ΑΡΗΣ – Μαρούσι 69-67 | Και οι «υπερβάσεις» συνεχίζονται…

Μετά απο ενα σκληρό παιχνίδι με αρκετές εναλλαγές στο σκορ η ομάδα μας κατάφερε  χάρη σε ενα τρίποντο του Νίκου Χατζηβρέττα σχεδόν 0.4» πριν την λήξη να «κλέψει» την νίκη και να δώσει ενα ελαφρύ προβάδισμα στην ομάδα μας στην προσπάθεια για την πρόκριση στους ομίλους της  Ευρωλίγκας! Για όσους δεν το κατάλαβαν και δεν άκουσαν και την συνέντευξη τύπου μετά το παιχνίδι η συγκεκριμένη εξέλιξη ηταν εκτός πλάνων του προπονητή μας μιας και δεν έδωσε εντολή για φάουλ στο κατέβασμα του Κις ώστε η ομάδα μας να ηττηθεί μόλις με εναν πόντο κατι που ηταν πολύ κοντά στον μεγάλο στόχο που έλεγε νίκη έστω και με εναν πόντο! Καταλαβαίνετε λοιπόν οτι αυτοί οι 2 πόντοι διαφοράς υπερ είναι κατι το εξαιρετικό! Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω με τίποτα είναι πως γίνεται απο την μια να λέμε ποσο δύσκολοι είναι οι αγώνες με το Μαρούσι και οτι πρόκειται για μια δυνατή ομάδα και απο την άλλη να πρέπει να αντιμετωπίζουμε την σημερινή νίκη σαν μεγάλη  επιτυχία και να έχουμε δεδομένο οτι την Παρασκευή στον καθοριστικό επαναληπτικό η ομάδα μας θα πάρει την νίκη έτσι για πλάκα… Όπως και πέρσι που θεωρούσαμε δεδομένο οτι στο Eurocup θα κερδίζαμε στο τέλος τους αδύναμους και εντελώς αδιάφορους Ισραηλινούς μέσα στην έδρα τους. Τι είδαμε λοιπόν σήμερα? Είδαμε τον ΑΡΗ να παίζει καταστροφικό μπάσκετ, σαν να βρέθηκαν πρώτη φορά όλοι μαζι αυτοί οι παίκτες στο παρκέ, μεγάλη αδιαφορία στην άμυνα και μοναδικός επιθετικός προσανατολισμός να παει η μπάλα στον Μπέτς με «εναλλακτικό πλάνο» τρίποντο με την λήξη του χρόνου(το γνωστό παραδοσιακό σύστημα)!  Το αστείο μάλιστα στον τρόπο που λειτουργούσε η ομάδα μας επιθετικά ήταν οτι η ανάκαμψη όπως και η διαφορά των 6 πόντων που πήραμε λίγο πριν το φινάλε(και την χάσαμε όπως και πέρσι χωρίς να πάρει κανείς χαμπάρι) ήρθε απο προσωπικές ενέργειες του Κλάρκ  σε γρήγορες επιθέσεις και όχι απο το κλασικό σύστημα μας που θέλει την μπάλα να γυρνάει και να γυρνάει και να γυρνάει… Όπως και τις προηγούμενες χρονιές προετοιμασίας  με τον Ιταλό στον πάγκο έτσι και τώρα είδαμε εντελώς διαφορετικά πράγματα σήμερα απο οτι είδαμε στα πρόσφατα φιλικά λες και η ομάδα πριν μια εβδομάδα στα Μαυροσκούφεια ήταν απόλυτα έτοιμη και για αυτό έπρεπε να πάρουν αρκετό χρόνο συμμετοχής οι νεαροί παίκτες και γενικότερα όλοι οι άλλοι εκτός απο αυτούς που χρησιμοποιήθηκαν αρκετά σήμερα. Βέβαια ας μην είμαστε τόσο σκληροί γιατί όπως είπαμε και πριν το παιχνίδι καμμιά ομάδα δεν είναι έτοιμη αυτην την εποχή. Τώρα βέβαια το πως το Μαρουσάκι του Μπαρτζώκα και οχι του μέγιστου Σούλη Μαρκόπουλου παίζει στο πρώτο επίσημο παιχνίδι του μέσα σε μια καυτή έδρα σαν καλοκουρδισμένη μηχανή είναι ενα αναπάντητο ερώτημα ή καλύτερα ενα μπασκετικό θαύμα! Σε παλιότερες περιπτώσεις η μόνιμη καραμέλα του μπατζετ αποτελούσε την καλύτερη δικαιολογία τωρα που εμείς έχουμε σαφώς μεγαλύτερο μπάτζετ τι γίνεται? Τι πάει στραβά?  Ο πήχης έχει πέσει(ή καλύτερα τον έχουν ρίξει) τόσο χαμηλά που πραγματικά αυτές οι μονομαχίες με το Μαρούσι έχουν αντικαταστήσει ντέρμπι κορυφής κόντρα σε δυνατούς αντιπάλους που κρίνανε τίτλους… Δεν ξέρω εαν γίνομαι κουραστικός με τις αναφορές μου στον προπονητή αλλά η αλήθεια είναι οτι τόσο κατα την διάρκεια  του παιχνιδιού όσο και μετά την λήξη του όλοι είχαν να πουν έναν «καλό» λόγο για τον Αντρέα Ματζόν και την σκληρή προετοιμασία που έγινε στην Ιταλία ωστε να παρουσιαστεί η ομάδα μας έτοιμη. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι σε πρόσφατες δηλώσεις του είπε οτι ένας στόχος είναι η Ευρωλίγκα αλλά ο πραγματικός στόχος είναι η επιβίωση και ο Αρειανός οπαδός δυστυχώς έχει μάθει να επιβιώνει και να ξεπερνάει και τις πιο δύσκολες καταστάσεις. Μπορεί να γίνομαι γραφικός με όλα αυτά αλλά  πραγματικά αναρωτιέμαι εαν υπάρχει έστω και ένας Αρειανός που πιστεύει οτι η μείωση του ενδιαφέροντος του κόσμου για τον μπασκετικό  ΑΡΗ  δεν έχουν άμεση σχέση με το κάκιστο θέαμα που προσφέρει η ομάδα μας,  με την αδυναμία να αντιμετωπίσει ομάδες υποδυεστερες ομάδες απο την δική μας σαν τον Μαρούσι, τον Πανιώνιο, τον Πανελλήνιο, την ΑΕΚ(παλιότερα) και με την απίστευτη μετριοπάθεια όλων αυτών που αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ που έχει καταντήσει σε μιζέρια. Τα πρώτα 2 φιλικά του ΑΡΗ στην Ελλάδα  δεν τα παρακολούθησαν περισσότερα  απο 2000 άτομα συνολικά και στο πρώτο επίσημο και άκρως σημαντικό αγώνα για την φετινή σεζόν αντί να μην πέφτει καρφίτσα στο θρυλικό Αλεξάνδρειο μπορούσες να πας και 5 λεπτάκια πριν αρχίσει ο αγώνας να παρεις το εισητηριάκι σου και να καθήσεις εκεί που προτιμάς… Δεν ξέρω εαν  η αλλαγή πλεύσης/νοοτροπίας/πλάνων(όπως θέλετε πεστε το) περνάει απο τις συνελεύσεις συνδέσμων, ραδιόφωνα, γιουχαρίσματα η αποχή απο το  γήπεδο αλλά το σίγουρο είναι οτι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα σαφώς μεγαλύτερο απο το αν θα προκριθεί ο ΑΡΗΣ στην Ευρωλίγκα… Η ομάδα μας ίδιως φέτος με το ρόστερ που έχει είναι ικανή εκτός απο το να πετύχει σπουδαία πράγματα, να παίξει καλό μπάσκετ και να ξαναφέρει τον κόσμο στο γήπεδο. Ας σταματήσει η μικροπρέπεια και η αδυναμία κάποιων να την μπλοκάρει. Καλά τα όμορφα λόγια, καλή η στήριξη, καλό το χειροκρότημα σε διοίκηση, προπονητές και παίκτες αλλά πρέπει και εμείς να καταλάβουμε οτι πάνω απο όλους είναι το καλό της ομάδος, ο ΑΡΗΣ μας.

«Καυτή» η κλήρωση της Α1! Ξεκίνημα με Ολυμπιακό στο Παλέ!

Κλήρωση «φωτιά» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το πρόγραμμα της ομάδος μας για την Α1 που ξεκινάει με Ολυμπιακό στο Παλέ, συνεχίζει με μπαοκ στο κρατικό της Πυλαίας και υποδέχεται τον πρωταθλητή Ελλάδος & Ευρώπης Παναθηναϊκό! Οι απόψεις για το δύσκολο ξεκίνημα που έχει η ομάδα μας είναι πολλές, άλλες εκφράζουν φοβό για τυχόν στραβό ξεκίνημα που μπορεί να μας «στοιχειώσει»  για αρκετό καιρό και να δημιουργήσει αναπάντεχα προβλήματα και άλλες εκφράζουν ανυπομονησία για αυτά τα μεγάλα παιχνίδια και τα βλέπουν ως την ιδανική ευκαιρία ώστε ο ΑΡΗΣ να βάλει απο την αρχή ως στόχο την κορυφή. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι ο ΑΡΗΣ σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες θα έχει δώσει λογικά 4 επίσημα, δυνατά και σημαντικά παιχνίδια στην προσπάθεια για την πρόκριση στους ομίλους της Ευρωλίγκας ενώ οι αντίπαλοι του θα δοκιμαστούν για πρώτη φορά στο ξεκίνημα της Α1! Αυτό και αν δεν είναι σημαντικό πλεονέκτημα. Το οτι οι ομάδες όλες λογικά θα ψάχνονται όπως και οτι τα παιχνίδια αυτά είναι εντός εδράς είναι μόνο υπέρ μας και αν σκεφτεί κανείς πόσο σημαντικό είναι να ξεκινάς το πρωτάθλημα με νίκες επι των ανταγωνιστών  σου αλλά και μια σημαντική εκτός έδρας νίκη( αν τελικά ο μπαοκ καταφέρει και κάνει σοβαρή ομάδα ) τότε όλοι καταλαβαίνουμε με τι προοπτική μπορεί η ομάδα μας να κοιτάξει την συνέχεια του πρωταθλήματος! Σε διαφορετική περίπτωση που δεν θέλω να την σκέφτομαι υπάρχει η δυνατότητα για σημαντικές αποφάσεις και αλλαγές μιας και θα βρισκόμαστε μόλις στο ξεκίνημα. Πάντως τόσο με τα παιχνίδια της Ευρωλίγκας όσο και με αυτά του πρωταθλήματος η ομάδα μας έχει την καλύτερη ευκαιρία να στείλει το δικό της κάλεσμα προς τον κόσμο του ΑΡΗ με τον καλύτερο τρόπο μέσα απο το παρκέ! Και για να μην ξεχνιόμαστε στις 19.00 ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!!!!!

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ Α1

Για την νίκη πρόκριση απο το πρώτο κιόλας παιχνίδι!

Κόντρα στην μετριοπάθεια που δείχνει διαρκώς η ΚΑΕ ΑΡΗΣ και όλοι όσοι μιλάνε για αυτήν με λόγια όπως νίκη με έναν πόντο, να μην αγχωθούν οι παίκτες μας για το σκορ, υπάρχει και η ρεβάνς στην Αθήνα όπου η ομάδα θα είναι πιο έτοιμη κτλπ εγώ θα πάω με άλλο μότο που λέει «ΠΡΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΙΟΛΑΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙ»! Και πως θα γίνει αυτό? Πολύ απλά με τον κόσμο να δείχνει τον δρόμο της πρόκρισης σε αυτήν την ομάδα και να υπενθυμίζει απο τον πρώτο κιόλας επίσημο αγώνα σε αυτούς τους μεγάλους παίκτες που ήρθαν φέτος οτι αγωνίζονται στον ΑΡΗ και έχουμε απαιτήσεις να μην ξαναζήσουμε μαύρες βραδυές του πρόσφατου παρελθόντος. Στο Παλέ απο νωρίς δεν θα πρέπει να πέφτει καρφίτσα και όλοι να βγάζουν την τρέλα τους μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης. Το οτι το Παλέ θα πρέπει να είναι «καμίνι» δεν το λέω ώστε να επηρεαστεί η ομάδα του Αμαρουσίου και να πάρουμε την αγωνιστική μας εκδίκηση για τις πίκρες που μας έδωσε η ομάδα απο την Αθήνα αλλά για να δώσουμε το σύνθημα της νίκης στους δικούς μας παίκτες. Εκδίκηση και ρεβάνς δεν υπάρχει μιας και τα μεγέθη των 2 ομάδων έτσι κι αλλιώς είναι διαφορετικά και δεν πρέπει να συγκρίνονται. Αυτό όμως που υπάρχει στο αυριανό παιχνίδι είναι η ιδανική ευκαιρία για το τεχνικό τιμ της ομάδος, τους παίκτες μας(κυρίως αυτούς που ήταν και πέρσι) αλλά και την διοίκηση όχι απλά να ζητήσει συγνώμη απο τον κόσμο της ομάδος μέσα στο γήπεδο αλλά να βάλει και τις βάσεις για μια χρονιά γεμάτο χαρές και επιτυχίες που τα τελευταία χρόνια έχουμε λησμονήσει… Ο ΑΡΗΣ μας φέτος έχει το καλύτερο υλικό της τελευταίας 15ετίας και το Μαρούσι είναι σαφώς πιο αδύναμο απο πέρσι επομένως δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Το οτι η ομάδα μας δεν είναι έτοιμη ακόμη δεν είναι ενα μειονέκτημα που έχουμε μόνο εμείς αλλά κάθε ομάδα αυτήν την εποχή. Στο χέρι του Αντρέα Ματζόν και των παικτών του είναι να μπούνε δυνατά απο την αρχή και να εξαλείψουν κάθε σκέψη απο τους αντιπάλους που να περιλαμβάνει μέσα την λέξη πρόκριση. Ακόμη αύριο παίζεται και ακόμη ένα  σημαντικό «στοίχημα», αυτό της παρουσίας του κόσμου αλλά και της πρώτης εντύπωσης που πολύ εύκολα πιστεύω οτι μια καλή εμφάνιση τα σχεδόν 1300 εως τώρα εισιτήρια διαρκείας να τα διπλασιάσει! Όλοι λοιπόν στο Παλέ για να ξαναπάμε την ομάδα εκει που της αξίζει να βρίσκεται!

ΑΡΗΣ – Ξάνθη 1-0 | Στο φινάλε με «Loco» για να πονάει περισσότερο!

Οταν σε ένα τέτοιο παιχνίδι όπου ο αντίπαλος, ο διαιτητής και η αδυναμία της ομάδος σου για κατι καλό σου έχουν σπάσει τα νεύρα και κοντεύεις να σκάσεις έρχεται στο τέλος ενα ανέλπιστο γκολ που σε λυτρώνει και παίρνεις την πολυπόθητη νίκη και τους πολύτιμους 3 βαθμούς τότε αυτομάτως διαγράφεις κάθε αρνητικό συναίσθημα και μένεις με την τρέλα της στιγμής! Και μετά αφου περάσουν λίγα λεπτά και σκέφτεσαι ποιός είναι ο αντίπαλος σου, όλους αυτούς τους δημοσιογράφους που είχαν ετοιμάσει τα «φτυάρια» τους και όλους τους «φίλους» της ομάδος μας που χαμογελούσαν ως τα αυτιά μέχρι να μπει το γκολ, τότε είναι που το απολαμβάνεις ακόμη πιο πολύ και λές χαλάλι ο πονοκέφαλος! Το οτι η Ξάνθη θα ερχόταν για ακόμη μια φορά στο Κλ.Βικελίδης να κλειστεί στην άμυνα, να παίξει αντιποδόσφαιρο και να κάνει κάθε λογής αστεία καθυστέρηση ήταν κάτι το αναμενόμενο το οτι θα συναντήσουμε όμως έναν διεθνή διαιτητή που θα κλείσει τα μάτια σε τουλάχιστον 2 εμφανέστατες περιπτώσεις πέναλτι ήταν κάτι που δεν το περιμέναμε. Βέβαια αν και η ομάδα τελικά κατάφερε και κέρδισε και τον διαιτητή μαζί με την άμυνα της Ξάνθης δεν θα πρέπει να επαναπαυτούμε σε αυτό και να παραμελήσουμε τα κακώς κείμενα της ομάδος μας που ήταν αρκετά. Καταρχάς θα αρχίσω με αυτό το φαινόμενο που συμβαίνει στην ομάδα μας που έχει να κάνει με την «ψυχολογική στήριξη»(έτσι το αποκαλούν τα ΜΜΕ) παικτών. Παικτών σαν τον Κόκε αλλά και τον Αμπρέου ως ενα βαθμό που ωρες ώρες αναρωτιέσαι εαν πάνω απο όλα είναι η ομάδα, η καριέρα ενός ποδοσφαιρίστη  ή ο συνδιασμός και των 2. Και για να το κάνω πιο κατανοητό σήμερα είδαμε την Ξάνθη να παίζει με εναν επιθετικό ο οποίος έτρεχε σαν σκυλί συνεχώς και προσπαθούσε να εκμεταλευτεί κάθε σέντρα, κάθε ασταθές κόψιμο αμυντικού κάθε τυχερή κόντρα. Σε αντίθεση με την ομάδα μας που είχε 2 επιθετικούς(Κόκε-Αμπρέου) αλλά κανείς απο τους 2 δεν έκανε έστω το ελάχιστο τα παραπάνω που ανέφερα και τα θεωρώ απαραίτητα για εναν παίκτη που βρίσκεται στο χώρο της επίθεσης. Είναι στενάχωρο να αντιμετωπίζεται σαν ευχάριστη έκπληξη η αντικατάσταση του Κόκε απο τον Κάμπορα αλλά δυστυχώς έτσι εχουν καταντήσει οι υπεύθυνοι αυτό το θέμα. Και λεω οι υπεύθυνο αντι να πω ο προπονητής γιατι πολύ απλά το ίδιο γινότανε και επι Ερνάντεθ. Απο την άλλη ο Αμπρέου ξέρουμε τι παίκτης είναι, ξέρουμε τι μπορεί να κάνει όπως και το αντίθετο και κανείς δεν τρέφει αυταπάτες οτι πρόκειται για τον παίκτη που θα κάνει τα πάντα στο χώρο της επίθεσης και όλοι μπορούμε να καταλάβούμε οτι αυτός ο παίκτης για να αποδώσει πρέπει να τροφοδοτηθεί σωστά και να έχει και εναν γρήγορο επιθετικό δίπλα ώστε να καλύψει τις αδυναμίες του.  Ε αυτός ο επιθετικός δεν μπορεί να είναι ο Κόκε και ο ΑΡΗΣ δεν γίνεται να κινδυνεύει να χάσει βαθμούς επειδή πρέπει να στηριχθεί ένας παίκτης. Απο το 73′ που μπήκε ο Κάμπορα ο ΑΡΗΣ έγινε δραστήριος στην επίθεση και πίεσε τον αντίπαλο όπως έπρεπε. Ενας στατικός(αλλά ψηλός)παίκτης χωράει σε μια ομάδα, δύο μαζί ειναι καταστροφή. Κατα τα άλλα ο Φερνάντεζ θα πρέπει να είναι το παράδειγμα όλων και νομίζω οτι πολύ δυσκολα θα χάσει την θέση του βασικού. Ο Φλάβιο αν και με τον παο ήταν μετριότατος σήμερα δικαίωσε τον προπονητή του όπως και ο Ρομπέρζ  που θα είναι αμαρτία να μένει εκτός αποστολής με τέτοιες εμφανίσεις. Ο Αράνο απο την άλλη έκανε το χειρότερο του παιχνίδι κατι που με ανησυχεί ιδιαίτερα για την συνέχεια μιας και δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις απο την πλευρά του. Σε μέτρια επίπεδά κινήθηκαν και οι Νέτο, Γκρασιάν και Χαβίτο που αντικατέστησε τον τραγικό Κάλβο…  Ο Αμπρέου όπως είπα και στην αρχή ήταν κακός γιατί δεν είχε βοήθειες απο την υπόλοιπη ομάδα και κυρίως απο τον Κόκε και οταν ο Μαζίνιο καταλάβει το πως θα πρέπει να τον χρησιμοποιεί τότε είμαι σίγουρος οτι θα δούμε κι άλλα γκο απο τον Loco! Κατάμεστο το γήπεδο με πολύ ενθουσιασμό απο την έναρξη  μιας και «φτιαγμένοι» όλοι απο την καλή εμφάνιση του ΟΑΚΑ. Σημαντική νίκη για να μείνουμε στις πρώτες θέσεις,να κοιτάμε ακόμη πιο αισιόδοξα την συνέχεια αλλά και να αγχώνουμε ακόμη πιο πολύ αυτούς που βρίσκονται κάτω μας! Πάντως ο Μαντζουράκης είδε ευκαιρίες και καλό παιχνίδι της Ξάνθης! Τι άλλο θα ακούσουν τα αυτάκια μας? Αλλά όπως και να το κάνουμε πονάει και όταν έρχεται στο τέλος πονάει περισσότερο!

3 βαθμοί και «εκδίκηση» κόντρα στην Ξάνθη

Συνέχεια στην καλή εμφάνιση του ΟΑΚΑ και στο νικηφόρο σερί εντός έδρας θέλουν να δώσουν παίκτες και προπονητής στον σαββατιάτικο αγώνα κόντρα στην Ξάνθη του «αγαπητού» Πανόπουλου. Ποιός μπορεί να ξεχάσει την περσινή «μαχαιριά» της Ξάνθης μέσα στο Κλ.Βικελίδης λίγο πριν το φινάλε του πρωταθλήματος σε ένα αδιάφορο για αυτούς μάτς ή ακόμη και τον αγώνα του πρώτου γύρου που ο ΑΡΗΣ είχε παίξει εξαιρετικά άξιζε την νίκη αλλά οι επόπτες σε εκείνο το παιχνίδι είχαν πάρει «φωτιά»! Παλιότερες ιστορίες, προκλήσεις και άλλα από αυτήν την ομάδα δεν χρειάζεται να αναφέρω γιατί δεν θα τελειώσουμε ποτέ… Στα αγωνιστικά τώρα από άτι έχει φανεί αυτές τις πρώτες αγωνιστικές η Ξάνθη είναι απο τις πιο αδύναμες ομάδες της Σουπερλίγκας και σαφώς πιο αδύναμες απο τους εως τώρα αντιπάλους μας. Από ότι φαίνεται ο κ.Πανόπουλος όταν έκανε οτι μπορούσε για να δημιουργήσει πρόβλημα στην κοινή διαχείριση των τηλεοπτικών και υπόγραφε υψηλότερο συμβόλαιο με την ΕΡΤ μάλλον δεν είχε στο μυαλό του την ενδυνάμωση του έμψυχου υλικού της ομάδος του… Φυσικά το ότι πρόκειται για εναν υποδεέστερο αντίπαλο δεν σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να δείξουμε την ανάλογη προσοχή και συγκέντρωση και στα 90′ του αγώνα. Αυτό που περιμένουμε όλοι να δούμε είναι το αν θα καταφέρει και πάλι η ομάδα μας να φανεί τόσο δυνατή όσο στο ΟΑΚΑ κάτι που αν συμβεί νομίζω οτι εκτός από την νίκη θα δούμε και πολλά γκολ γιατί όπως και να το κάνουμε άλλο ο καλός Παναθηναϊκός και άλλο η κακή Ξάνθη. Ερωτηματικό παραμένει ακόμη το σχήμα που θα χρησιμοποιήσει ο Μαζίνιο κατι που μοιάζει περίεργο εάν αναλογιστεί κανείς οτι με το σύστημα που έπαιξε η ομάδα μας την προηγούμενη αγωνιστική εντυπωσίασε φίλους και εχθρούς! Σε δηλώσεις του βέβαια που ακολούθησαν τον αγώνα με τον παο είπε ότι θα επιστρέψουμε στο «κλασσικό»(και προβληματικό) 4-2-3-1 των πρώτων αγωνιστικών αλλά στις προπονήσεις δοκιμάζει διαρκώς και το 4-4-2 σύμφωνα πάντα με τα ρεπορτάζ. Ερωτηματικό παραμένει επίσης το τι θα γίνει με τα αμυντικά χαφ μιας και οι Ναφτί, Γκαρσία και Πρίτας είναι νοκ αουτ για αυτήν την αναμέτρηση. Τα σενάρια που ακούγονται έχουν άμεση συνάρτηση με το σύστημα που θα επιλέξει ο Μαζίνιο με τον Ρόβα που τα πήγε καλά κόντρα στον παο  να συγκεντρώνει αρκετές πιθανότητες να πάρει θέση βασικού είτε μόνος του στο κάτω μέρος του ρόμβου εφόσον προτιμηθεί η συνταγή ΟΑΚΑ  είτε δίπλα στον Φερνάντεζ σε 4-2-3-1. Υπο νορμάλ συνθήκες θα μιλούσαμε και για επιστροφή του Κάμπορα στην αρχική 11άδα αλλά όπως είναι γνωστό κάποιες θέσεις είναι καπαρωμένες. Αυτό το παιχνίδι είναι η  αρχή μιας σειράς βατών αγώνων που η ομάδα μας θα πρέπει να κερδίσει για να διατηρηθεί στις ψηλές θέσεις της βαθμολογίας! Σάββατο 19.00 όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Κλ.Βικελίδης και στο πλευρό του ΑΡΗ μας!

Ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Γ.Δαμιανίδη στο Goal

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη έδωσε ο Γ.Δαμιανίδης στο Goal όπου μίλησε για τα πάντα που αφορούν τον μπασκετικό ΑΡΗ, έκανε μια αναδρομή για το πως έφτασε η ομάδα απο το χείλος του αφανισμού στους 16 της Ευρώπης και μάλιστα έδωσε και απαντήσεις σε κάποιες καλές ερωτήσεις που του έγιναν σε σχέση με την πώληση του Παπανικολάου, την μη χρησιμοποίηση νεαρών παικτών, πιθανή πώληση και του Χρυσικόπουλου, την αλλαγή του βασικού κορμού της ομάδος κάθε χρόνο και την προσπάθεια που γίνεται για την επιστροφή του Μάσεϊ. Σε γενικές γραμμές μπορώ να πω οτι όλα αυτά που ανέφερε ο πρόεδρος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και κανείς δεν τα αμφισβητεί αλλά απο εκεί και πέρα δεν έγινε η παραμικρή αναφορά σχετικά με την προοπτική, το όραμα της νέας διοίκησης και το μέλλον του μπασκετικού ΑΡΗ. Για ακόμη μια φορά ειπώθηκε(ώστε να το εμπεδώσουμε καλύτερα) οτι το status στο μπασκετ έχει αλλάξει, ο ΑΡΗΣ δεν είναι η ομάδα του παρελθόντος που σάρωνε τους τίτλους και μάλιστα δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να διατηρεί στο δυναμικό του παίκτες όπως ο Παπανικολάου, ο Μάσεϊ, ο Γουίλκινσον, ο Στακ κ.α. όταν οι προσφορές που γίνονται απο άλλες ομάδες είναι υπέρογκες σε σχέση με αυτές που μπορεί να προσφέρει ο ΑΡΗΣ. Όλα καλά με αυτό το νέο status αλλά μήπως το να κάνουμε 2ετες πλάνο για την επιστροφή του ΑΡΗ στην Ευρωλίγκα, να δηλώνει ο προπονητής χαρούμενος για την πώληση ενός αθλητή στον ολυμπιακό, η προσπάθεια να πείσουμε ακόμη και τον πιο αισιόδοξο φίλαθλο οτι δεν υπάρχει ελπίδα για πρωτάθλημα, το να βάζουμε απο μόνοι μας ταβάνι την 3η θέση και τελικά να την χάνουμε από ομάδες που ουτε καν ΅ αγγίζουν ΅ το μεγαλείο της ομάδος είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που θέλει ο Αρειανός οπαδός και του το έχει στερηθεί μόνο και μόνο για να φαίνονται κάποιοι επιτυχημένοι? Μπορεί να  επαναλαμβανόμαστε με αυτές τις αναφορές αλλά ο Αρειανός φίλαθλος ξέρει να εκτιμάει κάθε ενέργεια που γίνεται για το καλό του ΑΡΗ και δεν είναι αχάριστος, το να προσπαθείς όμως διαρκώς να εξαλείψεις μια νοοτροπία που δημιουργήθηκε απο μια χρυση εποχή αντι να την έχεις σαν οδηγό είναι τεράστιο λάθος. Ο ΑΡΗΣ την χρονιά πριν έρθει ο Γκάλης είχε ήδη κάνει το ΅μπαμ΅ και είχε πάρει το πρωτάθλημα σε μια εποχή όπου ο Παναθηναϊκός θεωρούνταν πανίσχυρος και το απόλυτο αφεντικό. Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε…

63-68 | Απογοήτευση κόντρα στον Πανελλήνιο…

Το να χάνουμε μέσα στην έδρα μας απο ομάδες σαν τον Πανελλήνιο, το Μαρούσι κ.α. τα τελευταία χρόνια μας έχει γίνει μια κακή συνήθεια,  όμως το να αντιμετωπίζεις  έτσι ένα παιχνίδι λίγες μόλις ημέρες από την κρίσιμη αναμέτρηση κόντρα στο Μαρούσι όπου κρίνεται ένας βασικός στόχος για την ομάδα μας δεν μπορώ να καταλάβω σε ποιον τομέα μπορεί να βοηθήσει εκτός απο αυτόν του συμβιβασμού της ήττας απο εναν σαφώς υποδεέστερο αντίπαλο όπως παρουσιάστηκε χθες ο Πανελλήνιος. Μιας και ήμουν και πάλι από τους ελάχιστους «τυχερούς» που βρέθηκαν στο γήπεδο όπως και την κυριακή μιας και η πλειοψηφία του κόσμου δεν κατάφερε να βρει εισιτήριο… θα σας μεταφέρω την εικόνα του αγώνα όπως και τις ανησυχίες μου για την συνέχεια. Όπως την κυριακή κόντρα στην Λουκόιλ έτσι και χθες κόντρα στον Πανελλήνιο ο Αντρέα Ματζόν δοκίμασε πολλά πειραματικά σχήματα, σχήματα που τρέμω καν στην ιδέα οτι μπορεί να τα δούμε και σε επίσημο παιχνίδι και ηταν ο βασικός λόγος της κακής εμφάνισης όπου σε συνδυασμό με την κάκιστη διαιτησία που σε κάθε φάση σφύριζε φάουλ δεν επέτρεψε στους παίκτες και των 2 ομάδων να βρουν ρυθμό με την διαφορά οτι οι αντίπαλοι μας ήταν ελαφρώς πιο εύστοχοι. Στο τελευταίο πεντάλεπτο και με την διαφορά να έχει φτάσει στους 10 ο προπονητής μας σκέφτηκε οτι ίσος να ήταν καλό να κερδίζαμε αυτό το φιλικό και έτσι εβαλε μια δυνατή πεντάδα μεσα με τους Ντέι, Χατζηβρέττα, Κακιούζη, Ντικούδη και Μπέτς ώστε να γυρίσει το παιχνίδι… Βέβαια η πίεση του χρόνου όπως και η διαφορά των 10 πόντων ανάγκασε τους παίκτες σε κάκιστες επιθετικές επιλογές και το τελικό σκορ ακρως φυσιολογικό. Μπορεί να μην είμαι προπονητης αλλά απο αυτά που εχω δει τόσα χρόνια που παρακολουθώ μπάσκετ φανατικά συνήθως οταν πλησιάζουν οι επισημοι αγώνες τα τελευταία φιλικά κάθε ομάδας αποτελούν κάτι σαν πρόβα τεστ ώστε να μετρήσει τις δυνάμεις της κατι που δεν είδαμε σε αυτούς τους 2 αγώνες. Αντιθέτως θα έλεγα οτι είδα μια αντιμετώπιση λες και βρισκόμαστε σε training camp και έπρεπε όλοι οι παίκτες να πάρουν τον χρόνο συμμετοχής ανεξάρτητα απο τους ρόλους σε μια φυσιολογική πεντάδα, έτσι απλά ωστε να τους δει ο προπονητής. Φαντάζομαι ολα τα παραπάνω δεν ενδιαφέρουν την πλειοψηφία του κόσμου του ΑΡΗ, κάτι που το έδειξε με την απουσία του απο το Παλέ για άλλη μια φορά…

παο – ΑΡΗΣ 2-1| Τζάμπα μάγκες…

Αν και παρουσιάστηκε διαβασμένη η ομάδα μας, είχε τον έλεγχο του αγώνα, είχε τις κλασσικές ευκαιρίες, προηγήθηκε και στο σκορ τελικά φύγαμε χωρίς βαθμό και με την πικρία οτι μέσα απο τα χέρια μας χάσαμε τους 3 βαθμούς της νίκης  ή έστω τον βαθμό της ισοπαλίας που τουλάχιστον δικαιούμασταν σύμφωνα με την εξέλιξη του αγώνα… Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο για να έρθει αυτό το 2-1 έπρεπε ο Ντάκος( και οι βοηθοί του) να παίξει 100%  έδρα και να κλείσει τα μάτια σε πεντακάθαρο πέναλτι  πάνω στον Κάμπορα λίγα λεπτά πριν την λήξη του αγώνα! Μια φάση πεντακάθαρη που την είδαμε 4 φορές σε επανάληψη και κάθε φορά ο απίθανος speaker προσπαθούσε να μας βγάλει τυφλούς και να μας πείσει οτι δεν έγινε τίποτα! Δυστυχώς στο πρωτάθλημα που συμμετέχουμε όλα αυτά θεωρούνται φυσιολογίκα για αυτό και εγώ θα συνεχίσω με την εμφάνιση της ομάδος μας. Επιτέλους σήμερα για πρώτη φορά είδαμε τον ΑΡΗ με με 4-4-2 με εναν ρόμβο στο κέντρο και τους Κόκε-Αμπρέου στην επίθεση. Όπως ήταν λογικό με αυτό το σύστημα παρά τα όποια αμυντικά κενα που υπήρχαν(λογικό μιας και εφαρμόστηκε πρώτη φορά) η ομάδα λειτούργησε σχεδόν άψογα, υπήρχε καλή κυκλοφορία της μπάλας, σωστή ανάπτυξη στην επίθεση και μόνιμος κίνδυνος για την αντίπαλη εστία. Ο Γκρασιάν για πρώτη φορα αγωνίστηκε στην φυσιολογική του θέση χωρίς «παρμεβολές» και τα πήγε περίφημα με εξαίρεση όμως τα αμυντικά του καθήκοντα που συχνά τα αμελούσε. Ο Φερνάντεζ για άλλη μια φορά ηταν ο κορυφαίος κάνωντας ενα παιχνίδι που άγγιζε την τελειότητα και θα πρέπει να γίνει παράδειγμα για το πάθος, την ταχύτητα και τις γρήγορες και σωστές μεταβιβάσεις που είχε για 90′! Ο Ναφτί ήταν απώλεια που τραυματίστηκε,νομίζω όμως οτι  ο Ρόβας που τον αντικατέστησε δεν πήγε και άσχημα αλλά σίγουρα χάσαμε στον τομέα της δημιουργίας. Ο Αράνο κατα κάποιον τρόπο θα μπορούσα να πω οτι με απογοήτευσε μιας και αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα στην πλευρά του αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι και ο αντίπαλος αγωνίζεται και ο Σαλπιγγίδης ηταν πολύ καλός σήμερα. Οι Νασούτι & Γκιάρο τα πήγαν εξαιρετικά στο κέντρο της άμυνας, όσες φορές απειληθήκαμε οι φάσεις ξεκινήσανε απο τα πλάγια. Ο Νέτο κινήθηκε σε μέτρια επίπεδα μιας και δεν μπόρεσε να συνεργαστεί σχεδόν καθόλου με τον Φλάβιο που ήταν μετριότατος και στο δεύτερο ημίχρονο τραγικός. Απορώ με ποια λογική ο Μαζίνιο την διατηρούσε στο παιχνίδι. Ο Κόκε δυστυχώς για άλλη μια φορά έδειξε αδράνεια στις ευκαιρίες που το δόθηκαν και όχι μονο δεν «ξεμπούκωσε» αλλά δεν μπόρεσε καν να συνδιαστεί με τους συμπαίκτες του. Οι Κάμπορα και Χαβίτο νομίζω οτι άργησαν πολυ να μπούνε και δεν προλάβανε να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Τέλος άφησα τον αρνητικό πρωταγωνιστή του αγώνα που σήμερα θα έλεγα μόνος του πέταξε την νίκη που αξίζαμε στα σκουπίδια! 2 χαμένα τετ α τετ(με το πρώτο να μην σουτάρει καν) και ενα αυτογκόλ ηταν ο απολογίσμος μιας εμφάνισης που ούτε στους εφιάλτες μας δεν θα βλέπαμε… Το πιο απογοητευτικό απο όλα οσο αφορά τον Αμπρέου δεν είναι το αυτογκολ που φυσικά και ηταν μια άτυχη στιγμή(αν και δεν μπορώ να καταλάβω το γύρισμα του κεφαλιού προς την εστία μας) αλλά ο τρόπς που λειτούργησε στις 2 τεράστιες ευκαιρίες ενας παίκτης που έχουμε στηρίξει τις ελπίδες μας για να λυτρωθούμε στην επίθεση και να έχουμε επιτέλους το εύκολο γκολ. Αυτό ηταν για εμένα η μεγαλύτερη απογοήτευση σήμερα. Πάντως αν και χάσαμε την ευκαιρία να κερδίσουμε βαθμούς σήμερα θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι η ομάδα μας κόντρα σε εναν δυνατό αντίπαλο και εναν κακό διαιτητή έπαιξε εξαιρετικά και διεκδίκησε το παιχνίδι στα ίσια. Εντυπωσιακή η παρουσία των οπαδών μας που παρά τα 1000 εισητήρια η ιαχή ΑΡΗΣ ΑΡΗΣ δονούσε δυνατά στην ατμόσφαιρα του ΟΑΚΑ και δώσανε για άλλη μια φορά μαθήματα οπαδικής συμπεριφοράς! Παρά την πίκρα μόνο αισιόδοξος μπορώ να είμαι για την συνέχεια, τόσο το πρόβλημα της τελικής προσπάθειας όσο και της σταθερότητας της ομάδος μας σε υψηλή απόδοση είναι θέμα χρόνου για να λυθούν!

77-65 | Εντυπωσίασε ο νέος ΑΡΗΣ κόντρα στην Λουκόιλ Ακαντέμικ

Αν και στην σημερινή αναμέτρηση κόντρα στην βουλγαρική Λουκόιλ Ακαντέμικ απουσίαζαν 2 απο τα βασικά όπλα του Αντρέα Ματζόν(Κλάρκ & Ρίτσαρντσον) η ομάδα μας με την ενέργεια και την αποτελεσματικότητα που έδειξε μέσα στο γήπεδο άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις ενόψει της νέας σεζόν σε Ευρώπη και Ελλάδα. Τα βλέμματα όλων όπως ήταν αναμενόμενο επικεντρώθηκαν κυρίως στους Χατζηβρέττα, Κακιούζη, Ντικούδη αλλά και του Αμερικανού που αντικατέστησε τελικά τον Στίνσον, Κουίντον Ντέι και παρά το γεγονός ότι πάτησε στην Ελλάδα μόλις την παρασκευή πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής.  Αυτός που έκλεψε την παράσταση σημειώνοντας 27 πόντους(αν θυμάμαι καλά) ήταν ο Νίκος Χατζηβρέττας που δείχνει να θυμάται για τα καλά την τέχνη του στο σκοράρισμα και με ωραίες διεισδύσεις και μακρινά σουτ οδηγούσε την ομάδα μας επιθετικά. Ντικούδης και Κακιούζης αν και δεν κάνανε το μεγάλο παιχνίδι έδειξαν ότι έχουν όρεξη για μπάσκετ και είναι αποφασισμένοι να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα μας. Ο Ντέι αν και ομολογώ από το «βιογραφικό» του δεν με έπεισε και πολύ μέσα στο γήπεδο παρόλο που ήταν αρκετά άστοχος έδειξε πάρα πολύ καλά στοιχεία. Πολύ ταχύτητα, εξαιρετική ντρίμπλα, δεν φοβότανε να πάρει προσπάθειες και δοκίμαζε αρκετά ντράιβ. Ακομη ενα θετικό στοιχείο ηταν οτι παρά το χαμηλό του ύψους έδειχνε ιδιαίτερα ικανός και στην άμυνα όπως και στα ριμπάουντ που κυνηγούσε σε κάθε ευκαιρία! Κατα τα άλλα οι παλιοί Μπετς, Μπάρλος και Αργυρόπουλος έδειξαν οτι και φέτος έχουν να δώσουν πολλά ενω και οι πιτσιρικάδες της ομάδος ήταν ορεξάτοι. Αν και σε αυτό το φιλικό οι μικροί πήρανε αρκετό χρόνο θα πρέπει ο Ιταλός τεχνικός επιτέλους να πάρει την απόφαση και να τους δώσει ευκαιρίες και στα επίσημα παιχνίδια γιατι δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι και πέρσι στα φιλικά τους βλέπαμε στα επίσημα ομως όχι. Ίδιως ο Σκορδίλης νομίζω οτι θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στο ροτέσιον των ψηλών και να παίρνει σχεδόν τον χρόνο συμμετοχής που έπαιρνε ο Αγαδάκος πέρσι. Εχει εντυπωσιακά αθλητικά προσόντα και είναι φανερό οτι το μόνο που του λείπει είναι οι εμπειρίες απο δυνατά παιχνίδια. Ακόμη ο Μπέσλερ αν και βοήθησε στο σημερινό παιχνίδι δεν ξέρω κατα πόσο μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα με πιο δυνατούς αντιπάλους. Σε γενικές γραμμές πάντως η τεράστια διαφορά που είδα σήμερα σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές ήταν οτι μεσα στο παρκέ υπήρχαν παίκτες που δεν φοβόντουσαν, βγάζανε δύναμη και πάθος σε όλη την διάρκεια του αγώνα και πάντα βρίσκανε τον τρόπο για να κάνουν μια καλή επίθεση σε αντίθεση με το γνώριμο σκηνικό του 3πόντου με την λήξη του χρόνου των 24». Ιδίως όταν ο Χατζηβρέττας ήταν μέσα υπήρχε μια σιγουριά ότι η μπάλα έτσι ή αλλιώς θα κατέληγε στο αντίπαλο καλάθι. Και φανταστείτε ότι απουσίαζαν οι Κλάρκ και Ρίτσαρντσον που έχουν ιδιαίτερη έφεση στο σκοράρισμα! Με περισσότερα από 25 χρόνια στα γήπεδα νομίζω ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που υπήρχε τόσο αισθητή η απουσία του κόσμου. Αισθάνθηκα ντροπή και αγανάκτηση για την αδιαφορία που έδειξε ο κόσμος της ομάδος μιας και στο γήπεδο υπήρχαν το πολύ 1000 άτομα με πολλούς μάλιστα να ήταν για άλλους λόγους εκεί και όχι για να δουν για πρώτη φορά από κοντά τον νέο ΑΡΗ.  Αν είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια εικόνα στο γήπεδο στην πρώτη παρουσία του Αυτοκράτορα ΑΡΗ στην Ελλάδα. Ούτε καν οι οργανωμένοι δεν ήταν εκεί… Ελπίζω να να ήταν απλή σύμπτωση και με το που αρχίσουν τα επίσημα ο κόσμος να γεμίσει το Παλέ γιατί αυτή η ομάδα θα μας κάνει υπερήφανους. Πάντως αν όλοι αυτοί που τρέξανε τις προηγούμενες ημέρες να κράξουν την διοίκηση για την πώληση του Παπανικολάου ήταν στο γήπεδο δεν θα έπεφτε καρφίτσα. Από ότι φαίνεται όμως για άλλη μια φορά κρίνουμε, κράζουμε και δείχνουμε αγωνία και ενδιαφέρον στα στενά όρια μεταξύ του καναπέ και της τηλεόρασης μας…

Με Ακαντέμικ στα Μαυροσκούφεια τα αποκαλυπτήρια του νέου ΑΡΗ

Αφήνοντας  πίσω μας την όποια απογοήτευση για την παραχώρηση του Παπανικολάου και τις υποτιμητικές δηλώσεις του προπονητή  της ομάδος μας η αντίστροφη μέτρηση για την σπουδαία αναμέτρηση κόντρα στο Μαρούσι έχει αρχίσει. Φέτος ύστερα από πολλά χρόνια θα έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε  στο Αλεξάνδρειο με την φανέλα του ΑΡΗ μας σπουδαίους παίκτες όπως είναι οι Χατζηβρέττας, Κακιούζης και Ντικούδης που έχουν φέρει άλλη δυναμική και αέρα στην ομάδα μας. Βέβαια λίγο οι βαριές ήττες στη Ιταλία, λίγο η τροπή που πήρε το θέμα Παπανικολάου, λίγο το μπάχαλο με Νιούμπλ, Στίνσον και Μπέσλερ έχουν μετριάσει τον αρχικό ενθουσιασμό που υπήρχε σε όλους μας στο άκουσμα των μεταγραφών και πλέον περιμένουμε να δούμε μέσα στο γήπεδο αν τελικά ο φετινός σχεδιασμός και οικονομική υπέρβαση σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια θα  έχει αντίκρυσμα. Μιας και εικόνα απο τα φιλικά της Ιταλίας δεν είχαμε η αυριανή αναμέτρηση για τα Μαυροσκούφεια κόντρα στην βουλγάρικη Λουκόιλ Ακαντέμικ αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία για να δούμε για πρώτη φορά και απο κοντά τον νέο ΑΡΗ! Το ραντεβού όλων μας την Κυριακή στις 14.00 στο Αλεξάνδρειο! Ας αγκαλιάσουμε απο την πρώτη στιγμή αυτήν την νεα προσπάθεια!

Αρέσει σε %d bloggers: