σκηνικό που είχαμε δει και στην Καβάλα. Οι κρανοφόροι οπλισμένοι με παλούκια, αλυσίδες κτλπ να κατευθύνονται προς το γήπεδο με συνοδεία της αστυνομίας!!!!! Πάντως για όσους έχουν παρεξηγήσει την συγκεκριμένη οικονομική ενίσχυση του ΟΠΑΠ θα πρέπει να διευκρινιστεί οτι δεν θα είναι μονόπλευρη και θα έχει την μορφή χορηγίας/διαφήμισης του ΟΠΑΠ. ‘Ηδη έχουν γίνει παραγγελία τα νέα κράνη με το σήμα του ΟΠΑΠ και το γνωστό σλόγκαν «Πάμε στοίχημα»… Πάντως εκτός απο το χαβαλετζίδικο κομμάτι του πόστ ασχέτως με το οτι εμπλέκεται ο μπαοκ μέσα θα συμφωνήσω απόλυτα με την στάση του Super 3 στο συγκεκριμένο θέμα που δεν ζητάει τίποτα παραπάνω απλά απο ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ! Αλλά όπως και να το κάνουμε εκφράσεις και έννοιες όπως ισότητα, ισονομία, ίση μεταχείριση κτλπ στο Ελλαδιστάν έχουν εκλείψει εδώ και καιρό…

Νέα ενότητα «Μεταγραφολογία 2010»!

Με χαρά ανακοινώνουμε σήμερα μια καινούργια ενότητα στο blog όπου με συχνές και «έγκυρες» ανανεώσεις θα μας συνοδεύσει για το επόμενο δίμηνο και έχει να κάνει όχι τόσο με τις μεταγραφές που πρόκειται να κάνει η ομάδα μας αλλά κυρίως με όλα αυτά που αναφέρονται καθημερινά στα ΜΜΕ με την πλειοψηφία  εξ αυτών να είναι απλά προς λαϊκή κατανάλωση. Μπορεί όταν ήμασταν πιτσιρικάδες να βλέπαμε με μεγάλους τίτλους κάποια ονόματα και να «ψαρώναμε» αλλά πλέον με τόσα που έχουν δει τα ματάκια μας το έχουμε καταλάβει το παιχνίδι που παίζεται και εδώ και πολλά πολλά χρόνια δεν τρώμε πλέον τον «παπά».  Παρόλα αυτά εαν δούμε όλες αυτές τις φήμες, παραπληροφόρηση κτλπ απο την σωστή οπτική γωνία μπορούμε εύκολα να ευθυμήσουμε και να έχουμε θέμα να συζητάμε τους «νεκρούς» καλοκαιρινούς μήνες. Δεκτά όλα τα σχόλια όπως και γενικά ότι έχει πάρει το αυτί σας σχετικά με τις μεταγραφές του ΑΡΗ μας!

ΜΕΤΑΓΡΑΦΟΛΟΓΙΑ 2010

Η μεγαλύτερη απογοήτευση και ο MVP της χρονιάς

Μιας που έχουν τελειώσει οριστικά οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδος μας μπορούμε πλέον να μιλήσουμε πιο άνετα και πιο ξεκάθαρα για τους παίκτες που εντυπωσίασαν αλλά και αυτούς που απογοήτευσαν με την φανέλα του ΑΡΗ την χρονιά που μας πέρασε. Θα αρχίσω με αυτούς που με απογοήτευσαν με πρώτο και καλύτερο τον Λεάντρο Γκρασιάν. Ο Αργεντινός ήρθε με μεγάλες περγαμηνές απο την Μπόκα Τζούνιορς και όλοι περιμένανε οτι ο ΑΡΗΣ θα βρεί τον παίκτη που θα οργανώνει το παιχνίδι και μοιράζει τις ασίστ στους επιθετικούς όπως και με τις εκτελέσεις του στα στημένα θα έλυνε άλλο ενα μεγάλο πρόβλημα της ομάδος μας. Αντί για αυτό όμως στα περισσότερα παιχνίδια δεν θα έλεγα απλά οτι ήταν «αόρατος» αλλά κάτι περισσότερο απο αρνητικός μιας και δεν έμπαινε ποτέ στον κόπο να μαρκάρει. Και αν αποτελούσε ως ενα σημείο δικαιολογία οι αλχημείες του Μαζίνιο και όλοι περιμένανε οτι με τον ερχομό του Κούπερ ο Γκρασιάν θα έβρισκε τον ρόλο του στην ομάδα και θα μας έδειχνε την πραγματική του αξία τίποτα δεν άλλαξε και δικαιολογημένα τον Ιανουάριο αποτέλεσε παρελθόν. Πολλές φορές γίνεται σημαντικός λόγος για εσωτερικές μεταγραφές της ομάδος όταν περιμένουμε την αναγέννηση ενός παίκτη που γνωρίζουμε τις τεράστιες δυνατότητες του αλλά για λόγους τραυματισμού και όχι μόνο δεν μπορεί να τις δείξει. Αυτό ακριβώς συνέβει και αυτην την χρονιά με τον Νάτσο Γκαρσία, έναν παίκτη που αναπολούμε τις καλές του στιγμές και αναρωτιόμαστε το πως κατάντησε έτσι. Ευκαιρίες πήρε πολλές αλλά νομίζω οτι δεν αξιοποίησε ούτε μια. Σίγουρα μια απο τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις της αγωνιστικής σεζόν που μας πέρασε. Τρίτη και μεγαλύτερα για εμένα απογοήτευση ήταν ο Σέρχιο Κόκε που σίγουρα πρόσφερε πολλά παραπάνω απο τους προηγούμενους και υπήρχαν αγώνες που ήταν εξαιρετικός αλλά σε τίποτα δεν θυμίζει πλέον τον παίκτη που λατρέψαμε. Τον παίκτη που κάθε φορά που είχε την μπάλα στα πόδια του στην επίθεση αποτελούσε μόνιμη απειλή για την αντίπαλη εστία. Τον παίκτη που είχε το δολοφονικό ένστικτο και η λέξη γκολ τριγύριζε συνεχώς στο μυαλό του. Φυσικά αντι για αυτό είδαμε έναν Κόκε που να φοβάται να μπει στην αντίπαλη περιοχή, να  γυρίσει προς την εστία, να σκοράρει. Αρκέστηκε σε έναν οργανωτικό ρόλο που ώρες ώρες με την εμμονή του στην πάσα ακόμη και όταν μπορούσε να σουτάρει γινότανε εκνευριστικός! Επειδή περίμενα πως και πως να ξαναδώ εκείνον τον εντυπωσιακό Κόκε για αυτό και η απογοήτευση που νιώθω είναι μεγαλύτερη απο οτι στους 2 προηγούμενους. Και τώρα πάμε στους κορυφαίους που νομίζω οτι κάνανε την διαφορά για την ομάδα μας. Πρώτος και καλύτερος ο Χαβιέ Κάμπορα. Ίσως ο πιο αδικημένος ποδοσφαιριστής της ομάδος μας, ένας παίκτης που έχει το γκολ μέσα  του, το δείχνει με κάθε ευκαιρία και όμως είχε πέσει σε έναν προπονητή σαν τον Μαζίνιο που παρά τα 2 γκολ στον αγώνα με τον Ηρακλή στο Καυτατζόγλειο αλλά και τα άλλα την προηγούμενη χρονιά ως αλλαγή τον άφηνε επανειλημμένα στον πάγκο. Πόσα γκολ θα έπρεπε να πετύχει ο Κάμπορα άραγε για να του δώσει θέση βασικού ο Μαζίνιο? Τα καθοριστικά του γκολ με τον μπαοκ και τον Ολυμπιακό μας «έφτιαξαν» πάρα πολύ και γενικότερα η αποτελεσματικότητα του σίγουρα τον τοποθετεί ανάμεσα στους κορυφαίους αν όχι τον κορυφαίο του ΑΡΗ μας! Ο Ντάρσι Νέτο αναμφισβήτητα ήταν απο τους καλύτερους παίκτες της ομάδος μας φέτος. Στους περισσότερους αγώνες έμοιαζε να είναι το Α με το Ω στο παιχνίδι μας και όποτε απουσίαζε το κενό του ήταν τεράστιο. Το οτι είναι εξαιρετικός παίκτης το γνωρίζαμε πολύ καλά αλλά η φετινή του σταθερότητα σε απόδοση στην πλειοψηφία των παιχνιδιών σε συνδυασμό με το πάθος του μας εξέπληξε θετικότατα! Αν και πολλοί απο εμάς τον Κριστιάν Νασούτι μπορεί να μην τον γνωρίζαμε καλά πριν έρθει στην ομάδα μας, σίγουρα θα δυσκολευτούμε πολύ να τον ξεχάσουμε όταν τελικά αποχωρήσει απο τον σύλλογο μας. Σταθερός σε απόδοση, ακούραστος και πάντα αποτελεσματικός. Ένας κεντρικός αμυντικός που κάθε ομάδα θα τον ήθελε και αποτελεί τρομερή επιτυχία της διοίκησης που τον έφερε στην ομάδα μας. Ας ελπίσουμε να καταφέρουμε και να τον κρατήσουμε… Ο Μεχντί Ναφτί ήρθε να αντικαταστήσει τον Βιτόλο, έναν παίκτη που με την φανέλα της ομάδος μας είχε κάνει εξαιρετική χρονιά και ως εναν βαθμό η μετακίνηση του στον συμπολίτη μας είχε πληγώσει. Και όμως ο Μεχντί Ναφτί με το ολοκληρωμένο παιχνίδι του κατάφερε πολύ γρήγορα να μας κάνει να τον ξεχάσουμε. Ειλικρινά πιστεύω οτι εαν θέλουμε να έχουμε βλέψεις σαν ομάδα μεταγραφικοί μας στόχοι θα πρέπει να είναι παίκτες σαν τον Ναφτί. Δυνατοί, έξυπνοι και πάνω απο όλα με ουσία στο παιχνίδι τους. Εκτός απο την αποτελεσματικότητα του στα αμυντικά του καθήκοντα, τόσο οι έξυπνες πάσες όσο και τα μακρινά του σουτ χάρισαν πολύτιμους βαθμούς στην ομάδα μας! Σίγουρα εαν δεν είχε κάποιους τραυματισμούς θα μπορούσε να είχε προσφέρει ακόμη περισσότερα. Για το τέλος άφησα τον Σάκη Πρίττα γιατι πιστεύω οτι όλοι μας θα πρέπει να υποκλιθούμε μπροστά του για την εξαιρετική παρουσία του στην σεζόν που μας πέρασε. Το πιο σημαντικό απο όλα είναι οτι αυτός ο παίκτης ήρθε απο τον πάγκο και πρόσφερε πολλά παραπάνω απο όσα φανταζόμασταν τόσο πολλοί απο εμάς όσο και μερικοί απο τους προπονητές που πέρασαν απο τον πάγκο της ομάδος μας τα τελευταία χρόνια. Παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους αθλητές που με την κλίση του στην εθνική Ελλάδος νομίζω οτι δικαιώθηκε και με το παραπάνω. Φυσικά παίκτες όπως οι Σηφάκης, Φερνάντεζ και Γκιάρο είχαν εξαιρετική παρουσία αλλά οι παραπάνω σίγουρα ξεχωρίζουν. Στο planetaris.gr έχει μπει και σχετικό δημοψήφισμα όπου θα ήθελα πάρα πολύ και την άποψη σας. Έτσι να έχουμε να συζητάμε τώρα που μας τελείωσαν οι αγώνες 🙂

ΑΡΗΣ – μπαοκ 3-2 | Έκανε αυτό που έπρεπε!

Μπορεί η εμφάνιση της ομάδος μας και σήμερα να ήταν μετριότατη, μπορεί ο μπαοκ να ήταν για ακόμη μια φορά στο Κλ.Βικελίδης για κλάματα, μπορεί ο Ακρίβος και ο Σταθόπουλος να είχαν «περίεργες» αποφάσεις, μπορεί να μας βγάλανε όλοι τους την ψυχή αλλά η ουσία είναι οτι πήραμε την νίκη και σκαρφαλώσαμε στην 4η θέση της τελικής κατάταξης προσπερνώντας τον Ολυμπιακό και δίνοντας περισσότερο χρόνο σε διοίκηση και προπονητή ώστε να προχωρήσουν στον σχεδιασμό της επόμενης αγωνιστικής σεζόν. Για το παιχνίδι αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι οτι απο μόνοι μας βαλθήκαμε να το κάνουμε ντέρμπι μιας και κάθε φορά που παίρναμε το προβάδισμα στο σκορ ακολουθούσε αναίτια οπισθοχώρηση και απόλυτη έλλειψη ψυχραιμίας στο παιχνίδι μας. Εαν είμασταν ελαφρώς πιο σοβαροί και πιο αποφασισμένοι για την νίκη θα το καθαρίζαμε πολύ πιο εύκολα. Άλλωστε αυτό φάνηκε απο την ευκολία που μπήκε το πρώτο γκολ μόλις στο 11΄ αλλά  και τις υπόλοιπες ευκαιρίες που δημιουργήσαμε. Φυσικά για να κάνει ο Θανασάκης το 1-1 έπρεπε ο επόπτης να κλείσει τα μάτια σε οφθαλμοφανέστατο οφσάιντ, μια καθαρή φάση που δύσκολα μπορεί να την δικαιολογήσει κάποιος ως ανθρώπινο λάθος. Παρόλα αυτά στην συγκεκριμένη φάση τόσο η αντίδραση της άμυνας όσο και του Πέσκοβιτς ήταν για κλάματα… Ένας Πέσκοβιτς που και στο δεύτερο γκολ είχε μια τραγική έξοδος που οδήγησε στην συνέχεια στο πέναλτι. Ευτυχώς με την απόκρουση του λίγο πριν το φινάλε του αγώνα μας έσωσε απο την καταστροφή. Χαβίτο, Φερνάντεζ και Μεριέμ ήταν με διαφορά οι κορυφαίοι. Μεγάλη απογοήτευση ο Αντού που δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του αλλά και ο Νάτσο Γκαρσία που εκτός απο τις εκνευριστικές λάθος μεταβιβάσεις τους για μεγάλα διαστήματα του αγώνα ήταν «αόρατος» και ευτυχώς που κοντά του υπήρχε ένας ασταμάτητος Φερνάντεζ που ήταν σε όλες τις φάσεις μέσα. Αν και αρκετοί συνΑρειανοί εξακολουθούν να πιστεύουν στις δυνατότητες Γκαρσία εγώ εξακολουθώ να απορώ απο που πηγάζει η αισιοδοξία τους για την αναγέννηση του συγκεκριμένου παίκτη. Το σίγουρο είναι οτι πολύ σύντομα θα ξεκαθαρίσει τόσο η περίπτωση του Νάτσο όσο και πολλών άλλων παικτών. Και αν στις καφενειακές συζητήσεις οι φήμες είναι πολλές εγώ θα πρότεινα να κάνουμε λιγάκι υπομονή μέχρι να ακούσουμε επίσημες τοποθετήσεις. Το σίγουρο είναι οτι φέτος θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές  όπως και σημαντικές κινήσεις ενίσχυσης. Μπορεί αυτή η νίκη να μην ισοδυναμεί με την επίτευξη κάποιου μεγάλου στόχου αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε την φετινή χρονιά αποτυχημένη. Νομίζω οτι θα πρέπει να αισθανόμαστε ικανοποιημένοι που διατηρηθήκαμε σε ένα υψηλό επίπεδο(συμμετοχή στον τελικό κυπέλλου,  4η θέση, συμμετοχή στο Europa League) αλλά ταυτόχρονα και απογοητευμένοι που πετάξαμε την σπουδαία ευκαιρία που μας δόθηκε στο κύπελλο και στα πλέιοφ για μια μεγάλη επιτυχία. Μια επιτυχία που την έχει πραγματικά ανάγκη ο σύλλογος μας και σίγουρα η διοίκηση της ΠΑΕ θα πρέπει να το καταλάβει και την νέα χρονιά να θέσει τον πήχη στην κορυφή. Ούτε τον τελικό του κυπέλλου, ούτε την έξοδο στο Champions League.  Την κορυφή του πρωταθλήματος και την κατάκτηση του κυπέλλου! Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να περάσουμε σε όποιον παίκτη φορέσει την φανέλα του ΑΡΗ μας του χρόνου οτι ο λαός πρωταθλήτης θέλει και την ομάδα του πρώτη. Μόνο έτσι… Αρκετός κόσμος στο Κλ.Βικελίδης αλλά λίγος αν αναλογιστούμε τον αντίπαλο και την σημασία του αγώνα. Απορώ ρε παιδιά με όλους εσάς που καθίσατε στο σπίτι σας πως μπορείτε και δεν δίνετε το παρών στο τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς που κατα σύμπτωση είναι και απέναντι στους συμπολίτες… Ειλικρινά μου φαίνεται απίστευτο. Για όλους τους υπόλοιπους, τους τρελαμένους σαν και εμένα  που βρεθήκανε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης και γουστάρανε την Αρειανάρα υπομονή 2 μήνες περίπου όπου θα ξαναρχίσουν και πάλι τα γούστα!

Νίκη για τον κόσμο και τους βαθμούς

Μονόδρομος η νίκη για την ομάδα μας στο αυριανό παιχνίδι κόντρα στον μπαοκ μιας και οι 3 βαθμοί θα μας οδηγήσουν σε μια θέση πιο ψηλά αλλά και παράλληλα θα φύγουμε με το χαμόγελο στα χείλη ενόψει καλοκαιρινών διακοπών γιατί όπως και να το κάνουμε μια νίκη απέναντι στον συμπολίτη έχει πάντα την ξεχωριστή της σημασία ανεξάρτητα απο την βαθμολογική σημασία του αγώνα. Νομίζω οτι οι παίκτες μας έστω σε αυτό το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς έχουν την ευκαιρία να κάνουν κάτι καλύτερο απο αυτό που κατάφεραν στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, να ανέβουν μια θέση ψηλότερα απο την 5η και παράλληλα να σπάσουν μια αρνητική παράδοση 26 χρόνων απο την τελευταία φορά που προσπεράσαμε ομάδα του ΠΟΚ(1986 την ΑΕΚ). Για να το πετύχουνε οι παίκτες μας αυτό δεν χρειάζεται να κάνουν κάτι το τρομερό αλλά απλά να επαναλάβουν την εμφανίση πριν 2 μήνες περίπου απέναντι στον συμπολίτη που είχε οδηγήσει σε εκείνο το πολύ εύκολο 2-0. Φυσικά οι συνθήκες του αυριανού παιχνιδιού είναι πολύ διαφορετικές σε σχέση με εκείνο του πρωταθλήματος μιας και απο την μια πλευρά η ομάδα μας έχει πολλές απουσίες αλλά και απο την άλλη πλευρά ο μπαοκ έχοντας πετύχει τους στόχους του σίγουρα θα παρουσιαστεί πιο χαλαρός και με αρκετές αλλαγές στο βασικό σχήμα. Παρόλα αυτά σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε τους αντιπάλους μας αλλά το σίγουρο είναι το κίνητρο των παικτών μας για την νίκη είναι πολύ μεγαλύτερο. Αν και όπως είπα και πιο πριν υπάρχουν σημαντικές απουσίες σαν και αυτές των Κόκε, Νασούτι, Ναφτί και όχι μόνο υπάρχει και η σημαντικότατη επιστροφή του Νέτο που η απουσία του έγινε κάτι παραπάνω απο αισθητή στα τελευταία παιχνίδια μιας και πρόκειται για έναν παίκτη που προωθεί με τον καλύτερο τρόπο την μπάλα απο την άμυνα προς την επίθεση. Η ουσία είναι οτι όλοι όσοι αγωνιστούν αύριο θα πρέπει να είναι αποφασισμένοι να ματώσουν για την νίκη γιατί δεν θέλω ούτε εγώ ή ούτε κανείς άλλος συνΑρειανός να σκέφτεται το ενδεχόμενο οτι μπορεί να έρθει άλλο αποτέλεσμα εκτός της νίκης, να πετάξουμε άλλη μια ευκαιρία για κάτι καλύτερο(έστω και κάτι τόσο μικρό όσο είναι μια θέση παραπάνω) και ταυτόχρονα να δώσουμε την χαρά στους άλλους οτι μας «έκοψαν» την χάρα έστω και για αυτήν την 4η θέση. Για αυτό λοιπόν όλοι μας θα πρέπει να δώσουμε βροντερό παρών στο Κλ.Βικελίδης σε αυτό το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς και με την φωνή, το πάθος και την τρέλα μας να στείλουμε την μπάλα στα δίχτυα και να πανηγυρίσουμε την σπουδαία νίκη. Ναι φέτος χάθηκε τεράστια ευκαιρία σε κύπελλο και πρωτάθλημα για το βήμα παραπάνω αλλά ο ΑΡΗΣ δεν σταματάει εδώ και σίγουρα ενα τοπικό ντέρμπι δεν αποτελεί την ιδανική στιγμή για να δείξεις την απογοήτευση σου. Όλοι στο Κλ.Βικελίδης να κερδίσουμε αυτήν την κρατικοδίαιτη ομάδα και να της δώσουμε μια γεύση απο τις πο@@@ες που θα φάει στα προκριματικά του Champions League!

Ολυμπιακός – ΑΡΗΣ 0-0 | Αρκέστηκε στο Χ…

Άλλη μια μετριότατη εμφάνιση πρόσθεσε σήμερα η ομάδα σε αυτήν την διαδικασία των πλέιοφς και έμεινε σε αυτό το Χ και κατα συνέπεια εκτός διεκδίκησης της προνομιούχας 2ης θέσης που οδηγεί στο Europa League υπο σαφώς καλύτερες συνθήκες απο οτι η 3η και η 4η που σε υποχρεώνει να ξεκινήσεις την προετοιμασία σου σαφώς πιο νωρίς. Παρόλα αυτά εφόσον η ΑΕΚ δεν φύγει νικήτρια απο την Τούμπα τότε την ερχόμενη Τετάρτη κερδίζοντας τον αδιάφορο συμπολίτη θα καταφέρουμε να σκαρφαλώσουμε μια θέση πιο ψηλά στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος. Δυστυχώς και σήμερα έκανε την εμφάνιση του το σύνδρομο του εκτός έδρας που καταδιώκει την ομάδα μας απο την αρχή της χρονιάς και «αναγκάζει» τους παίκτες μας να έχουν λιγότερο πάθος και μια ηττοπαθητική νοοτροπία που ακόμη και οταν βρίσκει εναν αντίπαλο σαν τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ που παραπαίουν όχι μόνο δεν μπορούμε να φτάσουμε στην νίκη αλλά ακόμη και το Χ όπως σήμερα φαντάζει ως επιτυχία και ας παίζαμε στην μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού με παίκτη παραπάνω. Αν και υπήρχε μια συνοχή στην άμυνα που δεν επέτρεπε στον Ολυμπιακό να δημιουργήσει ουσιαστικές ευκαιρίες επιθετικά ήμασταν σχεδόν ανύπαρκτοι μιας και όσες φορές και αν βγαίναμε σε αντεπιθέσεις με καλές προϋποθέσεις οι επιλογές των παικτών μας ήταν τόσο τραγικές με αποτέλεσμα οι φορές που ανησύχησε ο Πάρντο να ήταν ελάχιστες.  Πραγματικά σήμερα παρόλο που και ο Ολυμπιακός ήταν μέτριος δεν μπορέσαμε ούτε μια στιγμή να εκμεταλλευτούμε την αριθμητική μας υπεροχή και αν υπήρχε κάποιος που έχασε την φάση της αποβολής του Ζεβλάκοφ δύσκολα θα μπορούσε να καταλάβει οτι  εμείς παίζαμε με παίκτη παραπάνω. Είναι σχεδόν ανεξήγητο πως αυτήν την ομάδα που 2 φόρες μέσα στην έδρα σου είχες τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού και πήρες 2 σπουδαίες νίκες μέσα σε ένα άδειο Καραϊσκάκη με παίκτη παραπάνω έχεις το μυαλό σου απλά στο να διατηρήσεις ανέπαφη την εστία σου και να μείνεις στο Χ. Μέχρι και στην φάση του 91′ που ο Κάμπορα βρέθηκε μια ανάσα απο το γκολ κατάφερε να πετάξει αυτήν την σπουδαία ευκαιρία στα σκουπίδια δείχνοντας οτι οι παίκτες μας δεν πιστεύανε καθόλου σε αυτήν την νίκη. Αν και απο την εξέλιξη του αγώνα φάνηκε οτι η ομάδα μας είχε ξεκάθαρους αμυντικούς προσανατολισμούς δεν μπορώ να κατηγορήσω τον Κούπερ για αυτό γιατί πολύ απλά υπήρχε το πλάνο να χτυπήσουμε στην αντεπίθεση, υπήρξαν αρκετές φορές οι προϋποθέσεις για να κάνουμε κάτι καλό αλλά σχεδόν πάντα είτε με τον Χαβίτο είτε με τον Κάλβο είτε μερικές φορές με τον Ντέιλι αντι να δούμε μια σωστή πάσα ή μια έξυπνη κίνηση βλέπαμε την μια χαζομάρα μετά την άλλη. Με τους παίκτες που είχε ο Κούπερ στην διάθεση του ειλικρινά δεν νομίζω οτι μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερο. Εκτός απο τους Χαβίτο, Κάλβο και Ντέιλι που ήταν μετριότατοι και ο Κάμπορα στις λίγες ευκαιρίες που του δόθηκαν δεν μπόρεσε να δείξει την εκτελεστική δεινότητα που τον διακρίνει. Αυτός που με απογοήτευσε πιο πολύ απο όλους για ακόμη ενα παιχνίδι ήταν ο Νάτσο Γκαρσία. Βλέποντας τις φετινές εμφανίσεις του Νάτσο και έχοντας στο μυαλό μας την εντυπωσιακή του παρουσία τα προηγούμενη χρόνια το μόνο συμπέρασμα που μπορούμε να βγάλουμε είναι οτι ο συγκεκριμένος παίκτης ότι είχε να δώσει στον ΑΡΗ το έδωσε και πλέον έχει τελειώσει… Δυσκολεύομαι να πιστέψω οτι μπορεί να επανέλθει σε εκείνα τα επίπεδα απόδοσης όπως επίσης δυσκολεύομαι να πιστέψω οτι θα τεχνική ηγεσία και διοίκηση θα κάνουν κι άλλο υπομονή περιμένοντας την ανάσταση του συγκεκριμένου παίκτη. Το μόνο θετικό που μπορώ να βρω σε αυτά τα πλέιοφς είναι οτι  λόγο των πολλών απουσιών αρκετοί παίκτες/ρεζέρβες  πήραν σημαντικό χρόνο συμμετοχής σε δυνατά παιχνίδια και έτσι ο Κούπερ θα έχει ακόμη καλύτερη εικόνα ενόψει του σχεδιασμού της επόμενης σεζόν. Φυσικά δεν νομίζω να υπάρχει φίλαθλος της ομάδος μας που να αισθάνεται ικανοποιημένος με αυτό το Χ αλλά παρόλα αυτά την Τετάρτη έχουμε ενα σημαντικό παιχνίδι που εκτός το γόητρο έχει και βαθμολογικό ενδιαφέρον και θα πρέπει πάση θυσία να το κερδίσουμε. Για αυτό το λόγο συνιστώ σε όλους ψυχραιμία μέχρι την Τετάρτη το βράδυ όπου και θα τελειώσουν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις μας και θα μπορούμε πιο εύκολα να μιλήσουμε για «ξεκαθαρίσματα» και μεταγραφικούς σχεδιασμούς. Ως την Τετάρτη λοιπόν υπομονή και ψυχραιμία.

Αποδεκατισμένη η ομάδα στο Καραϊσκάκη

Παρά την αρνητική τροπή που έχουν πάρει τα φετινά πλέιοφς (αν και είχαμε τεράστια ευκαιρία για να πάρουμε την πρώτη θέση) έχουν απομείνει δυο αγώνες όπου η ομάδα μας θα πρέπει να κάνει ότι μπορεί ώστε να τους κερδίσει και να αποφύγει την τελευταία θέση. Και όταν μιλάμε για αποφυγή της τελευταία θέσης προσωπικά δεν αναφέρομαι στο πόσους  προκριματικούς γύρους θα αγωνιστούμε για την είσοδο μας στους ομίλους του Europa League και το πότε θα ξεκινήσει η προετοιμασία της ομάδος για το οποίο γίνεται πολύ συζήτηση αλλά στο καθαρά ηθικό κομμάτι της όλης ιστορίας που ειλικρινά δεν μπορώ να δεχθώ οτι σε αυτά τα πλέιοφς με αυτούς τους αντιπάλους στην κατάσταση που βρίσκονται οτι η τελευταία θέση μας αξίζει. Και αν για τον Ολυμπιακό υπάρχει η δικαιολογία οτι ξεκίνησε με +4 για την ΑΕΚ δεν υπάρχει η παραμικρή δικαιολογία. Όπως είναι γνωστό απουσίες έχουμε πολλές και σημαντικές αλλά εξίσου πολλές και σημαντικές έχει και ο Ολυμπιακός και με δεδομένο το όλο αρνητικό κλίμα που υπάρχει στην ομάδα του Πειραιά είναι ευκαιρία να κάνουμε αυτό που δεν κάναμε την τελευταία αγωνιστική μέσα στο Καραϊσκάκη εξαιτίας του Ντάκου και να πάρουμε την πολυπόθητη νίκη. Το τραγελαφικό σε αυτήν μας την προσπάθεια είναι οτι και πάλι μπροστά μας θα βρούμε τον Ντάκο. Δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να μπορεί να κατανοήσει την συγκεκριμένη απόφαση ορισμού του Ντάκου σε αυτό το παιχνίδι μιας και αυτός ουσιαστικά είχε καθορίσει το αποτέλεσμα του αγώνα αλλά και παράλληλα εκτέλεσε στο απόλυτο την αποστολή του δείχνοντας την κόκκινη κάρτα στον Αράνο ενόψει τελικού. Και για όσους είχαν πεισθεί οτι ο Αράνο έφταιγε που έδωσε το δικαίωμα στον Ντάκο να τον αποβάλει πιστεύω οτι το πρόσφατο παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον μπαοκ θα τους υπενθύμισε οτι για τους παίκτες μας ισχύουν άλλοι «νόμοι». Φυσικά για να φτάσουμε στο σημείο να ανησυχούμε  για τον Ντάκο θα πρέπει πρώτα να δείξουμε μέσα στο γήπεδο οτι είμαστε αποφασισμένοι για την νίκη και αυτοί που θα αγωνιστούν να δείξουν το ίδιο και ακόμη περισσότερο πάθος με αυτό που έδειξαν στον αγώνα απέναντι στην ΑΕΚ. Εκτός βέβαια απο το πάθος και την αποφασιστικότητα σίγουρα θα πρέπει να υπάρχει και συγκέντρωση όχι απλά για 90′ αλλά μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης γιατί φέτος αρκετές φορές έχουμε πληρώσει τον πανικό των τελευταίων λεπτών. Τα 2 αυτά παιχνίδια με τον Ολυμπιακό και τον μπαοκ είναι και ενα μεγάλο στοίχημα για τον Κούπερ κατα πόσο θα μπορέσει να διατηρήσει την ομάδα συγκεντρωμένη μέχρι τέλους αλλά και για τους παίκτες ώστε να αποδείξουν οτι θέλουν να μείνουν και να παλέψουν. Όσο για εμάς παρά την πίκρα δεν ξενερώνουμε, έχουμε περάσει τόσο δύσκολες στιγμές που η αποτυχία στα πλέιοφς μας φαίνεται παιχνιδάκι! Νίκη λοιπόν στο Καραϊσκάκη και προετοιμασία για την Τετάρτη ώστε να δώσουμε στους συμπολίτες μια γεύση απο αυτό που θα τους περιμένει στα προκριματικά του Champions League.

ΑΡΗΣ – ΑΕΚ 1-1 | Νέα αυτοκτονία στο 93′!

Πραγματικά αυτά που είδαν τα καημένα τα ματάκια μας στα τελευταία παιχνίδια της ομάδος αν και κανονικά θα έπρεπε να ανήκουν σε κάποιο σενάριο επιστημονικής φαντασίας κάποιου σεναριογράφου που μισεί την ομάδα μας δυστυχώς είναι μια πικρή πραγματικότητα που αν και πρέπει είναι πολύ δύσκολο να συμβιβαστούμε με αυτήν. Και πάλι απέναντι μας είχαμε μια ανύπαρκτη ΑΕΚ, ακόμη χειρότερη απο αυτήν της περασμένης Κυριακής που αρκέστηκε για 92′ σε παθητικό ρόλο και παρόλα αυτά στην τελευταία φάση του παιχνιδιού βρήκε με αυτόν τον περιπετειώδη τρόπο τον δρόμο προς τα δίχτυα. Σκόρερ για άλλη μια φορά ο Λεονάρντο που σε αυτά τα πλέιοφς είναι σίγουρα ο δήμιος της ομάδος με 3 γκολ που μας πόνεσαν πάρα πολύ. Παρά το πικρό αποτέλεσμα θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι η ομάδα μας έπαιξε καλά, είχε τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού και σχεδόν όσοι αγωνίστηκαν τα έδωσαν όλα προκειμένου να πάρουμε την νίκη. Μάλιστα παίκτες σαν τον Αράνο, τον Πρίτα, τον Φερνάντεζ ήταν τόσο καλοί που υπερκάλυψαν και την ανυπαρξία μερικών συμπαικτών τους. Αντού και Κόκε ήταν κάτι παραπάνω απο ανύρπακτοι στο παιχνίδι και σε συνδυασμό με τον τραυματισμό του Τζόνσον ήταν η βασική αιτία που η ομάδα μας αντί να πάρει μια άνετη νίκη έμεινε στο απογοητευτικό Χ. Μαζί με τους προαναφερθέντες θα προσθέσω και τον Χαβίτο που αν και το παιδί έτρεξε αμέτρητα χιλιόμετρα, έδωσε και την ψυχή του μέσα στο γήπεδο αυτό που χρειαζόταν η ομάδα δεν το έδωσε σε καμιά περίπτωση ακυρώνοντας με αυτόν τον τρόπο την όλη του παρουσία για ακόμη μια φορά. Δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη στιγμή για να βγάλουμε συμπεράσματα αλλά προσωπικά νομίζω οτι έχω καταλήξει στο που ακριβώς εντοπίζω το πρόβλημα του ΑΡΗ, την αιτία που του στερεί να κάνει το βήμα παραπάνω και να κερδίσει σημαντικά παιχνίδια απέναντι σε αντιπάλους που είναι σίγουρα στα μέτρα μας εαν όχι υποδεέστεροι. Δεν είναι ούτε το πάθος, ούτε η δύναμη, ούτε η νοοτροπία νικητή  που λείπει απο τους παίκτες μας και δεν μπορούν κερδίσουν παιχνίδια σαν το σημερινό αλλά η επιθετική μας αναποτελεσματικότητα και η έλλειψη του killer instict απο τους βασικούς μας παίκτες που κινούνται στον χώρο της επίθεσης. Μάλιστα αυτό που ενισχύει την αδυναμία μας στον συγκεκριμένο τομέα είναι η συμπεριφορά κάποιων παικτών όπως για παράδειγμα του Κόκε και του Χαβίτο όπου ο μεν πρώτος ξαφνικά απο μόνος του  έχει πάρει αποκλειστικά τον ρόλο του «οργανωτή»  μένοντας εκτός μεγάλης περιοχής και ακόμη και όταν βρίσκεται σε θέση για να σκοράρει προτιμάει να μοιράζει πάσες στους συμπαίκτες τους… Απο την άλλη ο Χαβίτο δυστυχώς το παιδί δεν το «έχει» καθόλου το γκολ και όταν μάλιστα παίζει με συμπαίκτες σαν τους Αντού, Κόκε, Ντέιλι που και αυτοί δυσκολεύονται στο σκοράρισμα τότε η συγκεκριμένη αδυναμία του γίνεται ακόμη πιο έντονη σε σημείο να μας προκαλεί εγκεφαλικό. Υπο φυσιολογικές συνθήκες τόσο την Κυριακή όσο και σήμερα με τις ευκαιρίες που δημιουργήσαμε, με την κατοχή μπάλας που είχαμε και με τις αντεπιθέσεις που κάναμε θα έπρεπε η ΑΕΚ να παρακαλάει να σταματήσουμε να σκοράρουμε. Αντί για αυτό όμως στρογγυλοκαθήσαμε  στο εύθραυστο προβαδίσμα ενός γκολ και τελικά το πληρώσαμε. Το πληρώσαμε με αυτό το περίεργο παιχνίδι της μπάλας που αν εξαιρέσω εκείνο το τυχερό γκολ του Χαβίτο στην Σαραγόσα για άλλη μια φορά η τύχη μας γύρισε την πλάτη. Μετά λοιπόν και απο τα σημερινά αποτελέσματα όπου η θέση του Champions League έκλεισε και χάθηκαν βαθμοί που θα μας βοηθούσαν να προσπεράσουμε την ΑΕΚ περιμένω απο διοίκηση και προπονητή να δείξουν το σθένος τους και την «προσωπικότητά» τους και να μην αφήσουν την ομάδα μας στα 2 παιχνίδια που έχουν απομείνει να δείξει σημάδια κατάρρευσης. Περιμένω έστω στα 2 τελευταία παιχνίδια να δω το ίδιο πείσμα και ακόμη περισσότερο απο αυτό που είδα σήμερα απο την πλειοψηφία των παικτών. Ο ΑΡΗΣ δεν «τελείωσε» ούτε σήμερα και ούτε την Κυριακή. Αυτή η αποτυχία μας στα πλέιοφς και η πίκρα που νιώθουμε όλοι μας δεν είναι η καταστροφή του ΑΡΗ αλλά η επιβεβαίωση οτι έχουμε αλλάξει σελίδα και απαιτούμε το βήμα παραπάνω. Πλέον στόχοι όπως είναι η έξοδος στην Ευρώπη και η συμμετοχή μας στο τελικό του κυπέλλου δεν μας καλύπτουν και αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να λάβει απο εμάς η διοίκηση της ΠΑΕ και αυτή με την σειρά της να μας το «επιστρέψει» με τον καλοκαιρινό σχεδιασμό ενδυνάμωσης της ομάδος μας ώστε του χρόνου να μην είμαστε απλά «ρυθμιστές» του πρωταθλήματος αλλά πρωταγωνιστές! Όσο για εσάς τους πιο πικραμένους Αρειανούς απο εμάς  που επιλέξατε να μην έρθετε σήμερα στο γήπεδο, συγχαρητήρια! δικαιωθήκατε! φάγαμε γκολ στο 93′ !

Επιτέλους κερδίστε τους!

Είναι μερικοί αντίπαλοι φέτος όπως η ΑΕΚ και ο Παναθηναϊκός που αν και δεν έχουμε καταφέρει να τους κερδίσουμε έχουμε χάσει στις λεπτομέρειες κάτι που όπως είναι λογικό μας αφήνει με ένα μεγάλο παράπονο μιας και ήταν φανερό οτι λίγο παραπάνω πιο προσεκτικοί να ήταν οι παίκτες μας εύκολα θα είχαμε πάρει σημαντικές νίκες. Χωρίς καμία αμφισβήτηση το παιχνίδι που βρίσκεται στην κορυφή αυτής της σειράς των χαμένων αγώνων που πολύ εύκολα θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει είναι σίγουρα αυτό της περασμένης Κυριακής κόντρα στην ΑΕΚ όπου δικαιολογημένα χαρακτηρίστηκε ως αυτοκτονία. Χωρίς να έχω την παραμικρή διάθεση να υποτιμήσω την ομάδα της ΑΕΚ και τους παίκτες της δεν μπορώ με τίποτα να παραδεχθώ οτι φέτος είναι καλύτερη ομάδα απο εμάς ασχέτως το τι δείχνουν οι βαθμολογίες και τα αποτελέσματα. Και δεν μπορώ να πιστέψω οτι και οι ίδιοι οι παίκτες μας θεωρούν τους εαυτούς τους υποδεέστερους απο αυτούς της ΑΕΚ! ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΤΟΥΣ! Δεν με νοιάζει ποιοι απουσιάζουν. Δεν με νοιάζει ποιοι θα αγωνιστούν. Δεν με νοιάζει αν η ΑΕΚ προηγηθεί πάλι στο σκορ απο μια άτυχη στιγμή ανάλογη του 1-0 με τον Τζιμπούρ στο ΟΑΚΑ. Το μόνο που με νοιάζει είναι η ομάδα μας να καταφέρει να πάρει αυτήν την νίκη που και για να πούμε και τα πράγματα με το όνομα τους δεν πρόκειται για κανα άθλο ή για κάποια εντυπωσιακή επιτυχία. Το ίδιο ίσχυε και για την Κυριακή. Η νίκη ήταν το αυτονόητο και το λογικό αποτέλεσμα απέναντι σε αυτήν την ΑΕΚ. Όσο για τις απουσίες θεωρώ οτι για τους αντιπάλους μας είναι ακόμη πιο σημαντικές γιατί πολύ απλά δεν έχει τις εναλλακτικές λύσεις που έχουμε εμείς. Ο Αντού και ο Κόκε που πιθανόν να αντικαταστήσουν τους Κάλβο και Κάμπορα μπορεί και να αποδώσουν καλύτερα. Όσο για τα προβλήματα στην άμυνα αυτά ξεπερνιούνται πολύ εύκολα εαν περιορίσουμε τους αντιπάλους μας σε παθητικό ρόλο. Εαν πάλι δείξουμε τον φόβο που δείξαμε την Κυριακή και χωρίς λόγο κλειστούμε στην περιοχή μας τότε σίγουρα θα δεχτούμε γκολ γιατί πολύ απλά η ΑΕΚ έχει τους παίκτες στην επίθεση που ξέρουν να εκμεταλλεύονται κάθε λάθος της αντίπαλης άμυνας. Φαντάζομαι πως ο Κούπερ θα έβγαλε πάρα πολλά χρήσιμα συμπεράσματα απο την πικρή ήττα της Κυριακής και σίγουρα θα έχει σκεφτεί καλύτερους τρόπους αντιμετώπισης των αυριανών μας αντιπάλων. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι αύριο στο πλευρό της ομάδος μας στο Κ.Βικελίδης θα υπάρχουν και χιλιάδες Αρειανοί που θα αφήσουν στην άκρη την απογοήτευση τους και θα ενισχύσουν με όλες τις δυνάμεις τους την προσπάθεια των παικτών μας. Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φόρα που θα δείξουμε στην υπόλοιπη φίλαθλη Ελλάδα οτι εμείς δεν είμαστε σαν τους άλλους. Εμείς ξέρουμε καλύτερα απο όλους οτι μόνο με την επιμονή και την συσπείρωση γύρω απο την ομάδα θα προχωρήσουμε μπροστά και αυτό θα κάνουμε για ακόμη μια φορά το απόγευμα της Τετάρτης. Εμείς την «δουλειά» μας και την γνωρίζουμε πολύ καλά και την κάνουμε ακόμη καλύτερα. Καιρός λοιπόν να αντεπεξέλθουν και οι παίκτες μας στις προσδοκίες μας και να κερδίσουν επιτέλους αυτό το «χάλι» που λέγεται ΑΕΚ!

ΑΕΚ – ΑΡΗΣ 4-2 | Απίστευτη αυτοκτονία!

Κάτι τέτοιους αγώνες σαν και αυτόν που παρακολουθήσαμε σήμερα είναι πολύ δύσκολο να τον περιγράψεις με λόγια και ακόμη πιο δύσκολο να αναλύσεις το τι έφταιξε για να έρθει αυτή η οδυνηρή ήττα που ουσιαστικά μας βγάζει εκτός απο τον μεγάλο μας στόχο της 2ης θέσης! Ακόμη δεν μπορώ να ηρεμήσω και να πιστέψω το πως χάθηκε αυτό το παιχνίδι. Ένα παιχνίδι μπάχαλο χάρη στις αποφάσεις του Κουκουλάκη που παρόλα αυτά όμως ήμασταν αγκαλιά με την νίκη μέχρι που ξαφνικά οι παίκτες μας δείχνοντας για ακόμη μια φορά την αρρωστημένη νοοτροπία που προσπαθούμε να αποβάλλουμε τα χάσανε εντελώς και μέσα σε περίπου 25 λεπτά δεχτήκανε 3 γκολ απο την μετριότατη ΑΕΚ και γκρεμίσανε έτσι απλά τα όνειρα μας… Η άμυνα παράπαιε, οι επιθετικοί μας χάνανε τα άχαστα και το κέντρο ώρες ώρες έμοιαζε απάτητη περιοχή για τους παίκτες. Μια εικόνα εντελώς αντίθετη απο αυτή που δείξανε οι ίδιοι παίκτες στο μεγαλύτερο διάστημα του παιχνιδιού  όπου είχαν την κατοχή, καλή ανάπτυξη, σωστή αμυντική συμπεριφορά και απειλούσαν την εστία της ΑΕΚ με κάθε ευκαιρία. Ευθύνες για αυτήν την τροπή που πήρε το παιχνίδι λίγο πολύ έχουν όλοι γιατί όταν μια ομάδα έχει τέτοια εικόνα δεν γίνεται να φταίει μόνο ένας ή δυο. Εαν όμως πρέπει να ξεχωρίσουμε τους πιο αρνητικούς σήμερα τότε θα αναφερθώ στην χειρότερη φετινή παρουσία του Σηφάκη όπου τόσο στα 2 γκολ του Λεονάρντο όσο και σε πολλές άλλες φάσεις του αγώνα είχε τραγική αντίδραση. Αυτόν όμως που μπορώ να χαρακτηρίσω ως μοιραίο είναι ο Έκτορ Ραουλ Κούπερ όπου με την απόφαση του να αντικαταστήσει τον Αράνο με τον Φερνάντεζ άνοιξε μια τεράστια τρύπα στην αριστερή πλευρά όπου πλέον κάλυπτε ο Αργεντινός και όπως φάνηκε ήταν ανήμπορος να ελέγξει τις επελάσεις του Τζιμπούρ και του Σκόκο. Μόνο τυχαίο δεν είναι οτι και τα 2 γκολ όπως και το κερδισμένο πέναλτι(ο θεός να το κάνει πέναλτι) της ανατροπής της ΑΕΚ ξεκίνησαν απο εκείνη την πλευρά. Προφανώς ο Κούπερ υποτίμησε τους επιθετικούς των αντιπάλων μας ή πολύ απλά περίμενε πολύ καλύτερες αλληλοκαλύψεις απο τους Νασούτι και Γκιάρο που και αυτοί βρέθηκαν σε μέτρια μέρα. Το πρόβλημα πάντως που έχει ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια το εντοπίζω καθαρά στον τομέα της ψυχολογίας/νοοτροπίας και αυτό νομίζω οτι φάνηκε απο την στιγμή που η ΑΕΚ έκανε το 1-0. Στο διάστημα  που ακολούθησε μέχρι το τέλος του ημιχρόνου η ομάδα έδειξε εντελώς αποδιοργανωμένη και έτοιμη να παραδοθεί στις διαθέσεις του αντιπάλου. Και όλα αυτά επειδή είχαμε μια άτυχη στιγμή που την εκμεταλλεύτηκε ο Τζιμπούρ και βρέθηκαν οι αντίπαλοι μπροστά ενώ είχαμε την υπεροχή και τις ευκαιρίες?!?!? Ο ΑΡΗΣ και οι οπαδοί του είναι μαχητές και δεν τα παρατάνε όσες και είναι οι αναποδιές και αυτό περιμένουμε κάποια στιγμή να το δούμε και απο τους παίκτες μας. Να δούμε ακόμη και σε παιχνίδια που δεν εξελίσσονται όπως θα θέλαμε να υπάρχει αντίδραση, πείσμα και πάθος για να αλλάξει η αρνητική εξέλιξη του αγώνα και όχι απλά να περιμένουμε μοιρολατρικά το σφύριγμα της λήξης και το αρνητικό αποτέλεσμα. Δεν μπορώ να ξέρω τι φταίει και αρκετές φορές βλέπουμε τέτοιου είδους αγωνιστικές νοοτροπίες αλλά πιστεύω οτι ήρθε ο καιρός ο ΑΡΗΣ μας απο αυτό το καλοκαίρι να αλλάξει πάλι σελίδα, να ανέβει ακόμη ενα σκαλί πιο ψηλά και η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή να βρούν αυτά τα στοιχεία που λείπουν ώστε απο μια ποιοτική, ανταγωνιστική ομάδα να αρχίζουμε να διεκδικούμε πρωτάθλημα και κύπελλο κάθε χρόνο. Όσο για τα πλέιοφς όπως είπα και πριν παρά την πίκρα απο την σημερινή ήττα δεν πρέπει να τα παρατήσουμε, θα πρέπει να γεμίσουμε την Τετάρτη το Κλ.Βικελίδης και αυτήν την ΑΕΚ της πλάκας να την πατήσουμε επιτέλους… Τέλος θα πρέπει να κάνουμε μια αναφορά στον Κουκουλάκη όπου προσπαθώντας με το ζόρι να κρατήσει ισορροπίες στο παιχνίδι το έκανε μπάχαλο και εκτέθηκε και με το παραπάνω. Πολύ αυστηρό το πέναλτι πάνω στον Σκόκο και εντελώς για γέλια οι 2 αποβολές των Κάμπορα και Κάλβο. Όσο για τον Καφέ και το πανέξυπνο σκηνικό που έστησε για να εκβιάσει την αποβολή του Κάμπορα( ή τουλάχιστον για να δημιουργήσει σύγχυση και να κυλήσει ο χρόνος ) τι να πούμε? Όλοι αυτοί που μας τα έχουν πρήξει με τους ξένους μας και αισθάνονται υπερήφανοι για τους Έλληνες ποδοσφαιριστές ας πάρουν την φωτογραφία του Καφέ να την βάλουν εκεί δίπλα σε αυτήν του Καραγκούνη και του Γιαννακόπουλου! Αθάνατο Ελληνικό ποδόσφαιρο!

Αρέσει σε %d bloggers: